ล่าผ่าแดนทมิฬ

เชนมองไปยังวังวนสีฟ้านั้นแล้วอดไม่ได้ที่จะนึกไปถึงRaidครั้งที่แล้ว ที่เป็นเหมือนจุดเปลี่ยนของชีวิตของเขาที่ทำให้ตัดสินใจมาเป็นนักล่า"สวัสดีครับ มาลงRaidเหมือนกันเหรอครับ? " เชนที่ยืนคิดอะไรเพลินๆ หลุดออกจากภวังค์ความคิดด้วยเสียงเสียงหนึ่งเชนหันไปมองยังต้นเสียงเห็นเป็นเด็กหนุ่มอายุราวๆ สิบหกสิบเจ็ดปี รูปร่างผอมเพรียว ผมสีดำตัดสั้น ดวงตาใสแจ๋วดูไร้พิษภัย ผิวขาวเนียนเหมือนไม่เคยโดนแดดกำลังส่งรอยยิ้มที่เป็นมิตรมาให้กับเชน"ใช่แล้วล่ะ นายก็มาลงด้วยเหรอ? " เชนถามออกไปอย่างสงสัยนิดๆ เด็กหนุ่มคนนี้ดูอายุยังน้อยนักสำหรับการเป็นนักล่า"ใช่ครับ ผมเพิ่งลงครั้งแรกตื่นเต้นมากเลยครับ" เด็กหนุ่มจับไปที่อกของตัวเองเพื่อแสดงออกให้เห็นว่าเขากำลังตื่นเต้นจริงๆ แล้วอยู่ก็ทำท่าตกใจออกมา "โอ๊ะ! ผมลืมแนะนำตัว เสียมารยาทจริงๆ ผมริวครับ""ไม่เป็นอะไรหรอกน่า ฉันชื่อเชน ส่วนนี่ก็เป็นRaidแรกของฉันเหมือนกันยังไงก็ฝากตัวด้วย" เชนมองท่าทางของริวยิ้มๆ ดูรูปร่างและท่าทางของริวแล้วไม่ค่อยเหมือนเป็นนักล่าเท่าไหร่ ถ้าบอกว่าเป็นคุณหนูจากที่ไหนสักที่เขายังเชื่อได้มากกว่าเสียอีก "แล้วนี่นักล่าคนอื่นมากันครบหรือยัง? ""ผมก็ไม่รู้ครับ ก่อนจะทักพี่เชนผมพยายามไปคุยกับคนอื่นๆ แล้วแต่โดนเมินมาหมดเลยครับ" ริวยิ้มเศร้าๆ"หือ? " เชนพูดหืออย่างสงสัย แล้วทำการ'ตรวจสอบ'ริวที่กำลังยิ้มเศร้าๆ เบื้องหน้าในทันที แล้วก็พบคำตอบขั้นสามัญ ระดับสิบห้า"ไม่ต้องคิดมาก พวกนั้นอาจกำลังคิดอะไรเครียดๆ ก็ได้" เชนพูดปลอบใจ แต่ในใจรู้ดีว่าคงเพราะระดับของริวนั่นถือว่าต่ำพอสมควรสำหรับRaidนี้ จากข้อมูลที่ทางสมาพันธ์ส่งมาให้เชนนั้น Raid N ★ E744เป็นRaidที่ทางสมาพันธ์ใช้เครื่องมือตรวจสอบและคาดการณ์ไว้ว่ามีอสูรระดับสิบห้าถึงยี่สิบห้าอยู่ภายใน เพราะฉะนั้นนักล่าส่วนมากจะคิดว่าคนแบบริวเหมือนกลับมากินแรงพวกเขา นี่คงเป็นเหตุผลที่พวกนักล่าคนอื่นเมินริวแบบนี้ถ้าถามว่าสมาพันธ์ทำไมไม่ห้ามผู้มีระดับต่ำไม่ให้ลง คำตอบคือสมาพันธ์มีเกณฑ์ของภารกิจนั้นๆ อยู่แล้ว สำหรับภารกิจนี้คือขั้นสามัญ ระดับสิบสี่ซึ่งก็ถือว่าริวผ่านมาหวุดหวิด แต่กฎนี้สำหรับภารกิจที่สมาพันธ์ออกเองเท่านั้น