เมื่อประตูถ้ำปิดลงเยว่ชิงก็ได้นำของจากแหวนที่อาจารย์ของนางให้นั้นออกมาตรวจสอบดู ภายในแหวนล้วนเต็มไปด้วยทรัพยากรที่เอาไว้สำหรับให้นางบ่มพทั้งสิ้น
“นี่ท่านอาจารย์ ไหนท่านบอกว่าข้างในนี้มีสิ่งที่ข้า้าทั้งหมด ไม่ว่าข้าจะดูยังไงในนี้ก็มีเพียงแค่ทรัพยากรบ่มเพาะไม่ใช่หรือเ้าคะ” เยว่ชิงบ่นออกมาเล็กน้อยเมื่อนางเอาสิ่งที่อยู่ภายในแหวนออกมาทั้งหมด
“ท่านให้ทรัพยากรมามากขนาดนี้ น้าจะต้องเก็บตัวจนไปถึงระดับใดกันท่านอาจารย์” เยว่ชิงเอ่ยขึ้นมาอีกครั้ง นางมองลงไปที่กองทรัพยากรบ่มเพาะแล้วเริ่มทำการจัดแยกประเภทของพวกนั้น
เมื่อจัดแยกประเภทของไปได้จนเกือบหมด มันก็ทำให้นางนั้นเหลือบไปเห็นอะไรบางอย่างที่แตกต่างไปจากของทั้งหมดที่มี
“อุปกรณ์สำหรับนับเวลางั้นรึ” เยว่ชิงหยิบสิ่งนั้นขึ้นมาสำรวจดู ก่อนที่นางนั้นจะเห็นจดหมายที่ติดเอาไว้อยู่ที่ด้านหลังของอุปกรณ์
‘เยว่ชิงก่อนที่จะเริ่มบ่มเพาะให้เ้านั้นส่งลมปราณเข้าไปในอุปกรณ์นับเวลาก่อนจึงค่อยเริ่มบ่มเพาะ เพื่อที่เ้านั้นจะสามารถรับรู้ได้ว่าเวลาผ่านไปนานเท่าใดแล้ว อาจารย์หวังว่าเ้าจะออกมาได้โดยเร็ว’
ในจดหมายนั้นไม่ได้มีอะไรมากมายนักนอกจากบอกในสิ่งที่นางนั้นรู้อยู่แล้ว นางเลิกสนใจจดหมายแล้วเก็บมันลงไปในแหวนมิติ
“ข้าควรแยกประเภทของทรัพยากรให้เสร็จก่อน” เยว่ชิงใช้เวลาไปอีกสักพักใหญ่ ๆ เพื่อแยกทรัพยากรที่ยังคงเหลืออยู่
เมื่อจัดการทุกอย่างเสร็จเยว่ชิงก็ได้เก็บของทั้งหมดกลับลงไปในแหวนมิติ พวกมันถูกจัดอย่างเป็ระเบียบภายในแหวนมิติ จะเหลือก็เพียงแค่อุปกรณ์นับเวลา
เยว่ชิงถืออุปกรณ์นับเวลาเดินลึกเข้าไปภายในถ้ำ นางเดินเข้าไปจนสุดก็พบกับเบาะนั่งที่เอาไว้ใช้สำหรับบ่มเพาะ “ข้าหวังว่าท่านอาจารย์จะไม่ได้ทำอะไรกับมันนะ”
เยว่ชิงนั่งลงไปบนเบาะแล้วจึงเริ่มส่งลมปราณเข้าไปภายในอุปกรณ์นับเวลาอันนั้น ทันทีที่มันได้รับลมปราณของนางเข้าไป ตัวเลขก็ได้ปรากฏขึ้นมาจาก 1 เป็ 2 ตัวเลขค่อย ๆ เพิ่มขึ้นไปเรื่อย ๆ
เยว่ชิงได้วางมันเอาไว้ที่ข้างกายของตัวเองแล้วจึงเริ่มหลับตาลงเพื่อทำสมาธิ ทันทีที่นางทำเช่นนั้นมันก็ได้เกิดอะไรบางอย่างขึ้น
สติของเยว่ชิงดับวูบไปทันที เบาะที่นางนั่งอยู่นั้นก็ได้ส่งลมปราณบริสุทธิ์ออกมาปกคลุมรอบ ๆ เบาะเพื่อขังผู้ที่นั่งอยู่เอาไว้
และนี่เองก็เป็เหตุผลที่นางนั้นกลัว เพราะเบาะนั่งอันนี้นั้นคือเบาะเซียน ซึ่งเป็สิ่งที่อาจารย์ของนางนั้นได้มาจากโบราณสถานแห่งหนึ่งซึ่งเป็ที่บ่มเพาะของเซียน
เบาะนี้นั้นสามารถขังผู้ที่นั่งบนมันได้โดยที่มีเงื่อนไขง่าย ๆ เลยก็คือการบ่มเพาะ ก่อนที่จะนั่งลงบนเบาะอันนี้นั้นเ้าของเบาะจะต้องกำหนดระดับที่้าจะไปให้ถึงก่อนเป็อย่างแรก
ถ้าหากกำหนดระดับไว้ที่ปราณทองคำ 3 ดาว ผู้ที่มีระดับต่ำกว่าปราณทองคำ 3 ดาวจะสามารถบ่มเพาะได้จนถึงระดับ 3 ดาวได้ แต่จะไม่สามารถไปเกินกว่าระดับที่กำหนดได้
และในขณะที่ระดับบ่มเพาะยังไม่ถึงที่กำหนดไว้นั้น คนผู้นั้นก็จะไม่สามารถลุกออกมาจากเบาะได้ และมันยังส่งผลกับผู้ที่ไม่ใช่เ้าของด้วยเช่นกัน ถ้าหากว่าเ้าของนั้นอนุญาต