ภาพของหญิงสาวหน้าตาน่ารักที่เพิ่งแยกย้ายหลังจากที่รถเกือบชนกันหน้าหมู่บ้านเมื่อ 3 ชั่วโมงที่ผ่านมา ยังติดตา ณคุณอยู่จนเผลอยิ้มออกมา หัวใจเต้นเร็วจนผิดปกติ ‘ไม่คิดว่านางเอกในดวงใจจะออกจากจอมาให้เค้าได้ชื่นชม....เหมือนจริงๆ ถ้าบอกว่าสำเนาถูกต้องก็เห็นจะไม่ผิด’ ปกติเมื่อหัวถึงหมอนแล้วณคุณจะเป็คนหลับง่ายแต่วันนี้มีเื่ที่ทำให้เค้าตื่นเต้นแกมมีความสุขใจเล็กๆ แม้เวลานี้จะข้ามมาอีกวันแล้วเมื่อไม่กี่นาทีที่ผ่านมา แต่ณคุณยังนอนไม่หลับนึกถึงหญิงสาวที่เพิ่งเจอวันนี้ที่ทำให้หัวใจของเขาที่จมอยู่กับความผิดหวังมานาน......กลับชุ่มฉ่ำอย่างบอกไม่ถูก ย้อนนึกไปถึงอดีตกับรักแรกเมื่อครั้งเรียนมหาวิทยาลัย เริ่มจากความเป็เพื่อน จนกลายมาเป็คนรู้ใจและมีความตั้งใจว่าเมื่อเรียนจบแล้วจะแต่งงานกัน แต่แล้วทุกอย่างกลับพังเมื่อเธอได้เจอกับลูกชายเ้าของบริษัทด้านไอทีที่เธอไปฝึกงานตอนปีสี่ ประตูความรักของเขาได้ปิดลงั้แ่วันนั้นจนถึงตอนนี้ผ่านมาแล้วสองปีณคุณก็ยังไม่เคยมองผู้หญิงคนไหนเลยจนกระทั่งเจอหญิงสาวคนนี้........
ร้านกาแฟเล็กๆ กระจกรอบทิศ ตกแต่งสไตล์เกาหลีด้วยโทนสีขาว ดำ และสีควันบุหรี่ จัดมุมต่างๆ ด้วยต้นไม้สีเขียวในกระถาง โต๊ะนั่งสีขาว เก้าอี้สีไม้ แต่งแบบเรียบๆ แต่มีรสนิยม
“มึงรู้ยังว่าฝ้ายแต่งงานแล้ว” ภาณุเพื่อนสนิทสมัยเรียนปริญญาตรี หนุ่มหล่อ สูง หุ่นดี ผิวสองสี คมเข้มและเป็คนชวนให้ณคุณมาทำงานอาชีพพนักงานส่งอาหารเป็อาชีพเสริม ภาณุเห็นว่าเป็งานที่สนุก ไม่เครียด รายได้ดีมากจนภาณุสามารถเก็บเงินซื้อที่ดินได้ด้วยตัวเองหวังจะทำสวนผลไม้ในอนาคต ฐานะทางบ้านของทั้งณคุณและภาณุจัดว่ามีฐานะดีทีเดียว ทั้งสองครอบครัวถือว่าสนิทกันพอสมควรเพราะทำธุรกิจส่งออกผัก ผลไม้ไปต่างประเทศเหมือนกันจึงได้ช่วยเหลือกันทางธุรกิจบ่อยครั้ง หากงานที่บ้านไม่มีอะไรให้ช่วยแล้วภาณุจะมาขับรถส่งอาหารหารายได้เสริมต่อ ถ้าพูดถึงความหล่อของทั้งสองก็เรียกว่ากินกันไม่ขาด เป็ขวัญใจลูกค้าสาว แม่ค้า หรือแม้กระทั่งเพื่อนไรเดอร์หญิงที่คอยหว่านเสน่ห์ให้สองหนุ่มตลอดเวลา ทุกครั้งที่มานั่งดื่มกาแฟ ไม่ว่าจะเป็ลูกค้าสาวหรือแม้กระทั่งพนักงานร้านยังแอบมองสองหนุ่มและส่งยิ้มหวานๆ ให้ทั้งคู่อย่างไม่ขาด
“อืม เห็นรูปจากเฟสเฮียเอ๋แล้ว แกไปรับจ๊อบถ่ายรูป ถ่ายวิดีโอในงานแต่งมา” ภาพเ้าสาวแสนสวยควงคู่กับเ้าบ่าวที่ไม่ใช่ตน กำลังโยนช่อดอกไม้ให้กับสาวโสดในงานแต่ง และอีกภาพก็เป็ภาพสาวที่รับช่อดอกไม้ได้ ภาพหลังจากนั้นณคุณก็ไม่สนใจที่จะดูให้ช้ำใจอีกเลย แล้วดูดคาปูชิโนเย็นๆ ในแก้วตาม
‘กาแฟขมจริงวันนี้ ใส่ช๊อตเกินป่าวหว่ะ’
“ณุมึงเข้างานกี่โมงหว่ะ”
“สิบโมง”
“นี่เพิ่งเก้าโมง รีบมาไม”
“เอ้า ก็มึงชวนกู กูก็มาเด่ะ วันนี้ที่บ้านกูไม่มีอะไรทำ เคลียร์ของเสร็จไปหมดแล้วเมื่อวาน แล้วมึงเข้างานกี่โมง”
