ชิเอโกะ [Yaoi] มี E-Book จ้า♡

เวลาล่วงเลยผ่านไปเป็นเวลาสามปี บัดนี้ชิเอโกะอายุได้สิบเจ็ดปีแล้ว เขากลายเป็นคาเงมะที่โด่งดังที่สุดในเอโดะซึ่งโด่งดังมากพอๆ กับโอยรัน* (โสเภณีชั้นสูง) ที่มีอยู่แค่ไม่กี่คนในสมัยนั้น แต่ด้วยความที่คาเงมะคือบุคคลในเงามืดจึงไม่มีการเดินโชว์ตัวอย่างทรงเกียรติบนถนนแบบโอยรันที่สามารถทำได้ด้วยความภาคภูมิใจ ยิ่งอายุเข้าใกล้ยี่สิบปีเท่าไหร่ ชิเอโกะก็ยิ่งมีชื่อเสียงโด่งดังเนื่องด้วยเหลือเวลาอีกเพียงไม่มากที่เขาจะรับงานบริการแขกเพศชาย และนั่นก็ทำให้เหล่าชายชาตรีที่อยากจะลิ้มลองความหอมหวานต้องรีบแย่งกันมาเอาใจเพราะบัดนี้ชิเอโกะสามารถเลือกรับแขกได้ตามใจชอบ อีกทั้งราคาค่าตัวยังแพงสูงลิ่วจนเศรษฐีบางคนถึงกับต้องยอมแพ้

ช่วงเวลาสามปีที่ผ่านมามีอะไรเกิดขึ้นมากมาย เร็นที่เคยเปรียบเสมือนทั้งครูและพี่ชายของเขาบัดนี้ไม่ได้อยู่กับคณะการละครแล้วเพราะมีซามูไรชั้นสูงที่เป็นลูกค้าประจำยอมจ่ายค่าตัวก้อนใหญ่แล้วรับเขาไปอยู่ด้วยกันเมื่อสองปีก่อน แต่ถึงกระนั้นเร็นและชิเอโกะก็ยังคงติดต่อกันเรื่อยมาทางจดหมายที่จะเขียนตอบโต้กันเดือนละหนึ่งถึงสองฉบับเพื่อบอกเล่าเรื่องราวชีวิตของตนเอง ชิเอโกะดีใจที่ทราบว่าเร็นถูกดูแลเลี้ยงดูอย่างดี เร็นมีความสุขและยังคงเป็นห่วงเป็นใยชิเอโกะอยู่เสมอ

ทาดาชิกลายเป็นลูกค้าคนสำคัญของชิเอโกะมาตลอดสามปีโดยที่เขาก็ยังคงยอมจ่ายค่าตัวที่ถึงแม้ว่ามันจะแพงขึ้นสักเท่าใดเขาก็ไม่สนใจเลยแม้แต่น้อย ในวันนี้ก็เช่นเดียวกัน ชิเอโกะถูกเรียกให้ไปพบทาดาชิตั้งแต่ตอนบ่ายเนื่องจากเขาอยากจะมีเพื่อนคุยเล่นระหว่างรอการสะสางงานสำคัญในตอนเย็นที่กำลังจะมาถึง ชิเอโกะที่ใส่ชุดกิโมโนหรูหราราคาแพงนั่งดื่มชาอยู่ในห้องรับรองพร้อมกับมองไปยังสวนสวยด้านหน้าที่ผีเสื้อมากมายกำลังบินไปมาดอมดมดอกไม้กลิ่นหอม ทาดาชิมองใบหน้าสวยของชิเอโกะที่กำลังมองออกไปด้านนอก ความรู้สึกพิเศษที่เขามีต่อคนตรงหน้ามันเริ่มจะเพิ่มพูนมากขึ้นในทุกๆ วันอย่างไม่อาจห้าม ทาดาชิเอ่ยบางสิ่งด้วยความสุขที่ฉายอยู่ในแววตาคม

