สุดยอดนักผจญภัย

ไลท์และคนอื่นๆพากันแสดงสีหน้าจริงจังขึ้นมา พวกเขารู้ดีว่าสถานการณ์ตอนนี้วิกฤตแค่ไหน 

“ รีบเร่งความเร็วเร็วเข้า ” ผู้พิทักษ์กาแลนตะโกนขึ้นด้วยน้ำเสียงเคร่งเครียด

โชคดีที่ระยะห่างจากพวกไลท์และฝั่งปีศาจห่างไกลถึงสิบกว่ากิโลเมตร ทำให้พวกเขายังรู้สึกปลอดภัยอยู่บ้าง

“ ให้ตายเถอะทำไมพวกมันต้องมาอะไรตอนนี้ด้วย ” แม่ทัพมนุษย์สัตว์คนหนึ่งตะโกนออกมาด้วยความไม่พอใจ คนอื่นๆเองก็แสดงสีหน้าไม่พอใจเหมือนกันเพราะตอนนี้พวกเขาใกล้ที่จะถึงชายแดน

“ ห้ามไปทางที่ค่ายหลักตั้งอยู่เด็ดขาด ” จักรพรรดินีแฟร์ซ่าตะโกนออกมา 

แม่ทัพทุกคนเองก็เข้าใจถึงความหมายของจักรพรรดินีแฟร์ซ่า ถ้าหากพวกเขาตรงไปยังค่ายทหารล่ะก็มันจะกลายเป็นว่าพวกเขาจะทำให้ทหารพันธมิตรทั้งสามเผ่าพันธุ์ต้องเกิดความเสียหาย

จากนั้นทุกๆคนก็เปลื่ยนเส้นทางที่จะบินทันที

“ แล้วพวกเราจะไปที่ไหนกันดี? ” แม่ทัพเอลฟ์คนหนึ่งถามด้วยความเคร่งเครียด

ใช่แล้วพวกเขาจะไปที่ไหนกันดีเพราะไม่ว่าจะไปที่ไหนพวกเขาก็คงถูกพวกปีศาจตามติดเป็นเงาแน่ๆ 

“ แยกย้ายกันหนี ถ้าหากหนีได้แล้วก็ค่อยกลับไปเจอกันที่ค่ายหลัก ” ผู้พิทักษ์กาแลนตะโกนขึ้นมา วิธีนี้เป็นวิธีเดียวที่เขาคิดได้ในตอนนี้แล้ว

ทุกๆคนพากันเห็นด้วยกับคำพูดของผู้พิทักษ์กาแลน เพราะถ้าหากทุกคนอยู่ด้วยกันก็อาจจะตายกันหมดแต่ถ้าหากพวกเขาแยกย้ายกันหนีล่ะก็อาจจะมีใครสักคนในหมู่พวกเขาสามารถหนีรอดไปได้ 

ถ้าหากจะให้พวกเขาสู้กับพวกปีศาจด้านหลังล่ะก็ฝันไปเถอะ ใครมันอยากจะตายกันล่ะ ไหนจะราชาปีศาจถึงสามตัวและแม่ทัพปีศาจอีกสามสิบตัว แค่ราชาปีศาจสามตัวก็สามารถฆ่าพวกเขาได้ทั้งหมดแล้ว

ทันใดนั้นแม่ทัพทั้งหมดก็แยกกันไปคนละทาง โดยที่เอลฟ์ไปทางหนึ่ง มนุษย์สัตว์ไปทางหนึ่งและมนุษย์ก็บินไปอีกทางหนึ่ง 

การแบ่งเป็นสามทางก็ทำให้ราชาปีศาจทั้งสามตัวต้องแยกกันไปคนละทาง ทางด้านมนุษย์สัตว์จะแย่ที่สุดเพราะพวกมันไม่มีตัวตนที่สามารถต่อกรกับระดับราชาปีศาจได้ 

