บทที่ 11 ยกเค้าบ้านตระกูลถง!
ถงฮั่วถือจอบเดินเข้าไป เธอหนีบจมูกแล้วยกกระโถนที่ยังไม่ได้เทออกไปไกล ๆ
จากนั้นเธอก็ขุดดินอย่างแข็งขัน เมื่อเหนื่อยก็เอาน้ำวิเศษจากพื้นที่มิติมาเติมพลัง
ไม่นานนัก ถงฮั่วก็ขุดพบกล่องอีกใบหนึ่ง เป็กล่องไม้เนื้อแข็งธรรมดา ๆ ที่มีกุญแจล็อกอยู่
ถงฮั่วงัดกุญแจเปิดออกดู ข้างในมีภาพวาดหลายภาพและยังมีกล่องเล็ก ๆ อีกสามใบที่มีขนาดใกล้เคียงกัน แต่ละใบถูกล็อกอยู่ แต่เธองัดเปิดทั้งหมด
กล่องใบหนึ่งใส่เหรียญเงิน อีกใบใส่ทองคำแท่ง ส่วนกล่องสุดท้ายมีกำไลหยกคู่หนึ่งที่มีคุณภาพดีเยี่ยม
ถงฮั่วชะงักไปครู่หนึ่ง รู้สึกขำตัวเองที่ไม่รู้อะไรเลยเกี่ยวกับทรัพย์สินของตระกูลถงเลย
เธอโบกมือทันที ของทั้งหมดถูกย้ายเข้าไปในพื้นที่มิติ
เมื่อมองไปที่อื่น ถงฮั่วขุดหลุมอีกหลุมหนึ่ง คราวนี้หลุมตื้นมาก เธอขุดเจอกล่องสังกะสีอย่างง่ายดาย
ครั้งนี้นอกจากเงินสดหลายร้อยหยวนแล้ว ถงฮั่วก็เจอคูปองในที่สุด ในกองคูปองมีคูปองผ้าและคูปองอาหารมากที่สุด มีทั้งคูปองจักรยาน คูปองนาฬิกา และคูปองวิทยุ แถมยังมีมากกว่าหนึ่งใบ คงเป็ของที่หวังฟางเตรียมไว้เป็สินสอดให้พวกลูกชาย แต่ตอนนี้ทั้งหมดกลายเป็ของเธอแล้ว!
ถงฮั่วขุดอีกสองครั้ง เมื่อไม่พบอะไรจึงหยุดมือแล้วมุ่งหน้าไปยังห้องอื่น
ในตระกูลถง เธอมีพี่ชายสองคน พี่ชายคนโตกับพี่ชายคนรองเป็ฝาแฝดกัน คนหนึ่งไปเป็ทหาร อีกคนหนึ่งไปทำงานในชนบท
ถงชุนชู่จึงเป็ลูกที่ถงต้าไหลและหวังฟางให้ความสำคัญที่สุด และยังเป็คนที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดของตระกูลถงในตอนนี้
แม้ว่าเขาจะไม่อยู่บ้าน หวังฟางก็ยังให้ถงฮั่วเข้าไปดูแลห้องทุก ๆ สองสามวัน
ข้าวของในห้องของถงชุนชู่ถงฮั่วรู้ดีกว่าตัวเขาเองเสียอีก
นอกจากผ้าห่มนวมผืนใหม่ที่ทั้งหนาและใหญ่หลายผืน ของอย่างอื่นถงฮั่วก็ไม่สนใจ
แม้จะไม่อยากได้ แต่อะไรที่เก็บได้ก็ต้องเก็บไป
การขุดค้นในห้องของหวังฟางใช้เวลานานเกินไป ของที่เหลือจึงไม่มีอะไรมีค่าแล้ว ถงฮั่วรีบจัดการอย่างรวดเร็ว เก็บทุกอย่างในห้องที่สามารถเก็บเข้าพื้นที่มิติได้ รวมถึงภายในห้องของเธอเองด้วย
ห้องโถงก็ไม่ได้ละเว้น ทั้งโต๊ะ เก้าอี้ กระติกน้ำร้อน ทั้งหมดถูกเก็บไป
ห้องครัวยิ่งพลาดไม่ได้ ตู้ถ้วยชาม เครื่องปรุง น้ำมัน เกลือ ซอส น้ำส้มสายชู ชา ข้าวสาร แป้งสาลี ข้าวฟ่าง ข้าวกล้อง และเนื้อแห้งถูกเก็บเข้าพื้นที่มิติ
หลังจากห้องครัวว่างเปล่า หม้อเหล็กใบใหญ่สองใบบนเตาก็เด่นชัดขึ้นมา
หม้อทั้งสองใบถูกงัดออกมาแล้วเก็บเข้าไปในพื้นที่มิติ ถ่านไม้ใต้เตาก็ไม่ถูกลืม ถงฮั่วเก็บมันไปด้วย เพราะถ่านไม้ก็ต้องซื้อมา ล้วนเป็เงินทั้งนั้น
