ตอนที่ 1 เริ่มต้นชีวิตใหม่ในการเป็แม่เลี้ยงใจร้าย
“ไอ้ลูกไม่มีแม่สั่งสอน!กล้าดียังไงมาทำหยกประจำตระกูลของฉันแตก! แกไม่อยากมีชีวิตอยู่แล้วใช่ไหม! ชดใช้!แกต้องชดใช้ให้ฉัน! ไม่งั้นฉันจะตีแกให้ตาย ไอ้ลูกไม่มีแม่!”
“หนูไม่ได้ทำแตกนะคะ ฮือๆๆ ไม่ใช่หนูจริงๆ นะคะ”
เสียงตวาดดุดันปะปนไปกับเสียงร้องไห้ของเด็กน้อยดังระงมเข้ามาในหูของต่งเสี่ยวเสี่ยวเธอรู้สึกหงุดหงิดเหลือเกินจนต้องลืมตาขึ้นมา
ทว่าภาพที่ปรากฏแก่สายตากลับทำให้ต่งเสี่ยวเสี่ยวใจนแทบสิ้นสติ
บ้านดินหลังคามุงกระเบื้องที่รกระเกะระกะจนแทบจะเรียกว่าสกปรกโต๊ะสี่เหลี่ยมผุพังและม้านั่งยาวที่มีแต่คราบสกปรกหนาเตอะ
หลอดไฟดวงเล็กห้อยต่องแต่งที่เต็มไปด้วยใยแมงมุม
กระติกน้ำร้อนสีแดงสด ชามกระเบื้องเคลือบสีแดงสลักคำว่า“ชนชั้นแรงงานจงเจริญ”
และ…
เด็กน้อยสองคนที่มองมาที่เธอด้วยสายตาหวาดกลัวพวกเขาสวมเสื้อผ้าขาดวิ่นที่ปะแล้วปะอีก ทั้งยังเปรอะเปื้อนไปด้วยคราบสกปรก
“แม่!! ฮือๆๆๆ อย่าตีพี่ชายเลยนะคะ!พี่ชายไม่ได้ทำหยกแตกนะคะ! ต้าหนิวเป็คนทำแตกเองค่ะ!” เด็กหญิงตัวเล็กในบรรดาเด็กทั้งสองเมื่อเธอเห็นต่งเสี่ยวเสี่ยวลืมตาตื่นขึ้นก็ร้องไห้ออกมาทันที
เด็กหญิงคนนี้ดูเหมือนจะมีอายุเพียงแค่ห้าหกขวบเท่านั้นเธอผอมซูบจนดูน่าสงสาร ผมเผ้ารุงรังราวกับรังนก
เด็กชายที่อยู่ข้างๆ เธอดูเหมือนจะอายุไล่เลี่ยกันบนใบหน้าและมือของเขาก็เต็มไปด้วยคราบดินโคลนเช่นกันดูเหมือนว่าเขาจะไม่ได้อาบน้ำมาหลายวันแล้ว ทว่ากลับมีดวงตาที่คมกริบเขาจ้องมองต่งเสี่ยวเสี่ยวด้วยสายตาเ็า แล้วกัดฟันพูดว่า “เยว่เยว่! อย่าเรียกผู้หญิงคนนี้ว่าแม่!ผู้หญิงใจร้ายคนนี้ไม่ใช่แม่ของเรา!เมื่อกี้เธอยังคิดจะขโมยเงินในบ้านไปให้ไอ้ผู้ชายหน้าขาว [1] นั่นอยู่เลย! พอพี่จับได้ เธอก็แกล้งตายทำไมไม่แกล้งตายต่อไปล่ะ! รอให้พ่อกลับมา พี่จะฟ้องพ่อ ให้พ่อไล่เธอออกไปซะ!”
เมื่อต่งเสี่ยวเสี่ยวได้ยินคำพูดของเด็กชายคนนั้นเธอก็ถึงกับแข็งทื่อไปทั้งตัวความทรงจำที่ไม่ใช่ของเธอต่างถาโถมเข้ามาในสมองในทันที
เธอผู้เป็ถึงแพทย์หญิงชื่อดังในยุคปัจจุบันแต่เมื่อตื่นขึ้นมา กลับกลายเป็แม่เลี้ยงใจร้ายที่มีลูกติดสองคนในยุค 80 เสียอย่างนั้น?
