บทที่12 การประลองของกุนไท่
“พวกเ้าอย่าได้ตื่นตะหนกจนเกินเหตุข้ามีแผนสำรอง!” ชายหนุ่มที่น่าจะเป็หัวหน้ากลุ่มก็ได้กล่าวขึ้นพร้อมกับออกคำสั่งกับทหาร
ทหารม้าหมื่นนาย นักธนูสองหมื่นและทหารราบอีกหมื่นนายปรากฏตัวขึ้นอีกฝั่งหนึ่งของกำแพงป้อมปราการ ต่างกระจายตัวกันเป็จุดๆส่วนทางูเาที่เป็จุดที่อ่อนแอที่สุดของป้อมปราการก็ปรากฏทหารเกราะหนักและเหล่ากองโจรจำนวนมากที่ซ่อนตัวไว้
เมื่อทหารเกราะหนักโผล่ออกมาเหล่าทหารราบทางฝั่งของทวีปอรุณเบิกฟ้าก็กระโจนเข้ามาโจมตีกันอย่างบ้าคลั่ง นักธนูที่ติดตามมาก็ยิงเข้าใส่เหล่าหทารราบที่เข้ามาโจมตีอย่างรวดเร็วพร้อมกับจัดกระบวนทัพเพื่อไม่ให้อีกฝั่งหนึ่งมาหานักธนูได้และมันก็ได้ผล!
ฟิ้วปึก ปึก!
ซากศพเพิ่มจำนวนขึ้นโดยไม่มีท่าทีว่าจะหยุด กองทัพของทวีปอรุณเบิกฟ้าทำตามแผนทำให้ฝั่งนั้นถอยทัพกลับไปได้แต่พวกนั้นกลับซ่อนกองโจรเอาไว้ทำให้ระหว่างที่กำลังไล่ตามไปนั้นไม่ทันได้ระวังตัวเลยถูกซุ่มโจมตีจากเหล่าโจรที่คล่องแคล่วว่องไว
เมื่อเวลาผ่านไปสักพักผู้ชนะก็ถูกกำหนดคือทวีปอรุณเบิกฟ้าแม้จะเกิดเื่ไม่คาดฟังแต่ก็สามารถแก้สถานในการได้โดยการช่วยเหลือของกุนไท่ที่รีบแก้สถานการณ์ทำให้ผู้อื่นนั้นต้องมองมาที่กุนไท่ในมุมมองใหม่ ไม่ได้มีแค่พร์แต่ยังมีการสังเกตในสถานการณ์ต่างๆที่ดีอีกด้วยทำให้พวกเขารู้สึกชื่นชมภายในใจลึกๆแต่กลับไม่ได้แสดงออกมาเพราะพวกเขาเป็อัจฉริยะมีความหยิ่งในศักดิ์ศรี เป็ธรรมดาที่จะไม่ออกปากชื่นชมอีกก่อนแม้จะเป็บุตรชายของเ้าสำนักกุนจวินก็ตามทวีปอื่นนั้นก็ทำการแข่งขันกันอย่างดุเดือดเช่นเดียวกัน และผลก็ออกมา
อันดับ1ทวีปแดนาโลหิตที่เป็เอกในด้านการทำสงคามอยู่แล้วจึงไม่ใช่เื่แปลกแต่อย่างใดได้ 5 คะแนน
อันดับ2 ทวีปอรุณเบิกฟ้า ได้ 4 คะแนน
อันดับ3 ทวีปเอกพิภพ ได้ 3 คะแนน
ส่วนอีก17 ทวีปที่เหลือต่างได้ 1 คะแนน
“ข้าขอเริ่มการแข่งขันที่สองต่อเลยการประลองยุทธ!”
จักรพรรดิกล่าวขึ้นก่อนจะส่งสายตาให้ผู้ตัดสินเป็คนจัดการต่อ
“ข้าจะไม่เสียเวลาเริ่มได้!การประลองรอบที่หนึ่งการประลองระหว่างทวีป...
