เซียนหญิงสำนักบุปผาเมฆา

    3.เบาะเซียน

    เมื่อประตูถ้ำปิดลงเยว่ชิงก็ได้นำของจากแหวนที่อาจารย์ของนางให้นั้นออกมาตรวจสอบดู ภายในแหวนล้วนเต็มไปด้วยทรัพยากรที่เอาไว้สำหรับให้นางบ่มพทั้งสิ้น

     

    “นี่ท่านอาจารย์ ไหนท่านบอกว่าข้างในนี้มีสิ่งที่ข้า๻้๵๹๠า๱ทั้งหมด ไม่ว่าข้าจะดูยังไงในนี้ก็มีเพียงแค่ทรัพยากรบ่มเพาะไม่ใช่หรือเ๽้าคะ” เยว่ชิงบ่นออกมาเล็กน้อยเมื่อนางเอาสิ่งที่อยู่ภายในแหวนออกมาทั้งหมด

     

    “ท่านให้ทรัพยากรมามากขนาดนี้ น้าจะต้องเก็บตัวจนไปถึงระดับใดกันท่านอาจารย์” เยว่ชิงเอ่ยขึ้นมาอีกครั้ง นางมองลงไปที่กองทรัพยากรบ่มเพาะแล้วเริ่มทำการจัดแยกประเภทของพวกนั้น

     

    เมื่อจัดแยกประเภทของไปได้จนเกือบหมด มันก็ทำให้นางนั้นเหลือบไปเห็นอะไรบางอย่างที่แตกต่างไปจากของทั้งหมดที่มี

     

    “อุปกรณ์สำหรับนับเวลางั้นรึ” เยว่ชิงหยิบสิ่งนั้นขึ้นมาสำรวจดู ก่อนที่นางนั้นจะเห็นจดหมายที่ติดเอาไว้อยู่ที่ด้านหลังของอุปกรณ์

     

    ‘เยว่ชิงก่อนที่จะเริ่มบ่มเพาะให้เ๽้านั้นส่งลมปราณเข้าไปในอุปกรณ์นับเวลาก่อนจึงค่อยเริ่มบ่มเพาะ เพื่อที่เ๽้านั้นจะสามารถรับรู้ได้ว่าเวลาผ่านไปนานเท่าใดแล้ว อาจารย์หวังว่าเ๽้าจะออกมาได้โดยเร็ว’

     

    ในจดหมายนั้นไม่ได้มีอะไรมากมายนักนอกจากบอกในสิ่งที่นางนั้นรู้อยู่แล้ว นางเลิกสนใจจดหมายแล้วเก็บมันลงไปในแหวนมิติ

     

    “ข้าควรแยกประเภทของทรัพยากรให้เสร็จก่อน” เยว่ชิงใช้เวลาไปอีกสักพักใหญ่ ๆ เพื่อแยกทรัพยากรที่ยังคงเหลืออยู่

     

    เมื่อจัดการทุกอย่างเสร็จเยว่ชิงก็ได้เก็บของทั้งหมดกลับลงไปในแหวนมิติ พวกมันถูกจัดอย่างเป็๲ระเบียบภายในแหวนมิติ จะเหลือก็เพียงแค่อุปกรณ์นับเวลา

     

    เยว่ชิงถืออุปกรณ์นับเวลาเดินลึกเข้าไปภายในถ้ำ นางเดินเข้าไปจนสุดก็พบกับเบาะนั่งที่เอาไว้ใช้สำหรับบ่มเพาะ “ข้าหวังว่าท่านอาจารย์จะไม่ได้ทำอะไรกับมันนะ”

     

    เยว่ชิงนั่งลงไปบนเบาะแล้วจึงเริ่มส่งลมปราณเข้าไปภายในอุปกรณ์นับเวลาอันนั้น ทันทีที่มันได้รับลมปราณของนางเข้าไป ตัวเลขก็ได้ปรากฏขึ้นมาจาก 1 เป็๲ 2 ตัวเลขค่อย ๆ เพิ่มขึ้นไปเรื่อย ๆ

     

    เยว่ชิงได้วางมันเอาไว้ที่ข้างกายของตัวเองแล้วจึงเริ่มหลับตาลงเพื่อทำสมาธิ ทันทีที่นางทำเช่นนั้นมันก็ได้เกิดอะไรบางอย่างขึ้น

     

    สติของเยว่ชิงดับวูบไปทันที เบาะที่นางนั่งอยู่นั้นก็ได้ส่งลมปราณบริสุทธิ์ออกมาปกคลุมรอบ ๆ เบาะเพื่อขังผู้ที่นั่งอยู่เอาไว้

     

    และนี่เองก็เป็๲เหตุผลที่นางนั้นกลัว เพราะเบาะนั่งอันนี้นั้นคือเบาะเซียน ซึ่งเป็๲สิ่งที่อาจารย์ของนางนั้นได้มาจากโบราณสถานแห่งหนึ่งซึ่งเป็๲ที่บ่มเพาะของเซียน

     

    เบาะนี้นั้นสามารถขังผู้ที่นั่งบนมันได้โดยที่มีเงื่อนไขง่าย ๆ เลยก็คือการบ่มเพาะ ก่อนที่จะนั่งลงบนเบาะอันนี้นั้นเ๽้าของเบาะจะต้องกำหนดระดับที่๻้๵๹๠า๱จะไปให้ถึงก่อนเป็๲อย่างแรก

     

    ถ้าหากกำหนดระดับไว้ที่ปราณทองคำ 3 ดาว ผู้ที่มีระดับต่ำกว่าปราณทองคำ 3 ดาวจะสามารถบ่มเพาะได้จนถึงระดับ 3 ดาวได้ แต่จะไม่สามารถไปเกินกว่าระดับที่กำหนดได้

     

    และในขณะที่ระดับบ่มเพาะยังไม่ถึงที่กำหนดไว้นั้น คนผู้นั้นก็จะไม่สามารถลุกออกมาจากเบาะได้ และมันยังส่งผลกับผู้ที่ไม่ใช่เ๽้าของด้วยเช่นกัน ถ้าหากว่าเ๽้าของนั้นอนุญาต