สวัสดี... ณ วันนี้ ตอนนี้ ข้าได้เกิดใหม่อีกแล้ว
ใช่แล้ว ข้าใช้คำว่า อีกแล้ว และมันจะมี อีกแล้ว อีกแล้ว และอีกแล้ว
ตอนนี้ข้ายังลืมตาไม่ได้ แต่ข้าััได้แล้ว อย่างน้อย ชาตินี้ข้าก็เกิดเป็ คน หละนะ
"อุแว้ๆๆ"
"โอ๋ๆ เด็กน้อย เสียงดีอย่างนี้ จะต้องเป็เด็กที่แข็งแรงในอนาคตแน่นอน มามะ ข้าจะพาเ้าไปอาบน้ำ"
ข้าต้องร้องไห้สักหน่อย เพื่อให้พ่อแม่ของข้าชาตินี้รู้ว่าข้ายังไม่ตาย
ข้าจำได้ว่าในชาติหนึ่งที่ข้าเบื่อมาก จึงี้เีร้อง
นั้นทำให้ข้าถูกเอาไปฝัง และตายทั้งเป็โดยถูกดินอัด
ถึงจะทำให้ข้าได้ไปจับฉลากเกิดใหม่แทบจะในทันทีก็เถอะ แต่ข้าก็ไม่ค่อยชอบการตายแบบนี้เท่าไหร่
ข้าเกิดเป็คนมาหลายรอบ สักหมื่นได้แล้วกระมัง ข้าชินแล้วหละ
ในเมื่อข้าก็ยังไม่รู้สถานะของครอบครัวใหม่ และว่างงานตามประสาทารก
ข้าจะแนะนำตัวกับพวกเ้าละกัน
ข้าเป็ิญญาดวงนึงที่พิเศษมากๆ แบบว่า มากมายเลยเชียวหละ
ข้าเป็ดวงิญญาที่ไม่เคยดื่มน้ำลืมชาติเลย
เ้าน่าจะเคยได้ยินเื่น้ำลืมชาตินะ
อะไรนะ!! ไม่หรอ อืมมม
ก็ไอ้น้ำข้นขลัก เหนียวหนืด ของยายแก่เมิ่งนั่นไงล่ะ
ข้าเคยเห็นมันบ่อยๆ น้ำนั้นถ้าดื่มลงไปจะทำให้เ้าลืมความทรงจำทุกอย่างของชาติที่แล้วของเ้าได้
ข้าเคยพยายามแอบไปขโมยหลายรอบ เมื่อหลายพันๆๆๆๆปีก่อน
ตอนที่ข้ายังมีกำลังใจจะหาทางออกจากวงจรชีวิตอันน่าสมเพชนี่
และอย่างที่เ้าก็รู้สึกได้ ถ้าข้าขโมยได้ ข้าคงไม่คุยกับพวกเ้าอยู่ในตอนนี้
น้ำนั้นข้นขลัก พอๆกับแป้งเปียก ยุ่ยๆ และกลิ่นสุดทานทน
ความจริงแล้วข้าไม่แปลกใจเลยว่าทำไมน้ำนั้นทำให้ใครก็ตามที่ได้กลืนมันลงไปถึงกับลืมชาติสิ้นทั้งอินทรีได้
หลังจากที่ข้าวิจารณ์มันอย่างเผ็ดร้อน ให้ยายเฒ่าเมิงหัวโบราณนั้นฟัง หลายพันปีมานี้ไม่รู้ว่าได้มีการปรับปรุงสูตรแล้วหรือไม่
ถ้าไม่ ก็ขอให้พวกเ้าโชคดีกับชีวิตหลังความตายละกัน
ผ่านการเกิด เป็พัน เป็หมื่นครั้ง
ข้าเฝ้าถามตัวเองหลายรอบ สิ่งที่ข้าได้รับมันเป็พร หรือ คำสาปกัน??
ใครที่ทำกับข้าแบบนี้นั้น ข้าก็จำไม่ได้ ทำผิดอะไรมา ข้าก็ไม่รู้
สำหรับข้ามัน คือ คำสาป
แต่ข้าก็ได้เป็ไปแล้ว ยังคง เป็ข้าที่ไปเกิดเป็ หมู หมา กา ไก่ สัตว์ทุกชนิด
และเป็คนที่เคยเป็ั้แ่ขอทาน ยัน จักรพรรดิ
ข้าไปมาแล้วทุกแว่น แค้วน ทุกประเทศ ขนาดมิติอื่นๆ
ข้าก็ไปมาแล้ว ท่านอยากจะอิจฉาก็แล้วแต่ท่าน แต่ข้าไม่อิจฉาตัวเองหรอก
จ๋อมๆ น้ำอาบนี่อุ่นดีจริงๆ
ไม่ว่าจะผ่านไปนานเท่าไหร่ การได้อาบน้ำอุ่นๆ หลังจากถูกเบ่งออกมาใหม่ๆนี่สบายจริงๆ
เฮ้ ไม่ว่าเ้าจะเป็ใคร เ้ากำลังทำน้ำเข้าหูข้า!!!
"แง้ๆๆๆ"
"โอ๋ๆ เด็กน้อยๆ อย่าร้องนะ หิวแล้วหรือเปล่า งั้นเดี๋ยวข้าจะให้ทานนมนะ"
"แง้ๆๆ อุบ!!! (ไม่ ข้ายังไม่อยากกิน)"
"นี่ๆ อย่าหันหนีสิ มามะ ทานนมๆกัน โอ๋ๆ"
เฮ้ออ สงสัยกลับไปที่เตียงเมื่อไหร่ ข้าต้องหาทางควบคุมคออ่อนๆของตัวเองให้ได้ก่อน
จะได้เอียงเอาน้ำออกจากหู