การถ่ายMV เริ่มต้นขึ้นในอีกไม่กี่วันหลังจากนั้นเรย์แอบใช้เส้นสายให้ตัวเองได้เข้าไปดูการถ่ายด้วย
“อ่าวพี่เรย์....มาด้วยเหรอครับ”
ปิงปิงที่เห็นเรย์เดินมาพร้อมกับซิก้าก็เดินเข้ามาทักทายด้วยหน้าตายิ้มแย้ม
“อืม ผู้จัดการขอให้มาช่วยน่ะซิก้าเขายังมือใหม่”
เรย์ตอบพร้อมกับส่งยิ้มกลับไป ปิงปิงยิ้มแต่ที่จริงเขารู้ว่าเรย์้ามากีดกันเขาจึงเริ่มทำการยั่วประสาทเรย์
เมื่อเริ่มงานทุกอย่างก็ดูวุ่นวายแต่คนที่เหนื่อยที่สุดกลับไม่ใช่ทีมงานไม่ใช่ผู้จัดการ ไม่ใช่ปิงปิง แต่เป็...ซิก้า เขาเริ่มสังเกตเห็นอะไรบางอย่าง ทุกครั้งที่เขาคุยกับปิงปิง เรย์จะโผล่เข้ามา เดี๋ยวปิงปิงก็เรียกเดี๋ยวเรย์ก็เข้ามาขัด เหมือนทั้งคู่กำลังเปิดศึกแย่งตัวเขาอยู่อย่างไรอย่างนั้น
มิวสิกวิดีโอเพลง:- รักใครรักจริง
"ปิงปิงซิก้า.....วันนี้มีฉากสำคัญนะ"
ผู้กับกำเรียกทั้งสองมาซักซ้อมบทก่อนเข้าฉาก
"ต้องเล่นให้เหมือนสนิทกันมากมีซีนที่ต้องใกล้ชิดกันพอสมควร พยายามกันหน่อยแล้วกันนะ"
ปิงปิงพยักหน้าก่อนหันไปมองซิก้า รอยยิ้มที่ซิก้าส่งกลับมาทำให้เขาต้องรีบหันกลับ
"........"
ที่ผ่านมาถึงจะได้เจอกัน ได้คุยกันหรือนั่งชิดกัน ก็แค่แป๊บๆ พอต้องมาทำงานร่วมกันจริงจัง ทำให้ปิงปิงรู้สึกใจเต้นรัวแบบควบคุมไม่ได้ซึ่งเขาเองก็ไม่เคยเป็แบบนี้มาก่อน
่ถ่ายทำ เรย์จ้องมองแม้ว่าเธอจะกีดกันไม่อยากให้ปิงปิงอยู่ใกล้ซิก้าแต่พอเริ่มทำงานเธอจริงจังกับการแสดงของซิก้ามากถึงกับช่วยกำกับท่าทางและอารมณ์อยู่ตลอด
"ซิก้านายเดินเข้ามาใกล้ปิงปิงอีกนิด"
ผู้กำกับสั่งปิงปิงเริ่มรู้สึกว่าหัวใจตัวเองเต้นแรงเกินเหตุเมื่อซิก้าเริ่มขยับ
"ใกล้อีกหน่อย"
ซิก้าขยับเข้ามาใกล้ขึ้นอีกปิงปิงเริ่มมองไปทางอื่น
"ปิงปิง...หน้าแดงเกินไปแล้ว"
ผู้กำกับแซวนิดหน่อยทั้งกองถ่ายเริ่มหัวเราะ แต่เรย์กลับเดินมาพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงจริงจัง
"ตั้งใจกับการทำงานหน่อยอย่าเอาแต่คิดเื่ส่วนตัว"
