ศิษย์ข้าใครว่ากาก? ระบบศิษย์คืนกำไรหมื่นเท่า

ณ ส่วนลึกของป่าหนานเฟิง ภายในถ้ำหินอับชื้นแห่งหนึ่ง

เงาร่างห้าสายในชุดคลุมสีดำปิดมิดชิดกำลังนั่งล้อมวงรอบกองไฟที่ลุกโชน เปลวเพลิงเต้นระริกสะท้อนนัยน์ตาอำมหิตของพวกเขา

"งานประลองแลกเปลี่ยนสองสำนัก... เริ่มขึ้นแล้วสินะ"

"พวกเราจะลงมือเมื่อไหร่?"

"เรื่องนี้ช้าไม่ได้... ต้องรีบลงมือเดี๋ยวนี้!"

หลังจากปรึกษากันสั้นๆ หนึ่งในคนชุดดำก็หยิบกระจกคริสตัลบานหนึ่งออกมาจากอกเสื้อ เขาถ่ายเทพลังปราณลงไป บนหน้ากระจกปรากฏภาพแผนที่จำลองของป่าหนานเฟิง พร้อมจุดสีแดงสามจุดที่กำลังเคลื่อนที่อยู่อย่างชัดเจน

"เป้าหมายอยู่ไม่ไกลจากพวกเรา... ออกเดินทาง!"

คนชุดดำที่เป็นผู้นำออกคำสั่งเสียงเข้ม

ฟุ่บ!

วินาทีต่อมา ร่างของคนชุดดำทั้งห้าก็เลือนหายไปจากถ้ำราวกับภูตพราย ทิ้งไว้เพียงกองไฟที่ถูกกระแสลมจากการเคลื่อนไหวพัดจนดับวูบลง เหลือเพียงควันจางๆ ลอยอ้อยอิ่ง

...

ตัดกลับมาที่ป่าหนานเฟิงเขตชั้นกลาง บริเวณพื้นที่โล่งกลางป่า

เอ๋งงง!!

เสียงร้องโหยหวนดังสะท้านป่า พร้อมกับร่างมหึมาของ 'กระต่ายเขี้ยวทมิฬ' สูงสองเมตรที่มีฟันแหลมคมเต็มปาก ล้มตึงลงกับพื้นสิ้นใจตาย เลือดสีคล้ำไหลนอง

【สำเร็จภารกิจ! ได้รับ 20 คะแนน】

จางอวิ๋นมองดูข้อความที่เด้งขึ้นมาบนกำไล แล้วหันไปพยักหน้าให้กำลังใจอู๋เสี่ยวพั่งที่กำลังยืนหอบหายใจแฮ่กๆ อยู่ข้างซากศพ

"ทำได้ดีมาก!"

อู๋เสี่ยวพั่งฉีกยิ้มกว้างด้วยความภูมิใจ

เจ้ากระต่ายเขี้ยวทมิฬตัวนี้มีระดับพลังถึงกลั่นลมปราณขั้น 8 แม้ตัวเขาจะอยู่ขั้นสูงสุดของระดับกลั่นลมปราณ แต่ด้วยประสบการณ์ต่อสู้ที่ยังน้อยนิด ทำให้ต้องออกแรงเหนื่อยเอาเรื่องกว่าจะล้มมันลงได้!

"106 คะแนนแล้ว... ไม่รู้อันดับตอนนี้เป็นอย่างไรบ้าง?"

จางอวิ๋นเหลือบมองตัวเลขบนกำไลด้วยความสงสัย

คำนวณเวลาดู ตอนนี้งานประลองน่าจะผ่านไปได้ประมาณหนึ่งชั่วยาม (2 ชั่วโมง) แล้ว

เขาไม่แน่ใจว่าจะติดอันดับที่เท่าไหร่ เพราะช่วงแรกเสียเวลาไปกับการสั่งสอนพวกชิวเลวี่ยอยู่พักใหญ่ แต่หลังจากได้ 'ลายแทงสัตว์อสูร' ของชิวเลวี่ยมาครอบครอง การตามล่าหาสัตว์อสูรก็สะดวกง่ายดายราวกับเดินตลาด

"ช่างเถิด ไม่ว่าตอนนี้จะอยู่ที่เท่าไหร่... แต่เมื่อจบสามวัน ข้าต้องได้ที่หนึ่ง!"

