นิยายเื่นี้มีเนื้อหาเกี่ยวกับผู้ชายท้องได้ ใครไม่ชอบสามารถกดออกได้เลยนะคะ
หากกล่าวถึงครอบครัวที่ดีมีสมาชิกที่รักกันอย่างพร้อมหน้าพร้อมตา กินข้าว ดูหนัง ไปเที่ยวร่วมกันคือครอบครัวที่แสนอบอุ่นแล้ว ในสายตาคนอื่นๆครอบครัวของ เมฆ ก็นับว่าเป็ครอบครัวที่ใครหลายคนอิจฉาและอยากเอาเป็แบบอย่าง
ทว่าเมฆรู้ดีว่าเขาไม่ใช่คนที่ดี เป็หัวหน้าครอบครัวคอยหาเงิน เป็พ่อที่คอยสั่งสอน เป็ช่างประจำบ้าน เป็คนดูแลงานหนักๆ เป็ได้ทุกๆอย่าง แต่เขาไม่สามารถเป็สามีที่ดีได้....ไม่ใช่เพราะว่าเขาไม่รักภรรยา แต่เขาเกิดการเฉยชาและชินชาเกินกว่าจะหันกลับมาใส่ใจ เพราะทั้งสองอยู่ด้วยกันมานานเกินไปหรือเป็เพราะเขาเห็นอีกฝ่ายเป็ของตายกันแน่ เขาไม่รู้เลย
แววตาของภรรยาที่มองมานั้นเศร้าสร้อยทุกครั้งที่สบตากัน แต่เขาไม่เคยสนใจ จนกระทั่งวันหนึ่งภรรยาของเขาขอหย่าและไปมีสามีใหม่ คนที่รักและพร้อมมอบไออุ่นให้กับเธอตลอดเวลา เมื่อถึงตอนนั้น เมฆรับมันไม่ได้ เมฆตามติดชีวิตอดีตภรรยา เขาคิดถึงเธอและรู้สึกผิดมาตลอด แต่แม้ว่าจะคิดถึงยังไง เขาก็ไม่เคยก้าวก่ายชีวิตใหม่ของเธอเลย เขาเพียงแอบส่องเงียบๆให้รู้แค่ว่าอีกคนอยู่อย่างสุขสบายมีความสุขทั้งกายใจก็พอแล้ว ส่วนเื่ลูกเราตกลงช่วยกันดูแแล แค่นั้นก็พอแล้วล่ะ
พอแล้วจริงๆ
ปริ๊นนนน!!!
ขณะที่เขากำลังข้ามถนนทางม้าลายเพื่อไปขึ้นรถอยู่นั้น จู่ๆรถบรรทุกคันหนึ่งก็วิ่งมาแล้วชนเข้าที่เมฆจนร่างกายกระเด็นไปหลายสิบเมตร ในหัวมันปวดหนึบ ร่างกายชาไปทุกส่วนไม่มีแม้แต่แรงขยับเปลือกตา หัวใจเขาบีบรัดจนเจ็บไปหมดไม่รู้ว้าเป็เพราะร่างกายถูกรถชนหรือเพราะใบหน้าอดีตภรรยาที่ลอยขึ้นมาในความทรงจำกันแน่..ใบหน้าที่เคยอ่อนหวานมีรอยยิ้มอบอุ่นประดับบนริมฝีปากสวยบัดนี้เต็มไปด้วยความเศร้าและผิดหวัง มือหนาขยับเคลื่อนออกไปข้างหน้าหมายจะคว้าใบหน้าคนเป็ที่รักเอาไว้เพื่อปลอบโยน แต่สุดท้ายหญิงสาวคนนั้นก็เป็เพียงภาพทรงจำสุดท้ายที่เขาไม่อาจััไออุ่นได้
เมฆทิ้งมือลงบนพื้นถนน เสียงอื้ออึงของผู้คนทำให้หูของเขาปวด ปวดมากเหมือนจะตายให้ได้....
อยากขอโทษที่ละเลย
อยากบอกว่าขอโทษที่ไม่อาจทำตามคำสัญญาที่ว่าจะดูแลไปจนแก่เฒ่าได้
ริมฝีปากเปื้อนเือมยิ้มเมื่อคิดถึงคำสัญญาข้อที่สาม เขายิ้มเพราะเขาทำมันได้
สัญญาที่ว่าจะรักเธอจนวันตาย เขาทำได้แล้วนะ เพราะวันนี้เขาก็ยังรักเธออยู่
ติ๊ดดด------
เฮือกกก!!
