เมื่อสองวันก่อนนางได้รับขวดยาจากคนหน้าตายผู้หนึ่ง วันถัดมานางได้รับรากโสมชั้นดีจากพี่ชายใจดีที่เผอิญผ่านทางมา แม้ว่านางจะนึกแปลกใจอยู่บ้างว่าเหตุใด ใครๆต่างก็ให้ขวดยาไม่ก็สมุนไพรหายากให้แก่นางที่เป็เพียงเด็กผู้หญิงในวัย 5 ขวบด้วย
“ท่านแม่ๆ ลี่เอ่อร์มีเื่อยากจะถามเ้าคะ”
“ลูกสาวคนเก่งของแม่มีอะไรจะถามแม่ว่ามาหากแม่ตอบได้ก็จะตอบ”ท่านแม่วางมือจากงานเย็บปักแล้วหันหน้ามาทางนางเพื่อฟังคำถามของลูกน้อย
“คือว่าเมื่อสองวันก่อนมีผู้ชายคนหนึ่งให้ขวดยาแก่ลูกพอมาอีกวันลูกก็ได้รับรากโสมกับชายอีกคนมันมีความหมายว่าอย่างไรหรือเ้าคะ”นางไม่รู้จริงๆจึงต้องถามท่านแม่ออกไป เพราะไอ้เ้าระบบมันดันให้คำตอบอะไรไม่ได้ขนาดปิดระบบปรับปรุงมาแล้วยังตอบคำถามอะไรไม่ได้อีก
“หึๆลูกของแม่แอบมีคนจองแล้วหรือ?"ท่านแม่พูดออกมาแบบนี้นางก็ยิ่งงงเข้าไปใหญ่ไม่เข้าใจว่าท่านแม่ของนางหมายถึงสิ่งใด
“ลี่เอ่อร์ก็ยังไม่เข้าใจอยู่ดี”
“เอาไว้ลูกของแม่โตกว่านี้ก็จะรู้ได้เอง”
“บอกตอนนี้ไม่ได้หรือเ้าค่ะ”
“ไม่ได้”เมื่อท่านแม่บอกว่าไม่ได้ แล้วนางจะอยากรู้ไปเพื่อสิ่งใดเล่า
สามชั่วยามต่อมา
คุณหนูน้อยลี่ชิงเด็กดื้อจอมซนแต่ละวันไม่เคยทำตัวให้อยู่เฉยๆมักจะขุดหลุมพรวนดินปลูกสมุนไพรนานาชนิดที่ได้มาจากร้านสมุนไพรในตลาดแคว้นหงส์ จวนหลังงามที่ดูจากภายนอกดูหรูหราอลังการแต่ข้างในเต็มไปด้วยความสกปรก เหอะ! ดูจากภายนอกไม่ได้จริงๆ แต่ยังดีที่เรือนกลางกับเรือนเล็กยังดูสะอาดดีถึงอย่างงั้นท่านแม่ก็ยัง้าหาคนมาคอยรับใช้ ซึ่งนางก็เห็นว่าดีเวลาที่นางออกไปเที่ยวจะได้มีข้ออ้างออกไปได้ง่ายๆ
"ท่านแม่ลี่เอ่อร์ขอไปเดินเล่นที่ตลาดนะเ้าคะ"
"ไปได้แต่ต้องให้จิ่วอี้ไปด้วย"
"ได้เ้าค่ะ"จิ่วอี้สาวใช้ส่วนตัวของนางเองเห็นว่าเป็เด็กสาววัย 16 หนาวถูกพ่อแม่พามาขายเป็ทาส ท่านแม่ใจดีจึงรับไว้เพื่อให้คอยมาดูแลนาง ถึงจะบอกว่าเป็สาวใช้แต่มีวรยุทธระดับสูงคงไม่ใช่สาวใช้ธรรมดาทั่วไปอย่างที่นางคิด
"พี่จิ่วอี้ท่านเรียนวรยุทธมานานเท่าใดเ้าคะ"
"เรียนคุณหนู 13 ปีเ้าค่ะ"
"ระบบ 13 ปีมีวรยุทธระดับสูงเก่งมากใช่หรือไม่"นางใช้จิตสื่อสารกับระบบมันสะดวกดีหลังจากปิดปรับปรุงไปก็ดูจะมีอะไรให้นางได้เล่นเยอะขึ้น
[ระบบเก่งสุด]กำ! ถามเื่ตอบเื่ชมตัวเองอีก!