แต่ถึงอย่างทุกคนก็รู้ดีว่ามันจำเป็นต้องเสี่ยง ไม่อย่างนั้นก็ตายกันหมดนี้แหละ

“ มุ่งหน้าไปทางหุบเขาซ่อนมังกร!! ” ไลท์สั่งการทันที

ในฐานะที่ไลท์คือคนที่แข็งแกร่งที่สุดในกลุ่มของมนุษย์ ไลท์จึงมีสิทธิ์ในการออกคำสั่ง

ทุกๆคนพากันสงสัยว่าทำไมไลท์ถึงออกคำสั่งให้มุ่งหน้าไปทางหุบเขาซ่อนมังกรแต่ตอนนี้พวกเขาก็ไม่มีเวลาให้คิดมากแล้วเพราะฉะนั้นจึงทำตามที่ไลท์บอก

เมื่อรู้จุดหมายแล้วทั้งหมดก็บินไปทันที

ทางด้านของปีศาจที่ตามมาพวกมันก็ประหลาดใจแต่ก็ไม่ได้อยู่เหนือความคาดหมายของพวกมัน 

“ เหอะคิดหรอว่าจะแยกย้ายกันไปแบบนี้แล้วจะรอดงั้นหรอ? ” ราชาปีศาจแอมโพไดซ์ ไม่สิต้องบอกว่าเป็นราชีนีปีศาจเสียมากกว่าเพราะว่านางเป็นผู้หญิง 

“ เห้ยดาร์เมียนนี้แกหนีพวกกระจอกพวกนี้ทำไมกัน? ” ราชินีปีศาจแอมโพไดซ์ตะโกนด้วยความเหยียดหยาม

ราชาปีศาจดาร์เมียนไม่ได้รู้สึกโกรธอะไร เพราะเขารู้จักนิสัยของแอมโพไดซ์ดี เธอเป็นพวกที่ชอบพูดจาเหยียดหยามคนอื่นๆไปทั่ว

“ แล้วเธอไม่เห็นว่าตอนนี้เจ้าบาร์เฮลมเป็นอย่างไง? ” ราชาปีศาจดาร์เมียนพูดขึ้น

“ ก็เจ้านั้นมันกระจอกแพ้แม้กระทั้งมนุษย์ จริงสิเจ้ามนุษย์นั้นฉันจะเป็นคนฆ่าเอง พวกแกไปจัดการคนอื่นซะ ” ราชินีปีศาจแอมโพไดซ์ตะโกน เธออยากรู้นักว่ามนุษย์ที่สามารถเอาชนะบาร์เฮลมได้จะแข็งแกร่งแค่ไหนกันเชียว 

นอกจากนี้เพราะความพ่ายแพ้ของบาร์เฮลมทำให้จอมมารเดฟิรัสส่งพวกเธอมาเพื่อที่จะสังหารพันธมิตรสามเผ่าพันธุ์ทิ้ง เพราะนี้เป็นการดีที่จะลดความแข็งแกร่งของสามเผ่าพันธุ์ การที่สังหารตัวตนระดับSSถึงสามสิบคนนี้นับว่าเป็นความสูญเสียอย่างหนัก

ราชินีปีศาจแอมโพไดซ์พูดจบเธอก็แยกตัวตามมนุษย์ไปทันที โดยที่มีแม่ทัพปีศาจอีกสิบตัวบินตามไปด้วย

“ เห้ยมัคคิโอ้ ฉันจะตามพวกเอลฟ์ไป แกตามพวกมนุษย์สัตว์ไปแล้วกันเพราะฉันยังมีบัญชีที่จะต้องไปสะสางกับเจ้าเฒ่าเผ่าเอลฟ์นั้นก่อน ” ราชาปีศาจดาร์เมียนพูดจบมันก็บินไปทางที่พวกเอลฟ์ไปทันทีโดยที่ไม่รอคำตอบของราชาปีศาจมัคคิโอ้

ราชาปีศาจมัคคิโอ้ส่ายหน้าเบาๆ “ ช่างเถอะยังไงฉันก็ขี้เกียจที่จะสู้อยู่แล้วงั้นก็เอาเป็นพวกมนุษย์สัตว์แล้วกัน ”