ถ้าเป็นการซื้อRaidจากสมาพันธ์ต่อให้ขั้นสามัญ ระดับหนึ่งอยากไปลง Raid Rank A ก็ไม่มีใครห้าม"แต่ระดับพี่เชนเยอะมากเลยนะครับ สำหรับคนที่ไม่ใช่นักล่าเนี่ย" ริวพูดพร้อมมองเชนตาใสเมื่อเห็นระดับของเชน"ฮ่าๆ พอดีมีดวงนิดหน่อยน่ะ" เชนตอบริวอย่างถูกชะตาในท่าทางไร้เดียงสานั้นเชนกับริวพูดคุยกันอยู่ไม่นานก็ถึงเวลาตามกำหนดเริ่มที่ภารกิจระบุไว้"ได้เวลาแล้ว ทุกคนมารวมกันตรงนี้! " มีเสียงของชายคนหนึ่งที่อยู่ใกล้ๆ กับประตูทางเข้าตะโกนขึ้นทำให้ทุกคนหันไปมองและเดินไปยังประตูทางเข้าเชนเองก็เดินไปยังทางเข้า ด้านข้างมีริวที่เดินขนาบข้างมา เชนมองไปแล้วเห็นมือของริวสั่นน้อยๆ ไม่ทราบว่ากำลังตื่นเต้นหรือกลัวกันแน่เชนกับริวเดินมาหยุดด้านหน้าทางเข้า ด้านหน้าทางเข้ามีชายไว้หนวดเต็มใบหน้าไว้ผมสกินเฮดคาดดาบไว้ที่เอวด้านซ้าย กำลังยืนขวางทางมองมายังคนอื่นๆ ด้วยสีหน้าเรียบเฉย"ได้เวลาแล้ว ขอบอกคนที่ไม่เคยลงไว้ก่อนว่าหินแกนปราณในนี้เราจะหารกันตามจำนวนคน ถ้ามีเศษก็จะนำไปขายให้สมาพันธ์แล้วแบ่งเงินแต่ถ้าใครอยากซื้อก็บอกได้ ส่วนร่างของพวกอสูรสมาพันธ์ก็จะรับซื้อและโอนเข้าบัญชีให้ทุกคนเอง ขอบอกไว้แค่นี้ละกัน" ชายไว้หนวดคนนั้นพูดขึ้น ในขณะนั้นก็มีชายคนหนึ่งในกลุ่มยกมือขึ้นเหมือนอยากจะถามอะไรบางอย่าง "หือ? มีอะไร""พี่ไทม์ แล้วถ้ามีพวกระดับต่ำที่มากินแรงพวกเราล่ะ ต้องแบ่งให้ตามนั้นด้วยเหรอ? "เชนหันไปมองตามเสียงเห็นเป็นชายคนหนึ่งที่ถือขวานพาดบ่าอยู่ ดูก็รู้ว่ากำลังแซะริวที่กำลังยืนก้มหน้ามองพื้นอยู่ด้านข้างเขา"เมื่อผ่านเกณฑ์เข้ามาก็ต้องแบ่ง ต่อให้...จะมากินแรงก็เถอะ" ประโยคแรกเหมือนจะดี แต่ประโยคต่อมาทำให้รู้เลยว่าชายไว้หนวดที่ถูกเรียกว่าไทม์คนนี้ก็ไม่ได้ชอบใจริวนักริวที่ยืนอยู่ข้างๆ เชนยิ่งก้มหน้าต่ำลงไปอีก เชนเห็นหูของริวแดงเถือกทั้งสองข้างคงอายไม่น้อย"จะพูดกันอีกนานไหม ตกลงจะมาคุยหรือจะมาทำภารกิจ" เชนเริ่มอารมณ์เสียที่เห็นพวกนักล่ามันแซะริวไม่หยุดทั้งที่ริวก็ไม่ได้ทำอะไรให้นักล่าคนอื่นๆ หันมามองเชนในทันที พอเห็นระดับของเชนที่อยู่ระดับสามสิบสองก็หันหน้าหนีไม่สบตากับเชน"ชิ!" ชายถือขวานที่เห็นได้ชัดว่ารู้จักกับไทม์เห็นระดับของเชนก็หน้าเจื่อนลง