ถุงมือฟ้าประทาน

ร้านอาหารสไตล์ฝรั่งเศสที่ปรากฏอยู่ตรงหน้าค่อนข้างหรูหรา

ภายในตกแต่งด้วยหินอ่อนสีขาวสลับดำ

โคมระย้าคริสตัลสีขาวให้ความสว่างชวนพิศสมัย

โต๊ะและเก้าอี้เป็นสีทองและดำ ให้ความรู้สึกลุ่มหลง หรูหราและฟุ่มเฟือย

เจมส์พบกับวุ้นเส้นที่อยู่ในชุดกางเกงสแลคสีขาว เสื้อเอวลอยโชว์หน้าท้องแบนราบ ผมถูกรวบเป็นหางม้าทรงเสน่ห์ อวดเร้าใบหูขาวผ่องซึ่งมีต่างหูแบรนด์ดังประดับทั้งสองข้าง

วงหน้าได้รูป ปากทาลิปสติกสีแดงสดชวนมองและน่าดื่มดอม คิ้วโค้งเรียว นัยน์ตาคู่สวยทรงเสน่ห์ใส่คอนแทคเลนส์สีฟ้าอ่อน ดูรับกับใบหน้า ทำให้วันนี้หญิงสาวดูน่ารักขึ้นอีกหลายระดับ

“สวัสดีครับคุณวุ้น นี่คุณสไปร์ยังไม่มาเหรอครับ” ชายหนุ่มกล่าว ขณะกวาดสายตามองร้านที่ไม่ค่อยมีผู้คน

“ยังไม่มาค่ะ ขืนยายนั่นมาพร้อมกับฉัน สภาพร้านเมย่าคงเละ เชิญนั่งค่ะ” หญิงสาวยิ้มพลางเลื่อนเก้าอี้ให้ชายหนุ่มนั่ง

“ขอบคุณครับ แต่จริงๆ หน้าที่นี้ควรเป็นของผมสิถึงจะถูก” เจมส์นั่งลงบนเก้าอี้ กล่าวติดตลกจนทำให้เธอขำหน่อยนึง

วุ้นเส้นเจ้าของหางม้าทรงเสน่ห์ นั่งลงข้างๆ ตามด้วยรอยยิ้มเฉิดฉาย

“ทำไมคะ ผู้หญิงเองก็บริการผู้ชายได้ ไม่ใช่ว่าสุภาพบุรุษต้องทำหน้าที่นี้คนเดียวสักหน่อย”

เจมส์อยากจะกล่าวบางอย่าง แต่ตอนนั้นเสียงรองเท้าส้นสูงดั่งไล่ใกล้เข้ามา ตามด้วยคำพูดเชิงแดกดัน

“หัดแรดให้มันน้อยๆ หน่อย นี่ถ้าหากฉันมาช้ากว่านี้เธอคงจะขย้ำคุณเจมส์ จนไม่เหลือซากแล้วละมั้ง”

เสียงทรงเสน่ห์แต่แฝงความแดกดันไม่ใช่คนอื่นคนไกล แต่เป็นสไปร์​ หญิงสาวคู่กัดคู่ฟัดของวุ้นเส้นตั้งแต่สมัยเรียนปี 1

เธอมาในชุดเดรสสีแดงสั้นกุด อวดเรียวขาสวย เว้าหลังเซ็กซี่ สวมรองเท้าส้นสูง ใบหน้ากอปรรับกับทรงผมที่ถูกดัดเป็นลอนสวย โชว์ใบหูซึ่งสวมต่างหูหนึ่งข้าง สายตาเจ้าคิดเจ้าแค้นทว่าทรงเสน่ห์

“เรื่องของฉัน แกเองต่างหากที่มาช้าช่วยไม่ได้” วุ้นเส้นไม่ใส่ใจคำแดกดัน สำหรับเธอยายนี่ก็บ้าเหมือนทุกวัน

สไปร์เบ้ปาก นั่งลงข้างชายหนุ่มเจ้าของถุงมือดำ เสริมด้วยรอยยิ้มมุมปาก

“ต้องขอโทษด้วยนะคะคุณเจมส์ พอดีติดธุระเรื่องงานนิดหน่อยก็เลยมาช้า”

“ไม่เป็นไรครับ ผมเองก็เพิ่งมาถึงเหมือนกัน”

“ติดงาน...หรือว่าติดผู้กันแน่”

“วุ้นเส้น! นี่จะเอาใช่ไหม”

“ก็แล้วจะเอาไหมละ!”