ไลท์และคนอื่นๆบินหนีมานานกว่าสามชั่วโมงก็รู้สึกเหนื่อยล้าเล็กน้อย เพราะพวกเขาต้องเร่งความเร็วที่จะบินหนีพวกปีศาจ

ไลท์หันกลับไปมองก็พบว่ามีเพียงแค่ราชาปีศาจหนึ่งตัวและแม่ทัพปีศาจอีกสิบตัวบินตามก็ถอนหายใจโล่งอก ดูเหมือนว่าแผนการของพวกเขาก็จะสำเร็จได้ด้วยดี

ไลท์กำลังคิดอยู่ว่าเขาจะเอายังไงดี เพราะเขาเองก็ไม่มั่นใจว่าจะเอาชนะราชาปีศาจได้หรือไม่

“ ไลท์พวกมันใกล้เข้ามาแล้วพวกเราจะเอายังไงกันดี? ” เฟลิกซ์ถามขึ้นด้วยน้ำเสียงเคร่งเครียด

“ ผมเองก็ไม่รู้ว่าจะเอาชนะราชาปีศาจได้ไหม อีกอย่างถ้าหากผมต้องรับมือกับราชาปีศาจแล้วพวกคุณจะเอาชนะแม่ทัพปีศาจได้ไหม ถ้าหากพวกคุณตายเพราะแม่ทัพปีศาจผมก็คงรู้สึกแย่เหมือนกัน ” ไลท์พูดขึ้น

“ เอาแบบนี้ไหม พวกเราใช้คริสตัลมิติหลบหนีกันก่อนจากนั้นค่อยมารวมตัวกันอีกครั้งเป็นยังไง ”สก็อตพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงจริงจัง 

คริสตัลมิติคือคริสตัลที่ใช้ในการหลบหนี มันจะสุ่มสถานที่รอบๆตัวผู้ใช้ในระยะห่างหนึ่งร้อยกิโลเมตรถึงหนึ่งพันกิโลเมตร 

ถ้าหากไลท์ตอบได้เต็มปากว่าสามารถเอาชนะราชาปีศาจได้พวกเขาก็จะปักหลักต่อสู้กับพวกปีศาจ แต่ในเมื่อไลท์ไม่มั่นใจงั้นพวกเขาก็คงต้องใช้วิธีการนี้ในการหลบหนี

“ แต่ผมไม่มีคริสตัลมิติ ” ไลท์ส่ายหน้า

“ เอาไปสิ ” เฟลิกซ์หยิบคริสตัลมิติให้ไลท์สิบกว่าก้อนทันที

ไลท์มองดูคริสตัลมิติในมือด้วยความสนใจ มันเป็นก้อนคริสตัลสีดำขนาดเล็กเท่ากับผลส้ม

“ จากนี้ไปทุกคนก็แยกกันบินหนีก่อนที่จะทำลายคริสตัลหลบหนี ” เฟลิกซ์พูดขึ้น

ไลท์และคนอื่นๆพยักหน้าด้วยความเข้าใจ

“ ขอให้ทุกคนโชคดี ” ไลท์พูดขึ้นก่อนที่จะบินฉีกไปอีกทางหนึ่งทันที ก่อนที่คนอื่นก็บินหนีไปคนละทาง

ราชินีปีศาจแอมโพไดซ์มองไปที่พวกไลท์ที่กำลังแยกกันหนีก็ขมวดคิ้วทันที เพราะเธอพอจะคาดเดาบางอย่างออก

“ หรือว่าเจ้าพวกนั้นมันคิดจะหนีงั้นหรอ ” ราชินีปีศาจแอมโพไดซ์พึมพำออกมาพร้อมกับความไม่พอใจ 

และไม่นานความคิดของเธอก็นับว่าถูกต้องเพราะจู่ๆด้านหน้าของมนุษย์ทุกคนก็มีวังวนมิติปรากฏขึ้น ไม่นานไลท์และคนอื่นๆหนีเข้าไปในคริสตัลมิติก่อนที่หายไปจากสายตาของพวกราชินีปีศาจแอมโพไดซ์