หันหน้าไปทางอื่นไม่มองมาทางเชนแล้วสบถเบาๆ'รู้สึกแปลกๆ แฮะ' นี่เป็นครั้งแรกที่เชนถูกมองแล้วคนอื่นต้องเบือนหน้าหนีไม่กล้าสบตา ปกติเขาจะถูกมองด้วยความดูถูกจากพวกนักล่าเสียมากกว่า เรื่องนี้ยิ่งทำให้เชนเข้าใจกฏของโลกใบนี้ได้ชัดเจนยิ่งขึ้น"ไปกันเถอะบิว" ไทม์มองเชนแล้วขมวดคิ้วน้อยๆ หันไปพูดกับชายถือขวานแล้วเดินนำเข้าไปยังวังวนทางเข้าเป็นคนแรกตามไปด้วยชายถือขวานชื่อบิวตามหลังหายไปในทางเข้าอีกคน'ระดับสามสิบสี่ เยอะไม่ใช่เล่น' เชนแอบตรวจสอบระดับของไทม์แล้วคิดในใจเบาๆ"ขอบคุณนะครับพี่เชน" ริวที่อยู่ข้างๆ หันมาพูดกับเชนด้วยหน้าที่ยิ้มไม่ออก"อย่าไปสนใจพวกมัน ทำให้เต็มที่ก็พอแล้ว" เชนหันไปตบไหล่ริว"ทั้งที่นี่ก็เป็นครั้งแรกของพี่แต่พี่ดูไม่ค่อยตื่นเต้นเลยนะครับ" ริวมองเชนแล้วพูดอย่างสงสัย"พี่เคยแบกของให้พวกนักล่ามาก่อนน่ะเลยพอมีประสบการณ์มาบ้าง" เชนพูดแล้วคิดไปถึงตอนสู้กับกิ้งก่าทมิฬ'คงไม่มีอะไรโหดกว่านั้นแล้วล่ะ' เชนแอบคิดในใจ"ไปกันเถอะ" เชนเดินนำริวไปยังทางเข้า'เราต้องทำได้' เชนสูดหายใจลึกๆ สงบจิตใจขณะกำลังจะเข้าไปยังRaid แม้จะไม่ใช่ครั้งแรกที่เข้าRaidแต่เป็นครั้งแรกที่เขาจะเข้าไปในฐานะนักล่าไม่ใช่คนแบกของ เชนกับริวเดินเข้าไปในวังวนแล้วหายไปด้านนอกตอนนี้เหลือคนอยู่สี่คนที่ยังไม่ได้เข้าไป ทั้งสี่คนนี้มองจับจ้องไปที่แผ่นหลังของริวก่อนที่ริวจะหายเข้าไปในRaidเมื่อเชนกับริวหายไป คนทั้งสี่ที่ประกอบด้วยชายสามหญิงหนึ่งต่างหันมามองหน้ากัน"ทำตามแผน รอสัญญาณจากฉัน" ผู้พูดเป็นชายที่มีแผลเป็นที่แก้มด้านซ้าย แผลนั้นลากยาวจากดั้งจมูกมาจนถึงกราม"รับทราบครับ/ค่ะ" อีกสามคนพยักหน้ารับคำ"ไป" ชายที่มีแผลเป็นเดินนำคนทั้งสามเข้าไปในวังวนแล้วก็หายตัวไปจากตรงนั้น เมื่อนักล่าทุกคนในภารกิจเข้าไปจนหมดที่แห่งนี้ก็กลับสู่ความเงียบอีกครั้งปล่อยให้วังวนสีฟ้าหมุนทวนเข็มนาฬิกาไปอย่างช้าๆ ...

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 18 เค้าลางความวุ่นวาย

นิยายแนะนำ

ล่าผ่าแดนทมิฬ

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 18 เค้าลางความวุ่นวาย

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้