เสียงหอบหายใจดังขึ้นทันทีที่ร่างฟื้นขึ้นมาบนเตียงสไตล์ยุโรปขนาดคิงไซต์ ชายหนุ่มยันตัวลุกขึ้นด้วยท่าทีใ แต่เนื่องจากลุกขึ้นมาเร็วเกินไปจึงหน้ามืดจนต้องล้มตัวลงบนเตียงอีกครั้ง เขาตั้งสติ ยกมือขึ้นมาในระดับสายตาตัวเองจากนั้นก็สำรวจมันช้าๆ ฝ่ามือใหญ่น่าเกรงขาม ผิวกายออกสีแทนน้ำผึ้งอ่อนๆไร้รอยาแ ไม่ใช่มือที่เต็มไปด้วยเื
นี่มันอะไร----เขาถูกรถชนตายไปแล้วนี่
นี่มันร่างกายของใคร??
เขาตายไปแล้ว มั่นใจมากว่าตัวเองตายการอุบัติเหตุรถชน ทว่าเวลานี้เขากลับยังคงอยู่ นอนบนเตียงนาดใหญ่ ห้องที่ไม่คุ้นเคย มันแปลกมาก...
เหมือนเป็คนอื่นที่ไม่ใช่เขา
"อึ่ก.."
ภาพความทรงจำต่างๆของใครสักคนไหลทะลักเข้ามาในหัว ชายหนุ่มกดหน้าลงบนหมอนด้วยแรงมหาศาลเมื่อความทรจำพวกนั้นมันมากขึ้นเหมือนใครสักคนเอาค้อนขนาดมหึมาหวดเข้าที่ขมับทั้งสองข้าง
"นายท่าน!! นายท่านอย่าทำเช่นนั้น !!" ชายวัยกลางคนในชุดพ่อบ้านสีดำรีบปรี่เข้ามาเมื่อพบว่านายเหนือหัวของตนกำลังหมอบลงไปบนหมอน สองมือกุมหัวเอาไว้อย่างแรงจนเส้นเืปูดขึ้นมาตามหลังมือ เหมือนกับพยายามบีบให้กะโหลกตนเองแหลกคามืออันแข็งแกร่งนี้
"นายท่าน ตั้งสติไว้ขอรับ นายท่าน!"
"อึ่ก..บ้าเอ้ย"
ร่างสูงกัดฟัน ปลายนิ้วจิกลงบนหนังศรีษะแน่นขนัด เมื่อรับรู้ถึงแรงดึงจากด้านข้างของใครบางคนเขาก็ยิ่งปวดขึ้นไปอีก ความทรงจำอะไรมันจะมากมายขนาดนี้
"ออกไปก่อน!!"
"แต่ว่า นายท่านทรมาน"
"ข้าบอกให้ออกไป!!!"
ขอโทษนะ แต่ผมจำต้องจัดการกับข้อมูลของชายเ้าของร่างก่อน.....
"ข ขอรับ ข้าอยู่หน้าประตูตลอดเวลา หากมีอะไรไม่ชอบมาพากลโปรดเรียกข้านะขอรับ"
ชายคนนั้นโค้งตัวแล้วถอยออกไปสองก้าวก่อนจะหันหลังเดินออกไปที่ประตูเมฆพลิกตัวขึ้นมานั่งขัดสะหมาดั์ตาสีเหลืองทองน่าหวาดเกรงกวาดมองรอบห้องอีกครั้งเพื่อสำรวจทุกอย่างให้ชัดเจนว่ามันตรงกับความทรงจำที่ได้รับมาไหม
ชายเ้าของร่างคนนี้...
นายพลคาธิออส -คาธ-เป็ขุนนางชั้นกลางที่ร่ำรวยมหาศาลแต่ปราถนาเพียงความสงบสุขในการใช้ชีวิตเท่านั้น เขาละทิ้งทุกอย่างที่เคยขวาน ขวาย แข่งขันแย่งชิงละทิ้งการเหยียบย่ำทุกสิ่งที่พยายามทำมาตลอด10ปีเพียงเพราะตระหนักได้ว่าตนนั้นมีทุกอย่างอยู่แล้ว
อำนาจ สมบัติ ความสามารถ และผู้ใต้บัญชา เขามีมันมาั้แ่เกิดแล้ว ทำไมจะต้องไปเหยียบย่ำผู้อื่นเพียงเพราะกระหายในตำแหน่งสูงสุดในพระราชวังกันล่ะชายหนุ่มเลยหยุดมันอยู่เพียงแค่ตำแหน่งนายพลชั้นกลางแล้วถอยออกมาใช้ชีวิตเรื่อยเปื่อย ลงทุนสร้างโรงเหล้าเล็กๆในอาณาจักรสักสิบแห่ง หอคณิกาอีกสี่แห่ง ลานประลองต่อสู้อีกสาม โรงบ่มไวน์และสนามม้าอย่างละสอง แค่นี้เขาก็พอใจแล้ว
เมฆยิ้มขืนให้กับเ้าของร่าง เขาใช้คำว่าแค่นี้เราะ มันโครตรวยเลยไม่ใช่รึไง แทบจะเป็ผู้มีอำนาจผูกขาดกิจการต่างๆในอาณาจักรไปแล้วมั้ย!