การต่อสู้ของรุ่นเยาว์แต่ละคนนั้นมาถึงจุดที่ดุเดือดมากอัจฉริยะหลายๆคนแสดงศักยภาพกันออกมาอย่างน่าอัศจรรย์ โดยเฉพาะคนจากทวีปอรุณเบิกฟ้าที่มีหนิงเทียนเป็ผู้นำและกลายเป็คนที่โดดเด่นท่ามกลางคนรุ่นเดียวกัน
กุนไท่ไม่ได้มีส่วนร่วมเลยแม้แต่น้อย เพราะเขายังคงอ่อนแอเกินไปมีเพียงการแข่งขันอย่างที่สามเท่านั้น เขาถึงจะสามารถแสดงความสามารถได้! เขานั้นรู้สึกเบื่อหน่ายเป็อย่างมากจึงชวนผู้สืบทอดจากทวีปอื่นมาพูดคุย ทำให้เขาได้รู้จักผู้คนมากขึ้นแม้จะไม่สนิทก็ตาม แต่มีบางคนที่คุยกับเขาแล้วถูกคอกันเป็อย่างมากถึงขั้นที่จะสาบานเป็พี่น้องร่วมสาบานเลยทีเดียว!
และแล้วการแข่งขันที่สามก็เริ่มขึ้นนี่ทำให้เืของกุนไท่เดือดพล่านด้วยความตื่นเต้น
“รอบแรกผู้สืบทอดเพียงผู้เดียวจากทวีปอรุณเบิกฟ้ากุนไท่! และผู้สืบทอดลำดับที่ 3 จากทวีปแดนาโลหิต ฮุ่ยเหอ!”
ผู้ตัดสินประกาศรายชื่อออกมาอย่างดังลั่น
“พยายามเข้าละน้องกุน! พี่ชายคนนี้จะคอยดูความสำเร็จของเ้า
“พี่กุนนี่เป็ก้าวแรกสู่ความยิ่งใหญ่ของท่าน! น้องชายคนนี้จะคอยดูท่าน”
เหล่าผู้สืบทอดที่มีความสนิทในระดับหนึ่งกับกุนไท่ต่างกล่าวให้กำลังใจต่อกุนไท่ออกมาอย่างไม่ขาดสายมีราวๆไม่ต่ำกว่า 10 คน นี่คือการมีมนุษย์สัมพันธ์ดีของเด็กหนุ่ม!
กุนไท่เดินขึ้นเวทีอย่างเชื่องช้าพร้อมกับใบหน้าที่แสดงด้วยความง่วงออกมาแม้ภายนอกจะแสดงยังงั้น แต่ภายในกลับตื่นเต้นอย่างบ้าคลั่ง ส่วนฮุ่ยเหอนั้นก็เดินขึ้นมาบนเวทีประลองเช่นเดียวกัน
สายตาของทั้งคู่ประสานกันฮุ่ยเหอรู้สึกไม่ชอบหน้าเ้าเด็กนี่อย่างแรง เพราะคำให้กำลังใจจากคนมากมายเมื่อตะกี้นี้ทำให้เขารู้สึกหมั่นไส้! ด้วยอายุเพียง 15 ปี กลับอยู่ระดับเดียวกับเขาที่อายุ 18 แล้วนี่มันเื่บ้าบออะไรกัน!
เริ่มได้!
เมื่อเริ่มแล้วกุนไท่ปลดปล่อยพลังออกมาเต็มที่ถาโถมเข้าใส่คู่ต่อสู้อย่างไม่เกรงกลัวฮุ่ยเหอรู้สึกว่าร่างกายเริ่มอ่อนแรงลง หนังตาเริ่มหนักอึ่ง ดวงตาเริ่มพร่ามัวก่อนจะตัดสินใจจิกมือตัวเองอย่างแรงเพื่อสะกดข่มความง่วงของตนเองเอาไว้
นี่มันพลังบ้าอะไรกัน! มันจะน่ากลัวเกินไปแล้ว!
แม้จะจิกมือของตนเองเพื่อให้ตื่นตัวแต่ผ่านไปเพียง 3 ลมหายใจ สติก็พลันดับวูบไปในทันที
ปึง!