“ บ้าเอ้ย ข้าก็ลืมคิดไปเลยว่าพวกมันยังมีคริสตัลมิติอยู่ ” ราชินีปีศาจแอมโพไดซ์ขมวดคิ้วแน่นด้วยความไม่พอใจ 

“ ท่านราชินีปีศาจแอมโพไดซ์พวกเราจะทำอย่างไรกันต่อดีครับ? ” แม่ทัพปีศาจตัวหนึ่งถามออกมา

“ ถึงอย่างไรพวกมันก็คงหนีไปไม่ไกลหรอก พวกแกทั้งหมดแยกย้ายกันไปคนละทางแล้วหาตัวพวกมันให้พบ ถ้าหากเจอพวกมันแล้วก็รีบติดต่อข้ามาทันที ” ราชินีปีศาจแอมโพไดซ์พูดขึ้น

“ เข้าใจแล้วครับ ” แม่ทัพปีศาจทั้งหมดรับคำก่อนที่จะบินแยกกันไปแปดทิศทันที

วูบบบบ ตู้มมม

ไลท์ตกลงมากลางแม่น้ำขนาดใหญ่ ก่อนที่จะสำลักน้ำและรีบใช้จิตสัมผัสเพื่อให้รู้ว่าด้านบนแม่น้ำอยู่ทางไหนก่อนที่จะรีบบินขึ้นมาทันที

ผ่านไปไม่กี่วินาทีไลท์ก็บินขึ้นมาบนท้องฟ้าได้สำเร็จ 

“ บ้าชะมัด ทำไมฉันถึงได้ดวงซวยขนาดนี้กันนะ ” ไลท์บ่นออกมาด้วยความหงุดหงิด จากนั้นเขาก็มองรอบๆดูว่าตอนนี้เขาอยู่ที่ไหนกัน

สถานที่ที่ไลท์อยู่เป็นทะเลสาบขนาดไม่ใหญ่มากส่วนด้านข้างเป็นป่าไม้ที่กว้างจนสุดลูกหูลูกตาเลยทีเดียว

ไลท์บินลงมาข้างล่างก่อนที่จะหยิบเข็มทิศและแผนที่ออกมาดูแต่ทว่าเขาก็พบปัญหาอย่างหนึ่งก็คือ จุดที่เหมือนกับๆตรงที่เขาอยู่นั้นมีอีกประมาณสี่จุด 

“ เอาเป็นว่าลองหาหมู่บ้านดูก่อนแล้วกันจากนั้นค่อยถามทางเอา ” ไลท์พึมพำออกมาก่อนที่จะหยิบชุดคลุมฮู้ดสีดำออกมาเพื่อเป็นการปกปิดตัวตนของที่ว่าเขาเป็นมนุษย์ 

ไลท์ไม่ได้บินแต่ทว่าเขาอาศัยการวิ่งบนพื้นดินแทน เพราะการบินอยู่บนท้องฟ้าจะกลายเป็นเป้าสายตาของปีศาจได้ 

ผ่านไปกว่าสามชั่วโมงไลท์ก็มาถึงหมู่บ้านปีศาจแห่งหนึ่ง

เป็นหมู่บ้านขนาดเล็กที่ไม่มีแม้กระทั้งกำแพงล้อมรอบหมู่บ้าน

ไลท์สวมหยิบหน้ากากไม้มาใส่ก่อนที่จะเดินเข้าไปในหมู่บ้าน

ภายในหมู่บ้านเต็มไปด้วยบรรยากาศที่น่าอึดอัด 

ไลท์เดินไปตามทางก่อนที่จะเดินไปที่ร้านขายของบางอย่าง

“ พี่ชายรู้ไหมว่าที่นี้ห่างจากชายแดนของปีศาจมากไหม? ” ไลท์ถามพ่อค้าที่เป็นปีศาจตัวหนึ่ง 

