ตอนที่หนึ่งร้อยสิบหก ฝึกสำเร็จ
สิ่งที่ผมรู้ตัวเวลาออกนอกห้องคืออย่างแรกหากนาฬิกาผมบอกถูกต้องผมไปอยู่ในห้องประมาณสามวันเห็นจะได้
และหอประมูลยังอยู่ดีไม่บุบสลายหลังจากที่ผมมาเยือนก็สร้างความสบายใจได้อีกอย่างหนึ่ง
และประสาทสัมผัสผมนั้นแผ่ขยายไปมากขึ้นสามารถคำนวณฝีมือของเหล่าผู้อาวุโสของหอประมูลที่ซ่อนตัวอยู่ได้อย่างง่ายดาย
น่าเสียดายหากก่อนที่ผมเข้าไปในห้องพวกเขายังมีโอกาสชนะผม
ตอนนี้พวกเขาไม่ต่างกับมดปลวกหากเทียบกับพลังตอนนี้ของผม
นี่ล่ะคือสาเหตุที่ผมไม่ไปหาเรื่องกับใครง่ายๆ
ใจเย็นสักพักการต่อสู้ที่ไม่มีทางชนะสำหรับฝ่ายเราก็กลายเป็นการต่อสู้ที่ไม่มีทางชนะสำหรับผู้อาวุโสในตอนนี้แล้วหลังจากที่ผมพลังเพิ่มขึ้น
ไฟสีน้ำเงินโจมตีเข้ามาทางผม
“นามูเฟลม”
นามูเปล่งดวงตาสีน้ำเงินรวมทั้งที่คอเปล่งแสงสีน้ำเงินจากการพ่นไฟ
“กระจกเหมันต์”
ผมเอาม่านน้ำแข็งและกระจกเข้าป้องกันไฟสีน้ำเงินของนามู
“คิงคองพลิกภูเขา”
สองแขนที่หนาราวกับท่อนซุงของคิงคองเงินโจมตีด้านบนกับด้านล่างของผมพร้อมกันแต่ว่า
“ไอ้ม้าย่ำภูเขา”
ผมใช้เท้าเตะใส่ชายโครงของคิงคองเงินจากท่วงท่าที่ไม่น่าเป็นไปได้จนคิงคองเงินต้องกลิ้งตัวสามตลบเพื่อลดแรงปะทะ
“วานรฉกผลท้อ”
วานรทองแดงใช้โอกาสที่ผมยุ่งกับคิงคองเงินลอบโจมตีจากด้านล่าง
”ไอ้ม้าย่ำพสุธา”
ผมเหยียบมือของวานรทองแดงที่ลอบโจมตีและเตะเขาออกไปไกลๆ
“ระกาเหินเวหา”
“ไอ้ม้าย่ำเวหา”
ระกาเหล็กโจมตีมาจากด้านบน แต่ไม่เป็นปัญหาสำหรับผมที่ย่ำบนอากาศได้อีกแล้ว
ฟู่
ผมสูดลมหายใจเข้าหนึ่งทีทั้งหมดก็คุกเข่าลงคารวะผม
“ยินดีต่อนายท่านด้วยที่ฝีมือสูงเพิ่มอีกขั้นหนึ่ง”
ทั้งหมดประสานเสียงพร้อมกัน
ผมพยักหน้ารับ
พวกนี้ติดนิสัยชขอบลองวิชาเวลาคนใดคนหนึ่งบรรลุวิชาชั้นสูงขึ้นมาได้จนเป็นยิ่งกว่าธรรมเนียมไปแล้วนั่นเอง
“หุหุหุ ท่านอ้าวป้าหม่าได้มีพลังฝีมือเพื่มขึ้นอีกขั้นหนึ่งเป็นที่น่ายินดีอวยพรหุหุหุ”
น่าหลันซู่เหอเอาหนวดหร็อมแหร็มหน้าตาแบบหนูโผล่หน้ามาอีกครั้ง
ผมดูรอบข้าง
หอประมูลก็จัดที่ในการเฝ้าหน้าห้องที่ผมฝึกวิชาแก่พวกนามูและนักฆ่านักษัตรไมได้มีอะไรขาดตกบกพร่องแต่ประการใด
