เจเจนั่งอยู่ปลายเตียงห้องนอนที่มาสิงอยู่บ้านหนูดี ส่วนผึ้งนั่งอยู่เก้าอี้โต๊ะทำงาน เล่าเื่ราวที่เกิดขึ้น แต่ไม่ได้เล่าเื่ราวที่เจเจ เมาไม่รู้สึกตัวว่าโดนคนน้องลวนลาม และใช้ร่างกายพี่ระบายฤทธิ์ยาวันนั้น
เจเจ : สรุปคือ วันนั้นโดนยา
ผึ้ง : อืมเลิกรู้สึกผิดได้แล้ว อย่างน้อยวันนั้น พี่ก็ไม่ได้ฉวยโอกาส ผึ้งคือคนเข้าหาเอง
เจเจ : เดียววันหลังไอนี่มาร้านต้องให้เด็กจัดสักหน่อย
ผึ้ง : เก่งจ้าเก่ง มีหุ้นแต่เห็นไปแค่วันเสาร์มาตั้งนานแล้ว
เจเจ : อ้าวไปบ่อยเหรอ
ผึ้ง : ไปถามเด็กในร้านดู แค่นี้ใช่หรือเปล่า จะกลับไปทำงาน จะเลยเวลาพักเที่ยงแล้ว
เจเจ : อ้าว แล้วเื่ของเราละ เอายังไงคะ
ผึ้ง : ก็ไม่เอายังไง ได้แล้วก็แยกไม่ใช่เหรอ เห็นชอบทำบ่อยๆ อีกอย่าผึ้งไม่ใช่สเปกพี่เจเจ เท่าที่เห็น ลากแต่เด็กนักศึกษาไปกิน
เจเจ เดินเข้ามาประชิดคนที่ลุกจากเก้าอี้ จนหน้าห่างกันไม่กี่เซ็นต์ ผึ้งใแต่ทำเป็กล้าไม่กลัว จ้องตากลับอย่างท้าทาย ก่อนที่จะถูกมือเจเจ คว้าหลังท้ายทอยมาบดจูบ มืออีกข้างรันเอวเข้ามาชิดเบียดกัน ส่วนผึ้งทำได้เพียงยันหน้าอก เจเจไว้ก่อนจะมือไม้อ่อน ขาอ่อนกลับลงไปนั่งเก้าอี้ตัวเดิมที่ลุกขึ้น ก่อนเจเจ จะปล่อยผึ้งเป็อิสระ
ผึ้ง : พี่เจเจ ทำไมไม่จบทำแบบนี้ทำไม
เจเจ : เดียวไปส่งทำงาน จะเลยพักเที่ยงแล้ว ยังไม่ได้กินข้าวนิคะ และ ั้แ่วินาทีนี้เป้นต้นไป ผึ้ง หนี้พี่ไปพ้นแน่นอน
ก่อนจะจูงมือพึ่งไปงง ออกจากห้อง เจเจ คิดจะพาคนน้องไปกินอะไรง่ายๆ ก่อนจะส่งไปทำงาน โดยก่อนหน้านี้ คนแสบอย่าเจเจ ตอนลงไปสั่งงานคนงาน แอบปล่อยลมรถผึ้งไปหนึ่งข้างเพื่อจะได้ไปส่ง
17.00 น.
