อาซันไล่ยิงไลแคนท์ที่อยู่ใกล้ เซลีน่าจนร่างกระจุยตายไปเป็ตัวที่สอง
แล้วก็พุ่งตัวไปขวางหน้าเซลิน่าไว้แล้วไล่ยิง หมาป่าที่เหลือ พอแต่ละตัวโดนะุเหล็กไหลเข้าไป ทุกตัวล้วนถูกทำลายจากภายใน แล้วค่อยะเิออกมาเป็ขี้เถ้า สลายหายไปในอากาศ เซลิน่า มองเห็นเหตุการณ์ตลอด คิดไม่ถึงว่า
ซูซัน จะมีอาวุธที่ร้ายกาจเช่นนี้ ดีแล้วที่เราไปขอร้องให้เขาช่วย ไม่เช่นนั้น
ถ้าเขาโกรธขึ้นมา ทอมมี กับ แจ็คสัน คงไม่เหลือซากแน่ ส่วนปู่ฐากูรก็มองอย่างตะลึง เพราะไม่คิดว่าท่านยมทูตน้อยมีพลังเทพแค่ชั้น 3 กลับมีอาวุธที่มีอานุภาพร้ายแรงเช่นนี้ ส่วนเพื่อนๆ หรือคนอื่นๆ ที่เป็คนธรรมดาไม่มีใครมองเห็นอาซัน
เพราะอาซันใช้มนต์บังกาย ทำให้คนธรรมดามองไม่เห็น อาซันวิ่งเข้าไปไล่ยิงปีศาจทีละตัว จนเหลือไม่ถึง 2 ตัว อาซันจับพวกมันแล้วใช้ มือััจิตพวกมัน ทำให้รู้ว่าพวกที่เหลือมันอยู่ที่ไหน เปรี้ยง! เปรี้ยง ! ในที่สุดอาซันก็จัดการพวกมันทั้ง 50 ตัวจนหมด จากนั้น อาซันก็ดูดิญญาปีศาจหมาป่าเข้าแฟลซไดร์จนหมด
พอจัดการเสร็จ กองกำลังหน่วยพิเศษ ก็เข้าเคลียสถานที่โดยมี ผู้นำคนหนึ่งแต่งชุดตำรวจเต็มยศเดินเข้ามา แล้วทำความเคารพท่านฐากูร ส่วนผิงผิง ก็เข้าไปกอดชายผู้นี้ทันที ที่แท้พ่อของผิงผิง นี่เอง
ท่านปู่ฐากูร เดินเข้ามาหาอาซัน แล้วเอ่ยขอบคุณกับอาซันด้วยความนอบน้อม จนอาซันต้องกระซิบบอก อย่าเปิดเผยตัวตนของอาซันให้คนอื่นรู้
“ ได้ อาซันนี่วิษณุ ลูกชายปู่เอง พ่อของผิงผิง” ท่านฐากูรแนะนำให้อาซันรู้จักกับลูกชาย อาซันคำนับท่านผบ.หน่วยรบพิเศษท่านวิษณุทันที
“ เพื่อนผิงผิงหรือครับพ่อ” พ่อผิงผิงขมวดคิ้ว เขาไม่เคยเห็นพ่อให้ความสำคัญกับใครเช่นนี้มาก่อน
“ ใช่ค่ะ อาซัน เป็เพื่อนผิงผิงเองค่ะ” ผิงผิงยืนยันตัวตนของอาซัน
“ พ่อนี่มันเกิดอะไรขึ้นกันนี่” พ่อผิงผิงไม่รู้ว่ามันเกิดอะไรขึ้น แต่ว่า ปู่ฐากูรส่ายหัวไม่รู้ ในขณะนั้น เซลิน่ามากระซิบบอกกับอาซัน ทำให้อาซันใรีบขอตัวไปดูคนเจ็บเ่าั้ มีคนถูกกัด และถูกกรงเล็บหมาป่า หลายสิบคน อาซันรีบไปบอกให้ท่านปู่ฐากูรเตรียมน้ำสะอาดสำหรับดื่มได้ แล้วอาซันก็ใช้ภูมะเหล็กไหล แช่น้ำเอาไว้ จากนั้น
