เมื่อออกมาจากจวนนายอำเภอแล้วซิ่นหลิ่งหลังจากที่ซิ่นหลิ่งได้ตกลงซื้อเหลาอาหารมู่ตานนี้ใน่เช้านี้ซิ่นหลิงจึงได้พาเพ่ยเพ่ยมาดูเหลาอาหารที่ตนได้ลงนามซื้อมาสดๆร้อนของตน
"เหล่าอาหารนี้ยังอยู่ในสภาพที่ดีอยู่นะเ้าคะ.ตกแต่งอีกเพียงเล็กน้อยคุณหนูก็สามารถเปิดเหลาอาหารนี้ได้เลยนะเ้าคะ"เพ่ยเพ่ยเอ่ยกับนายตน
"ใช่ตกแต่งอีกเพียงเล็กน้อยข้าก็จะมีเหลาอาหารเป็ของตนเองแล้ว"ซิ่นหลิงเอ่ยตอบเห็นด้วยกับเพ่ยเพ่ย
"คุณช่างโชคดีจริงๆเ้าค่ะ ที่มาทันได้ซื้อเหลาอาหารมู่ตานนี้พอดี"เพ่ยเพ่ยเอ่ยด้วยรอยยิ้ม
“ใช่ข้าโชคดีจริงๆที่มาทันได้ซื้อเหลาอาหารนี้ป๊ะเข้าไปกันเถอะข้าอยากรู้ว่าเราจะทำอะไรกับเหลาอาหารนี้ได้บ้าง"ซิ่นหลิงเอ่ยชวนเพ่ยเพ่ยเข้าไปดูในเหลาอาหารของนางเมื่อได้เข้ามาภายในก็ไม่ทำให้ซิ่นหลิ่งต้องผิดหวังเพราะไม่ว่าจะเป็โต๊ะเก้าอี้และอุปกรณ์ต่างๆภายในร้านยังคงอยู่ในสภาพดีซะส่วนใหญ่เมื่อขึ้นมาบนห้องทำงานที่อยู่บนชั้นสามที่ดัดแปลงมาจากของใต้หลังคากลายเป็ห้องทำงานเล็กๆที่มีแสงสว่างที่ส่องมาจากทางหน้าต่างได้อย่างพอเหมาะ
“เพ่ยเพ่ย เพ่ยเพ่ย ”ซิ่นหลิงเอ่ยเรียกหาคนสนิทของตน
“เ้าค่ะคุณหนูมีอะไรให้บ่าวรับใช้หรือเ้าคะ”เพ่ยเพ่ยเอ่ยถามอย่างเหนื่อยหอบเพราะต้องวิ่งจากชั้นหนึ่งเพื่อมาหานายของตน
"ไม่มีอะไรมากข้าเพียงอยากวานให้เ้าไปตามช่างไม้มาที ข้าจะให้ช่างทำหน้าต่างในห้องทำงานให้ใหญ่มากขึ้นและให้ทำระเบียงเล็กๆตรงชั้นสองของเหลาอาหารทั้งหมดข้าจะนำต้นไม้ดอกไม้มาตกแต่งที่ระเบียงของชั้นสองทั้งหมด"ซิ่นหลิงเอ่ยความ้าของนางเพ่ยเพ่ยเมื่อได้ยินความปรารถนาของนายตนหมดสิ้นแล้วจึงได้ขอตัวไปตามช่างไม้มาเพื่อทำงานไม้ตามที่คุณหนูของตนสั่ง
“อืมเ้ารีบไปเถอะ เดี่ยวจะไม่ทันกาล” ซิ่นหลิงใจร้อนอยากเห็นเหลาอาหารของนางเปิดโดยเร็วจึงเร่งให้เพ่ยเพ่ยไปตามช่างมา
เมื่อเพ่ยเพ่ยจากไปแล้วซิ่นหลิงจึงได้เดินสำรวจพื้นที่หลังเหลาอาหาร ทำให้นางพบกับคนสองคนกำลังนอนอยู่ภายในเหลาอาหารของนางซิ่นหลิงทำใจกล้าเดินเข้าไปสะกิดคนที่นอนหลับในร้านนางทันที
จิก จิก จิก จิกจิกจิก
เมื่อใช้นิ้วจิ้มไม่ตื่นนางจึงเพิ่มความเร็วในการจิ้มเร็วขึ้น
“จะจิ้มอีกนานหรือไม่”ชายขอทานเอ่ยถาม
"ข้านึกว่าเ้ายังไม่ตื่นนี่ แล้วเ้าเข้ามานอนในเหลาข้าได้อย่างไร"ซิ่นหลิงเอ่ยถามอย่างสงสัย ชายขอทานลุกขึ้นปัดตัวเองพร้อมกับตอบคำถามของซิ่นหลิงด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย
"ข้านึกว่าร้านนี้จะปล่อยร้างนานกว่านี้เลยพาน้องชายมาอาศัยหลบความหนาว"ชายขอทานตอบหน้าตายไม่มีการร้องขอใดๆทั้งสิ้น
"อ้อถ้าอย่างนั้นเ้ากับน้องชายสนใจมาทำงานที่นี่หรือไม่"ซิ่นหลิงยังคงถามต่อ
“งานอะไรถ้าเป็เกี่ยวกับอาหารข้าทำไม่เป็หรอกนะ” ชายขอทานเอ่ยปฏิเสธทันที
"ไม่ไม่ข้าอยากให้เ้ากับน้องเป็ผู้ดูแลเหลาอาหารนี้โดยมีข้าอยู่เื้ัเ้าทำได้หรือไม่"ซิ่นหลิงยังคงเสนองานให้กับชายขอท่านคนดังกล่าว
“ได้ถ้าทำเพียงเท่านี้ข้าทำได้”ชายขอทานตอบตกลง