I'm Lucky man! ผมคือคนโชคดี

"คนโปรด!! เลิกเหม่อสักทีสิยะ!" เสียงแหลมดังกรอกหูจน'คนโปรด'สะดุ้ง หลุดจากผวัง

"อะไรเล่า เลิก๻ะโ๠๲ใส่หูผมสักทีเถอะน่า" คนโปรดหันไปคุยกับหญิงสาวหน้าตาสะสวยผมสั้นซึ่งเป็๲เพื่อนสนิท

เห็นสวยๆงี้เผลอๆมันแมนกว่าผู้ชายบางคนอีกนะครับ

เพื่อนสาวกรอกตาใส่ ก่อนจะเริ่มเข้าประเด็นที่เธอมายืน๻ะโ๠๲ใส่ชายหนุ่มรางโปร่งอยู่ตอนนี้

"ผมนั่นน่ะเมื่อไหร่จะตัด มันยาวจนปิดตาหมดแล้วนั่น" นารีชี้ไปที่ผมสีแดงไหม้ซึ่งเป็๲หน้าม้าปิดหน้าปิดตาจนเห็นดวงตาของคนโปรดไม่ชัดเจน

"ไว้พรุ่งนี้ละกัน วันนี้ต้องทำเวรก่อนกลับอ่ะ" คนโปรดตอบกลับพร้อมหยิบหนังสือขึ้นมาเปิด ก่อนจะชะงักเมื่อเพื่อนสาวกรอกตาใส่อีกครั้ง

"นายจะทำเวรอาทิตย์ละสี่วันไม่ได้! ใครหน้าไหนมันไหว้วานแกนักหนาฮะ?! ทำเองไม่เป็๲เรอะ! แล้วแกจะเป็๲คนดีไปช่วยมันทำไม?! จะเอารางวัลคนดีประจำปีรึยังไง หา?!!!" เพื่อนสาวคนนี้องค์ลงอีกแล้ว...

เฮ้อ...

คนโปรดแอบถอนหายใจ ก่อนจะยิ้มออกมาบางๆและเงยหน้าสบตาเพื่อนสาว ละออกจากหนังสือเล่มบาง

"ไม่เป็๲อะไรหรอกครับ มันก็แค่เก็บกวาดห้องนิดหน่อย เฟิร์ส ฟิร์ม เฟรม ลินดา ก็อยู่ด้วยนี่นา" เขาพูดถึงเพื่อนในห้องที่จะทำเวรวันนี้เพื่อปลอบใจเพื่อนสาวที่ทำหน้าเหมือนจะฆ่าคน

"สามแฝดนั่นอ่ะนะ? งั้นก็ได้ หวังว่าอาทิตย์หน้าจะไม่ต้องทำเวรบ้านี้แล้วนะ!" เพื่อนสาวพยักหน้า ก่อนจะหันหลังเดินออกจากห้องไป

เธอคนนี้อยู่อีกห้อง เธอชอบเดินมาห้องนี้อยู่บ่อยๆเพราะรู้ว่าผมไม่ค่อยคุยกับใครล่ะนะ

เอาล่ะ คงต้องเรียนก่อน เย็นนี้กินอะไรดีนะ?

คนโปรดเริ่มเหม่ออีกครั้ง...

17:00น.

กริ๊ง~

เมื่อคนเรียนพิเศษกลับไปกันแล้ว เขาก็เริ่มทำความสะอาดห้องสักที แต่พวกสามแฝดกับลินดายังไม่เห็นเลยแฮะ

สงสัยคงจะยังไม่มา ขออย่าหนีเวรนะ ไม่งั้นคงได้กลับมืด

ปัดกวาดเช็ดถูไปสักพักจนใกล้จะเสร็จ พวกที่หายไปก็เดินมมาถึงห้องจนได้

เป็๲เต่าคลานกันมารึยังไงกันครับ?!

คนโปรดแอบหันไปเบะปาก ก่อนจะทักทายคนที่เพิ่งเข้าห้องมา

"สวัสดีครับ ถ้ามาแลเวก็ช่วยจัดโต๊ะกันด้วยนะครับ.." เพราะมันเหลืออยู่แค่นั้นแหละที่ไม่ได้ทำน่ะ เขาเติมประโยคในใจ