ดวงตาของจางอวิ๋นฉายแววมุ่งมั่นแรงกล้า

เป้าหมายของเขาในงานประลองครั้งนี้คืออันดับหนึ่งเท่านั้น!

ไม่ใช่แค่เพราะต้องการ 'โอสถสร้างทารกวิญญาณ' มาบำรุงศิษย์ แต่ผลงานในครั้งนี้ยังส่งผลต่อการประเมินอันดับผู้อาวุโสประจำปีของสำนักหลิงเซียนด้วย!

หากคว้าที่หนึ่งมาได้ คะแนนประเมินของเขาก็จะพุ่งกระฉูด และโอกาสที่จะรักษาเก้าอี้ผู้อาวุโสไว้ได้ก็จะมั่นคงดุจหินผา!

"ไปต่อ!"

เมื่อคิดถึงผลประโยชน์ที่จะได้รับ จางอวิ๋นก็ไฟแรงขึ้นมาทันที

พวกเขามุ่งหน้าตามลายแทงในมือไปยังจุดต่อไปอย่างไม่รีรอ

"หือ?"

เมื่อมาถึงจุดหมาย จางอวิ๋นก็เลิกคิ้วขึ้นด้วยความแปลกใจ

เบื้องหน้าคือทะเลสาบขนาดย่อม น้ำสีเขียวมรกตดูสงบนิ่ง แต่ทว่ากลางผิวน้ำกลับมีจระเข้ลำตัวยาวสองสามเมตรลอยคออยู่กว่าสิบตัว ดวงตาของพวกมันจ้องมองผู้มาเยือนอย่างหิวกระหาย

ก่อนหน้านี้เจอแต่มาเดี่ยวๆ หรือมาเป็นคู่ รอบนี้มากันเป็นฝูง!

"รอบนี้อาจารย์ขอ!"

เห็นสวีหมิงและอู๋เสี่ยวพั่งขยับตัวทำท่าจะพุ่งเข้าไป จางอวิ๋นรีบยกมือห้ามแล้วเดินก้าวออกไปเบื้องหน้าเพียงลำพัง

โฮก!

ทันใดนั้น เสียงคำรามต่ำก้องกังวานก็ดังขึ้นจากกลางทะเลสาบ ผิวน้ำแตกกระจายซัดสาดเป็นวงกว้าง เผยให้เห็นจระเข้ยักษ์ที่มีลำตัวยาวกว่าห้าเมตรโผล่ขึ้นมา! เกล็ดของมันแข็งแกร่งดุจเหล็กไหล

จางอวิ๋นชะงัก โคจร 'เคล็ดวิชาเนตรเซียน' ตรวจสอบทันที

[สัตว์อสูร: ราชันย์จระเข้วิญญาณ]

[ระดับพลัง: สร้างรากฐาน ขั้น 2]

[จุดอ่อน: จมูกและหน้าท้องเปราะบางมาก หากโจมตีสองจุดนี้จะสร้างความเสียหายรุนแรง]

...

"ระดับสร้างรากฐาน?"

จางอวิ๋นตาเป็นประกายวาวโรจน์

เข้าป่ามาค่อนวัน นี่เป็นครั้งแรกที่เจอสัตว์อสูรระดับสร้างรากฐาน!

"ช่างประจวบเหมาะ... ได้เวลากอบโกยคะแนนแล้ว!"

มุมปากของเขายกยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์ ก่อนจะเดินดุ่มๆ เข้าไปหาอย่างไม่เกรงกลัว

เมื่อเขาเข้าใกล้ทะเลสาบในระยะสิบเมตร ราชันย์จระเข้วิญญาณก็สัมผัสได้ถึงผู้บุกรุก ดวงตาอำมหิตจ้องเขม็ง

"โฮก!!"

มันคำรามลั่นด้วยความเกรี้ยวกราด ร่างมหึมาพุ่งขึ้นจากน้ำอย่างรวดเร็วผิดกับขนาดตัว อ้าปากกว้างที่เต็มไปด้วยเขี้ยวแหลมคมราวกับใบมีด หมายจะขย้ำเหยื่อให้จมเขี้ยวในคำเดียว

ความเร็วนั้นน่าตื่นตะลึง พริบตาเดียวก็พุ่งมาถึงตัวจางอวิ๋น!

