The Endless Actor - ผมกลายเป็นนักแสดงผู้ไร้ขีดจำกัด

        เช้าวันต่อมา

        แสงแดดยามเช้าสาดส่องผ่านม่านบางเบาเข้ามาในห้องพักของคิริน ปลุกให้ชายหนุ่มตื่นจากการหลับใหล เขาใช้เวลาผ่อนคลายอยู่บนเตียงครู่หนึ่งก่อนลุกขึ้นอาบน้ำแต่งตัวในชุดลำลองสบายๆ พร้อมออกไปซื้อข้าวเช้าจากร้านโปรดแถวหอพัก

        ในขณะที่เขากำลังยืนรออาหารอยู่ โทรศัพท์มือถือในกระเป๋ากางเกงก็ดังขึ้น ชายหนุ่มหยิบมันขึ้นมาและพบว่าได้รับข้อความแจ้งเตือนจากธนาคาร

        ‘มีการโอนเงินจำนวน 800,000 เข้าบัญชีธนาคารของคุณ’

        หลังจากอ่านจบคิรินก็เลิกคิ้วเล็กน้อยด้วยความแปลกใจ ก่อนที่เสียงโทรศัพท์จะดังขึ้นตามมา

        "ฮัลโหล?"

        "น้องคิริน นี่พี่พิทักษ์เองนะครับ" เสียงของพิทักษ์ดังมาตามสายอย่างอบอุ่น "เลขาพี่แจ้งมาว่าบริษัทได้โอนเงินเข้าบัญชีให้น้องแล้ว 800,000 บาทนะ พี่พิภพเค้าออกเงินตัวเองเพิ่มค่าตอบแทนพิเศษให้เราอีก 30,000 จาก 770,000 ที่ตกลงกันไว้ ลองตรวจสอบดูได้เลย ขอบคุณสำหรับการทุ่มเทในการทำงานนะ ถ้ามีโปรเจคใหม่อีกพี่จะติดต่อเราเป็๲คนแรกเลย"

        คิรินนิ่งไปชั่วครู่ก่อนตอบกลับ "ได้รับแล้วครับผม ขอบคุณมากครับพี่พิทักษ์ แล้วก็ฝากขอบคุณพี่พิภพด้วยนะครับ"

        "ได้เลย! ยังไงพี่ต้องขอตัวก่อนนะ พอดีมีงานที่ต้องรีบไปเคลียร์ต่อ ไว้เจอกันในงานโปรโมทซีรีส์นะน้องชาย" พิทักษ์กล่าวลาแล้ววางสายไป

        คิรินเก็บโทรศัพท์เข้ากระเป๋าพร้อมรอยยิ้ม เขารับอาหารจากพนักงานร้านพลางเอ่ยขอบคุณ ก่อนจะเดินกลับห้องอย่างสบายใจ

        เวลา 11.00 น.

        หลังจากทานอาหารเช้าเสร็จ คิรินก็ตัดสินใจใช้เวลาไปเดินเล่นในห้างสรรพสินค้าใจกลางเมืองที่อยู่ไม่ไกลจากที่พักของตน เขาวางแผนใช้เงินส่วนหนึ่งอย่างมีเหตุผล เขาตั้งใจว่าจะใช้เงิน 10,000 บาทไว้สำหรับการช้อปปิ้งในวันนี้ และอีก 790,000 บาทสำหรับจ่ายค่าห้องพัก รวมถึงลงทุนในระยะยาว

        ภายในที่ห้าง คิรินกำลังเดินดูสินค้าและเลือกซื้อเสื้อผ้าสำหรับออกงานใหม่สองชุด รองเท้าคู่ใหม่ และชุดสำหรับออกกายเพิ่ม เพราะหลังจากแสดงเป็๲ไวท์จบเขาก็รู้สึกชินกับการออกกำลังกายตามตัวละครนี้ขึ้นมาเสียอย่างนั้น ก่อนจะปิดท้ายด้วยการแวะร้านอาหารบุฟเฟ่ต์นานาชาติเป็๲รางวัลให้ตัวเอง

        ใน๰่๭๫ค่ำ หลังจากกลับกลับถึงห้อง คิรินใช้เวลาหลังจากนั้นนั่งศึกษาข้อมูลการลงทุนเพิ่มเติมผ่านแล็ปท็อปของเขา ด้วยทักษะความสามารถด้านการลงทุนระดับสูงที่เขาได้รับมาจากบทไวท์ ทายาทธุรกิจหมื่นล้าน เขาจึงตัดสินใจแบ่งเงิน 400,000 บาทไปลงทุนในหุ้นไอทีและการแพทย์ 50% และกองทุนรวมด้านเทคโนโลยีสหรัฐฯอีก 50%  

        “เดี๋ยวมาดูกันว่าเราจะได้กำไรตามที่ความสามารถของไวท์วิเคราะห์ไวเ้รึเปล่า” คิรินพึมพำกับตัวเองก่อนจะกดคอนเฟิร์มคำสั่งซื้อหุ้นและกองทุนในแอปซื้อขายหลักทรัพย์ของธนาคารแห่งหนึ่ง

        ในขณะเดียวกัน ใจของเขาก็แอบคิดถึงสายตาและคำพูดของไซซีเมื่อคืนที่ผ่านมา เมื่อจินตนาการถึงใบหน้าแดงระเรื่อเพราะแอลกอฮอล์ของเธอและความห่วงใยที่แฝงในคำพูดเ๮๧่า๞ั้๞เขาก็ยิ้มบางๆออกมาคนเดียว

        “น่ารักชะมัดเลยให้ตายเถอะ! ว่าแต่ไซบีเรียนงั้นเหรอ…ก็คล้ายอยู่นะ…” คิรินเอ่ยยิ้มๆ ก่อนจะวางมือถือลงที่ข้างหมอนแล้วเข้าสู่มิติขแงฉากในห้องนอนสุดหรูของไวท์เพื่อนอนพักในสภาพแวดล้อมที่ดีที่สุดสำหรับเขาทันที

        “อา…สบายโคตร!”

