ริวคังที่ได้รู้ความจริงจากซอร่าว่า ชายตรงหน้าที่ชื่อว่า ชาญ ฉายาปีศาจทรายสีเื หนึ่งในระดับหัวหน้าของโจรสลัดสีชาติเป็คนที่ฆ่าพ่อแม่ของซอร่ากับทีร่า ทำให้เขารู้สึกใมาก
“วะ……..ว่าไงนะเ้านั้นน่ะหรอคือคนที่ฆ่าพ่อแม่ของพวกเธอน่ะ…….” ริวคัง
“ใช่………มันนั้นแหละชั้นยังจำได้ดีเลย……พลังธาตุในการควบคุมทรายของเ้าหมอนั้นน่ะ……” ซอร่าพูดด้วยสีหน้าโกรธแค้น บวกกับมือที่ถือค้อนของเธอที่สั่นไม่หยุด
ส่วนทีร่าก็มองชาญด้วยสีหน้าที่เต็มไปด้วยความหวาดกลัว ภาพความทรงจำในอดีตของเธอมันได้กลับเข้ามาในหัวของเธอ
ภาพที่พ่อแม่ของเธอถูกฆ่าตายต่อหน้าตาเธออย่างโเี้ มันเป็ภาพที่ฝังใจเธอมาถึงทุกวันนี้
ทีร่าตัวสั่นไปด้วยความกลัว จนถึงกับเข่าซุสลงกับพื้น
“ทีร่า!!!!” ซอร่าที่เห็นน้องสาวของเธอเข่าซุสลงกับพื้นก็รีบเข้าไปประคองตัวเธอไว้
ชาญที่เห็นสองพี่น้องมันก็ได้ยิ้มออกมาอย่างชั่วร้าย
“อา…….ใช่แบบนั้นแหละตอนนั้นพวกเธอสั่นด้วยความหวาดกลัวแบบนั้นแหละ ตอนที่ฆ่าเ้าสองคนนั้นน่ะบอกเลยว่ามันสนุกมากเลยล่ะ รู้ไหมพวกนั้นร้องขอให้ไว้ชีวิตเธอสองคนจนวินาทีสุดท้ายเลยล่ะ……..เป็อะไรที่สนุกสุดเลย 555555555” ชาญพูดออกมาอย่างหน้าตาเฉยด้วยใบหน้าแสนโรคจิต
“พอดีว่าตอนนั้นต้องรีบกลับเลยไม่ได้ฆ่า……สงสัยว่าวันนี้ชั้นจะโชคดีเข้าแล้วสินะ……ที่จะได้ฆ่าพวกเธอทิ้งแบบพ่แม่ของพวกเธอซะเลย 555555” ชาญยังพูดด้วยใบหน้าโรคจิตของมัน
ซอร่าที่ทนฟังมานานก็หมดความอดทนเต็มทีแล้ว ครั้งนี้เธอจะไม่ปล่อยให้มันรอดกลับไปแน่
“แก……….ไอเ้าคนชั่ว!!!!!!!!!!!” ซอร่าพูดะโออกมาด้วยความโกรธสุดขีด
เธอพุ่งเข้าไปหาชาญแล้วใช้ค้อนของเธอฟาดใส่ไม่ยั่ง แต่ชาญก็สามารถะโหลบได้อย่างง่ายดาย
“อ่ออหัดน่า คนที่ไม่มีโซลอย่างเธอน่ะคิดว่าจะจัดการชั้นคนนี้ที่มีโซลธาตุที่ 5 ได้หรือไงกัน” ชาญพูดดูถูกใส่ซอร่า
“ชั้นไม่สนหรอก!!!! ต่อให้ไม่พลังธาตุชั้นก็จะต้องจัดการแก และล้างแค้นให้ท่านพ่อกับท่านแม่ให้ได้!!!!!” ซอร่าพูดะโใส่พร้อมกับฟาดค้อนโจมตีแบบไม่ยั้ง
ชาญสามารถหลบการโจมตีของซอร่าได้อย่างง่ายดาย เหมือนกับว่ากำลังเล่นกับเด็กอยู่อะไรอย่างงั้น
“งั้นหรอ…….ถ้างั้นชั้นจะยอมเล่นด้วยก็แล้วกันนะ” ชาญพูดพร้อมกับทำการร่ายพลังธาตของตนเอง
“วิชาธาตุทราย กำปั้นทราย!!!!” ชาญได้พูดะโขึ้นมา
จากนั้นพื้นทรายบริเวณชายหาดก็ลอยขึ้นมากลายเป็รูปกำปั้น และพุ่งโจมตีใส่ซอร่า
ฟู้ว!!!!!!!!!!