“ เจ้าจะไปทำอะไรที่ชายแดนปีศาจ ไม่รู้หรอว่าที่ตรงนั้นมันเกิดสงครามขึ้น? ” พ่อค้าปีศาจถามด้วยความสงสัย

“ ข้าจะไปเข้าร่วมกองทัพปีศาจเพื่อกำจัดพวกเอลฟ์ ” ไลท์พูดขึ้น

“ โอ้ ข้าเข้าใจแล้ว เจ้าเดินออกจากที่นี้ไปแล้วก็มุ่งหน้าไปทิศใต้ ประมาณสิบวันก็น่าจะถึงชายแดนของทวีปปีศาจแล้ว ” พ่อค้าปีศาจตอบ

“ ขอบคุณมาก ” ไลท์พูดพร้อมกับซื้อของบางอย่างมาจากพ่อค้าปีศาจเพื่อเป็นการขอบคุณ 

หลังจากที่ออกมจากหมู่บ้านปีศาจแล้วไลท์ก็มุ่งหน้าไปทางทิศใต้ทันที

ในระหว่างนั้นเขาก็ติดต่อกับเฟลิกซ์และแมคโวลัคแล้วก็พบว่าพวกเขาปลอดภัยดี ซึ่งรวมไปถึงเอลเรน สก็อตและเทียนี่ด้วย ซึ่งทั้งหมดนัดเจอกันที่ป่าที่ไลท์อยู่ซึ่งเป็นทางชายป่าทางที่จะมุ่งหน้าไปยังชายแดนปีศาจ 

ไลท์เองก็ลองติดต่อไปหาจักรพรรดิแฟร์ซ่าด้วยเช่นกัน ก่อนที่จะพบว่าทางจักรพรรดิแฟร์ซ่าสามารถเอาชนะราชาปีศาจดาร์เมียนได้สำเร็จและทำให้มันต้องหนีกลับไปได้แต่ทว่าผู้พิทักษ์กาแลนเองก็ได้รับบาดเจ็บสาหัสเหมือนกัน ซึ่งตอนนี้พวกเธอกำลังพักรักษาตัวอยู่ภายในป่าแห่งหนึ่ง 

ส่วนทางมนุษย์สัตว์ไลท์ไม่ได้รู้จักใครจึงทำให้เขาไม่ได้ติดต่อไปหา จากนั้นเขาก็โทรไปหาเบเรียลพร้อมกับบอกว่าอาจจะต้องใช้เวลานานสักหน่อยกว่าที่จะไปถึงค่ายหลัก

เบเรียลเองก็ไม่ได้ว่าอะไรแต่เธอขอให้ไลท์กลับมาอย่างปลอดภัยก็พอแล้ว

ไลท์มุ่งหน้าไปยังจุดที่รวมพลจากนั้นเขาก็แอบซ่อนตัวอยู่ตรงนั้น

เวลาผ่านไปกว่าห้าชั่วโมงก็พบว่าสก็อตได้มาถึงเป็นคนที่สอง

หลังจากนั้นไม่นานก็เป็นเฟลิกซ์ เอลเรน แมคโวลัคและเทียนี่

เมื่อมากันครบแล้วพวกเขาก็ตัดสินใจที่จะพักผ่อนที่นี้สักคืนเพื่อฟื้นฟูความแข็งแกร่งของตัวเอง

ไลท์บอกกับคนอื่นๆว่าทางฝั่งเอลฟ์สามารถไล่ราชาปีศาจดาร์เมียนกลับไปได้แต่ทว่าผู้พิทักษ์กาแลนก็ได้รับบาดเจ็บสาหัสเช่นกัน

ในขณะที่พวกเขากำลังพักผ่อนอยู่นั้นจู่ๆบนท้องฟ้าก็มีออร่าของแม่ทัพปีศาจตัวหนึ่งบินผ่านพวกเขาไป

