“เว รอด้วย” ขวัญสุตา ร้องเรียก เวทิดา ซึ่งกำลังจะเดินเข้าลิฟต์ หญิงสาวหยุดรอ
“เมื่อวันศุกร์เห็นว่า คุณลูคัส ไปส่งเธอที่คอนโดเหรอ? ขวัญสุตา เอ่ยถาม
“ใครบอกเธอล่ะ?” เวทิดา ถามกลับ
“แม้ๆ ไม่ต้องมีใครบอกหรอก เขาลือกันให้แซด” ขวัญสุตา กล่าว
“ข่าวนี้ช่างแพร่กระจายเร็วเสียจริงนะ” เวทิดา ประชดนิดๆ
“แม้.. ก็คุณลูคัส เขาเป็ถึงระดับไหน ใครๆ เขาก็อยากจะรู้กัน นี้แสดงว่าเขาไปส่งเธอใช่ไหม?” ขวัญสุตา เอ่ยถามอีก
ขวัญสุตา เป็เพื่อนร่วมงานที่บริษัท หญิงสาวทำงานในตำแหน่งเ้าหน้าที่ ซึ่งอยู่ในฝ่ายเดียวกันกับ เวทิดา
“ใช่เขาไปส่ง ก็เขาผ่านทางนั้นพอดีน่ะ” เวทิดา ตอบอย่างเสียไม่ได้
“ใช่เหรอ! ไม่ใช่ว่าเขาชอบเธอเหรอ?” ขวัญสุตาแซวเพื่อนร่วมงาน
“บ้าไปใหญ่แล้ว คนอย่างเขานะเหรอจะมาสนใจอะไรกับพนักงานต๊อกต้อยหาเช้ากินค่ำอย่างเรา และถ้าเขาจะชอบ เขาคงชอบคนรวยระดับด้วยกัน หรือไม่ก็พวกดารา นางแบบอะไรประเภทนั้น ถึงจะสมฐานะกับเขามากกว่า” เวทิดา กล่าวย่างให้เพื่อนได้คิด
“มันก็ไม่แน่หรอกเธอ อาจจะเป็บุพเพอาละวาดก็ได้ ใครจะไปรู้” ขวัญสุตา กล่าวยิ้มส่งให้เพื่อน
“เพ้อเจ้อไปใหญ่แล้วเธอนี่” เวทิดา ส่ายหัวให้กับความคิดของเพื่อน เมื่อลิฟต์เปิดออกทั้งสองก็เดินเข้าไปประจำโต๊ะทำงานของใครของมัน เพื่อทำงานตามหน้าที่ของตนเอง
“เว เข้ามาพบพี่หน่อยครับ” หัศนัย กรอกเสียงมาตามสาย
“ค่ะพี่” เวทิดา กรอกเสียงตอบกลับ แล้วลุกขึ้นเดินไปยังห้องทำงานของ หัศนัย
“เดี๋ยว เว เอาเอกสารนี้ไปให้ คุณลูคัส ที่โรงแรมที่เขาพักทีนะ ตอนนี้เลย พอดีมันเป็เอกสารด่วนน่ะ” หัศนัย สั่งเลขา
“ค่ะ” เวทิดา ขานรับคำสั่ง หยิบซองเอกสารมาถือไว้ และก่อนที่หญิงสาวจะออกจากห้อง
“อ้อ! วันสัมมนาที่จะถึงนี้ คุณลูคัส จะไปร่วมงานกับเราด้วยนะ” หัศนัย ก็เอ่ยบอกขึ้นมาอีก
“ค่ะ” เวทิดา ตอบรับแล้วเดินออกไป
“มันเป็วันอะไรของฉันนะ่นี้ ทำไมซวยซ้ำซวยซ้อนไม่หยุดหย่อนเลยนี้” เวทิดา บ่นพึมพำกับตัวเอง ยกโทรศัพท์ขึ้นแจ้งแก่ผู้จัดงานสัมมนา
“สวัสดีจ้ะ นี้เวนะ” เมื่อขวัญสุตา รับสาย
“ว่าไงค่ะ คุณเลขา มีอะไรให้รับใช้” ขวัญสุตา กล่าวตามสายล้อๆ
“บ้าน่าเธอ ฉันจะบอกว่าจะมีแขกวีไอพีไปร่วมสัมมนากับเราด้วยนะหนึ่งท่าน” เวทิดา แจ้งแก่เพื่อน
“ใคร? อย่าบอกนะว่าเป็ คุณลูคัส ของเธอน่ะ?” ขวัญสุตา ว่าพลางหัวเราะชอบใจที่ได้แกล้งเพื่อน
“บ้าจริงเลยเธอนี้ อย่ามาแกล้งกันอย่างนี้นะ ไม่ชอบ และเขาก็ไม่ใช่ของฉันซะหน่อย” เวทิดา ส่งเสียงงอนๆ ให้เพื่อน
“โอเคๆ ไม่แกล้งแล้ว คุณลูคัส จะไปร่วมสัมมนาใช่ปะ?” ขวัญสุตา กล่าวอย่างจริงจังเป็งานเป็การ
“ใช่แล้ว แค่นี้แหละฉันต้องรีบไปส่งเอกสารด่วน ไว้ค่อยคุยกันนะ” เวทิดา กล่าวตัดบท แล้ววางสายทันที
จากนั้น เวทิดา ก็ลุกจากโต๊ะทำงานของตนสะพายกระเป๋า และหยิบซองเอกสารด่วนที่จะต้องเอาไปส่งให้ ลูคัส ที่โรงแรมที่เขาพักอาศัยอยู่ แล้วเดินไปยังลิฟต์เพื่อออกไปทำตามที่เ้านายสั่ง
๓๓๓๓๓๓๓๓๓๓๓๓๓๓๓๓๓๓๓๓๓๓๓๓๓๓๓๓๓๓๓๓๓๓๓๓๓๓๓๓๓๓๓๓๓๓๓๓
21K
![[จบ] ข้าได้ทะลุมิติมาเป็นตัวประกอบทั้งที งานนี้เหล่าศิษย์พี่ตัวร้ายต้องรอด!](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1738144821_14208400.webp)