ปักๆๆๆๆ!!!!!!!!!!
“อัก…..อ้ากกกกกกกกก!!!!!!!!!!” ซอร่าถูกกำปั้นทรายซัดเข้าเต็มๆๆ
ซอร่ากระเด็นลงไปนอนกองอยู่กับพื้น เธอพยายามลุกขึ้นยืน แต่ทว่า………..
ฟู้ว!!!!!!!!!!
ปัก!!!!!!!!!!
“อัก…..อ้ากกกกกกกกก!!!!!!!!!!” ซอร่าก็ถูกกำปั้นทรายซัดซ้ำเข้าไปอีกทีจนหมดสภาพ
“ท่านพี่!!!!!” ทีร่า
“ซอร่า!!!!!!!” ริวคัง
ทีร่าที่เห็นพี่สาวของเธอถูกทำร้าย เธอจึงรีบลุกขึ้นไปช่วยถึงแม้เธอจะยังกลัวอยู่ก็ตาม
“วิชาธาตุน้ำ กระบองวารี!!!!” ทีร่าทำการควงกระบองของเธอเป็วงกลมด้วยความเร็ว
จนเกิดเป็คลื่นน้ำวนโจมตีใส่ชาญ แต่ทว่า……….
“คิดว่าน้ำแค่นั้นจะทำอะไรได้หรือไงกัน!!!” ชาญพูดอย่างไม่เกรงกลัว ก่อนที่มันจะทำการร่ายพลังธาตุ
“วิชาธาตุทราย พายุทรายมรณะ!!!!!” ชาญพูดพร้อมยิงคลื่นพายุทรายออกมา
ฟู้ว!!!!!!!!!!!!
ตู้ม!!!!!!!!!!!!!!
คลื่นพลังได้เข้าปะทะกัน แต่คลื่นทรายของชาญมีพลังมากกว่าจนทำให้คลื่นวารีของทีร่าถูกทำลาย
ตู้ม!!!!!!!!!!!!!!
“อัก….อ้ากกกกกกกกกกกก!!!!” ทีร่าถูกคลื่นทรายโจมตีเข้าเต็มๆ
“ทีร่า!!!!!!!!!” ริวคัง
“ทะ…..ทีร่า!!!” ซอร่า
ทีร่ากระเด็นลงไปนอนกับพื้นอย่างหมดรูป
“อัก…….มะ…ไม่นะ……” ตอนนี้เธอกำลังกลัวมา เธอกลัวว่าจะต้องถูกฆ่าแบบพ่อแม่ของเธอ
“เอาล่ะเลิกเล่นกันแค่นี้แหละ เดี๋ยวชั้นจะส่งพวกเธอไปหาพ่อแม่เองก็แล้วกัน” ชาญพูดด้วยสีหน้าชั่วร้าย
“แต่ว่านะ……..ถ้าเกิดว่าพวกเธอยอมมาเป็ทาสให้ชั้นคนนี้ล่ะก็จะยอมไว้ชีวิตก็ได้นะ 5555555” ชาญพูดออกมาพร้อมสีหน้าโรคจิต
ริวคังที่ได้ยินก็รู้สึกโกรธมากที่มันพูดอย่างกับว่าทั้งสองคนเป็ของเล่นของมัน ริวคงกำหมัดแน่นพร้อมกับกำไลทั้งสิบที่แขนของเขาที่กำลังมีแสงส่องออกมาตามแต่ละวง
“อย่ามาล้อเล่นนะ!!! พวกเราไม่มีทางยอมไปเป็ทาสให้กับคนอย่างแก้หรอก ฆ่าชั้นไปยังจะดีกว่าอีก!!!!!” ซอร่าะโออกมาด้วยความโกรธ
“5555555 งั้นหรอ……..แต่ว่านะชั้นไม่ได้บอกนี้ว่าให้พวกเธอเลือกซักหน่อยนะ 555555” ชาญยังพูดด้วยสีหน้าโรคจิต
“เอาล่ะ งั้นมาจบกันดีกะ-” ชาญ
ปัก!!!!!!!