ผึ้ง : พี่เจเจ ไม่ต้องมารอผึ้ง เดียวน้องที่ทำงานจะไปเปลี่ยนยางอะไหล่ให้ พี่กลับไปเหอะ
เจเจ : คนงานเปลี่ยนให้แล้ว เอาไปปะแล้ว ใส่คืนแล้ว และมารับแล้ว ปะไปกัน ไม่ต้องกวนคนอื่น (ไม่พูดเปล่า เอากระเป๋ามาถือ และจับมือน้องจูงไปที่รถตัวเอง"
ผึ้ง : พี่เจเจ อ้ายเขาปล่อย คนมองทั้งสำนักงานแล้ว พี่เจเจ (พยายามแกะมือออก แต่อีกคนมือแข็งยังกะคีมล็อก จึงตามอีกคนไปถึงรถ จนใจต้องมานั่งหน้างอในรถ)
เจเจ : เรายังคุยกันไม่รู้เื่ ตอนกลางวันผึ้งต้องทำงาน ก็รีบมาส่งไง ตอนนี้ ก็จะพาไปเอารถ จัดการทุกอย่างรวมถึงล้างให้แล้ว
ผึ้ง : แวะห้องผึ้งเลย
เจเจ : อ่ะอ่ะ ค้างจากกลางวันเหรอ ได้นะ พี่ไม่ติด
ผึ้งไม่ได้สังเกตว่าอีกคนเปลี่ยนสรรพนามแทนตัวเองไปแล้ว ว่าเป็ "พี่" พูดทำตาล้อเลียนผึ้งอยู่ตอนนี้
ผึ้ง : พี่เจเจ! คิดอยู่เื่เดียวหรือไงนี่ จะไปเปลี่ยนเสื้อผ้า ร้อน
เจเจ : คร้าบบบบบบบบ
บ้านสิ ตอนนี้หนูดียืนคุยอยู่กับผู้รับเหมาที่ตัวเองแนะนำ มองความคืบหน้าที่ไปได้อย่างสวยงาม ทั้งบริเวณบ้าน มุมต่างๆที่เ้าเด็กออกแบบเป็สตูดิโอสำหรับถ่ายงาน และ สำหรับเช่าถ่ายงานต่างๆ และมุมทำงานส่วนตัว พ่อเ้าเด็กก็ชวนคุย เล่าเื่ราวของเ้าเด็ก ที่ตอนนี้เข้าไปดูที่ในไร่
พ่อ : ท่าทางเ้าสิจะหมดตัวละหนูดี เลี้ยงข้าวมันด้วยนะ เอาไปอยู่ด้วยแล้ว
หนูดี : แค่่นี้แหละพี่ เดียวเขาก็กลับมาทำงานที่นี่ แล้วทั้งหมดนี่ พี่นพไม่ได้ช่วยเหรอ
พ่อ : เรียงพี่ได้ไง เปลี่ยนมาเรียกพ่อได้แล้ว ไม่เลยเงินมันหมดแหละ ช่วยแค่เวลา ขาดอะไรเล็กๆน้อย ส่วนมากเ้าตัวจัดการเอง ก็ทำงานเก็บเงินมาั้แ่ปี 1
หนูดี : เดี๋ยวจะพยายามเรียกนะคะพ่อ อิอิ ไม่ชินเรียกพี่มานานแล้วเนาะ แล้วเข้าไปทำอะไรในไร่จนเย็นคะ
พ่อ : พี่ว่าจะทำไร่ดอกไม้เพิ่ม ตรงที่รกๆ ยังไม่ได้พัฒนา สิมันว่าน่าจะทำคาเฟ่ไปด้วย
หนูดี : ก็โอเคนะคะ วิวสวย เรียกคนได้เยอะ
พ่อ : เขากลัวแม่เหงานะ ตอนเกษียณ ให้มีที่ไปคุย เจอะเจอคน มีอะไรทำ
หนูดี : ตอนนี้ยังไม่กลับมาเหรอคะ
พ่อ : กลับเย็นวันศุกร์ วันจันทร์ก็ออกเดินทางแต่เช้า
เื่หนึ่งที่หนูดีชื่นชมครอบครัวเ้าเด็กก็คือ ยังใช้วิถีเรียบง่าย แม้แม่จะมีตำแหน่งเป็ถึง รองศึกษาธิการภาค ทำงานดูแลพื้นที่หลายจังหวัด เหลืออายุราชการหลายปีอาจจะได้ขึ้นเป็ศึกษาธิการภาค
ส่วนพ่อของหนูดีนั้น ทำไร่ เลี้ยงสัตว์ ควบคู่กับกิจการ ซื้อแฟรนไชส์ ร้านสะดวกซื้อหลายร้านในเมือง หอพักนักศึกษา อพาร์ตเมนต์ ตึกแถว ตอนนี้ ขยายไปถึงร้านซักรีด แม้แต่ร้านเหล้าของเจเจ ก็เช่าพื้นที่ของบ้านสิอยู่ ปั๊มน้ำมัน เรียกว่าซุ้มรวยเงียบ รวยที่ดิน พ่อรอพี่ชาย - พี่สาว ย้ายกลับบ้านมาบริหารงานต่อ