เพิ่งนั่งลงยังไม่ถึงนาที นั่งคั่นกลางระหว่างสองสาว พวกเธอถึงกับคำรามเสียงดุร้าย ไม่เห็นหัวเขาคนที่นั่งตรงนี้เลย

เจมส์ถอนหายใจทีหนึ่ง ตามด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน “ใจเย็นๆ กันเถอะนะครับ วันนี้ผมไม่ได้มาฟังพวกคุณทะเลาะกันนะ เรากำลังจะเปิดคลินิกร่วมกัน ตอนนี้ผมว่าดื่มอะไรเย็นๆ สั่งอาหารกันดีกว่าไหมครับ”

“ถ้าคุณเจมส์ว่าแบบนั้น...ก็ได้ค่ะ” วุ้นเส้นยอมถอยก้าวหนึ่ง หล่อนจับปลอยผมตัวเองเล่นในขณะที่สายตาจดจ่ออยู่กับคู่กัดไม่ไปไหน

เจมส์หันไปมองสไปร์ สาวสวยที่อยู่ในชุดเดรสเซ็กซี่

“ฉันเองก็ไม่มีปัญหา” สไปร์ไม่ชอบขี้หน้ายายบ้านี่ก็จริง แต่บางครั้งการยอมถอยหนึ่งก้าวก็ไม่ใช่เรื่องแย่

“งั้นดีเลย มาสั่งอาหารกันเถอะครับ ตอนนี้ผมชักจะหิวแล้วสิ”

บริกรที่อยู่ในชุดสีดำถูกเรียกมา

หล่อนเป็นผู้หญิงสวย ดูจากอายุน่าจะยี่สิบต้นๆ คงเป็นนักศึกษา เลือกเข้ามาทำงานพาร์ทไทม์ร้านอาหารสไตล์ฝรั่งเศส

มองดูเมนูที่อยู่ตรงหน้าชายหนุ่มถึงกับลมจับ ไม่ใช่เพราะราคาแต่ละเมนู หากเป็นเขาไม่เคยกินเลยสักอย่างต่างหาก

จริงอยู่ที่เจมส์เคยกินกุ้งมังกรตัวใหญ่ ซึ่งมีราคาแพงในตลาด แต่นั่นก็กินแบบกันเองบนเรือ ต่างจากอาหารฝรั่งเศสที่ไม่เคยได้จับต้อง

“คุณเจมส์อยากทานเมนูไหนเหรอคะ ถ้าให้ฉันแนะนำ อาหารที่นี่อร่อยทั้งนั้น” วุ้นเส้นกล่าว

“จะว่าไงดี นี่คือครั้งแรกสำหรับผมที่เข้าร้านอาหารอะไรแบบนี้” ชายหนุ่มตอบเถรตรง ไม่ต้องอาย เพียงยิ้มรับจนแก้มบาน ทำเอาสองสาวหัวเราะขบขัน

“อำกันหรือเปล่าคะเนี่ย ระดับอย่างคุณเจมส์จะไม่เคยเข้าร้านอาหารแบบนี้จริงเหรอคะ” สไปร์คิดว่าเขาโกหก หากแต่ชายหนุ่มยังยืนยันคำเดิม จึงทำให้เธอเผยสีหน้าตกตะลึง

“งั้นเอาเป็นว่า วันนี้เดี๋ยวฉันจะสั่งเมนูให้คุณเจมส์ทานก็แล้วกัน ร้านเมย่าเป็นร้านพี่สาวเพื่อนฉันเอง เธอไปเรียนทำอาหารอยู่เมืองนอก จบจากที่นั่น ได้กินของนอก ก็กลับมาเปิดร้านอาหารที่เมืองไทยพร้อมกับสามีวัย 45 ปี”

วุ้นเส้นเริ่มแนะนำเกี่ยวกับเมนูแสนอร่อย

เจมส์พยักหน้า ปล่อยให้หญิงสาวจัดการอาหารไป

วันนี้เขาแค่มาคุยธุรกิจ จากนั้นจะได้แวะไปหาแฟนสาวอีกคน'ปิ่น'ดาราสาวซึ่งอาศัยอยู่เมืองกรุงฯ

