เฟยิเมื่อได้พบใบหน้าอ่อนโยนของชายหนุ่มร่างสูงก็รู้ได้ทันที ว่าเขาคือเซียนซูลี่ เขาเป็ผู้ที่รับเฟยิมาดูแล ต่อจากพี่สาวเจียวฉือที่เสียชีวิตไป
ในความทรงจำของเ้าของร่าง เจียวฉือกับซูลี่เมื่อก่อนตัวติดกันมาก ทั้งสองต่างมีใจให้กัน แต่น่าเสียดายพี่สาวเจียวฉือนางได้ป่วยหนัก ก่อนเสียชีวิตนางได้ฝากฝังให้ซูลี่ดูแลน้องชาย
ย้อนกลับไป 10 ปีที่แล้ว
ก่อนเจียวฉือจะเสียชีวิต
เจียวฉือนางได้ลงมาทำภารกิจยัง
ดินแดนเบื้องล่างที่ถูกเหล่าปีศาจโจมตี เด็กๆ นับร้อยต่างถูกปีศาจจับตัวคุมขังไว้ นางจึงมีการปะทะกันระหว่างเซียนกับปีศาจ ทำให้ในการต่อสู้ถึงแม้เจียวฉือจะชนะ แต่กลับต้องาเ็หนักเพราะโดนปีศาจงูโจมตีเข้า พิษปีศาจงูนั้นรุนแรงนัก ถ้าเป็คนธรรมดาก็อาจตายทันที แต่นางหาใช่คนธรรมดา ถึงแม้จะเป็เช่นนั้นแต่นางก็ยังเจ็บหนักอยู่ดี
เจียวฉือนางเม้มปาก ฟันบนได้ขบริมฝีปากล่าง เพื่อสกัดกั้นความเ็ปที่เหมือนจะตายเสียตรงนั้น นางเดินตรงไปยังคุกที่คุมขังเหล่าเด็กๆ แต่น่าเสียดายนัก เด็กๆ นับร้อยล้วนถูกสังเวยให้กับปีศาจไปแล้ว มีเพียงิๆ น้อย ที่ยังสลบสไลไม่ได้สติ นางจึงพาตัวมารักษากลับพบว่าเด็กน้อยถูกปีศาจขโมยความทรงจำไปเสียแล้ว เจียวฉือเมื่อเห็นเช่นนั้น จึงรับหน้าที่เลี้ยงดูิิน้อย นางได้บอกกับิิน้อย ว่านางคือพี่สาวแท้ๆ ของเขา
ด้วยความที่นางอยู่ดูแลิิน้อย จนเกิดความผูกพันกับิิน้อย ในความรู้สึกของเจียวฉือ ิิน้อยไม่ต่างจากกับลูกชายของนาง นางคอยดูแลิิน้อยใน่เวลา 2-3 ปี ที่ประคองอาการาเ็จากพิษปีศาจงู
ในที่สุดร่างกายของนาง ก็ถึงขีดจำกัด
"ท่านพี่ซู ข้าฝากท่านดูแลิิน้อยของข้าได้หรือไม่ ิิน้อยช่างน่าสงสารนัก ร่างกายก็อ่อนแอซ้ำร้ายยังไม่ทันคน ข้าทนเห็นเขาอยู่โดยไร้คนเหลียวแลมิได้จริงๆ"
"ไม่นะพี่สาว ท่านอยู่กับิินะ ิิจะเป็เด็กดี ิิจะอยู่กับท่าน ิๆ จะไม่อยู่กับใคร ท่านต้องอยู่กับิินะ "
น้ำตาแห่งความเ็ปของเฟยิน้อยได้ไหลทะลักลงมา
"ิๆ น้อย พี่สาวไม่ได้อยากไปจากเ้า พี่สาวคนนี้อยากอยู่ข้างๆ ดูแลเ้า แต่ด้วยร่างกายของพี่สาว ไม่อาจฝืนความจริงได้"
เจียวฉือน้ำตาไหลรินพลางยกมือ มื
อลูบศีรษะเด็กน้อยิๆ