เ้าของร่างเดิมเองก็ชื่อต่งเสี่ยวเสี่ยวเช่นกันเดิมทีเป็คนเมืองหลวง แต่หลังจากถูกส่งตัวมาทำงานในชนบทเธอก็ถูกวางยาและพลาดพลั้งไปมีความสัมพันธ์กับฉินซู่ชาวบ้านในหมู่บ้านชิงซานโดยไม่ได้ตั้งใจสุดท้ายเธอก็ถูกบีบบังคับให้แต่งงานกับฉินซู่
เธอไม่ชอบฉินซู่ซ้ำร้ายเธอยังรังเกียจลูกติดทั้งสองของฉินซู่อีกด้วย ในทุกๆวันเธอจึงเอาแต่ก่อเื่สร้างความวุ่นวายจนกลายเป็แม่เลี้ยงใจร้ายชื่อดังประจำหมู่บ้านชิงซาน
ปกติแล้ว เธอไม่เพียงแต่จะจำกัดมื้ออาหารของลูกๆแต่ยังทุบตีและดุด่าเด็กทั้งสองเป็ประจำอีกด้วย ยิ่งไปกว่านั้นเ้าของร่างเดิมยังแอบขโมยเงินในบ้านไปสานสัมพันธ์กับชายหนุ่มหน้าขาวในหมู่บ้านและคอยเอาอกเอาใจเขาสารพัด
ครั้งนี้ก็เช่นกัน เธอหยิบของในบ้านแล้วคิดจะหนีไปแต่กลับถูกป้าหนิวพาลูกๆ ทั้งสองมาทวงค่าเสียหายเสียก่อน ด้วยความรีบร้อนเธอจึงเสียหลักจนศีรษะกระแทกเข้ากับตู้และเหตุการณ์นี้เองที่เป็จุดเริ่มต้นของเธอในการข้ามภพครั้งนี้
ต่งเสี่ยวเสี่ยวยังไม่ทันได้สติเสียงแหลมเสียดแทงหูเมื่อครู่ก็ดังขึ้นอีกครั้ง ทั้งยังเติมเชื้อไฟไปอีกว่า“คุณต่งคะถึงแม้ว่าคุณจะเป็แม่เลี้ยงของเด็กสองคนนี้แต่ลูกชายของคุณทำหยกประจำตระกูลของบ้านฉันแตก คุณก็ต้องชดใช้นี่เป็ของที่บรรพบุรุษบ้านฉันสืบทอดกันมา! มันมีมูลค่าหลายร้อยหยวนเชียวนะ!”
ใบหน้าของฉินไห่หยางที่เปรอะเปื้อนไปด้วยคราบสกปรกแดงก่ำเขาเม้มปากแน่นแล้วพูดว่า “ผมไม่ได้ทำแตก! ต้าหนิวเป็คนทำแตกเอง! ผมไม่ได้ทำจริงๆ นะ”
“เฮอะ! ไอ้เด็กกาฝาก! ไอ้ลูกไม่มีแม่!แกยังกล้าปฏิเสธอีกงั้นเหรอ ฉันเห็นกับตาว่าแกทำหยกของต้าหนิวตกแตกแกยังกล้าไม่ยอมรับอีกเหรอ? คุณต่ง คุณเป็แม่ประสาอะไร ถึงไม่สั่งสอนลูกให้ดี ตอนนี้เขายังกล้าโกหกต่อไปก็คงกล้าฆ่าคนเผาบ้านคนอื่นแล้ว!”
แต่ก่อนสิ่งที่ต่งเสี่ยวเสี่ยวเกลียดที่สุดก็คือการที่คนอื่นมาพูดถึงเด็กทั้งสองคนต่อหน้าหากมีคนมาฟ้อง เธอจะลงมือทุบตีเด็กทั้งสองอย่างหนักโดยไม่ฟังเหตุผลใดๆ ทั้งสิ้น
แต่ในวันนี้ ต่งเสี่ยวเสี่ยวกลับไม่สนใจว่าอีกฝ่ายจะพูดอะไรเธอไม่สะทกสะท้านเลยแม้แต่น้อย เธอเพียงแต่มองไปที่ฉินไห่หยางแล้วถามด้วยน้ำเสียงราบเรียบ “หยางหยาง หยกนั่นลูกทำแตกจริงหรือเปล่า?”
ในดวงตาที่เ็าของฉินไห่หยางปรากฏแววด้วยความไม่อยากจะเชื่อขึ้นมาวูบหนึ่ง
วันนี้ผู้หญิงใจร้ายคนนี้เป็อะไรไป? ทำไมเธอถึงไม่เข้ามาทุบตีเขาั้แ่แรกและยังพูดกับเขาด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนอีก?
ฮึ!คงเป็เพราะเมื่อครู่ตอนที่เธอขโมยเงินถูกเขาขัดจังหวะเข้าตอนนี้เงินทั้งหมดในบ้านเขาจึงเอาไปซ่อนไว้แล้วผู้หญิงใจร้ายคนนี้เลยอยากจะหลอกล่อเขา ให้เขานำเงินออกมาสินะ!
สมแล้วที่เป็ผู้หญิงใจร้าย!
ฉินไห่หยางด่าทออยู่ในใจแต่ก็ยังคงพูดด้วยน้ำเสียงหนักแน่นว่า “ผมไม่ได้ทำหยกนั่นแตก! ต้าหนิวถอดมันออกจากคอเพื่อเอามาอวดแล้วมันก็ตกลงบนหินจนแตกครับ!”
