“โลกแฟนตาซีหรอ? ก็แค่เกมที่ผมจะปั้นกิลด์ฮาเร็มให้ติดอันดับ 1 เท่านั้นแหละ”

    ตอนที่ 40 - ห้วงลึกแห่งดวงดาว

    เสียงฝีเท้าเบา ๆ ก้องสะท้อนไปทั่วหอสมุดศักดิ์สิทธิ์แห่งอัลเทียร์ ขณะที่เรย์อุ้มร่างของมิจังอย่างทะนุถนอมผ่านโถงหนังสืออายุพันปี เพดานสูงเผยให้เห็นแสงจากคริสตัลเวทสีขาวเงินที่ลอยอยู่เหนือศีรษะ บรรยากาศเต็มไปด้วยกลิ่นหมึกและเวทมนตร์โบราณ เอลร่าเดินตามอย่างเงียบ ๆ โมกะเกาะบ่าของเรย์ สีหน้าหม่นเศร้าไม่เหมือนเดิม

    เรย์วางมิจังลงบนโซฟากลางห้อง ห่มผ้าคลุมบาง ๆ ให้เธออย่างอ่อนโยน ดวงตาของมิจังยังปิดสนิท ร่างกายไร้แรงตอบสนองแม้แต่น้อย

    "เธอไม่ฟื้นเลยตั้งแต่เหตุการณ์ที่หอสมุด..." เอลร่าพูดเบา ๆ น้ำเสียงสั่นพร่า

    ไอริส ลูเมียร์ เข้ามาอย่างเงียบงัน วางมือบนหน้าผากของมิจัง หลับตาสัมผัสพลังภายใน "เธอกำลังติดอยู่ในเขตพลังพิเศษที่เรียกว่า 'ห้วงลึกแห่งดวงดาว'... Starbound Abyss มันคือภาวะจิตเวทระดับสูงที่เกิดกับผู้ถือครอง Sidera Lux เท่านั้น"

    "มีวิธีช่วยมั้ย?" เรย์ถามทันควัน

    "มี... แต่เธอต้อง 'เลือก' ด้วยตัวเองจากภายใน ไม่งั้นจะไม่มีวันฟื้น ไม่ว่าจะใช้เวทมนตร์ใด ๆ ก็ตาม" ไอริสหันมามองพวกเขา ดวงตาสีฟ้าสว่างนั้นแน่วแน่


    ในจิตของมิจัง

    ความว่างเปล่า... ไร้แสง ไร้สี ไร้เสียง เธอเดินอยู่ในจักรวาลมืดสนิท ไม่มีดาว ไม่มีแผ่นดิน เธอเปลือยเปล่าต่อความเงียบ มีกระแสหนึ่งกระซิบ

    "เจ้าคือผู้เลือก... จะเป็นแสงของผู้ปกป้อง หรือเงาของผู้พิพากษา?"

    ภาพของดวงดาวที่สว่างไสว และอีกภาพคือเงามืดที่หมุนวนอยู่ในความว่างไหลเข้าหาเธอเหมือนจะกลืนกิน


    เอลร่านั่งเฝ้ามิจังไม่ห่าง แม้จะอดหลับอดนอนไปหลายคืน โมกะก็นั่งขดอยู่ข้าง ๆ ด้วยท่าทางหดหู่ เรย์เฝ้ามองอยู่ห่าง ๆ อย่างเป็นห่วง

    ไอริสลุกขึ้นจากการเฝ้าสมาธิ พลันเบิกตากว้าง

    "ข้างนอก... มีพลังเวทปั่นป่วนบางอย่าง ไม่ใช่ของอาณาจักรนี้" เธอพูดเร็วทันควัน

    "ให้ฉันไปเอง" เรย์พูดพลางคว้าอาวุธ

    "ฉันจะค้นเอกสารเวท เพื่อหาวิธีปลุกเธอออกจากห้วงลึก... ฝากด้วยนะ เรย์"


    พวกเขาเดินเข้าสู่ป่าเก่าแก่ที่แทบไม่มีใครย่างกรายมา แสงจันทร์ลอดผ่านใบไม้เป็นลายเงาบนพื้น กลิ่นของไม้โบราณและตะไคร่แผ่ซ่านไปทั่ว

    เรย์ชะงักเมื่อเห็นแท่นหินโบราณถูกปกคลุมด้วยเถาวัลย์เก่าแก่ ลวดลายบนหินสั่นไหวราวกับมีชีวิต

    เขาก้าวเข้าใกล้

    เสียงกระซิบดังขึ้นในหัว:

    "สิ่งนี้คือเสี้ยวจิตของผู้ถือครองคนก่อน... เธอเคยพยายามเลือกมาก่อน และล้มเหลว"

    เรย์ยื่นมือออกไป แต่...