ทว่าจุดพีคมันคือหลังจากที่เขาออกมาจากการแข่งขันพวกนั้นแล้วเปิดการค้าได้สามปีแล้วกิจการดันไปได้สวยจนผู้นำอาณาจักรเกิดความหวั่นเกรงว่าชายหนุ่มจะใช้เงินซื้อประชาชนให้หันมาต่อต้านตนพระาาเลยมอบของขวัญสุดพิเศษมาให้เมื่อ
สองสัปดาห์ก่อน
นั่นคือสมรสพระราชทาน
พระองค์มอบบุรุษที่สามารถตั้งครรภ์ได้มาเป็คู่สมรสฟ้าแล่บของคาธิออส ทว่าชายคนนั้นไม่ใด้มีร่างกายเหมือนบุรุษที่ตั้งครรภ์ได้ทั่วไป เขามีกล้ามเนื้อและส่วนสูงไม่ต่างจากทหารองค์ครักษ์ในพระราชวังเลย มองแค่แว้บเดียวก็สามารถรู้ได้ในทันทีว่าคนๆนี้คือนักฆ่าที่ถูกเขี่ยทิ้งจากองค์าา แต่ส่งมาให้เขาทำไม? ภาระกิจสุดท้ายคือปลิดชีวิตของเขาอย่างนั้นหรือ?
แต่งงานได้ไม่นานคาธิออสก็ได้รู้ว่าอีกฝ่ายเป็เพียงเหยื่อเพราะดวงตาที่เสียไปข้างซ้ายและพละกำลังที่หายไปจากการทำภารกิจล่าสุดทำให้อีกฝ่ายกลายเป็ผู้ไร้ความสามารถในกลุ่มนักฆ่า โดยทั่วไปต้องกำจัดทิ้งเพื่อไม่ให้ข้อมูลภายในรั่วไหลแต่นักฆ่าคนนี้ทำผลงานและเป็คนที่องค์กษัตริย์เอ็นดูที่สุด เลยส่งเขามาเพื่อเป็ตราบาปในชีวิตคู่ของคาธิออสแทน....
ถ้าคิดว่าการละเล่นนี่จะทำให้คาธิออสอับอายแล้วล่ะก็พระองค์ทรงคิดผิด เพราะเขาไม่ได้สนใจเลยว่าใครจะเข้า หรือออกในคฤหาสน์แห่งนี้...
ทว่าจู่ๆเมื่อสามวันก่อนคาธิออสก็เกิดการหลับไหลโดยไม่มีสาเหตุ จนกระทั่งตอนที่เมฆตื่นขึ้นมาเนี่ยแหละถึงได้รู้ว่าชายผู้ร่ำรวยคนนั้น ทิ้งร่างกายตนเองไปแล้ว
หล่อมากพ่อ... รวยไม่พอ ไม่มีความรู้สึกด้วย...ใช้ชีวิตตามใจฉันสุดๆ
"เฮ้อ..ก่อนอื่น ข้าต้องจัดการกับภรรยาก่อนสินะ"
เมฆใช้ฝ่ามือเสยผมสีเงินของตัวเองขึ้นอย่างกังวล เพราะเขาจำได้ว่าก่อนจะหลับไปถึงสามวัน คาธิออสคนก่อนได้นำตัวภรรยาหมาดๆผู้นั้นไปขังไว้ในคุกใต้ดิน...
.
.
.
.
เื่นี้ตั้งใจให้เป็นิยายอบอุ่นจิกหมอนพ่อหมาน้อยไมโครเวฟฟฟฟฟฟฟ
พระเอกนางเข้าวงการปีนพีระมิดชิงตำแหน่งั้แ่อายุ15เด้อทุกคน ตอนนี้อายุก็28แล้ว
ตอนหน้าขอแทนตัวเมฆว่าคาธิออส หรือคาธแทนนะคะ จะได้ไม่หลุดจากกลิ่นอายของเมืองที่พระเอกอยู่
4K