แต่จางอวิ๋นเตรียมพร้อมอยู่แล้ว เท้าขยับวูบด้วย 'ย่างก้าวชิงหยวน'

ร่างของเขาพลิ้วไหวเบี่ยงหลบกรงเล็บและปากมรณะไปทางด้านข้างอย่างงดงาม ในขณะเดียวกันก็รวบรวมพลังปราณไว้ที่กำปั้นจนเรืองแสง เล็งเป้าไปที่หน้าท้องสีขาวนวลของมัน แล้วซัดหมัดเสยขึ้นไปเต็มแรง!

ตู้มมม——!!

พลังหมัดผสานพลังปราณระเบิดออก!

ร่างยักษ์หนักหลายตันของราชันย์จระเข้วิญญาณถูกแรงอัดมหาศาลส่งให้ลอยละลิ่วขึ้นไปบนฟ้า หมุนคว้างหลายตลบก่อนจะร่วงลงมากระแทกพื้นดังสนั่นหวั่นไหว

ตุ้บ!

มันนอนหงายท้อง ขาสี่ข้างชี้ฟ้ากระตุกเกร็งอยู่ครู่หนึ่ง แล้วก็นิ่งสนิท... สิ้นใจในหมัดเดียว!

"???"

เหล่าจระเข้ลูกสมุนที่ลอยคออยู่ในน้ำต่างพากันมองหน้ากันเลิ่กลั่ก ราวกับไม่อยากเชื่อสายตาตัวเอง

ราชันย์สิ้นชีพแล้ว?

ราชาผู้ไร้เทียมทานของพวกข้า... โดนหมัดเดียวดับดิ้นเนี่ยนะ??

ขณะที่กำลังช็อก จู่ๆ พวกมันก็เห็นจางอวิ๋นหันมายิ้มแฉ่งให้ รอยยิ้มนั้นชวนให้ขนหัวลุกยิ่งนัก

เหล่าจระเข้สะดุ้งโหยง สัญชาตญาณร้องเตือนว่า 'หายนะมาเยือน' พวกมันรีบดำดิ่งหนีตายลงใต้น้ำทันที

แต่มีหรือจางอวิ๋นจะปล่อยเหยื่ออันโอชะให้หลุดมือ?

เขาใช้พลังปราณห่อหุ้มจมูกและปาก แล้วกระโดด ตูม! ลงไปในน้ำตามติดทันที

ทะเลสาบนี้ลึกแค่ประมาณหกเจ็ดเมตร แม้ความเร็วในน้ำจะลดลง แต่การไล่ล่าจระเข้ระดับกลั่นลมปราณพวกนี้ก็ถือว่าเป็นเรื่องง่ายดายสำหรับจางอวิ๋น

ไม่ถึงสองนาที ศพจระเข้นับสิบก็นอนเรียงรายเกลื่อนผิวน้ำ ย้อมสระมรกตให้กลายเป็นสีเลือด

"หืม?"

หลังจากจัดการสังหารหมู่เสร็จสิ้น ขณะที่กำลังจะว่ายกลับขึ้นฝั่ง สายตาของจางอวิ๋นก็เหลือบไปเห็นแสงประหลาดที่ก้นทะเลสาบ

ตรงจุดกึ่งกลาง มีดอกเห็ดที่มีลักษณะใสแวววาวราวกับแก้วคริสตัลขึ้นอยู่หลายดอก ส่องแสงระยิบระยับงดงามจับตา

[สมุนไพร: เห็ดหลินจือคริสตัล]

[ระดับ: สมุนไพรชั้นสูง]

[รายละเอียด: ก่อกำเนิดจากพลังงานธาตุน้ำบริสุทธิ์ เป็นสมุนไพรธรรมชาติที่เติบโตใต้แหล่งน้ำที่มีพลังวิญญาณหนาแน่น แต่ละดอกต้องใช้เวลาสะสมพลังงานถึงสิบปีจึงจะโตเต็มที่ อุดมไปด้วยพลังปราณธาตุน้ำมหาศาล มีประโยชน์อย่างยิ่งต่อผู้ฝึกตนและสัตว์อสูรสายธาตุน้ำ]

[วิธีเก็บเกี่ยว: ต้องใช้พลังปราณห่อหุ้ม แล้วเก็บใส่ภาชนะที่บรรจุน้ำเต็ม หากขาดน้ำ พลังงานจะสลายไปอย่างรวดเร็ว ข้อควรระวัง: เมื่อนำออกมาใช้ ต้องใช้ให้หมดภายในหนึ่งนาที]

...