“อัก……อ้ากกกกกกกกกกกกก!!!!!” ชาญพูดยังไม่ทันจบ
หน้าของมันก็โดนกำปั้นของริวคังพุ่งเข้าไปชกเข้าเต็มๆ จนกระเด็นไปนอนกลับพื้น
“อัก……นี้แก!!!” ชาญมองไปยังริวคังด้วยสีหน้าโกรธ
“อย่าได้แตะต้องพวกเธอนะ!!!!!” ริวคังพูดด้วยสีหน้านิ่งเฉย แต่แววตาของเขาตอนนี้บ่งบอกได้ว่าเขาโกรธแบบสุดๆ
“คุณริวคัง……..” ทีร่า
“ริวคัง……….” ซอร่า
“ชิ……..ดันลืมไปเลยว่ามีแกอยู่ด้วย บังอาจมาชกชนคนนี้ได้นะแก….อย่าหวังจะรอดไปได้เลย!!!!!” ชาญพูดด้วยสีหน้าที่โมโหมาก
“นั้นมันคำพูดของชั้นต่างหากล่ะ…….” ริวคังพูดด้วยสีหน้านิ่งเฉย พร้อมกับตั้งท่าต่อสู้แบบกังฟู
“วิชาธาตุทราย กำปั้นทราย!!!!” ชาญได้ทำการร่ายพลัง
จากนั้นพื้นทรายบริเวณชายหาดก็ลอยขึ้นมากลายเป็รูปกำปั้น และพุ่งโจมตีใส่ริวคัง
ตอนนั้นกำไลทั้งสิบของริวคังก็ได้เปล่งแสงสีฟ้าออกมา
“วะ จ้าาาาาาาาาาาา!!!!!!!!!!!!!!!” ริวคัง
ฟู้ว!!!!!!!!!!!!!!!!
ริวคังทำการชกคลื่นวารีออกมา
“หึ….คิดว่าแค่นั้นมันจะ-” ชาญพูดยังไม่ทันจบ เขาก็ต้องใกับสิ่งที่เห็นมาก
“มะ…..ไม่จริงน่า!!!!?” ชาญ
สิ่งที่เกิดขึ้นก็คือ กำปั้นทรายที่ชาญยิงออกไปนั้นได้ถูกคลื่นวารีของริวคังดูกลืนหายไปจนหมด ไม่ว่ามันจะพุ่งมาโจมตีเท่าไหร่มันก็ถูกดูดกลืนไปจนหมด
“น่ะ……นั้นมันพลังธาตุน้ำนี้……แต่ว่าทำแบบนั้นได้ด้วยหรอ!!?” ซอร่าพูดด้วยความแปลกใจ
“การควบคุมน้ำแบบนั้นต้องเป็คนที่ฝึกมานานพอสมควรเลยถึงจะทำแบบนั้นได้…..แต่ทำไมคุณริวคังถึง” ทีร่าพูดด้วยความใและรู้สึกแปลกใจกับพลังของริวคังเช่นกัน
เมื่อทำการดูดกลืนกำปั้นทรายหมดแล้วริวคังก็ทำการสวนกลับทันที
“วะ จ้าาาาาาาาาาาาาา!!!!!!!!!!!!!!!” ริวคัง
ฟู้ว!!!!!!!!!!!
ริวคังทำการชกคลื่นน้ำใส่ชาญทัน ชาญที่เห็นก็ได้ใช้ทรายขึ้นมาป้องกัน แต่ก็ไม่สามารถกันได้
ตู้ม!!!!!!!!!!!!!
“อัก……อ้ากกกกกกกกกกก!!!!!” ชาญถูกคลื่นน้ำซัดเข้าเต็มๆๆ จนกระเด็นไปนอนอยู่กับพื้น
“อึก…….หน่อยแน่แกบังอาจนะ!!!” ชาญพูดด้วยความโกรธ พร้อมทำการร่ายพลังอีกครั้ง
“วิชาธาตุทราย พายุทรายมรณะ!!!!!” ชาญพูดพร้อมยิงคลื่นพายุทรายใส่ริวคัง
ฟู้ว!!!!!!!!!!!!