หนูดี : ชีวิตท่านรอง - กับท่านนายก มีเวลาว่างกันหรือเปล่าคะ (ที่พูดแบบนั้น เพราะพ่อเ้าเด็กตอนนี้ พ่วงตำแหน่งนายยกเทศบาลพื้นที่บ้านไปพร้อมๆกัน)
พ่อ : หนูดี พ่อถาม รู้สึกยังไงกับเ้าสิมัน
หนูดี : ตอนนี้ก็สำคัญกับหนูที่สุดแล้วคะพี่นพ เฮ้ยพ่อ แต่จะบอกว่ารักหรือเปล่า สิไม่รู้คะ มันรวดเร็ว ข้ามขั้น และ อายุ 42-24 พี่นพ เป็แม่สิยังได้นะคะ แล้วพี่นพไม่รู้สึกอะไรเหรอ ลูกมีแฟนเป็ผู้หญิง
พ่อ : มันไม่ใช่อยู่ที่เพศหรอกหนูดี ดูอย่างพี่สาวเ้าสิ แต่งงานกับผู้ชายไป ใช่จะมีความสุข และอีกอย่างที่หนูดียังไม่รู้ ได้คุยกับยัยหนึ่งบ้างหรือเปล่า
หนูดี : ก็คุยทั่วไปแต่ไม่ได้เจอกันคะ มีอะไรหรือเปล่าพี่นพ เอ้ย พ่อ
พ่อ : พ่อว่าแปลกๆ ลองคุยกับเพื่อนดู พ่อเห็นอะไรถ้าไม่จริงจะเสียผู้ใหญ่ (แล้วพ่อเ้าเด็กก็เล่าเื่ราวของเพื่อสนิทให้หนูดีฟัง จนเกิดร้อนใจแทนเพื่อน แต่ต้องรอดูก่อนว่าจะพูดยังไง )
พ่อ : ไปรอสิในบ้านเถอะ ที่แรกว่าจะกลับไปหาหนูดีตอน 5 โมงครึ่ง พอเห็นหนูดีมา บอกขอทำงานต่อก่อน
หนูดี : ค่ะ
พ่อเ้าเด็กให้หนูดีไปรอเ้าเด็กที่ห้องนอน หนูดีสำรวจห้องเ้าเด็ก จำได้ว่าเคยซื้อตุ๊กตา เกมส์กด ก็ถูกเอาใส่ช่องกระจกที่หัวเตียง แอบยิ้มให้กับความน่ารักของคนรัก ก่อนจะเปิดไปดู พบว่า มีรูปปริ้นเก่า ที่เป็รูปสมัย HI5 รูปมหาวิทยาลัยเ้าเด็กเก็บไว้ทั้งรูปเดี่ยว รูปกับเพื่อน รูปกับหนึ่ง และเหมือนจะเรียกน้ำตาให้หนูดีได้ คือรูปแอบถ่าย เวลาตัวเองกลับมาบ้าน ในมุมต่างๆ
สิ : ของสะสมเค้านะนั้น จับดีดี เดียวขาด
หนูดีหันมามองเ้าเด็กเข้ามาั้แ่เมื่อไหร่ไม่รู้ แล้วก็เหมือนยังโกรธอยู่ ไม่พูดเล่นเดินไปคว้าผ้าเช็ดตัว จะไปอาบน้ำ ก่อนหนูดีจะพุ่งไปกอดด้านหลัง เอาคางเกยไหล่ไว้พูดข้างหูเ้าเด็ก
หนูดี : ยังโกรธอยู่เหรอที่เค้าพูดแรง
สิ : เปล่าคะ
หนูดี : ไม่โกรธแล้วทำไมไม่มองหน้า ไม่คุย ยังโกรธอยู่เหรอ
สิ : เปล่าคะ
หนูดี : เปล่าใช่ไหม นี่แนะ
พูดจบหนูดีก็งับที่ไหล่ไปหนึ่ง 1
สิ : โอ้ย กัดทำไมคะ (ก่อนจะหันหน้ามามองคนรัก หนูดีเป็ผ่ายเริ่มเอง เมื่อสูงไม่เท่าเ้าเด็กก็จูบคอเ้าเด็กเน้นๆ ขบเม้มจนเกิดรอยสีชมพูอ่อน)
หนูดี : ขอโทษ ที่พูดไม่ดีคะ เค้าผิดไปแล้ว เ้าเด็กไม่ตอบ กลับขยับกอด พลักเบาๆให้หลังไปติดผนัง เ้าเด็กนำปากร้อนบดจูบหนูดีอย่างเอาแต่ใจ ฝีปากร้อนผ่าวขบเม้มที่หนูดีเงยหน้าเอียงเล็กน้อย เพื่อรับจูบ ก่อนจะมือผลักหน้าอกเบาเบา
หนูดี : ไฟแดงคะ
---- / -----
สิ : มิน่าละ
ผึ้ง : พี่เจเจ พามาบ้านใครนิ
เจเจ : บ้านพี่
ผึ้ง : มาทำไม เขาจะกลับแล้ว พาไปเอารถเถอะ ง่วง อิ่มแล้วตาจะหลับ
เจเจ : ไม่หลับหรอก เดียวจะปลุกให้ตื่นเลย
ผึ้ง : พี่เจเจ !!!!!
ผึ้งพูดได้เท่านั้น ก็ถูกประกบปากเสียแล้ว
----------------**-----------
ตอนหน้า NC นะคะ