ปิงปิงหน้าเปลี่ยนสีทันทีทุกคนเงียบและหันมามอง เขาเริ่มรู้ตัวว่าเล่นมากเกินไปการถ่ายทำเลยไม่ค่อยคืบหน้าเขาเลยเริ่มจริงจังกับการแสดงมากขึ้น
หลังจากเริ่มถ่ายทำ เรย์ก็ไปนั่งดูมอนิเตอร์กับผู้กำกับเธอมองภาพบนจอมองซิก้า มองปิงปิง มองซิก้า มองปิงปิง แล้วก็ถอนหายใจ
"เป็อะไร"
ผู้จัดการหันมาถาม
"หมั่นไส้"
พี่บุ้งถึงกับถอนหายใจเพราะเรย์ที่จริงจังกับการทำงานของซิก้าอยู่ดีๆ ก็เปลี่ยนกลับมาเข้าโหมดเดิมจนได้ ทีมงานได้ยินก็หัวเราะเพราะคิดว่าเรย์แซวทั้งสองที่เขินกันไปเขินกันมาหลายครั้ง แต่เรย์ไม่ได้ล้อเล่น ทุกครั้งที่ปิงปิงยิ้มให้ซิก้าเธอรู้สึกขัดใจและหงุดหงิดและยิ่งเห็นทั้งคู่ต้องถ่ายฉากใกล้ชิดกันยิ่งทำให้เรย์ของขึ้น
“ซิก้าต้องเป็ของนิวซิต้องนิวเท่านั้น”
ผู้จัดการถึงกับนั่งกุมขมับแม้ในเวลานี้เรย์ก็ยังคงหมกมุ่นกับคู่จิ้นไม่เลิก
เสร็จงานเรย์กับซิก้าก็กลับด้วยกันก่อนกลับก็ทักทายกันแต่เรย์ตัวติดซิก้าตลอดเวลา จนปิงปิงหาจังหวะเข้ามาแทรกไม่ได้พรุ่งนี้ต้องถ่ายกันอีกวันเรย์เองเริ่มเป็กังวลเพราะพรุ่งนี้เธอมีงานไม่สามารถมากับซิก้าได้
หลังจากนั้นสิ่งที่ซิก้าคิดอยู่ในใจตลอดนั้นคือเื่ของเรย์เขารู้สึกว่าสิ่งที่เรย์ทำ มันผิดปกติ ตอนแรกซิก้าไม่ได้คิดอะไรเพราะเรย์เป็รุ่นพี่ที่ใจดีอยู่แล้ว แต่พอเกิดขึ้นซ้ำๆ ทุกวัน ทุกงาน ทุกสถานที่ เขาก็เริ่มสงสัย จนกระทั่งวันหนึ่ง เขาไปเล่าให้นิวฟัง
"นิวถามอะไรหน่อยดิ"
"นายรู้สึกไหมว่าพี่เรย์ชอบเรียกฉัน"
นิวเงยหน้าจากโทรศัพท์
"ก็เรียกบ่อยนะ"
ซิก้าเงียบไปพักหนึ่ง ก่อนพูดออกมาเบาๆ
"หรือพี่เรย์..."
นิวกะพริบตา
".....?”
"......จะชอบฉัน"
นิวสำลักน้ำทันที
"หา.......อะไรนะ?”
"เบาๆสิ"
ซิก้ากลัวว่าจะมีคนมาได้ยินขณะที่กำลังพูดจากนั้นก็เริ่มครุ่นคิด
"ก็พี่เขาเรียกฉันตลอดชอบเข้ามาคุย แถมกันปิงปิงออกจากฉันตลอด"
นิวเริ่มนิ่งและคิดตาม
"...เดี๋ยวนะก็จริงอย่างที่ว่านะ"
ซิก้าถอนหายใจ
"ฉันก็ไม่ได้มั่นใจหรอกแต่มันอดคิดไม่ได้ เมื่อเช้าทำงานก็ตัวติดฉันตลอด มันดูแปลกๆอยู่นะ..."