"อาทิตย์หน้าข้าได้รับอนุญาตให้สามารถพักผ่อนจากการทำงานได้ ข้าอยากจะพาเจ้าไปสูดอากาศบริสุทธิ์ที่ต่างแคว้นเสียหน่อย ก็เลยนัดเจ้ามาคุยวันนี้" ชิเอโกะยิ้มบางแล้วเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงสบายๆ

"ที่ไหนกันหรือเจ้าคะ แต่ว่า… การไปถึงต่างแคว้นก็น่าจะไม่ใช่แค่วันสองวัน ท่านคงจะทราบเรื่องกฎดี" ทาดาชิยิ้มแล้วหัวเราะหึ

"ใช่… ข้าจะซื้อตัวของเจ้าสักห้าวัน สนใจอยากไปพักผ่อนหรือเปล่าล่ะ" ชิเอโกะดูสงบนิ่ง การซื้อขาดตัวตลอดทั้งวันทั้งคืนนั้นราคาแพงสูงลิ่วยิ่งกว่าการรับบริการเพียงครั้งคราวซึ่งปกติก็สูงมากพออยู่แล้ว การที่ทาดาชิยอมจ่ายเงินหนักขนาดนี้ก็เพราะเขาถูกอกถูกใจในตัวของชิเอโกะเป็นอย่างมาก ชิเอโกะยิ้มรับพลางเอ่ย

"ไปที่ใดหรือเจ้าคะ"

"ชิงะ… ช่วงนี้มีงานเทศกาล เป็นฤดูท่องเที่ยวพอดี เจ้าจะต้องชอบมากแน่ๆ" ราวกับมีฟ้าผ่าลงมากลางหัว เลือดในกายทั้งหมดเย็นเฉียบราวกับถูกแช่แข็ง ชิเอโกะเผลอกลั้นหายใจก่อนจะกะพริบตานิ่ง เขาพยายามทำตัวเป็นปกติที่สุดแล้วคลี่ยิ้มออกมาอย่างยากลำบากแต่ดูเผินๆ ก็ไม่ได้น่าสงสัยจนผิดสังเกตอะไร

"เช่นนั้นรึเจ้าคะ ข้าน้อยขอเวลากลับไปคิดหนึ่งคืนได้ไหมเจ้าคะ" ทาดาชิพยักหน้าด้วยแววตาที่ยังคงอ่อนโยนดังเดิม ชิเอโกะยกชาขึ้นมาจิบด้วยแววตาที่สั่นคลอนเล็กน้อยอย่างไม่อาจห้าม เขานั่งกับทาดาชิอยู่อีกครู่หนึ่งก่อนที่ร่างสูงจะเอ่ยบอกว่าได้เวลาสะสางงานของเขาแล้ว วันนี้คงจะต้องพอแค่นี้ก่อนและอยากให้ชิเอโกะกลับไปคิดเรื่องการไปเที่ยวชิงะกับเขา ชิเอโกะพยักหน้ารับด้วยรอยยิ้ม ปกติแล้วเขาคงจะรับงานนี้เพื่อตอบแทนทาดาชิผู้เป็นลูกค้าที่แสนดีกับเขามาตลอดสามปีอย่างไม่มีบกพร่อง แต่เนื่องด้วยสถานที่คือชิงะ จึงทำให้เขาต้องคิดอย่างหนักพลางนึกไปถึงวันที่ได้พบกับนาโอกิเป็นครั้งสุดท้ายตอนอยู่ในป่า นาโอกิวางแผนเช่นไรและทำมันสำเร็จหรือไม่ คนอย่างมาซาโตะจะเชื่อกลอุบายของนาโอกิหรือไม่ การที่ไม่ได้ข่าวคราวเกี่ยวกับชิงะเลยแม้แต่น้อยตั้งแต่หนีออกมา แม้ว่ามันจะเป็นข้อดีมาตลอด แต่บัดนี้มันกลับกลายเป็นความกังวลใจขึ้นมาอย่างช่วยไม่ได้

นิยายอัพเป็นประจำทุกวันพุธ เสาร์ อาทิตย์ค่ะ