เตาถ่านในลานบ้านและของอื่น ๆ ถงฮั่วเก็บไปหมด แม้แต่ไม้กวาดและกระด้งก็ไม่ตกหล่น
หลังจากการทำความสะอาดครั้งใหญ่ นอกจากกระโถนแล้ว บ้านตระกูลถงถูกกวาดข้าวของไปจนเกลี้ยง แม้แต่พื้นบ้านก็ถูกขูดไปอีก
เมื่อถงฮั่วได้ยินเสียงหวังฟางกับถงชุนชู่ที่กลับมาพร้อมจักรยาน เธอก็คว้าก้อนหินที่เตรียมไว้ แล้วกระแทกเข้าหน้าผากตัวเองอย่างไม่ลังเลจนศีรษะแตกเืไหล
ถงฮั่วไม่ได้หมดสติไปจริง ๆ แต่ต้องแกล้งทำเป็หมดสติ
"แม่! ทำไมประตูถึงเปิดอยู่แบบนี้ล่ะ" ถงชุนชู่ที่เพิ่งลงจากรถ เมื่อเห็นประตูรั้วและประตูบ้านเปิดอ้าอยู่ก็ใทันที
หวังฟางก็รู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ โดยเฉพาะเมื่อบ้านของพวกเขาเคยโดนขโมยของมาก่อน
สีหน้าของหวังฟางเปลี่ยนไปทันที เธอรีบวิ่งเข้าไปในห้องของตัวเอง
ในห้องว่างเปล่า บนพื้นมีหลุมหลายหลุมเหมือนถูกหนูดินขุด ที่ซ่อนของของเธอก็ถูกขุดเปิดออกหมดแล้ว
หวังฟางรู้สึกหนาวเหน็บไปทั้งใจ จนถึงขั้นเป็ลมหมดสติ
ถงชุนชู่เดินออกมาจากห้องของตัวเอง โกรธจนะโกระทืบเท้า!
"เวรเอ๊ย! ใครกันที่มาขนของในห้องฉันไปหมด! เหลือแค่กระโถนไว้อันเดียว!"
"ถงฮั่ว! ถงฮั่ว!" ถงชุนชู่นึกขึ้นได้ทันทีว่าที่บ้านยังมีคนอยู่
ก่อนที่เขาจะได้โมโหก็เห็นถงฮั่วนอนล้มอยู่ภายในห้องที่ว่างเปล่า ตรงศีรษะมีเืไหล
ห้องของถงฮั่วถูกขโมยของออกไปจนหมดและยังถูกคนทำร้ายจนหัวแตกอีก!
"แม่! แม่ครับ! ถงฮั่วถูกคนทำร้ายตายแล้ว!" ถงชุนชู่ใจนหน้าซีดเผือด รีบไปตามหาแม่ของเขา
พอไปหา กลับพบว่าแม่ก็หมดสติไป
"แม่! แม่! เป็อะไรไป! ตื่นสิครับ!" ถงชุนชู่เขย่าแม่ของเขาอย่างแรง เมื่อเห็นว่าไม่ได้ผลจึงบีบจุดใต้จมูกของเธอ
หวังฟางค่อย ๆ ฟื้นขึ้นมา พอเห็นลูกชายคนเล็กเธอก็พูดว่า "ชุนชู่ เมื่อกี้ฉันฝันร้าย ฝันว่าบ้านเราถูกคนขโมยของไปหมด ห้องของฉันก็ถูกคน..."
"แม่ แม่ไม่ได้ฝันไป บ้านเราโดนคนปล้นจริง ๆ !" ถงชุนชู่พูดขัดขึ้นมาด้วยความใกลัว
หัวใจของหวังฟางเย็นวาบ ความเ็ป ความตื่นตระหนก ความสิ้นหวัง และความรู้สึกกระทบกระเทือนต่างๆ ทำให้เธอแทบจะเป็ลมอีกครั้ง
"แม่! ถงฮั่วโดนทำร้ายจนน่าจะตายแล้ว เืออกเยอะมาก!" ถงชุนชู่พูดอย่างร้อนรน
หวังฟางรู้สึกเหมือนเป็ูเาไฟที่กำลังจะะเิ เมื่อเงินเก็บหลายปีของเธอถูกขโมยไปจนหมด และตอนที่พวกเธอออกจากบ้านไปก็มีแค่ถงฮั่วคนเดียวที่อยู่บ้าน
ถ้าไม่ใช่เพราะถงฮั่วไร้ประโยชน์ ไม่ดูแลบ้านให้ดี จะมีขโมยเข้ามาในบ้านได้ยังไง!
ทันใดนั้น ความเกลียดชังและความแค้นทั้งหมดของหวังฟางก็มีที่ระบายออก ใบหน้าของเธอบิดเบี้ยวด้วยความโกรธ "ตายแล้วเหรอ? ดี! ดีแล้ว!"
"แม่..." ถงชุนชู่รู้สึกใ
ถึงแม้ถงฮั่วจะไม่ดียังไง แต่เธอก็เป็พี่สาวแท้ ๆ ของเขา...