“เข้าแล้ว เก้าโมง.....นั่งรองานที่ร้านนี่แหล่ะ นั่งคุยกับมึงทีไรงานไม่เข้าทุกที เกือบครึ่งชั่วโมงแล้ว มึงไม่มาเสริมดวงกูเลยเว้ยยย เห็นทีจะต้องเลิกคบมึงแน่”
“ไอ่นี่หาเื่กันแต่เช้า นี่มันกี่โมง? ครับ เก้าโมงเช้าวันอาทิตย์ครับ ลูกค้าเค้าตื่นสายกันเว้ยยย วันพักผ่อน”
“เป็สาว....หรือไงมึง แค่นี้ก็เหวี่ยงกู”
ปี๊บๆ ปี๊บๆ ปี๊บๆ ปี๊บๆ ปี๊บปี๊บปี๊บปี๊บปี๊บ...................” ดีจริง หาเื่มึงไม่ทันขาดคำงานมาหล่ะ ทีนี้ถ้างานเงียบมึงมาให้กูหาเื่อีกนะ จะได้มีงานเข้า ได้ออเดอร์ร้านนี้เลยมึง ไม่ต้องไปไหนแล้ว” ณคุณพูดแกมหยอกภาณุแบบสะใจ
“เห็นกูเป็กระโถนหรือไง ไอ่นี่”
ณคุณทวนเมนูของลูกค้าเพื่อไม่ให้พลาด ‘คาปูเย็น ไม่หวาน ไม่นม ไม่มอน ใส่แต่ฟองนมนะคะ’ ข้อความจากลูกค้า ชื่อลูกค้า.....ฝาจีบ....
‘หือแน่ใจนะว่า คาปูชิโน่ ลูกค้าชื่อแปลก สั่งเมนูแปลก เอาเข้าไป.....’ เื่เมนูแปลกๆ ของลูกค้าณคุณเจอมาเยอะแล้วแต่เป็เมนูอาหารมากกว่า อย่างเช่น ข้าวกะเพราไม่เอาใบกะเพรา ข้าวหมูทอดกระเทียมพริกไทย ไม่ใส่กระเทียมและพริกไทย เกาเหลาเย็นตาโฟไม่ใส่ผัก สุกี้น้ำแยกน้ำ ตำปูปลาร้าขอปลาร้าติดครก ตำไทยอนุบาลพริกติดครกและอีกหลายเมนูแปลกๆ ที่ณคุณเคยเจอมา ณคุณกลัวพนักงานร้านจะทำไม่ถูกอย่างที่ลูกค้า้า จึงเข้าไปย้ำกับพนักงานของร้านซึ่งคุ้นเลยกันดี
“น้องบุ๋มบิ๋มออเดอร์นี้ลูกค้าประจำหรือครับ” ชายหนุ่มถามพนักงานร้านที่เป็มือชงกาแฟ
“บุ๋มบิ๋มเพิ่งเห็นเริ่มสั่งมาเมื่อวานนี้ค่ะ หนูว่ารสชาติมันแปลกๆ อยู่นะ แต่ลูกค้าน่าจะชอบแบบนี้นะคะ 5555” น้องบุ๋มบิ๋มพนักงานของร้านกาแฟเหลือบมองต้นเสียง พร้อมแก้มแดงอย่างมะเขือเทศเมื่อถูกชายหนุ่มถาม ส่วนมือก็ยังสาละวนกับการชงกาแฟอย่างมืออาชีพ
“ออร์เดอร์ที่ #ห้า คาปูเย็น ไม่หวาน ไม่นม ไม่มอน ใส่แต่ฟองนม เสร็จแล้วค่ะ ขอบคุณมากนะคะ” น้องบุ๋มบิ๋มเรียก ณคุณให้มารับออเดอร์หลังจากใช้เวลาเตรียมประมาณสิบนาที
“ขอบคุณครับน้องบุ๋มบิ๋ม พี่หวังว่าลูกค้าจะมีความสุขกับแก้วนี้นะครับ”
“กูไปก่อนนะเว้ย ลูกค้าสาวกำลังรอกู.....55555”
“ไปได้หล่ะมึงลีลาอยู่นั้นนะ กูนั่งเล่นเกมรอที่ร้านนี่แหล่ะอีกสิบห้านาทีก็เข้างานแล้ว”
“เอ่อ จุ๊บุ๊จุ๊บุ๊ มึง ไปหล่ะ”
เมื่อได้ออเดอร์เรียบร้อย ณคุณกดรับออเดอร์ในระบบ เพื่อดูที่อยู่ปัจจุบันของลูกค้า 'หมู่บ้านวารินทร์ ก็หมู่บ้านที่เกิดเหตุเมื่อคืนนี่'
หมู่บ้านนี้ณคุณมาส่งอาหารให้ลูกค้าบ่อยจนไม่ต้องดูหมุดจากแผนที่ เพียงแค่บอกซอยและบ้านเลขที่เท่านั้น
‘หมู่บ้านวารินทร์ เลขที่สองหนึ่งหนึ่งทับหนึ่งห้าซอยเก้ารถเก๋งสีเขียวจอดหน้าบ้าน’ ข้อความทักแชตถึงไรเดอร์จากลูกค้า
‘รถเก๋งสีเขียวจะใช่คันเดียวกับคันเมื่อคืนหรือเปล่านะ’ ความหวังเล็กๆ ที่ ณคุณปรารถนาที่อยากจะให้เป็คันเดียวกัน ถ้าใช่ก็เท่ากับว่าเค้าจะได้เจอหญิงสาวหน้าตาน่ารักที่หน้าเหมือนดาราหนังในดวงใจของเขาอีกครั้งหนึ่ง...........