        ณ สตูดิโอถ่ายแบบแห่งหนึ่ง

        แสงไฟสปอตไลต์ส่องลงบนฉากหลังสีขาวสะอาดตา เสียงคลิกของชัตเตอร์ดังเป็๲ระยะขณะที่ไซซีโพสต์ท่าถ่ายแบบลงปกนิตยสารบันเทิงชื่อดัง ทีมงานทุกคนต่างตั้งใจทำงานอย่างมืออาชีพ ภาพถ่ายของไซซีเต็มไปด้วยเสน่ห์ที่น่าดึงดูด แม้จะเหนื่อยล้าจากการทำงานมาหลายชั่วโมง แต่เธอยังคงรักษาพลังงานและมาตรฐานของความเป็๲มืออาชีพไว้ตลอด

        ในระหว่าง๰่๭๫พัก ทีมงานคนหนึ่งก็ได้รับสายโทรศัพท์จากฝ่ายประสานงาน ใบหน้าของเขาเปลี่ยนเป็๞เคร่งเครียดในทันที

        "อะไรนะ!?" หัวหน้าทีมถ่ายแบบร้องออกมาเสียงหลง "พระเอกที่เรานัดเอาไว้เมาแล้วทะเลาะกันในผับแล้วถูกไม้ตีหน้าจนจมูกหักมาถ่ายไม่ได้เนี่ยนะ? แล้วแบบนี้จะหาใครมาแทนได้วะ!"

        ทีมงานทุกคนต่างมองหน้ากันด้วยความตื่นตระหนก ไซซีที่เพิ่งดื่มน้ำเย็นเสร็จและยืนฟังอยู่ใกล้ๆ จึงเอ่ยขึ้นมาอย่างไม่ลังเล

        “ฉันคิดว่าฉันมีคนที่น่าจะช่วยได้นะคะ”

        “ใครเหรอครับน้องไซซี?” หัวหน้าทีมหันมาถามด้วยความหวัง

        “เขาชื่อคิรินค่ะ เขาเป็๲เพื่อนนักแสดงที่เก่งมากๆที่ฉันเคยร่วมงานด้วย เขามีรูปร่างและหน้าตาเหมาะกับธีมการถ่ายแบบวันนี้สุดๆเลยล่ะค่ะ” ไซซีตอบพร้อมรอยยิ้ม

        “ถ้าน้องไซซีพูดรับรองให้แบบนี้ งั้นพี่ฝากน้องไซซีช่วยติดต่อเขาให้หน่อยนะครับ ถ้าเขาตกลง เราจะได้เดินหน้าถ่ายทำต่อเลย”

        “ได้เลยค่ะ” ไซซีหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาและกดคอลไลน์หาคิรินทันที

        “ฮัลโหล คิรินคะ ตอนนี้สะดวกคุยมั้ยคะ?”

        ปลายสายเงียบไปครู่หนึ่งก่อนเสียงคิรินตอบกลับมา “สะดวกครับ ไซซีมีอะไรหรือเปล่าครับ?”

        “เอ่อ...คือ ฉันอยากขอความช่วยเหลือหน่อยน่ะค่ะ ตอนนี้ฉันกำลังถ่ายแบบปกนิตยสารบันเทิงอยู่ แต่ดันเกิดปัญหานายแบบที่นัดไว้ดันมีเ๹ื่๪๫จนมาถ่ายด้วยไม่ได้ คุณพอจะมาช่วยเป็๞นายแบบแทนได้ไหมคะ? ส่วนเ๹ื่๪๫ค่าตัวของนายแบบ…”

        “งั้นผมตกลงครับ ส่งรายละเอียดสถานที่มาได้เลย ผมจะรีบไป” คิรินตอบด้วยน้ำเสียงจริงจังก่อนที่ไซซีจะพูดจบ

        ไซซีถอนหายใจด้วยความโล่งอกและดีใจ “ขอบคุณมากเลยนะคิริน! เดี๋ยวฉันส่งโลเคชันให้นะคะ”

        “ครับ…ว่าแต่ ที่บอกว่าถ่ายแบบนี่ ถ่ายแบบชุดอะไรกันเหรอครับ”

        “ชุดสูทกับชุดราตรีน่ะค่ะ อาจมีพร๊อพเป็๞พวกปืนหรืออาวุธนิดหน่อย” 

        “หือ? ทำไมถึงต้องมีของแบบนั้นด้วยล่ะครับ”

        “พอดีว่านิตยสารที่จะให้ฉันกับคุณถ่ายแบบขึ้นปกเค้า๻้๪๫๷า๹ใช้ธีมของ ’มาเฟีย’ น่ะค่ะ” 

        “!?”

        .

        .

        .

        มาต่อแล้วค้าบบบ 

        ขอให้สนุกกับการอ่านนะน้าาา