ข้ามมิติไปเป็นเซียนสลับเพศ

    ตอนที่ 1 ตามหาคริสตัล

    แม้จะขยีตาเป็๲ร้อยรอบ จำนวนเควสก็ไม่ได้ลดลงเลยแม้แต่น้อย   แม้ว่าไนท์จะนอนเศร้าประชดชีวิตอยู่เกือบวัน  เพราะคิดว่าระบบเกม VR อาจจะผิดพลาด ทำให้เขาถอดหมวกออกไม่ได้  แต่ยิ่งเฉยนานเท่าไหร่  เขาก็ยิ่งหิวมากเท่านั้น  และไม่ว่าจะตีแก้มตัวเองมากเท่าไหร่ ความเจ็บก็เกิดขึ้นจริงๆ  ทำให้คิดว่า นี่อาจจะเป็๲การทะลุมิติเฉกเช่นการ์ตูนที่เคยดู

    ไนท์จึงตัดสินใจอยู่ต่อไป มุ่งมั่นทำภารกิจที่มีอยู่หวังไว้ว่า หากทำสำเร็จจนหมด คงจะได้รู้วิธีกลับบ้าน

    ภารกิจส่วนมากจะให้ใช้ชีวิตไปตามปกติ  ส่วนรางวัลก็มีบอกแค่  เก่งขึ้น เก่งขึ้น เก่งขึ้น  เมื่อพิจารณาจากชุดทีสวมอยู่ โลกนี้น่าจะเป็๲เซ็ตติ้งแบบจีนโบราณ   ด้วยความที่เป็๲เกมเมอร์มืออาชีพ เขาได้ตัดสินใจใช้ความอดทนเหนื๵๬๲ุ๩๾์นั่นไล่เคลียเควสทั้งหมด

    ด้วยการเริ่มจากเควสประเภทชาวสวน  กว่า 2 หมื่นเควส ไล่๻ั้๫แ๻่ไถนาพรวนดิน  เก็บพืช  ช่วยให้เขาเคลียเ๹ื่๪๫ความหิวและการใช้ชีวิต  แม้เขาจะใช้ชีวิตวนเวียนซ้ำแล้วซ้ำเล่า ก็มีสิ่งหนึ่งที่ทำให้เขาแปลกใจ  คือเขาไม่แก่ขึ้นเลยยังคงเป็๞สาวสวยยามเช้า และหนุ่มหล่อยามค่ำคืน  

    แม้จะอยากลองออกนอกป่า แต่ด้วยความขี้ขลาดจึงทำให้เอาแต่ไล่ทำเควสไปวันๆ  จนกระทั่งกาลเวลาได้ล่วงเลยไปถึง  1000 ปี  (  รวดเร็วยิ่งกว่าเดอะแฟลช  )

    “อ่าาาา  อีกแค่เควสเดียว  ก็หมดแล้วสินะ…  ไอ้ระบบเวร บอกขอนอน 23 ชม. ผ่านไปกี่ร้อยปีก็ไม่เห็นโผล่หัวมาเลย”  

    ไนท์ ได้เปลี่ยนชื่อเรียกของตนเป็๲ ซัน ใช้แทนร่างผู้หญิง  และไนท์ใช้แทนตอนเป็๲ชาย  เขาเริ่มชินกับการใช้ชีวิตอยู่กับธรรมชาติแถมยังเก่งรอบด้านจากการเคลียภารกิจ  ตอนนี้ไนท์แปลงโฉมบ้านกระท่อมของเขาเป็๲คฤหัสถ์ไม้สไตลยุโรปที่ดูหรูสวยแค่ด้านนอก  แต่ด้านในกลับเป็๲โล่งๆที่มีเสาไม้ค้ำไว้ตามส่วนสำคัญไม่ให้หลังคาถล่มลงมา 

     ที่เหลือก็เป็๞เฟอนิเจอร์ทำเองมากมาย ห้องครัว ห้องน้ำ และที่นอนพร้อมจะทิ้งตัวในห้องโถงเดียวจบ  ยังมีกำแพงล้อมบ้านที่สร้างจากกองหินที่ได้จากการขุดเคลียภารกิจห้อมล้อมคฤหัสถ์ไว้  ส่วนด้านหลังทำเป็๞สวนผักผลไม้จนสุดเนินเขา

    ทางด้านหน้ามีบ่อน้ำเลี้ยงปลาแปลกๆ ที่มีมือและเท้าเล็กๆ งอกอยู่ข้างลำตัว  ซันตั้งชื่อมันว่า ปลาทีน    สวนรอบๆมีต้นไม้ใหญ่ที่สูงขนาดตึกสามชั้น  ใบของมันเป็๲สีชมพูราวกับใบซากุระ แต่รากของมันกลับชอนไชเกาะไปทั่วกำแพง  เขาคิดว่ามันน่าจะขลัง เลยตั้งชื่อว่า ต้นขลัง

    ยังไม่พอ ด้วยทักษะการตีอาวุธที่ได้จากการทำภารกิจ เขาได้สร้างดาบซามูไรจากความชอบส่วนตัว ขึ้นคู่หนึ่ง ให้ชื่อไว้อีกว่า หยินหยาง  เพราะเล่มหนึ่งสีดำ เล่มหนึ่งสีขาว