พอนิวเริ่มคิดตามก็รู้สึกว่าสิ่งที่ซิก้าพูดมีเหตุผล เรย์ดูปกป้องซิก้ามากผิดปกติ โดยเฉพาะเวลาที่ใครมาอยู่ใกล้ซิก้านิวเริ่มเหงื่อตก
"...หรือจะจริง"
ทั้งคู่มองหน้ากัน แล้วพร้อมใจกันเงียบ
วันถัดมาก็มีถ่ายMV ต่อจากเมื่อวานเป็การเก็บรายละเอียดเล็กน้อย นิวว่างเลยมาดูด้วยและดูเหมือนปิงปิงจะดีใจมากที่เห็นนิว เขาเดินเข้ามาทักและชวนคุยทั้งสองคนตลอดเวลาที่ว่างนิวเองรู้สึกได้ว่าปิงปิงต้องแอบปิ๊งซิก้าอยู่แน่ๆแต่ทำไมซิก้าถึงได้ดูหนักใจเื่เรย์มากกว่าปิงปิง
ในขณะเดียวกัน เรย์กำลังประชุมกับทีมงานเกี่ยวกับเพลงใหม่ที่กำลังจะออกมันชวนให้ปวดหัวมากเพราะไม่สามารถตกลงกันได้ว่าจะเอาเพลงไหนเป็เพลงแรงในการโปรโมท่พักเธอเดินออกมา ทันทีที่นั่งลงบนโซฟา เธอก็หันไปถามกับผู้จัดการ
"สถานการณ์เป็ยังไง"
"ถามพี่บอลผู้จัดการซิก้าก็บอกว่าไม่มีอะไร วันนี้นิวไปด้วย"
"จริงดิงั้นก็วางใจได้เปลาะหนึ่ง อย่างน้อยก็มี กขค"
เรย์หลับตาลงเล็กน้อยด้วยความเหนื่อยล้า
วันนั้นหลังจากกลับจากการประชุมโหด 6ชั่วโมง เรย์ก็กลับมาที่ห้องและเปิดโน๊ตบุ๊คขึ้นทันที เอวากลับมาทีหลังพอเปิดประตูเข้ามาเห็นเรย์กำลังหมกมุ่นอยู่กับหน้าจอคอม ก็รู้สึกหงุดหงิดทันที
“ทั้งที่บอกว่าจะไม่ทำอีกแล้วแท้ๆ”
เธอรู้สึกโกรธและคิดว่าจะเดินกลับไปแต่พอเหลือบเห็นเรย์กำลังจดบางอย่างอยู่จึงเกิดความสงสัยและเดินไปดู
“จดอะไรอยู่เหรอ?”
หน้าจอที่เรย์กำลังเปิดอยู่นั้นไม่ใช่แฟนเพจของนิวซิก้า แต่กลับเป็ของปิงปิงแทนมันน่าแปลกเพราะก่อนหน้านี้เธอยังเรียกเขาว่า “หลินปิง” อยู่เลย
“กำลังเขียนเพลงใหม่อยู่นะอยากได้เพลงแรงๆที่จะเอามาเป็เพลงเปิดอัลบั้มใหม่”
“แล้วเกี่ยวอะไรกับปิงปิง”
“ไว้เขียนเสร็จแล้วเอวาก็จะเข้าใจเองแหละ”
เรย์ที่ดูจริงจังและเท่แบบเดิมๆกลับมาลุคที่ทำให้เอวาหลงเธอจนหัวปักหัวปำ ตอนที่หยิบกีต้าร์ขึ้นมาตีคอร์ดจดเนื้อและโน้ตลงกระดาษ แววตาแบบนั้นทำให้เอวาเริ่มหวั่นไหวเธอก้มลงจูบที่ต้นคอเรย์เล็กน้อย ก่อนใช้มือลูบไปที่ไหล่เบาๆเรย์หันกลับมาจูบเธอที่แก้มเบาๆ และเอามือลูบใบหน้า