เซียนเซียนรู้สึกดีเป็อย่างมากก่อนจะมองดูสองข้างทางที่มีต้นไม้น้อยใหญ่ขึ้นอยู่กันเต็มสองข้างตลอดระยะทางเธอเห็นบางบ้านเริ่มสร้างใหม่และแยกบ้านกันอยู่แล้วเมื่อเข้ามาถึงอำเภอเธอเห็นว่าถนนถูกลาดพื้นเรียบร้อยแล้วร้านค้าและตึกแถวก็จัดวางอย่างเป็ระเบียบ
“ตอนนี้เป็ยามซือเกวียนของฉันจะออกอีกครั้งในยามอู่หากใครมาไม่ทันก็ต้องเช่าเกวียนหรือเดินกลับไปเองนะฉันจะรอไม่เกินเพียงหนึ่งถ้วยชาเท่านั้น” ผู้ใหญ่บ้านพูดจบทุกคนก็แยกย้ายกันไปทำธุระของตัวเอง
“เซียนเซียนรอลุงอยู่ตรงนี้นะลุงขอเอาเกวียนไปฝากที่โรงดูแลแปปอย่าคุยกับคนแปลกหน้าละระวังถูกหลอกเอาข้าวของได้”
เซียนเซียนตอบรับอย่างตั้งใจลุงผู้ใหญ่ก็เดินจูงวัวไปยังโรงรับฝากเกวียนก่อนจะยื่นเงินให้คนดูแลจากนั้นเขาก็พาเธอเดินไปยังด้านหลังตลาดมองเผินก็เหมือนดูร้านค้าทั่วไปแต่มันจะมีตรอกเล็กๆอยู่ให้เดินเข้าไปแล้วเดินเลี้ยวซ้ายก็มีผู้ชายคนสองคนยืนอยู่
“ท้องฟ้าสดใส”เสียงจากหนึ่งในสองคนเอ่ยถามลุงผู้ใหญ่เมื่อเขาหยุดตรงหน้าประตูตรอกที่พวกเขาทั้งสองคนจะผ่านเข้าไปด้านใน
“ท้องฟ้าปลอดโปร่งไร้กังวล”เมื่อลุงตอบรหัสผ่านจบทั้งสองก็ซักถามเพียงสองสามคำก่อนจะปล่อยให้ทั้งสองคนเข้าไปด้านใน
เมื่อเข้าไปด้านในช่างแตกต่างจากที่เธอคิดเป็อย่างมากเธอนึกว่าจะต่างคนต่างขายไม่มีความเป็ระเบียบแต่ในความจริงร้านค้าถูกจัดเป็ระเบียบมีทั้งร้านค้าและคนปูเสื่อขายของก่อนจะถูกลุงผู้ใหญ่สะกิดแขนแล้วบอกเพียงว่าเดินตามหลังเขามา
ก่อนจะมาหยุดที่โรงหมอที่มีขนาดใหญ่ภายในร้านจะมีคนต้อนรับอยู่สองคนก่อนจะมีคนถามว่ามาซื้อยาหรือมาขายสมุนไพร
“สวัสดีครับมาซื้อยาหรือหาหมอมาทางซ้ายได้เลยครับหาก้าขายยาหรือสมุนไพรให้ไปทางขวาได้เลยครับ” พนักงานทางขวามือก็บอกให้ทั้งสองคนเดินขึ้นไปห้องแรกที่อยู่้าได้เลย
“ก๊อก ก๊อก ก๊อก ขอเข้าไปด้านในหน่อยครับ”ลุงผู้ใหญ่จับลูกบิดประตูแล้วเปิดเข้าไปก่อนจะเห็นชายวัยกลางคนสองคนนั่งประจำอยู่ที่โต๊ะทำงาน
“เชิญนั่งก่อนนะครับไม่ทราบว่าวันนี้จะมาขายยาหรือสมุนไพรครับเชิญวางไว้บนโต๊ะได้เลยครับ”
เซียนเซียนได้นำโสมทั้งสองหัวของเธอออกมาวางไว้บนโต๊ะส่วนลุงผู้ใหญ่ก็นำโสมที่เซียนเซียนมอบให้ออกมาวางเช่นกันก่อนจะถอนหายใจเฮือกใหญ่ออกมา
ชายวัยกลางคนทั้งสองก็รีบเดินเข้ามาดูก่อนจะกระซิบกันแล้วให้อีกคนออกไปตามหมอประจำโรงหมอมาอย่างเร่งด่วน
“รอคุณหมอจ้านมาก่อนนะครับเพราะโสมอายุเยอะน่าจะสิบปีขึ้นไปผมไม่สามารถประเมินราคาได้รอให้หมอจ้านมาดูแล้วประเมินราคาให้นะครับ”
ระหว่างที่รอเซียนเซียนได้ถามอันอันในใจว่าโรงหมอที่นี้เชื่อถือได้มากแค่ไหนก่อนจะได้รับคำยืนยันว่าปลอดภัยเชื่อถือได้เซียนเซียนก็ถอนหายใจไม่ต่างจากลุงผู้ใหญ่เช่นกัน
เพียงไม่นานก็เจอชายวัยกลางคนเดินเข้ามาพร้อมกับหมอชราท่านหนึ่งเดินตามหลังเข้ามาก่อนจะพากันไปยืนมอบดูโสมและใช้แว่นขยายในการตรวจดูจากนั้นทั้งสามคนก็พูดคุยกันพักใหญ่แล้วหมอจ้านก็เดินมานั่งตรงหน้าทั้งสองคน
“โสมที่พวกคุณนำมาเป็ชนิดที่หายากและมีอายุอายุมากกว่า50 ปี ทั้งสามหัวดังนั้นผมจะขอซื้อหัวละ 10,000 หยวนทั้งสองคนตกลงจะขายให้ผมไหมครับ”
ทั้งสองหูอื้อขึ้นมาพร้อมกันเมื่อได้ยินราคาของโสมแต่ลุงผู้ใหญ่ดูจะมีสติกว่าเล้กน้อยก็ตกลงขายก่อนจะหันไปมองหน้าเซียนเวียนอย่างขอโทษที่เขาตัดสินใจขายโดยไม่ทันถามด้านหมอจ้านก็ขอตัวไปจัดการเตรียมเงินให้กับทั้งสองคน
404