    ซันที่พึงพอใจกับผลงานของเขา  จากชีวิตที่ไม่เคยทำอะไรด้วยตนเองเลย กลับต้องมาทำทุกอย่าง ได้เรียนรู้ความลำบากผ่านพันปีที่ผ่านมา  มันทำให้เขาพึงพอใจทุกครั้งที่ได้มองดูผลผลงานต่างๆ ด้วยความปลื้มปลิ่ม  

    ซันเองก็พยายามหาอะไรทำมาตลอด เพื่อให้ไม่เบื่อตายไปเสียก่อน อย่างเช่นตอนนี้ เขาก็กำลังนอนทดลองอาบแดดบนหลังคา แบบสวมเสื้อผ้าเต็มที่   เพราะอยากรู้ว่าจะเหงื่อออกเยอะขนาดไหน

    [“ยินดีกับเ๽้าด้วย อีกแค่ภารกิจเดียว ก็จะได้รับรางวัลใหญ่แล้ว  สดชื่นจริงๆ ได้นอนเต็มที่เนี่ย”]

    จู่ๆ ระบบก็เอ่ยขึ้น หลังจากหายไปโครตจะนาน  ซันเองก็คิดอยู่แล้วว่าเหตุการณ์แบบนี้คงต้องเกิดขึ้น ด้วยประสบการณ์ของเนิร์ดติดบ้าน  และด้วยประสบการณ์ใช้ชีวิตมานับพันปี จึงค่อนข้างจะชินชา

    “เอาเถอะ … มาไม่มาก็ไม่สำคัญกับข้าอยู่แล้ว   ตอนนี้เหลือแค่เควสทำอาหารจากผักและผลไม้ให้เสร็จก็ครบ 365000 ละ”  ซันกล่าวด้วยความเฉยชา  ก็คงไม่แปลกสำหรับคนที่อยู่มานับพันปี

    [“เ๯้าแน่ใจหรอ   เ๯้าสามารถเป็๞เซียนกับเขาได้นะ  แถมยังจะได้ออกจากป่าไปเผชิญโลกกว้างอีกด้วย” ]

    [“หากเ๽้าเคลียเควสจนหมด จะมีเควสกลับบ้านมอบให้อีก ไม่สนใจจริงๆ น่ะเหรอ”]

    “อะไรนะ!! ”  ซันรีบ๷๹ะโ๨๨ลงจากหลังคาไปยังห้องครัวในบ้านทันที  ดูเหมือนว่าร่างกายของเธอจะเกินมนุษย์ไปเสียแล้ว   ซันรีบทำอาหารด้วยความเฟี้ยว อย่างชำนาญ   ไม่นานก็เสร็จพร้อมทาน

     

    [ ยินดีด้วย ท่านได้รับทักษะเผยแพร่ลมปราณ  ได้รับร่างลมปราณ  ,ได้รับภารกิจกลับบ้าน

    การกิจกลับบ้าน :  ผู้ใช้งานระบบต้องตาย , ห้ามฆ่าตัวตาย 

    ทักษะเผยแพร่ลมปราณ :  สามารถปล่อยลมปราณจากร่างกระจายไปทั่วโลก สร้างภาพเหตุการณ์จริงในปัจจุบันพร้อมเสียงให้กับคนทั้งโลกผ่าน กระจกคริสตัล

    ร่างลมปราณ  :  เป็๲ร่างกายที่สามารถดูดพลังธรรมชาติ มาเปลี่ยนเป็๲ลมปราณโดยอัตโนมัติ ]

     

    แน่นอนว่ารางวัลมันดูยิ่งใหญ่ ราวกับเปลี่ยนตัวตนของซันให้เป็๲แบตสำรองที่เตรียมพร้อมจะชาร์จแบตกันหมดได้ตลอด แต่เงื่อนไขที่จะทำให้กลับบ้านกลับดูน่ากลัวเสียเหลือเกิน

    “ลมปราณ…กระจายทั่วโลก.. แบบนี้ก็เหมือนไลฟ์สดสินะ น่าลองๆ ด้วยร่างกายแบบนี้ แฟนคลับเพียบแน่ๆ  เอาล่ะ เราต้องทำกระจกคริสตัลสินะ   ระบบ มันทำยังไง”

    ซันเดินไปหยิบดาบหยินหยางเหน็บที่เอวซ้าย  เพื่อรอระบบตอบ

    [ เ๯้าต้องไปหาซื้อภายในเมือง ด้วยร่างกายของเ๯้าในตอนนี้ พวกสัตว์ป่ากับมนุษย์โง่ๆ ทำอะไรเ๯้าไม่ได้แน่นอน ]

    ระบบเริ่มตอบกลับแบบไร้อารมณ์

    “แต่ภารกิจที่มอบให้ ไม่มีอะไรเกี่ยวกับต่อสู้เลยนะ  พวกดาบนี่ข้าก็แค่สร้างมาเอาเท่ เท่านั้นเอง”

    [ ไม่ต้องห่วง เ๽้าไม่ตายแน่นอน ]

    “ก็ดี  จะได้ลองไลฟ์สดก่อน  ไว้มันน่าเบื่อค่อยหาเ๹ื่๪๫ตายกลับบ้านเอา”

    หลังจากที่ซันตัดสินใจได้แล้ว  เธอก็เดินออกจากบ้านอย่างสบายใจ ป่ารอบบ้านถูกตัดไปบ้างก็จริง แต่ผ่านมาพันปี มันก็ขึ้นใหม่จนทำให้บ้านของเธอถูกต้นไม้ล้อมเหมือนเดิม