ข้อมูลที่เด้งขึ้นมาตรงหน้าทำเอาจางอวิ๋นชะงัก

"หือ... สามารถตรวจสอบข้อมูลสมุนไพรได้ละเอียดถึงเพียงนี้เชียวรึ?"

จากที่เคยคิดว่า 'เนตรเซียน' ใช้ส่องได้แค่ข้อมูลลูกศิษย์ ตอนนี้ส่องได้ทั้งสัตว์อสูร ทั้งสมุนไพร

นี่มัน 'คลังความรู้เคลื่อนที่' ชัดๆ!

"สมุนไพรชั้นสูงอายุสิบปี... ลาภลอยแท้ๆ!"

จางอวิ๋นยิ้มแก้มปริจนตาหยี

ในทวีปวิถีเซียน สมุนไพรแบ่งออกเป็น ระดับต่ำ, กลาง, สูง, สุดยอด และระดับศักดิ์สิทธิ์ มูลค่าขึ้นอยู่กับสรรพคุณและอายุ

อย่างเจ้าเห็ดหลินจือคริสตัลนี่ เป็นสมุนไพรชั้นสูงธาตุน้ำอายุสิบปี ราคาขายในตลาดอย่างต่ำๆ ต้องมีดอกละหนึ่งพันหินวิญญาณ!

จางอวิ๋นรีบว่ายเข้าไปใกล้ หยิบเสียมไม้เล็กๆ กับกล่องแก้วออกมาจากแหวนมิติ กรอกน้ำใส่กล่องจนเต็ม แล้วค่อยๆ บรรจงขุดเห็ดหลินจือคริสตัลใส่ลงไปตามวิธีที่เนตรเซียนแนะนำอย่างระมัดระวัง

พอเก็บเกี่ยวเสร็จ เขาก็สังเกตเห็นร่องรอยสีฟ้าจางๆ บนพื้นดินข้างๆ ซึ่งเป็นรอยที่เคยมีเห็ดขึ้นอยู่และถูกกินไปแล้ว

"ดูท่าเจ้าราชันย์จระเข้เมื่อกี้ คงกินเจ้านี่เข้าไปสินะ ถึงได้ทะลวงระดับขึ้นเป็นสร้างรากฐานได้!"

จางอวิ๋นเห็นแล้วก็ส่ายหัวด้วยความเสียดาย

"เจ้าเดรัจฉานนั่น... กินของดีแบบนี้เข้าไปทั้งที่ยังปรุงไม่เป็น เป็นการผลาญสมบัติสวรรค์โดยแท้! รู้งี้เมื่อกี้ข้าน่าจะตบให้น่วมกว่านี้ก่อนค่อยส่งไปลงนรก!"

บ่นกระปอดกระแปดเสร็จ จางอวิ๋นก็เก็บกล่องแก้วเข้าแหวนมิติ แล้วดีดตัวว่ายกลับขึ้นฝั่ง

"ท่านอาจารย์!!"

สวีหมิงและอู๋เสี่ยวพั่งที่รออยู่ริมฝั่งเห็นอาจารย์โผล่ขึ้นมาก็รีบวิ่งเข้ามาหาด้วยความเป็นห่วง

"ไปเก็บกวาดซากจระเข้พวกนั้นซะ! อย่าให้เหลือ!"

จางอวิ๋นชี้มือไปรอบๆ ทะเลสาบ

ศิษย์ทั้งสองพยักหน้า รีบจัดการเก็บกวาดซากจระเข้ลงแหวนมิติอย่างขะมักเขม้น

จางอวิ๋นเดินขึ้นฝั่ง โคจรพลังปราณผ่านเสื้อผ้า เพียงพริบตาไอน้ำก็ระเหยออกไปจนเสื้อผ้าแห้งสนิท

"มีพลังปราณนี่มันสะดวกดีจริงๆ!"

เขายิ้มอย่างพอใจ หันหน้าเตรียมจะเรียกศิษย์ทั้งสองให้เดินทางต่อ

แต่ทว่า...

สีหน้าของเขาก็พลันเปลี่ยนไปอย่างฉับพลัน!

สายตาคมกริบตวัดขวับไปจ้องเขม็งที่พุ่มไม้ทึบในป่าด้านหนึ่ง จิตสังหารสายหนึ่งพุ่งวาบเข้ามาในสัมผัส

จางอวิ๋นตวาดเสียงเย็นเยียบดุจน้ำแข็ง

"หนูสกปรกตัวไหนแอบซ่อนอยู่... ไสหัวออกมาเดี๋ยวนี้!!"