‘กำลังออกร้าน ประมาณสิบนาทีถึงนะครับ’ ณคุณตอบลูกค้าเพื่อให้เตรียมตัวและเงินสดที่จะจ่ายค่ากาแฟ
‘คาปูเย็น ไม่หวาน ไม่นม ไม่มอน ใส่แต่ฟองนม ถูกต้องนะคะ’ ลูกค้าย้ำออเดอร์เพราะกลัวจะพลาดเหมือนวันก่อนที่ทางร้านทำคาปูสูตรปกติมาให้
‘ถูกต้องครับผม’ เมื่อตอบลูกค้าเสร็จ ณคุณขับรถออกจากร้านแล้วมุ่งตรงไปยังบ้านของลูกค้าทันทีเมื่อสนทนาจบลงและเข้าใจตรงกัน
จนขับมาถึงซอยเก้า แล้วขับช้าๆ ไล่ดูบ้านเลขที่ไปทีละหลังั้แ่ต้นซอย บ้านเลขที่สิบเอ็ด สิบ และบ้านเลขที่เก้าตามข้อมูลของลูกค้า ลักษณะเป็บ้านชั้นเดียวสไตล์โมเดิร์นโทนสีเทา ขาว ดำ เนื้อที่ประมาณห้าสิบสองตารางวา มีรถเก๋งสีเขียวจอดหน้าบ้าน ‘เห้ย!!!!!!! เหมือนรถของหญิงสาวเมื่อคืนจริงๆ ด้วย ทั้งยี่ห้อ รุ่น สี ไม่มีผิด’ แต่อีกใจหนึ่งก็บอกว่า ‘คงไม่ใช่มั้งอาจจะมีหลายคันในหมู่บ้านก็ได้’ ณคุณปล่อยให้ความคิดขัดแย้งกันไม่นานจึงตัดสินใจกดกริ่งหน้าบ้านหนึ่งครั้ง ณคุณรออยู่หน้าบ้านไม่นานร่างของหญิงสาวก็ปรากฏขึ้นหลังประตูกระจก ประตูค่อยๆ เลื่อนเปิดอย่างช้าๆ
“สวัสดีค่ะ ขอโทษค่ะที่ให้รอ” ฝาจีบในชุดอยู่บ้าน เสื้อยืดสีขาว กางเกงยีนขาสั้น หน้าตาสดใสปราศจากเครื่องสำอางกล่าวทักทายพนักงานส่งอาหาร
ณคุณจำหน้าตา รูปร่าง ทรงผมและท่าทางของหญิงสาวคนนี้ได้อย่างแม่นยำแม้ว่าจะปราศจากเครื่องสำอางแต่งเติมหน้าตาก็ตาม ทั้งมีรถเก๋งยี่ห้อและสีที่เป็สิ่งยืนยันความถูกต้องว่าใช่เธอคนนั้นอย่างแน่นอน ความดีใจผสมปนเปกับความตื่นเต้น ความปรารถนา ความที่ไม่เชื่อว่าจะมีความบังเอิญเกิดขึ้นกับเขาได้ถึงเพียงนี้ ณคุณจ้องมองหญิงสาวผ่านหน้ากากหมวกกันน๊อคที่ถูกเลื่อนขึ้นเปิดเผยให้เห็นเฉพาะดวงตาที่มีประกายของความหลงใหล ร่างกายของเขาเหมือนตกอยู่ในมนต์สะกดที่ไม่อาจจะขยับไปไหนได้
‘ใช่จริงๆ ด้วย หญิงสาวที่หน้าเหมือน อากิโกะ’ มุมปากยกขึ้นแฝงความดีใจภายใต้ผ้าบัฟที่ปิดบังใบหน้าไว้เผยให้เห็นเพียงแววตาแห่งความหลงใหล........
![เกิดใหม่พร้อมคำอธิษฐาน[จีนยุค70]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1670468011_62143916.webp)
1K