หวังฟางคลานไปดูตามหลุมต่างๆ อย่างทรมาน ไม่มีอะไรเหลืออยู่เลย! ไม่มีอะไรเหลือไว้ให้เธอเลย...
"์! โลก! พวกคุณตาบอดกันหรือไง!" หวังฟางคร่ำครวญด้วยความเ็ป
เงินของเธอ! ทองคำของเธอ! ของมีค่าทั้งหมดของเธอหายไปหมดแล้ว!
เสียงกรีดร้องอย่างเสียสติของหวังฟางดึงดูดให้เพื่อนบ้านแถวนั้นมาดูว่าเกิดอะไรขึ้น
พอมาเห็นสภาพ พวกเขาต่างก็ใกันหมด
ไม่เพียงบ้านตระกูลถงที่ถูกขโมยของไปจนเกลี้ยง แต่ถงฮั่วยังนอนอยู่บนพื้นโดยไม่รู้ว่าเป็หรือตายด้วยซ้ำ!
"หวังฟาง ลูกสาวเธอยังหายใจอยู่นะ รีบพาไปโรงพยาบาลเถอะ!" แม่เฒ่าอวี๋รีบพูด
หวังฟางไม่เหลืออะไรแล้ว เธอยังจะสนใจหญิงสาวต่ำช้าคนนั้นทำไม?
จริงสิ! แล้วเงินแปดพันกว่าหยวนที่อยู่กับเธอคนนั้นล่ะ?
หวังฟางเซลุกขึ้นวิ่งไปหาถงฮั่ว เมื่อพบว่าห้องของถงฮั่วก็ถูกขนย้ายไปจนหมดเช่นกัน หัวใจของเธอพลันเย็นวาบ
บางทีถงฮั่วอาจซ่อนเงินไว้กับตัว?
หวังฟางรีบค้นตัวถงฮั่วทันที เธอไม่สนใจเืที่อยู่บนศีรษะของถงฮั่ว สนใจแต่เพียงเงินที่อยู่ในมือของถงฮั่ว
"เงินอยู่ไหน! เงินอยู่ไหน..."
เสื้อผ้าหน้าร้อนก็ใส่น้อยชิ้นอยู่แล้ว หวังฟางแทบจะถอดเสื้อผ้าถงฮั่วออกเพื่อหาเงิน จนแม่เฒ่าอวี๋ทนดูไม่ได้ "หวังฟาง! ลูกสาวเธอกำลังจะตายอยู่แล้ว! เธอยังจะหาเงินอะไรอีก? บนตัวเธอมีเสื้อผ้าแค่ไม่กี่ชิ้น จะเอาเงินไปซ่อนที่ไหนได้?"
"ชุนชู่ รีบไปแจ้งความเร็ว พวกเราจะช่วยพาพี่สาวแกไปโรงพยาบาล!" แม่เฒ่าอวี๋ไม่อาจทนดูหญิงสาวอย่างถงฮั่วที่ต้องมาตายที่นี่ตอนอายุยังน้อย
เพื่อนบ้านโดยรอบมองหวังฟางที่ปกติจะดูมีหน้ามีตา ตอนนี้กลับโกรธจนเกือบจะเสียสติ ในบ้านว่างเปล่าราวกับไม่มีคนอยู่ พวกเขาต่างรู้สึกเห็นใจและเห็นด้วยกับแม่เฒ่าอวี๋ ช่วยกันพาถงฮั่วส่งโรงพยาบาล
หลังจากถงฮั่วทำแผลที่โรงพยาบาลเสร็จและกลับบ้าน ถงต้าไหลก็ถูกเรียกตัวกลับมาจากโรงงานแล้ว
ก่อนหน้านี้เ้าหน้าที่ตำรวจไปที่โรงพยาบาล ถงฮั่วได้ให้การทุกอย่างควรจะให้การไปแล้ว
ตำรวจสงสัยว่านี่เป็การขโมยเพื่อแก้แค้น
ปกติแล้วโจรที่ลักขโมยรถจักรยานไปรอยหนึ่ง จะไม่กลับมาขโมยซ้ำสอง
ใครจะรู้ว่าตอนนั้นหวังฟางกลับด่าทอทั้งวัน
อาจเป็ไปได้ว่าโจรยังไม่ได้ไปไหน พอได้ยินคำด่าของหวังฟางจึงเกิดความคิดที่จะแก้แค้น
ไม่อย่างนั้นจะมีโจรที่ไหนที่ขโมยทั้งฟืนและไม้กวาดไปด้วย
บังเอิญว่าวันนี้ในตรอกมีงานแต่งงานของลูกบ้านหนึ่ง จัดงานใหญ่โตมาก มีคนเดินไปมาในตรอกไม่ขาด มีเสียงประทัดและแตรดังอยู่นาน เพื่อนบ้านรอบ ๆ จึงไม่มีใครสังเกตเห็นอะไรเลย ทำให้บ้านตระกูลถงถูกโจรขโมยของไปจนหมด
523
