การเดินทางจากสำนักเมฆาอรุณซึ่งตั้งอยู่บนูเาสูง ไปยังเมืองไม้ดำที่อยู่บริเวณตีนเขานั้นใช้เวลาเดินทางด้วยเท้าเกือบหนึ่งวันเต็ม นี่คือครั้งแรกที่หลินเฟิงได้ัักับโลกภายนอกกำแพงสำนักอย่างแท้จริง และมันก็แตกต่างจากที่เขาจินตนาการไว้อย่างสิ้นเชิง
ในนิยายที่เขาเคยอ่าน โลกยุทธภพมักจะเต็มไปด้วยอันตรายทุกย่างก้าว แต่เส้นทางที่พวกเขาใช้นั้นกลับเป็เส้นทางสัญจรหลักที่ค่อนข้างปลอดภัย มีพ่อค้าและชาวบ้านเดินทางสวนไปมาให้เห็นอยู่เป็ระยะ บรรยากาศดูสงบสุขกว่าที่เขาคาดไว้มาก
แต่หลินเฟิงก็ไม่ได้ลดความระมัดระวังลงเลยแม้แต่น้อย เขายังคงเปิดประสาทััทั้งหมด สังเกตการณ์รอบตัวอยู่ตลอดเวลา ซึ่งแตกต่างจากสือจินที่ดูตื่นเต้นกับทุกสิ่งที่เห็นราวกับเด็กน้อยที่เพิ่งเคยออกจากบ้านเป็ครั้งแรก
"ดูนั่นสิศิษย์พี่จาง! น้ำตกนั่นสวยจริงๆ!" สือจินชี้ไปยังน้ำตกที่อยู่ไกลออกไป
"ใจเย็นก่อนสือจิน เรากำลังทำภารกิจอยู่นะ" จางเลี่ยงกล่าวเตือนด้วยรอยยิ้มเอ็นดู
หลินเฟิงมองปฏิสัมพันธ์ของทั้งสองคนแล้วก็ได้แต่ยิ้มบางๆ 'ยังอ่อนต่อโลกกันจริงๆ' เขานึกในใจ
เมื่อพวกเขาเดินทางมาถึงเมืองไม้ดำใน่เย็น ตะวันก็คล้อยต่ำลงแล้ว เมืองไม้ดำเป็เมืองเล็กๆ ที่เจริญรุ่งเรืองขึ้นมาได้เพราะเป็จุดพักของเหล่าผู้คนที่้าเดินทางขึ้นไปยังสำนักเมฆาอรุณ
"เอาล่ะ" หลินเฟิงในฐานะผู้นำทีมกล่าวขึ้น "ตามแผนที่แล้ว เหมืองหินสุริยันจะอยู่ลึกเข้าไปในป่าทางทิศตะวันตกของเมือง คืนนี้เราจะพักกันที่นี่ก่อน รวบรวมข้อมูลเพิ่มเติม แล้วพรุ่งนี้เช้าค่อยออกเดินทาง"
"เป็ความคิดที่ดี" จางเลี่ยงพยักหน้าเห็นด้วย
พวกเขาเข้าพักที่โรงเตี๊ยมที่ใหญ่ที่สุดในเมือง หลังจากรับประทานอาหารเย็นกันเรียบร้อยแล้ว หลินเฟิงก็ใช้ความเป็ผู้นำของเขาในการรวบรวมข้อมูลจากคนท้องถิ่นในโรงเตี๊ยม ทำให้ได้ข้อมูลสำคัญมาว่า...
"่นี้พวกหมาป่าอสูรเขาเงินมันอาละวาดหนักจริงๆ นะ ได้ยินว่าเมื่อสองวันก่อนก็มีคนตัดฟืนหลงเข้าไปแล้วไม่ได้กลับออกมาอีกเลย"
"ใช่ๆ ได้ยินว่าพวกมันดุร้ายกว่าปกติมาก เหมือนมีอะไรไปกระตุ้นพวกมัน"
ข้อมูลที่ได้ยินทำให้หลินเฟิงขมวดคิ้ว...ดุร้ายกว่าปกติ? มีอะไรไปกระตุ้น? ภารกิจนี้...อาจจะไม่ได้ง่ายอย่างที่รายละเอียดบนป้ายบอกไว้
รุ่งเช้าวันต่อมา...
ทั้งสามคนออกเดินทางจากเมืองไม้ดำ มุ่งหน้าสู่ป่าทึบทางทิศตะวันตก เมื่อเดินลึกเข้าไปเรื่อยๆ บรรยากาศที่เคยสดใสก็เริ่มแปรเปลี่ยนเป็ความมืดครึ้มและน่าอึดอัด
"ทุกคน...เตรียมพร้อมไว้" หลินเฟิงกล่าวเตือน "จากข้อมูลที่ข้าได้มา พวกมันอาจจะดุร้ายกว่าที่เราคิด"
เมื่อพวกเขาเดินทางมาถึงบริเวณหุบเขาที่เป็ที่ตั้งของเหมืองหินสุริยัน พวกเขาก็ได้เห็นภาพที่น่าสยดสยอง...ร่างของคนงานเหมืองและยามเฝ้าหลายคนนอนเสียชีวิตเกลื่อนกลาดอยู่ตามพื้น!