ร่างกายนอนแผ่ยาวอย่างสบาย ใบหน้าเผยรอยยิ้มแห่งความสุขออกมาเพียงมองดูก็รู้แล้วว่าบุคคลผู้นี้กำลังอยู่ใน่ฝันหวานอยู่
กุนไท่เดินลงจากเวทีประลองโดยไม่ได้มองไปที่อีกฝ่ายด้วยซ้ำ!ร่างกับว่าไม่ได้อยู่ในสายตาของเขา!
ผู้ชมกลายเป็อึ้งเงียบไม่มีคำใดกล่าวออกมาภาพตรงหน้าของพวกเขานั้นมันเกิดขึ้นเร็วมาก การประลองจบไปไม่ถึงห้าลมหายใจด้วยซ้ำ!อายุ 15 ขวบปี อยู่ระดับพลังมนุษย์ ขั้น 12แถมยังจัดการคนที่อยู่ระดับเดียวกันได้โดยไม่ต้องลงมือด้วยซ้ำนี่มันสัตว์ประหลายประเภทไหนกันแน่!
ผู้ตัดสินได้สติเป็คนแรกก่อนจะกล่าวออกมาอย่างหวาดกลัวพลางจ้องมองไปที่กุนไท่ว่า
“ผะ...ผู้ชนะคือ กุนไท่ จากทวีปอรุณเบิกฟ้า!”
เมื่อได้ยินเสียงของผู้ตัดสินเหล่าผู้คนต่างส่งเสียงออกมากันอย่างดังระงมพวกเขาต่างผู้คุยกันเื่การประลองเมื่อกี้นี้
“พวกเ้าเห็นอย่างที่ข้าเห็นหรือไม่!เมื่อกี้เป็กลิ่นอายที่พิเศษมากอย่างกับว่ามาจากคนละโลกเลย!”
“ใช่แล้ว!ข้าว่าทวีปอรุณเบิกฟ้าได้ผู้สืบทอดที่ทรงพลังมากแน่ในอนาคต คาดว่าอีกไม่กี่ร้อยปีอาจจะสามารถเป็ทวีปขนาดใหญ่ได้แน่!”
“เมื่อกี้ตอนประลองข้ารู้สึกขนลุกมาก ตอนนี้ก็ยังไม่หายเลยด้วยซ้ำ!ข้าอิจฉาท่านกุนจวินยิ่งนักที่มีบุตรชายที่กำเนิดมาพร้อมกับพร์ที่น่าอิจฉาริษยาถึงเพียงนี้!”
ทางฝั่งของกุนจวินนั้นเมื่อได้ยินคำกล่าวสรรเสริญพวกนั้นทำให้เขาถึงกลับยิ้มหน้าบานออกมาเลยทีเดียว ไม่เว้นแม้กระทั้งเหล่าผู้าุโที่ได้หน้าไปด้วยส่วนรุ่นเยาว์ที่เป็ตัวแทนทั้งหลายก็ต่างรู้สึกยินดีไปด้วยเพราะกุนไท่คือบุตรของท่านเ้าสำนักกุนจวิน หากเป็ผู้อื่นละก็พวกเขาคงริษยาและคิดหาทางกำจัดไปเสียแล้ว
พวกสหายของกุนไท่ก็ไม่ต่างกันพวกเขาเดินเข้ามาชื่นชมและสรรเสริญด้วยตนเอง ตัวตนของพวกเขานั้นเป็ถึงผู้สืบทอดกันทั้งนั้นแม้จะมีบางส่วนที่ไม่ใช่อันดับ1 ก็ตามแต่ก็มีอำนาจอย่างมากในทวีปของพวกเขา และพวกเขานั้นมีประโยชน์อย่างมากในวันข้างหน้าเมื่อเติบโตขึ้นมา
ยิ่งมีสหายมากยิ่งสามารถขอความช่วยเหลือได้มากกุนไท่เป็คนที่มองการณ์ไกลเสมอ แม้จะอายุเพียง 15 ปีแต่จากประสบการณ์ที่พบเจอผู้คน และเดินทางในโลกแห่งความฝันมามากมายทำให้เขามีความคิดเป็ผู้ใหญ่มากกว่าวัยที่ควรจะเป็!
1K
