“ แปะ ๆๆๆ ”
“ โหโคตรสุดยอด ! ”
“ ยิงได้สวย เจิ้งซื่อ ”
“ จิ่นลี่ เยี่ยมมาก ”
“ สมเป็นคู่หูทองคำ ”
เหล่าแฟน ๆ ของทีมโรงเรียนจำนวนไม่น้อย และผู้ชมต่างลุกขึ้นมาปรบมือให้กับเจิ้งซื่อและจิ่นลี่
เจิ้งซื่อแสดงอาการดีใจเล็กน้อยด้วยการชูกำปั้นขึ้นพร้อมหันไปพยักหน้าให้กับจิ่นลี่“ นายยังเล่นได้ดีเหมือนเดิมเลยนะ ” เจิ้งซื่อกล่าวกับจิ่นลี่
“ เปล่าไม่ได้เป็นเพราะฉันหรอก ” จิ่นลี่ยิ้มกว้างพร้อมกับมองไปยังหยางหลิว“ ก็แค่ไอ้โง่คนหนึ่งมันเล่นโง่ ๆ เท่านั้นแหละ ”
หยางหลิวเห็นจิ่นลี่เยาะเย้ยตนอีกครั้ง ทำให้เขาต้องจริงจังกับการแข่งขันครั้งนี้มากยิ่งขึ้น เขาเลิกสนใจข้อมูลต่าง ๆ เกี่ยวกับประสบการณ์แล้ว สิ่งที่เขาสนใจที่สุดตอนนี้ คือการเอาชนะจิ่นลี่ และทำให้มันอับอายอย่างถึงที่สุด
กลุ่มเพื่อนร่วมชั้นต่างก็สัมผัสได้ถึงบรรยากาศกระอักกระอ่วนใจ การแข่งขันนี้ก็เป็นแค่การแข่งกระชับความสัมพันธ์ของเพื่อนชายในห้องเท่านั้น ไม่ใช่การแข่งจริงจังอะไรมาก แต่ตอนนี้บรรยากาศของการแข่งขันคงไม่ใช่การแข่งขันกระชับความสัมพันธ์อีกแล้ว
มันดูคล้ายสงครามเสียมากกว่า ยิ่งได้จ้องมองลงไปในแววตาของหยางหลิวแล้ว จะพบว่าเหมือนมีไฟแค้นในจิตใจแสดงออกมาผ่านดวงตาของเขา หยางหลิวจะเข้าไปต่อสู้กับจิ่นลี่โดยไม่ลังเลอย่างแน่นอน
“ หึ ! ” หยางหลิวส่งเสียงฮึดฮัดไม่พอใจแสดงออกต่อจิ่นลี่อย่างตรงไปตรงมาพร้อมกับจ้องเขม็งไปยังจิ่นลี่
“ แค่นี้มันยังน้อยไปสำหรับเรื่องเมื่อวาน ” จิ่นลี่พูดพร้อมกับแสดงออกถึงการคุกคามชัดเจน“ แกจะต้องชดใช้กับสิ่งที่แกทำลงไปอย่างสาสม ” จิ่นลี่พูดจบก็กลับไปยังฝั่งของตนเองเพื่อเตรียมพร้อมเริ่มแข่งอีกครั้ง
จ้าวหานเห็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นทั้งหมด เขารู้สึกเสียใจเป็นอย่างมากต่อหยางหลิว“ ฉันไม่น่าชวนแกมาเลยว่ะ ”“ ฉันนึกไม่ถึงจริง ๆ ว่าไอ้เจ้าจิ่นลี่มันจะมาที่นี่ด้วย ”
หยางหลิวทำจิตใจให้สงบขึ้นแล้วหันมาตอบจ้าวหาน“ ไม่เป็นไร ”“ เมื่อกี้ ฉันพลาดเอง ” “ นายช่วยอะไรฉันอย่างหนึ่งได้ไหม ? ”
“ ได้แน่นอน ! ” จ้าวหานพูดด้วยน้ำเสียงหนักแน่น
“ ฉันอยากให้นายกับเพื่อนส่งลูกมาให้ฉัน ! ” หยางหลิวพูดออกไปอย่างจริงจัง
“ ฉันน่ะได้ แต่… “ จ้าวหานพูดด้วยน้ำเสียงลำบากใจ
“ โอเค ฉันเข้าใจ ” “ แค่นายคนเดียวก็พอ ” หยางหลิวตอบ
“ ตกลงตามนั้น ” จ้าวพูดด้วยน้ำเสียงหนักแน่นอีกครั้ง
ไม่นานหลังจากนั้นการแข่งขันก็กลับมาเริ่มเล่นใหม่อีกครั้ง โดยทีมของหยางหลิวถูกยิงไปก่อน 1ลูก ซึ่งคะแนนตอนนี้คือ (ทีมหยางหลิว) 0 – 1 (ทีมจิ่นลี่)
ทีมของหยางหลิวเขี่ยบอลและส่งไปให้เพื่อนร่วมทีมโดยเริ่มบุกจากทางด้านข้าง พอเลี้ยงบอลไปใกล้ ๆ ผู้เล่นฝั่งตรงข้าม พยายามที่จะเลี้ยงหลบและหลอกล่อคู่ต่อสู้ แต่ก็ยังไม่สามารถบุกทะลวงเพื่อจะไปข้างหน้าได้ จึงตัดสินใจโยนบอลไปยังหน้ากรอบเขตโทษเพื่อส่งไปให้กองหน้า ซึ่งก็โดนผู้เล่นฝั่งตรงข้ามโหม่งสกัดบอลไปได้
ในตอนนั้นลูกบอลที่ถูกโหม่งสกัดไปเข้าทางของจ้าวหาน เขามองไปยังเพื่อนร่วมทีมในสนามซึ่งพบว่าส่วนใหญ่โดนประกบอยู่ เขาพยายามหาช่องว่างเพื่อผ่านบอลไปยังแดนหน้า
ทันใดนั้นก็มีเสียงดังมาจากด้านข้าง“ จ้าวหาน ! ”