แต่ริวคังยังคงทำท่านิ่งเฉยไม่กลัวอะไร ตอนนั้นกำไลทั้ง 10 วงก็ได้เปล่งแสงสีแดงออกมา พร้อมกลับหมัดของเขาที่ลุกเป็ไฟ
ริวคังได้ตั้งท่าแบบกังฟูและจากนั้น…….
“วะ จ้าาาาาาาาาาาาาา!!!!!!!!!!!!!!” ริวคังทำการชกคลื่นพลังเพลิงออกมา
ฟู้ว!!!!!!!!!!!
“อะไรกัน!!!!?” ชาญใกับภาพที่เห็นมาก ที่ริวคังสามารถใช้ธาตุได้มากกว่าธาตุเดียว
พายุทรายของชาญถูกคลื่นเพลิงของริวคังเผาไหม้จนหมด ก่อนที่จะพุ่งเข้าใส่ร่างของชาญเต็มๆ
ตู้ม!!!!!!!!!!!!!!!
“อัก…อ้ากกกกกกกกกกก!!!!!!!!!!” ชาญร้องออกมาด้วยความเ็ป
มันได้กระเด็นลงไปนอนกับพื้นพร้อมไฟที่ไหม้ทั่วตัวของมัน
“ทะ….ทำกันเป็ไปไม่ได้!!!….ทำไมแกถึงใช้ธาตุอื่นได้กัน!!!?” ชาญพูดด้วยสีหน้าใมาก
แต่ริวคังก็ไม่พูดอะไร เขาวิ่งเข้าประชิตตัวของชาญและกำหน่ำโจมตีใส่ด้วยท่วงท่ากังฟู
“วะ จ้าาาาาาาาาาาา!!!!!!!!” ริวคัง
ปัก!!!!!!!!!!!!!!!!!!
ฟึบ!!!!!!!!!!!!!!!!!!
ปัก!!!!!!!!!!!!!!!!!!
ฟึบ!!!!!!!!!!!!!!!!!!
ปัก!!!!!!!!!!!!!!!!!!
ฟึบ!!!!!!!!!!!!!!!!!!
ปัก!!!!!!!!!!!!!!!!!!
ฟึบ!!!!!!!!!!!!!!!!!!
ปัก!!!!!!!!!!!!!!!!!!
ฟึบ!!!!!!!!!!!!!!!!!!
“อึก……..อ้ากกกกกกกกกกกกก!!!!!!!” ชาญถูกริวคังโจมตีใส่อยู่ฝ่ายเดียว
ริวคังทำการชกใส่ร่างของชาญแบบไม่ยั้งมือ ต่อด้วยท่าเตะที่รวดเร็ว ชาญพยายามป้องกันแต่ก็ไม่สามารถป้องกันได้เลย เพราะชาญไม่เคยฝึกต่อสู้ระยะประชิตเลย เน้นแต่ฝึกใช้พลังธาตุทำให้ไม่สามารถที่จะทำอะไรได้เลยเมื่อถูกเข้าประชิตตัว ยิ่งเจอท่วงท่ากังฟูที่เป็ศิลปะการต่อสู้ที่เคยเห็นมาก่อน ทำให้ชาญถูกริวคังซัดอยู่ฝ่ายเดียว
“วะ จ้าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ!!!!!!!!” ริวคังทำการใช้ท่าะโเตะจักรยานกลางอากาศใส่ร่างของชาญแบบต่อเนื่อง
ปักๆๆๆๆๆๆๆๆ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
“อัก……..อ้ากกกกกกกกกกกกก!!!!!!!” ชาญถูกท่าเตะจักยานของริวคังเข้าไปเต็มๆๆ
จนกระเด็นลงไปนอนกองอยู่กับพื้นอย่างหมดรูป
“กะ….แกเป็ใครกัน!!! ทำไมแกถึงได้แข็งแกร่งได้ถึงขนาดนี้!!!!?” ชาญพูดด้วยสีหน้าใสงสัยและหวาดกลัว
ริวคังจ้องมองไปยังชาญด้วยใบหน้านิ่งเฉย และตอบไปว่า………
“ชั้นคือ……..ริวคัง จอมยุทธ์เทพกำไล………จงจำชื่อนี้ไว้ซะ!!!”
-โปรดติดตามตอนต่อไป-
840
![[จบ] บันทึกเส้นทางจักรพรรดิเซียน](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1699431956_85018661.webp)