"์!" สือจินถึงกับหน้าซีดเผือด
"ดูเหมือนเราจะมาช้าไป" จางเลี่ยงกล่าวด้วยสีหน้าเคร่งเครียด
"โฮกกกกกก!"
ทันใดนั้นเอง! เสียงคำรามอย่างพร้อมเพรียงกันก็ดังขึ้นจากรอบทิศทาง! เงาร่างสีเงินจำนวนมากปรากฏขึ้นบนสันเขาและโขดหินรอบๆ ตัวพวกเขา!
ฝูงหมาป่าอสูรเขาเงิน! พวกมันมีขนาดใหญ่กว่าหมาป่าทั่วไปเกือบสองเท่า มีขนสีเงินแวววาว และมีเขาเล็กๆ ที่แหลมคมงอกอยู่กลางหน้าผาก
"พวกมันล้อมเราไว้หมดแล้ว!" สือจินชักกระบี่ออกมาด้วยมือที่สั่นเทา
"อย่าแตกตื่น!" หลินเฟิงะโสั่งเสียงดังฟังชัด "จางเลี่ยง! สือจิน! เข้ามาตั้งแนวป้องกันหลังชนกันไว้! ข้าจะอยู่ด้านหน้าเอง!"
ทั้งสองคนทำตามคำสั่งของเขาทันทีโดยไม่ลังเล
หมาป่าอสูรตัวแรกกระโจนเข้าใส่หลินเฟิง!
'ควบคุมพลัง...แค่ 10% พอ!'
ผัวะ!
หมัดของเขาไม่ได้ะเิเป็สายฟ้า แต่กลับเป็เพียงหมัดธรรมดาที่ทรงพลังอย่างเหลือเชื่อ! ร่างของหมาป่าอสูรกระเด็นกลับไปกระแทกกับพวกเดียวกันเองจนล้มกลิ้งไปหลายตลบ!
"แข็งแกร่งมาก!" จางเลี่ยงอุทานออกมา
"จางเลี่ยง! คุ้มกันด้านขวา! สือจิน! ด้านซ้าย! โจมตีเฉพาะตัวที่เข้ามาในระยะเท่านั้น! อย่าไล่ตาม! รักษาพลังปราณไว้ให้มากที่สุด!" หลินเฟิงออกคำสั่งต่อไปอย่างรวดเร็วราวกับเป็แม่ทัพผู้เจนศึก
การต่อสู้ดำเนินไปอย่างดุเดือด! จางเลี่ยงใช้เพลงดาบที่มั่นคงคอยป้องกันการโจมตีจากด้านข้างได้อย่างยอดเยี่ยม ส่วนสือจินแม้จะยังตื่นกลัวอยู่บ้าง แต่ก็สามารถใช้กระบี่ที่รวดเร็วของตนเองสกัดกั้นหมาป่าอสูรไว้ได้
แต่ศูนย์กลางของแนวป้องกันนั้นคือหลินเฟิง! เขายืนปักหลักอยู่ด้านหน้าราวกับขุนเขาที่ไม่อาจสั่นคลอน! ทุกหมัดที่เขาปล่อยออกไปนั้นถูก "คำนวณ" มาเป็อย่างดี...ใช้พลังงานน้อยที่สุดแต่ได้ผลลัพธ์สูงสุด!
เวลาผ่านไป...หมาป่าอสูรล้มตายไปหลายตัว แต่จำนวนของพวกมันก็ยังดูเหมือนจะไม่ลดลงเลยแม้แต่น้อย และที่น่ากังวลที่สุดคือ...พวกมันดูเหมือนจะไม่มีทีท่าว่าจะหวาดกลัวหรือล่าถอยเลยแม้แต่น้อย!
'มีบางอย่างผิดปกติ...' หลินเฟิงขมวดคิ้ว 'พวกมันถูกควบคุมอยู่!'
และในจังหวะนั้นเอง...เสียงหอนที่โหยหวนและทรงพลังกว่าครั้งไหนๆ ก็ดังขึ้นจากยอดผาที่สูงที่สุด...
พร้อมกันนั้น...ร่างของหมาป่าอสูรสีเงินตัวหนึ่งที่มีขนาดใหญ่กว่าตัวอื่นเกือบสองเท่า และมีขนสีเงินที่ส่องประกายราวกับโลหะเหลว ก็ปรากฏตัวขึ้น! ดวงตาของมันไม่ใช่สีเื...แต่เป็สีม่วงเข้มที่ฉายแววเ้าเล่ห์และชาญฉลาด!
จ่าฝูง! และมันไม่ใช่จ่าฝูงธรรมดา!
1K