ก็ให้บอกให้ท่านวิษณุสั่งลูกน้องนำไปให้ผู้าเ็ทุกคนดื่ม มิเช่นนัน จะถูกพิษหมาป่า จะกลายร่างเป็ปีศาจหมาป่า ท่านวิษณุสงสัย แต่ปู่ฐากูรบอกให้ทำตามคำสั่งของอาซัน จึงต้องยอม สักพักทุกคนก็อาการดีขึ้นไม่ติดเชื้อาแก็รักษาได้ตามปกติ อาซันขอตัวกลับไปพร้อมกับ เซลิน่า หากพวกมันอยู่โจมตีระหว่างทางเซลิน่าจะลำบาก
“ พ่อ เด็กคนนี้เป็ใคร ทำไมพ่อถึงให้ความสำคัญกับเขานัก” วิษณุเอ่ยถามพ่อหลังอยู่กัน 2 คน
“ เขาเป็คนที่ไม่ธรรมดา มีพลังเหนืุ์ คนธรรมดาอย่างเราทำอะไรเขาไม่ได้ ฟังพ่อเอาไว้ อย่าเสียมารยาทกับเขาเป็อันขาด เดี๋ยวต้องเรียกผิงผิง มาคุยต้องทำดีกับเขาให้มาก” ปู่ฐากูรพูดให้ลูกชายฟังเท่านี้อาซันพาเซลิน่ากลับโรงแรม ระหว่างทางเซลิน่าเอ่ยขอบคุณ อาซัน
“ เซลิน่า รู้ไหมว่ากองกำลังทั้งหมดของไลแคนท์ มีทั้งหมดเท่าไร”
“ พวกมันขยายพันธุ์ได้อย่างรวดเร็ว เวลานี้พวกมันน่าจะมีหลายพัน กระจายอยู่ทั่วโลก ฝังตัวไปพร้อมกับมนุษย์ พวกไลแคนท์ ไม่ต้องรอให้แสงจัทร์เพื่อเปลี่ยนร่างพวกมันสามารถเปลี่ยนร่างได้ทันที ที่พวกมัน้า ปกติ เวลาฆ่าพวกมันต้องตัดหัว หรือ ไม่ก็ะุเงิน และแสงอาฑิตย์เท่านั้น แต่คุณกลับฆ่าพวกมันตายอย่างง่ายดาย ช่างน่าอัศจรรย์แท้” เซลิน่าชื่นชมอาซันด้วยความจริงใจ
“ พวกมันมีกองกำลังที่เหลืออีก 30 ตัว เฝ้าอยู่ในโรงแรม ผมคิดว่าพวกมันรอ พวกคุณอยู่ ผมว่าพวกคุณรอบริเวณนี้ก่อน พอผมจัดการกับพวกมันเสร็จแล้วค่อยกลับเข้าไป” อาซันตรวจสอบจิตของพวกมัน จึงได้รู้ว่ายังมี พวกมันมารออยู่ที่โรงแรม อาซันะโขึ้นเมฆสีดำแล้วลอยอยู่รอบๆ โรงแรม อาซันเปลี่ยนเ้าภูมะให้กลายเป็สไนเปอร์ แล้วค่อยส่องเหล่าปีศาจที่นั่งรออยู่ในล็อบบี้ เกือบ สิบคน เปรี้ยง ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ยิงรวดเดียว สิบนัดโดนสิบตัวร่างกายหายกลายเป็ขี้เถ้าทั้งสิบตน จากนั้นอาซันพุ่งเข้าไปใกล้ดาดฟ้าโรงแรม ที่มีพวกมันเริ่มตื่นตัวกลายร่างเป็หมาป่า ทั้งยี่สิบตัวเรียบร้อยแล้ว อาซัน โผล่มายืนบนเมฆ แล้วใช้ให้ภูมะกลายเป็ปืนกล แล้วก็ยิงใส่พวกมันไม่ยั้ง ปัง ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ
ทั้ง ยี่สิบตัว ไม่คาดคิดว่าจะมีใครบนโลกนี้ จะขี่ก้อนเมฆ แล้วเอาปืนกล ะุเหล็กไหล มายิงพวกมันแบบนี้ สุดท้ายทั้งยี่สิบก็สลายไปจนไม่เหลือซาก ิญญาถูกดูดเก็บไว้ในแฟลซไดร์จนหมด อาซันส่งข่าวไปบอกให้เซลิน่ากลับเข้ามาพักได้ เคลียสถานที่เรียบร้อยแล้ว
อาซันก็มาถึงห้องพัก อาบน้ำเสร็จก็มีคนมาเคาะประตู อาซันออกไปดูก็เป็อาจารย์ไลลา มาเคาะเรียกนั่นเอง อาซันเปิดประตูให้อาจารย์ไลลาเดินเข้ามาด้วยความเคยชิน จากนั้นทั้งสองก็หันมามองกันและกันและนิ่งด้วยกันทั้งคู่
อาจารย์ไลลา ใส่ชุดนอนซีทรูเดินออกมาจากห้อง ที่ย้ายมาติดกับห้องของอาซันพอได้ยินเสียงเปิดประตูอาจารย์ไลลา ก็เลยรีบออกมาทันที โดยลืมไปว่า ใส่ชุดนอนซีทรู บางเบา ใสเห็นดอกบัวตูม แกว่งไกว ไปมา ส่วนเทียน ก็นุ่งผ้าเช็ดตัวผืนเดียวไม่ใส่เสื้อ แผงอกกำยำล่ำสัน มีเม็ดละอองน้ำเป็เม็ดๆ เกาะติดทั่วร่างยังไม่ได้เช็ดตัว ก็ออกมาเปิดประตูเลย ร่างกายเกิดมีปฏิกิริยาตอบสนองกระทันหัน อาซันงอตัวรีบนั่งก่อนทันที
“ อาจารย์มีธุระอะไรหรือเปล่าครับ มาเสียดึกเลย” อาซันถามออกไปขณะที่ใจยังเต้นระรัว อาจารย์ไลลารู้ตัวแต่ ทำเป็ไม่สนใจแค่ทำท่ากอดอกเพื่อปกปิด ปทุมถันที่เด่นชัดออกมา
“ ที่ห้องฉันมีเสียงอะไรแปลกๆ ั้แ่ตอนเย็น ให้โรงแรมมาดูก็ไม่รู้ว่าเป็เสียงอะไร โรงแรมจะจัดห้องใหม่ให้ แต่ฉันยังไม่อยากย้าย เธอช่วยไปดูให้หน่อย บางทีเธออาจจะรู้ก็ได้ ว่าเป็เสียงอะไร” อาจารย์เอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบเรียบเช่นเดิม
“ นอกจากเสียงแล้วมีอะไรแปลกๆ หรือเปล่า” อาซันอยู่ที่นี่ตลอดหากมีิญญาหลอกหลอนไม่มีทางที่จะรอดจากััของเขาไปได้
“ ก็มีแค่แอร์บางครั้งก็เย็นเกินไปจนหนาว แต่ว่าห้องของรอนไม่เป็ไร”
“ ผมขอเปลี่ยนชุดก่อนเดี๋ยวตามไป” อาซันบอกแบบนี้แต่ว่า อาจารย์ไลลายังไม่ยอมขยับตัว อาซันก็ไม่กล้าขยับตัวเช่นกัน