ฉินไห่เยว่ที่อยู่ข้างๆ ก็พูดเสริมอย่างแ่เบาว่า “พี่ชายพูดถูกค่ะ ต้าหนิวทำแตกเองเื่นี้ไม่เกี่ยวกับพี่ชายเลยนะคะ”
เมื่อป้าหนิวได้ยินดังนั้น เธอก็โกรธขึ้นมาทันทีเธอเงื้อมมือขึ้นมาพร้อมทั้งดุด่าเสียงดัง “พวกแกสองคนไอ้ลูกไม่มีแม่! กล้าดียังไงมาโกหก!คอยดูนะฉันจะตีพวกแกให้ตาย!”
ทว่าฝ่ามือของป้าหนิวยังไม่ทันได้ััใบหน้าของเด็กทั้งสองต่งเสี่ยวเสี่ยวก็คว้าข้อมือของเธอไว้ได้อย่างรวดเร็วแล้วจ้องมองเธอด้วยสายตาเ็า
“ป้าหนิว คุณอายุมากขนาดนี้แล้วยังกล้าลงมือตีลูกคนอื่นอีกไม่ละอายใจบ้างหรือคะ?” น้ำเสียงของต่งเสี่ยวเสี่ยวเจือด้วยความเ็าเล็กน้อยเธอกล่าวด้วยน้ำเสียงต่ำลึก
“โธ่เอ๊ย! คุณต่ง นี่คุณหมายความว่ายังไงกัน!ไอ้เด็กกาฝากสองคนนี้ นอกจากจะทำของของฉันแตกแล้วพวกเขายังโกหกอีก!คุณไม่คิดจะสั่งสอนพวกเขาหน่อยเหรอ?” ป้าหนิวะโขึ้นด้วยความไม่พอใจในทันที
ต่งเสี่ยวเสี่ยวหัวเราะออกมาเบาๆ แล้วพูดว่า “ถ้าลูกของฉันโกหก ฉันจะสั่งสอนพวกเขาเองไม่จำเป็ต้องให้คุณมาสั่งสอนหรอกค่ะ คุณบอกว่าหยกชิ้นนี้ลูกของฉันเป็คนทำแตกแต่ลูกของฉันบอกว่าไม่ได้ทำ เื่นี้ยังไม่ได้ตรวจสอบให้ดีแล้วจะตีเด็กโดยไม่ฟังเหตุผลได้ยังไงกันคะ?”
ป้าหนิวถึงกับชะงักไปแม้แต่เด็กทั้งสองคนที่ได้รับการปกป้องจากต่งเสี่ยวเสี่ยวก็ยังเบิกตากว้างด้วยความไม่อยากเชื่อสายตาของพวกเขาจ้องมองมาที่ต่งเสี่ยวเสี่ยวด้วยความประหลาดใจ
วันนี้ผู้หญิงใจร้ายคนนี้เป็อะไรไป?
ถูกผีเข้าหรือไง?
เมื่อก่อนแค่เธอไม่ช่วยคนอื่นตีพวกเขาก็ดีเท่าไหร่แล้วแต่วันนี้เธอกลับมาปกป้องพวกเขาอย่างนั้นเหรอ?
เธอคงกำลังวางแผนจะเอาเงินที่เขาซ่อนไว้แน่ๆ! ต้องใช่แน่ๆ!เงินก้อนนี้พ่ออุตส่าห์ทำงานหนักกว่าจะหามาได้!จะให้เธอเอาไปให้ไอ้ผู้ชายหน้าขาวนั่นไม่ได้เด็ดขาด! ฉินไห่หยางสาบานในใจ
“คุณต่ง! นี่คุณหมายความว่ายังไงกัน!คุณหมายความว่าฉันใส่ร้ายเขางั้นเหรอ? ฉันเห็นกับตาว่าเขาทำหยกของต้าหนิวแตก!ฉันจะใส่ร้ายเด็กตัวเล็กๆ ได้ยังไง! คุณคงไม่อยากชดใช้ค่าเสียหายล่ะสิ? ถ้าคุณไม่อยากชดใช้ค่าสียหายงั้นฉันก็จะไปหาผู้ใหญ่บ้านให้ช่วยตัดสินเื่นี้ให้!” ป้าหนิวพูดอย่างเอาแต่ใจ
สีหน้าของต่งเสี่ยวเสี่ยวไม่ได้เปลี่ยนไปเลยแม้แต่น้อยเธอมองไปที่ต้าหนิวที่ป้าหนิวจูงมาด้วย แล้วพูดว่า “ต้าหนิว น้าเล่านิทานให้ฟังดีไหม? กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้วในป่ามีเด็กคนหนึ่งชื่อว่าพิน็อกคิโอ วันหนึ่งเขาโกหก จมูกของเขาจึงยาวขึ้นยาวขึ้น ยาวมากๆ เลยล่ะ! ต้าหนิว หนูบอกน้าหน่อยสิว่า ใครเป็คนทำหยกแตกกันแน่?”
เชิงอรรถ
[1] ผู้ชายหน้าขาว (小白脸)หมายถึง ผู้ชายที่หน้าตาดี และคบหาหรือแต่งงานกับผู้หญิงรวยเพื่อผลประโยชน์ทางการเงิน
159
![จอมใจท่านแม่ทัพ [Yaoi,จีนโบราณ]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1594950742_80574421.webp)