โชคดีที่ไลท์และคนอื่นๆลบกลิ่นอายและออร่าของตัวเองจนไม่สามารถสัมผัสได้แล้วจึงทำให้แม่ทัพปีศาจตัวนั้นไม่สามารถสังเกตเห็นพวกไลท์ 

“ ให้ตายเถอะ เกือบไปแล้วเชียว ” สก็อตพึมพำออกมาด้วยความโล่งใจ 

“ ดูเหมือนว่าพวกปีศาจเองก็ยังพยายามที่จะตามหาพวกเราอยู่ ” ไลท์พูดขึ้น

“ โชคดีที่พวกเราอยู่ไม่ไกลจากชายแดนแล้ว ” เฟลิกซ์ถอนหายใจออกมา

ที่พ่อค้าปีศาจบอกว่าต้องใช้เวลากว่าสิบวันในการเดินทางไปยังชายแดนก็เพราะพวกมันเป็นเพียงปีศาจชั้นต่ำเท่านั้นและความแข็งแกร่งของพวกมันก็อยู่ในระดับD เท่านั้นจึงไม่แปลกที่พวกมันจะต้องใช้เวลาเดินทางนาน แต่สำหรับพวกไลท์แล้วแค่สองสามวันก็เดินทางไปถึงชายแดนแล้ว

เช้าวันต่อมา

ไลท์และคนอื่นๆก็วิ่งตามพื้นดินไปเรื่อยๆจนกระทั้งมาถึงชายแดนของทวีปเอลฟ์ได้สำเร็จ

นับว่าพวกเขาโชคดีมากๆที่ไม่เจอกับแม่ทัพปีศาจอีกแม้แต่ตัวเดียว

หลังจากนั้นสามวันพวกไลท์ก็กลับมาถึงค่ายหลักได้สำเร็จ

“ ในที่สุดก็กลับมาได้สักที นึกว่าฉันจะต้องตายอยู่ที่ทวีปปีศาจแล้ว” สก็อตพูดพร้อมกับถอนหายใจออกมา

ไลท์และคนอื่นๆจึงรู้ว่าพวกเขากลับมาที่ค่ายหลักเป็นกลุ่มแรกโดยการสอบถามกับทหารเอลฟ์คนหนึ่งที่เฝ้าทางเข้าค่ายทหาร

หลังจากที่เข้าไปในค่ายแล้วไลท์ก็ตรงไปยังจุดที่พวกเบเรียลอยู่ทันที

เมื่อสมาชิกทุกคนเห็นไลท์ก็พากันแสดงสีหน้าตื่นเต้น เพราะไลท์เข้าไปในทวีปปีศาจโดยใช้เวลาเป็นเดือนเลยทีเดียว

สมาชิกเดธปาร์ตี้ทั้งหมดพากันถามไถ่ไลท์ด้วยความเป็นห่วงว่าเขาบาดเจ็บตรงไหนหรือไม่

ไลท์กลับเข้าไปในเต็นท์พร้อมกับนอนพักผ่อนทันที

เพียงแต่ในขณะที่ไลท์กำลังหลับอยู่นั้นจู่ๆไลท์ก็ต้องลืมตาขึ้นพร้อมกับรีบลุกขึ้นยืนทันที

“ ให้ตายเถอะ พวกแกจะเจ้าเล่ห์เกินไปไหม ” ไลท์พึมพำออกมาด้วยความไม่พอใจ เพราะเขาสัมผัสได้ว่าห่างไปไม่ไกลมีออร่าของราชาปีศาจโผล่ขึ้นมา ซึ่งมันคือออร่าของราชาปีศาจที่ไล่ตามไลท์นั้นเอง

ไลท์คิดว่าเพราะพวกมันหาไลท์ไม่เจอ พวกมันจึงมุ่งหน้ามาที่ค่ายทหารแทน เพราะไม่ว่ายังไงพวกไลท์ก็ต้องกลับมาที่ค่ายทหารอยู่แล้ว 

“ อยากมานักใช่ไหม ได้ฉันจะไม่ให้พวกแกกลับไปอีกเลย ” ไลท์หรี่ตาลงด้วยความเย็นชา