“ รอไปพร้อมกัน ฉันจะรอตรงนี้” อาจารย์ไลลาไม่ยอมไปก่อนอีก อาซันต้องรีบก้มตัวเข้าห้องแต่งตัวทันที
อาซันแต่งตัวอย่างรวดเร็ว แล้วไปพร้อมกันกับอาจารย์ไลลา พอไปถึงอาซันก็ตรวจสอบทันที ก็พบสิ่งผิดปกติจริงๆ ในช่องแอร์มีตัวอะไรบางอย่างอาซันหยิบเก้าอี้ออกมาแล้วเปิดช่องแอร์ออก พบว่ามีภูติจิ๋วตนหนึ่งซึ่งมีแต่เทียนเท่านั้นที่มองเห็น มนุษย์คนอื่นไม่อาจมองเห็นได้ พอมองใกล้ๆ เป็เด็กผู้หญิงตัวเล็กประมาณ 5 นิ้ว มีปีก นอนสลบอยู่อาซันใช้มือค่อยจับแล้วนำมาไว้ในมิติสีเงิน
เป็มิติส่วนตัวที่พี่ใหญ่เทียนให้มาแต่ไม่เคยใช้เลย ครั้งนี้ได้ใช้แล้ว ซึ่งด้านในมีปราสาทส่วนตัว ของอาซัน และมีทะลสาบใหญ่เพียงแค่นั้น
อาซัน บอกอาจารย์ไลลาว่าเป็ซากแมลงปอที่ตายไปแล้วจากนั้นเสียงแปลกๆ ในห้องอาจารย์ไลลาก็หายไป อาซันรีบออกมาจากห้องอาจารย์ไลลาทันที กลัวอดใจไม่ไหว
พอมาถึงห้องอาซันก็นำภูติตัวน้อยออกมา อาซันถ่ายลมปราณบริสุทธิ์เพื่อให้เธอได้รู้สึกอบอุ่นขึ้น ภูติตัวน้อยค่อยลืมตาขึ้นมา มองเห็นอาซันก็ใถอยหลังหนีทันที
“ ท่านเป็ใคร” ภูติตัวน้อยถามออกมาด้วยความใ
“ ข้าชื่อซูซัน และเ้าล่ะ” ภูติตัวน้อยมองหน้าซูซันอย่างไม่ค่อวางใจ แต่พอมองไปอีกสักครู่ก็ตอบกลับมา
“ ข้าชื่อ แฟรี่ มาจากเมืองอาคาเซีย ข้ามาตามหาเ้าชายแห่งรัตติกาล เพื่อให้ไปช่วยปลดปล่อยดินแดนของข้าจากคำสาปของ จอมภูติปีศาจอิมป์ “ ภูติน้อยแฟรี่หยุดไปชั่วครู่ แล้วน้ำตาเธอก็รินไหลออกมา อาซันมองแล้วสงสารจับใจแต่ไม่รู้จะปลอบใจอย่างไร
“ คำสาปอะไร” อาซันถามอย่างแ่เบา
“ ชาวเมืองคาเซียนา ถูกสาปให้สิ่งมีชีวิตทุกคนกลายเป็ต้นไม้ ท่านปู่ซีซัสบอกว่าต้องให้เ้าชายแห่งรัตติกาลเท่านั้นมาช่วย ถึงจะปลดคำสาปนี้และปล่อยชาวเมืองได้” ภูติน้อยแฟรี่เอ่ยด้วยน้ำเสียงแสนเศร้า
“ เ้าชายแห่งรัตติกาลหน้าตาเป็อย่างไร” อาซันถามจะได้ช่วยตามหา
“ ข้าไม่รู้หรอกแต่ท่านปู่ซีซัสบอกว่า ถ้าเข้าใกล้เขาเมื่อไร มุกราตรีเม็ดนี้จะสว่างขึ้นมา” อาซันััไข่มุกเม็ดเท่าไข่จิ้งจก มันกลับมีสภาพเหมือนเดิม