    แสงสีทองแตกกระจายออกจากแท่นหิน!

    มันไม่ได้พุ่งเข้าหาเรย์... แต่พุ่งเข้าหา โมกะ ที่ยืนอยู่ใกล้ ๆ

    โมกะตาโต “หงึ!?” ก่อนแสงจะสว่างวาบและหายเข้าไปในร่างของมัน

    ระบบแจ้งเตือน:

    【คุณได้รับ “เสี้ยวดวงวิญญาณแห่งเลอาน่า”】
    ผู้รับพลัง: โมกะ
    สามารถกระตุ้นพลังแห่ง Sidera Lux รอบข้างเป็นเวลาสั้น ๆ

    โมกะสั่น ๆ ก่อนหางจะลุกตั้ง "หงึ... รู้สึกแปลก ๆ ยังไงก็ไม่รู้..."


    เสียงแหวกมิติฉีกผ่านบรรยากาศ อสูรสูงสามเมตรร่างเหมือนมนุษย์แต่มีดวงตาหลายคู่ตามตัว พลังงานสีดำไหลเวียนอยู่บนผิวหนัง

    ชื่อ: Ny’Gahl the Riftborn
    เลเวล: 29
    ธาตุ: มิติ / เงา / อสูรความสามารถ: เทเลพอร์ตระยะใกล้, ดึงสติเป้าหมาย, โจมตีทางจิตเวท

    “อึ่ก!” เรย์ถูกมันผลักกระเด็นติดต้นไม้ โมกะคำรามเบา ๆ แล้วเริ่มเรืองแสงรอบตัว

    “โมกะ... จะสู้เหรอ?!”

    “หงึ~!” โมกะกระโดดขึ้นกลางอากาศ แล้วระเบิดพลังแสงเป็นคลื่นชั่วพริบตา

    Ny’Gahl หยุดชะงักไปเพียงเสี้ยววินาที เรย์ใช้จังหวะนั้นเปิดสกิล Shadow Fang และกระโจนเข้าแทงทันที!

    เลือดสีม่วงกระเด็น แต่ศัตรูยังไม่ตาย...


    ตัดฉาก - ภายในหอสมุด

    ไอริสหันไปหาเอลร่า

    “ฉันสงสัยว่าพลังของมิจัง... มันอาจไม่ใช่ของเธอเพียงคนเดียว”

    “หมายความว่ายังไง?”

    “ใครบางคน... อาจฝังพลังนั้นไว้ในตัวเธอ แล้วสร้างความทรงจำใหม่เพื่อปิดบังบางอย่าง”

    เงียบงันอึดใจใหญ่...

    และทันใดนั้น — แสงจากคฑาแห่งแสงของไอริสเริ่มสั่น แสงสีขาวทองลอยขึ้นเหนือหัวของไอริส ก่อนจะปรากฏเงาร่างสตรีในชุดนักธนูคลุมผ้าคลุมสีเงิน ดวงตาคมเศร้าแต่แข็งแกร่ง

    "ข้า... เลอาน่า"

    “เวลาของข้า... ยังไม่จบ”

    เธอหันมาสบตาไอริสและเอลร่า

    “ข้าต้องเตือนผู้ถือครองคนต่อไปให้ได้ ก่อนที่... ‘มัน’ จะตื่นเต็มตัว...”

    แสงค่อย ๆ ล้อมร่างของเลอาน่าไว้ราวกับเธอกำลังฝืนเวลามาปรากฏตัว —


    คล้ายกับเรื่อง“โลกแฟนตาซีหรอ? ก็แค่เกมที่ผมจะปั้นกิลด์ฮาเร็มให้ติดอันดับ 1 เท่านั้นแหละ” ที่คุณอ่าน