“หุหุหุ พวกท่านก็อย่าคิดมากนักเลยเรื่องเล็กน้อยอย่างชกกันทดสอบฝีมือเป็นเรื่องธรรมดา”
น่าหลันซู่เหอโบกมือแบบไม่ใส่ใจให้กับพวกยอดฝีมือที่ซ่อนตัวอยู่
อ๋อเข้าใจแล้ว กฎห้ามทะเลาะกันนี่เอง
“ขออภัยที่ทำให้ผู้อาวุโสลำบากใจอ้าวป้าหม่ายอมจ่ายค่าชดเชยที่ทำให้หอประมูลเสียหาย”
ผมกล่าว
เพราะผมก็ไม่อยากให้คนบ้ามาท้าประลองกันหรือหาเรื่องผมในหอประมูลเหมือนกัน
“หุหุหุ ไม่ต้องใส่ใจ เรื่องแค่นี้หากเป็นลูกค้าที่ดี จากเรื่องใหญ่เป็นเรื่องเล็ก เรื่องเล็กเป็นไม่มีอะไรเกิดขึ้นหุหุหุหุ”
น่าหลันซู่เหอปกปิดความผิดให้พวกพ้องสมกับเป็นผู้อาวุโสแก๊งตัวร้ายที่ความผิดของพวกตนเองมองเป็นเส้นผมความผิดคนอื่นมองเท่าภูเขา
“งั้นขอบคุณผู้อาวุโสแล้ว”
“หากทำธุระเสร็จแล้วท่านอ้าวป้าหม่าก็มาเป็นเพื่อนข้าสักคราในการทานอาหารถือว่าเห็นแก่หน้าข้าหุหุหุ”
อ๊ะ “เห็นแก่หน้าข้า” นี่มันแปลว่า
“ถ้าไม่ทำอย่างที่บอกมีเรื่องแน่”นี่หว่า
“ขอบคุณผู้อาวุโสมากแล้ว”
“หุหุหุไม่ต้องเกรงใจเชิญ เชิญ”
น่าหลั่นซู่เหอนำทางพวกผมออกไปจากสถานที่ฝึกวิชาลับหรือห้องปรุงยาที่จัดเตรียมการเป็นพิเศษของหอประมูล
นำไปสู่ห้องรับรองพิเศษของทางหอประมูลที่มีเก๋งแปดเปผลี่ยมสระบัว บรรยากาศชื่นมื่นอย่างยิ่ง
หากไม่นับรวมคนที่อยู่แถวนั้น
“เจ้าทำให้ข้าเหม็นขี้หน้ามานานแล้วคางคกมิอาจเจียมตนริกินเนื้อห่านฟ้าทำให้น้องน่าหลันเมิ่งรำคาญใจ”
“เจ้าต่างหากมิเจียมตนทำให้น้องน่าหลันเมื่งลำบากใจ”
คนที่ท่าทางดูดีเป็นนายน้อยสองคนกำลังจะหาเรื่องทะเลาะโดยมีน่าหลันเมิ่งทำสีหน้ารำคาญและลำบากใจอยู่ด้านข้าง
อ๊ะนี่มัน
Violence among young master event
เหตุการณ์ความรุนแรงระหว่างนายน้อยจะเกิดขึ้นเมื่อไม่มีพระเอกแนวปราณยุทธมาแทรกระหว่างกลางที่จะเป็นเป้าหมายรวมความเกลียดชังของนายน้อยทุกคนทุกกลุ่ม
หากไม่มีเป้าหมายรวมความเกลียดชังของพระเอกปราณยุทธที่จะรวมความเกลียดแค้นของนายน้อย
นายน้อยก็จะกระทืบกันเองเป็นปรากฎการณ์ธรรมชาติที่เราพบได้ทั่วไปหากมีนายน้อยมารวมตัวกัน
...
True Wallet 089-5296248
สนับสนุนผู้เขียนได้ทางช่องทางนี้นะครับ
ท่านที่สนับสนุนอยากได้ตอนพิเศษแบบไหนสามารถบอกได้ครับ