“ แล้วเมืองคาเซียนาอยู่ที่ไหน และเ้ามาโลกมนุษย์นี้ได้อย่างไร” อาซันถามอีกครั้ง
“ ข้ามาจากอีกมิติหนึ่ง ส่วนโลกมนุษย์ข้ามาครั้งนี้ เป็ครั้งที่สอง โดยใช้หยกเคลื่อนย้ายอันนี้ พอเข้ามาโลกครั้งนี้กลับติดในกรงความเย็นข้าเลยติดออกไม่ได้ ดีที่ท่านได้ช่วยข้าไว้ ” แฟรี่เอ่ย
“ แล้วโลกนี้กว้างใหญ่ จะไปหาเ้าชายแห่งรัตติกาลได้ที่ไหนกัน” อาซันสงสัย
“เข็มทิศนี้จะบอกเองว่าเขาอยู่ที่ไหนแต่ว่าตอนนี้มันไม่ขยับเลย” ภูติน้อยแฟรี่เอ่ยเสียงเครียด อาซันเลยบอกให้ถ้ามันหมุนเมื่อไร จะพาไปตามหาเ้าชายแห่งรัตติกาลให้ทันที รุ่งเช้าอาซันลงมากินอาหารเช้าที่ห้องอาหารพบเจอกับเซริน่า ซาลี่ ทอมมี่ และแจ็คสัน ที่กำลังนั่งกินอาหารเช้าเช่นกัน อาซันสงสัยเข้าไปถาม
“ พวกคุณกินอาหารแบบมนุษย์ได้ด้วยหรือ”
“ กินได้ซิ พวกเราฉีดสเต็มเซลล์มนุษย์เข้าไปทำให้พวกเราทนแสงแดดได้แล้วก็เลยต้องกินอาหารแบบมนุษย์ ด้วยเช่นกัน” เซลิน่าเอ่ยตามตรง ถึงว่าไม่กลัวแสงแดด
“ แต่เวลานี้พวกเรามีข่าวจะแจ้งต่อคุณ ทางหัวหน้าไลแคนท์คนปัจจุบันคือ เซอร์ซุลแวน นำกำลังมาจับฉันด้วยตัวเอง โดยนำกำลังมา 300 คนเหมาเครื่องบินจากอังกฤษมาถึงกรุงเทพ ไม่เกินวันพรุ่งนี้ พวกเราจะทำอย่างไรดี” เซลิน่าเอ่ยเสียงเครียด
“ ปล่อยพวกมันมาเถอะ ถ้าเซอร์ซุลแวนตายไป คุณสามารถรวมผู้คนที่ยังภักดีต่อตระกูล และหยุดยั้งคนพวกนี้ได้หรือไม่” อาซันเอ่ย
“ ถ้าซุลแวนตายไป คนที่เหลือจะกลายเป็มนษย์ธรรมดาทันที เพราะเขาคือ ต้นกำเนิดของ พวกไลแคนท์ทั้งหมด ถ้าหากตัวต้นกำเนิดตาย ไลแคนท์ที่เหลือจะถูกคลายคำสาปในทันที แต่ถ้าเป็สายเืโดยตรงของซุลแวนก็จะตายไปพร้อมกัน” เซลิน่าอธิบายตามจริง
“ แต่ว่ามีเื่หนึ่งต้องบอกคุณไว้ก่อน เซอร์ซุลแวน เป็ะ ไม่ตายไม่ว่าจะเป็ะุเงิน หรือ โดนตัดหัว ไม่มีใครรู้วิธีสังหารมัน ท่านไม่สมารถฆ่ามันให้ตายเหมือนคนอื่นๆ อีกแน่” เซลิน่าเตือนอาซัน ทำเอาอาซันนิ่งอึ้ง ถ้าเป็เช่นนี้แล้วจะฆ่ามันได้อย่างไร พรุ่งนี้มันจะมาแล้วด้วย...