"ระบบมียาที่สามารถมองทะลุทุกสิ่งไหมยกเว้นภายในร่างกายของมนุษย์"นางไม่ได้อยากจะเห็นของลับใครหรอก
[ยาเฉินเทียนระดับสูง มีความสามารถมองเห็นได้ทุกสิ่งเฉพาะที่ท่าน้าจะมองเห็นเท่านั้นเป็ยาที่ดื่มเพียงครั้งเดียวคงอยู่ถาวร]
"ข้าเอาอันนี้และ"
[ราคา 10,000 ตำลึงทองทำการจ่ายเรียบร้อยขอรับ]
ั้แ่ปิดปรับปรุงมาใหม่ราคายาก็ถูกลงแต่พอนำไปขายในตลาดแทบจะแย่งกันซื้อ ระบบมันเทพบอกเลยนางก็ถูกใจที่มันคิดราคาข้าวของให้นางถูกแถมจะสั่งซื้อเท่าไหร่ก็ได้แบบแต้มสะสมไม่มีวันหมด แค่นางช่วยหญิงแก่ชราให้มีชีวิตยืนไปอีกสิบปีแต้มความดีก็เพิ่มขึ้นมาแทบจะทะลุหลักสิบ
"พี่จิ่วอี้ท่านไปรอลี่เอ่อร์อยู่ที่โรงน้ำชานะเ้าคะ"
"คุณหนูจะไปไหนหรือเ้าค่ะ"
"ร้านอาภรณ์ผีเสื้อหยกเ้าค่ะ ท่านแม่ยังไม่ได้มาซื้อชุดใหม่ลี่เอ่อร์จะซื้อไปฝากท่านแม่ แต่ว่าลี่เอ่อร์้าจะดูหลายๆร้านก่อนจะตัดสินใจซื้อนะเ้าค่ะ"นางว่าจะไปอวดความรวยสักหน่อย! เห็นคนอื่นมองนางแล้วแบบคงคิดว่านางจนไม่มีเงินไรงี้ เดี๋ยว! เดี๋ยวเจอเงินฟาดหน้าให้แล้วพวกเ้าจะพูดไม่ออก
"จะไปคนเดียวหรือเ้าคะ"
"พี่จิ่วอี้ไม่ต้องห่วงลี่เอ่อร์ดูแลตัวเองได้ พี่จิ่วอี้ท่านไปรอลี่เอ่อร์ที่โรงน้ำชาสั่งขนมไว้สองสามอย่างนะเ้าค่ะ"ถึงนางจะหวงเล่นแต่เื่กินไม่มีทางพลาด
"ดูแลตัวเองดีๆนะเ้าค่ะ"
เมื่อได้โอกาสอยู่คนเดียวคุณหนูน้อยจอมซนก็ตาดีหันไปเจอชุดเก่าๆคาดว่าน่าจะเป็ชุดของเด็กขอทานแถวๆนี้ลืมทิ้งไว้ ไม่รอช้านางรีบนำมันมาสวมใส่แต่งตัวให้ดูมอมแมมเหมือนเด็กขอทาน นางทำแบบนี้ก็เพื่อการแสดงอันมีค่า ความคิดที่ว่าจะเสริมความรวยให้คนพูดไม่ออกนั้นก็ต้องฉาก ขอทานน้อยอะไรหนอช่างใจกล้าเดินเข้าร้านอาภรณ์ชื่อดังแต่ดันมีเงินเป็ปึก หึๆ
"ขอเล่นบทขอทานก่อนละกัน"การที่นางมาอยู่แคว้นหงส์ทำให้ได้รู้ว่าคนรวยมักจะดูถูกคนจน มันไม่เห็นจะต่างอะไรกับที่ๆนางจากมาเลยสักนิด การที่นางมีโอกาสได้เป็หมอนั้นเพราะนางจนจึงต้องดิ้นลนเพื่อให้ได้มาเพื่อความฝัน แต่ร่าเสียดายทั้งๆที่เป็หมอสาวผู้มีอนาคตไกล ต้องมาจบลงเพราะโรคร้าย
แคว้นหงส์ถึงจะเป็แคว้นที่ร่ำรวยแต่ก็ขาดหมอ ถึงจะมีเซียนมากมายที่ผ่านมาแต่ก็ไม่มีใครเป็หมอเลยสักคนคาดว่าโลกที่นางอาศัยอยู่นี้อาชีพหมออาจจะเป็อะไรที่หาได้ยากและก็ใช่ว่าใครจะเป็ได้ง่ายๆ ก็อาจจะยกเว้นนางไว้คนหนึ่ง? อยากจะรู้เหมือนกันว่าแคว้นหงส์แห่งนี้จะมีดีอะไรบ้าง
[ระบบว่าที่ท่านพ่อหนุ่มหล่อเซียนระดับสูงหมายเลข 1 อยู่ร้านอาภรณ์ผีเสื้อหยก ระบบว่าที่ท่านพ่อหนุ่มหล่อเซียนระดับเทพขั้นสูงหมายเลข 2 อยู่โรงน้ำชามู่อิง ทำการยืนยันสถานะเรียบร้อยขอรับ]
"มาไงเนี่ยระบบ!"เหมือนมันจะรู้ใจว่านาง้าสิ่งใจจริงๆ สมกับที่เป็ระบบเทพของเด็กแสบ (ไหนว่าระบบกากๆ:ไรท์) บนใบหน้าของเด็กหญิงปรากฏรอยยิ้มเ้าเล่ห์ออกมาก่อนจะตัดสินใจเดินเข้าไปยังร้านอาภรณ์ผีเสื้อหยกเพื่อทำบางสิ่งบางอย่าง...
2K