ไม่นานอาหารถูกยกมาเสิร์ฟ

เมนูอาหารมี โครเกต์หมึกดำ สลัดกุ้งลายเสือ รีซอตโต ชาโตบริยองด์สเต๊ก สตูเนื้อโบกินยองเป็นต้น

เจมส์กวาดสายตามองผ่านๆ และเริ่มจัดการกับสเต็กที่หญิงสาวสั่งให้

“เป็นไงคะ เนื้อนุ่มหรือเปล่า” วุ้นเส้นถามพลางกัดคำเล็กๆ เข้าปากอย่างผู้ดี

“นุ่มครับ ไม่เหนียวเลย”

“ดีใจจัง งั้นทานให้เยอะๆ เลยนะคะ”

เห็นทั้งสองคุยกันอย่างสนุกสนานสไปร์เริ่มหงุดหงิด

ส่วนวุ้นเส้นยิ่งได้ใจและสนุก ถึงกับใช้ช้อนตัวเองตักอาหารเข้าปากเจมส์ จากนั้นหันมายิ้มเยาะ ประมาณว่าเธอแพ้แล้ว

สไปร์ไหนเลยจะทนได้ หล่อนเริ่มตักอาหารให้เจมส์บ้าง พลางยิ้มเยาะอีกฝ่ายกลับไป

ทั้งสองเริ่มสงครามบนโต๊ะอาหาร

อาหารที่ถูกสั่งแทบไม่ตกอยู่ในกระเพาะพวกเธอ ทั้งหมดตกอยู่ในกระเพาะของเจมส์ เขานั่งอยู่ตรงกลาง ไม่ต้องตักของเข้าปาก เพราะซ้ายขวามีคนบริการไม่ขาด

โชคดีที่ร่างกายถูกปรับสภาพมาถึง 3 ครั้งเพราะเซรุ่ม ไม่งั้นเจมส์คงท้องแตก ตายคาที่เนื่องจากกินไม่หยุดปาก

....

“เอ๋...อาหารบนโต๊ะหมดไวจัง ฉันยังไม่อิ่มเลยนะคะเนี่ย เป็นไปได้ยังไง” วุ้นเส้นใช้นิ้วเรียวเล็กจับปากตัวเอง ท่าทางครุ่นคิด

“นั่นสิ อาหารหมดไปได้ยังไง ฉันยังได้กินแค่น้ำเอง งั้นแบบนี้คงต้องสั่งเพิ่ม” สไปร์แปลกใจเช่นกัน สายตากวาดทั่วโต๊ะอาหาร นึกยังไงก็นึกไม่ออกว่าทำไมจานถึงว่างเปล่า ไม่มีอาหารเลยสักชิ้น

เจมส์ดื่มน้ำ เช็ดริมฝีปากที่เปรอะซอสไวน์แดง จากนั้นหันไปมองพวกเธอสองคน น้ำตาแทบจะไหล นี่ไม่รู้หรือไงว่าทำไมอาหารถึงหายไปหมด

เจมส์ไม่คิดนั่งเฉยๆ ต้องรีบหยุดพวกหล่อนก่อนจะทำเรื่องไร้สาระ เช่นสั่งอาหารมาป้อนเขา ขืนปล่อยให้ทำตามใจเป็นครั้งที่สอง คนที่สนุกคือหล่อน ส่วนคนที่แย่คือเขา

แต่จะพูดยังไงให้ดูดี ไม่ให้เสียมารยาทเกินไป

เจมส์เริ่มคิดหาคำพูดเหมาะสม ในขณะเดียวกันก็กวาดตามองเรือนร่างทั้งคู่ สักพักเขาเริ่มปิ๊งไอเดีย

“ผมว่าเป็นผู้หญิงต้องกินน้อยๆ นะครับ ดูรูปร่างของพวกคุณตอนนี้สิ น่ารัก เซ็กซี่ มีใครบ้างไม่หลงเสน่ห์ ขืนสั่งอาหารมาเต็มโต๊ะเป็นครั้งที่สอง ผมว่ามันคง...”

ได้ยินแบบนั้นช่วยไม่ได้ที่สไปร์และวุ้นเส้นต้องหน้าแดง

มีใครบ้างไม่ชอบให้คนชม

มีใครบ้างที่ไม่อยากถูกมอง

โดยเฉพาะผู้ชายที่ชอบเป็นฝ่ายชม เธอต่างก็รู้สึกดีใจทั้งนั้น

“ถ้าคุณเจมส์ว่าแบบนั้น...ก็ได้ค่ะ” วุ้นเส้นจับเส้นผมเล่น ท่าทางเขินอายสุดขีด

“ฉันสวย...เซ็กซี่มากหรือเปล่าคะ” สไปร์มีสภาพไม่ต่างกัน ต่างแสดงความอ่อนหวานทางสีหน้า ที่เพศตรงข้ามเห็นเป็นต้องอยากขยับกาย เข้ามาเล้าโลมเลียให้หายอยาก

เจมส์รู้สึกโล่งอกเมื่อเห็นทั้งสองยอมรับฟัง หากไม่อย่างนั้นเขาคงต้องขอตัว เพราะกินอีกครั้งไม่ไหว

...

พวกเขาเริ่มพูดคุยเกี่ยวกับธุรกิจเสริมความงาม ฝ่ายที่พูดก่อนเป็นวุ้นเส้น

“คุณเจมส์ นี่คือครีมที่ฉันกำลังพัฒนาอยู่ตอนนี้” เธอหยิบครีมที่อยู่ในบรรจุภัณฑ์สีขาวมาวางไว้บนโต๊ะ ตามด้วยเสริม “ครีมผิวเด้ง ทาแล้วแก้มที่ย้วยจะกลับเข้าที่ ไม่หย่อนยาน กำลังอยู่ในช่วงพัฒนาและฉันคิดว่า มันจะกลายเป็นหนึ่งในผลิตภัณฑ์ในคลินิกเรา”

“แหวะ ขี้โม้” สไปร์เบ้ปาก หยิบของตัวเองออกมาวางบนโต๊ะ “นี่คือน้ำหอมกลิ่นกุหลาบ รับรองชายใดได้กลิ่นจะต้องหลงรักผู้หญิงคนนั้น วันนี้ฉันเองก็ฉีดมา ลองดมดูสิคะ”

หล่อนไม่พูดเปล่า แต่ยังจับต้นคอให้เขาเข้ามาดมดอม

การกระทำของสไปร์ไม่ต่างจากการยั่วยวน และเขาไม่มีเหตุผลต้องปฏิเสธ

เจมส์เริ่มดมดอมกลิ่นหอมจากซอกคอขาวดั่งหยก

ซึ่งนั่นทำให้วุ้นเส้นยอมไม่ได้ หล่อนจับมือชายหนุ่มที่ว่างอยู่ ให้มาจับหน้าอกฟูฟ่องของตัวเองอย่างไม่อายใคร

“คุณเจมส์ ฉันเองก็เพิ่งทาครีมมาตรงหน้าอกเหมือนกัน เป็นไงคะ จับแล้วเด้งดึ๋งดีหรือเปล่า”

ไม่รู้ว่าสองสาวกำลังแยกเขี้ยวใส่กันยังไง แต่สำหรับเจมส์ช่วงเวลานี้ราวกับสวรรค์

ได้ดอมดมกลิ่นหอมใหม่ๆ ได้สัมผัสหน้าอกฟูฟ่องแสนนุ่มนิ่ม ช่วงล่างถึงกับผงาด ตั้งชันเตรียมพร้อมสำหรับเปิดศึก

ชายหนุ่มผละมือและหน้ากลับมา นั่งตัวงอเล็กน้อยตามด้วยรอยยิ้มหยี

“เยี่ยมไปเลยครับ ทั้งครีมแล้วก็น้ำหอม สุดยอดมาก”

ใช่มันสุดยอดมาก เป็นการพรีเซนต์ที่ชวนอยากให้ซื้อสินค้าที่ดีที่สุดตั้งแต่เขาเคยสัมผัสมา

วุ้นเส้นและสไปร์รู้สึกดีใจ ในขณะเดียวกันก็เริ่มวางท่าต่ออีกฝ่าย

เจมส์รอกระทั่งพายุด้านล่างเริ่มสงบ หยิบน้ำเปล่าเย็นๆ ขึ้นมาดื่ม ค่อยกล่าวว่า “แล้วสถานที่เปิดคลินิก ได้เรื่องว่ายังไงบ้างครับ”