เกิดใหม่ครานี้ขอเลือกสามีเอง

    ตอนที่ 4 นักเรียนอะเมซิ่ง

    ตอนที่4 นักเรียนอะเมซิ่ง


    ครูหลิวเฟยฟาตาโตเป็๲ประกายเมื่อได้เห็นวิธีแก้โจทย์ของเสิ่นลี่อิงเขาไม่คิดว่าเด็กสาวจะสามารถพลิกแพลงใช้สูตรทั้ง

    หลายที่เคยเรียนมาเพื่อประยุกต์เข้าด้วยกันในการแก้โจทย์จนสำเร็จกระทั่งได้คำตอบแสดงออกมา


    “โอ้! ไม่น่าเชื่อ!เธอเก่งชั่วข้ามคืนได้ยังไง?เดือนก่อนคะแนนคณิตศาสตร์ยังได้กลาง ๆ อยู่เลย หากเธอแก้โจทย์ได้แบบนี้เ๹ื่๪๫สอบเข้ามหาลัยชิงหวาก็มีโอกาสสินะ แต่ยังมีอีกหลายวิชาที่ต้องสอบนี่สิ”


    ครูหลิวเฟยฟ่าพึมพำอย่างมีความสุขเขาเริ่มมีความหวังมากขึ้นเมื่อมองเห็นวิธีแก้โจทย์ของนักเรียนเสิ่นลี่อิงเขากำลังวางแผนที่จะหาวิธีช่วยเหลือนักเรียนให้เก่งกาจในวิชาอื่นเพิ่มขึ้น


    อนึ่งหากเสิ่นลี่อิงสามารถสอบเข้ามหาวิทยาลัยชิงหวาได้สำเร็จย่อมเป็๞ความภาคภูมิใจในฐานะครูประจำชั้นอีกอย่างโรงเรียนก็จะมีชื่อเสียงโด่งดังมากขึ้น


    เมื่อเสิ่นลี่อิงเขียนคำตอบโจทย์คณิตศาสตร์สองข้อเสร็จสิ้นครูหลิวเฟยฟาพยักหน้าอย่างพึงพอใจเขาหันหน้าไปแจ้งผลการแก้โจทย์ของเสิ่นลี่อิงเพื่อกระตุ้นนักเรียนคนอื่นให้ใส่ใจการเรียนเหมือนเธอว่า


    “ถูกต้อง! โจทย์ทั้งสองข้อที่เสิ่นลี่อิงทำพวกมันถูกต้องทั้งหมด เห็นไหมนักเรียนทุกคน?หากพวกเธอขยันและตั้งใจเรียน พวกเธอก็จะสามารถทำข้อสอบได้อนาคตพวกเธอก็จะได้เข้าเรียนในมหาวิทยาลัยมีชื่อเสียงและมีชีวิตการทำงานในวันข้างหน้าที่ดียิ่งขึ้น ขอให้ตั้งใจเรียนกันทุกคนดูเสิ่นลี่อิงเป็๞ตัวอย่างด้วย.....เข้าใจไหม?”


    “เข้าใจค่ะ/ครับ”นักเรียนห้องห้าต่างขานรับคำแนะนำจากครูหลิวด้วยความเข้าใจ


    เสิ่นลี่อิงยิ้มกว้างอย่างพึงพอใจพลางเดินกลับไปนั่งที่ท่ามกลางสายตาอิจฉาแกมประหลาดใจจากเพื่อนหลายคนโดยเฉพาะกงเจียหลิงที่ไม่คาดคิดว่าคำพูดโอ้อวดของเพื่อนจะทรงพลังเช่นนี้จึงกล่าวชื่นชมอย่างจริงใจว่า


    “อิงเอ๋อร์เก่งมากหากเธอทำได้แบบนี้ทุกวิชา ก็มีโอกาสสอบเข้ามหาลัยชิงหวาได้สิ”


    เสิ่นลี่อิงยิ้มรับคำกล่าวอย่างคาดหวังจากเพื่อนด้วยความรู้สึกดีพลางยกกำปั้นชูขึ้นมาแล้วกล่าวดั่งให้สัญญากับตัวเองว่า


    “ต่อไปฉันจะขยันเรียนฉันจะไม่เกเรอีกแล้ว ต้องรอดูว่าผลสอบประจำเดือนจะเป็๞ยังไง? ถ้าฉันทำได้เต็มหมดทุกวิชาก็จะมีโอกาสสอบเข้าได้ แต่ไม่ว่ายังไง.....ฉันจะต้องหาทางเข้ามหาลัยชิงหวาให้ได้”


    ท่าทางแข็งขันของเสิ่นลี่อิงสร้างความฮึกเหิมให้กับนักเรียนหลายคนที่นั่งข้างเธอแต่ละคนต่างพยักหน้าเห็นด้วยและรู้สึกได้รับแรงบันดาลใจจากเสิ่นลี่อิงกันหลายคน


    ไม่เว้นแม้แต่หูเฉาเหว่ยนักเรียนชายหัวหน้าห้องซึ่งเขามีความหวังที่จะสอบเข้าเรียนเป็๞นักเรียนตำรวจของมหาวิทยาลัยความมั่นคงสาธารณะของจีน


    เขารู้สึกประหลาดใจที่เพื่อนนักเรียนหญิงร่วมห้องกลายเป็๞คนเก่งวิชาคณิตศาสตร์ในเวลาไม่นานซึ่งเหนือกว่าเขามากนัก ทว่าเขาคิดเข้าข้างตัวเองว่าเสิ่นลี่อิงคงเก่งขึ้นเพียงวิชาเดียวเท่านั้น


    อย่างไรก็ตามเขาไม่คาดคิดว่าในวิชาต่อมาเสิ่นลี่อิงจะสร้างความประหลาดใจให้กับเพื่อนนักเรียนอีกครั้ง


    เมื่อจบคาบวิชาคณิตศาสตร์ครูหลิวเฟยฟากล่าวแนะนำนักเรียนอีกครั้งอย่างหวังดี โดยคาดหวังว่าเสิ่นลี่อิงจะสร้างความประหลาดใจให้กับเขาอีกครั้งสำหรับการสอบประจำเดือนในสัปดาห์หน้า


    “เอาละนักเรียนทุกคนวันนี้จบคาบเรียนวิชาคณิตศาสตร์แล้ว ให้กลับไปทบทวนเนื้อหาที่ครูสอนมาทั้งหมดอย่าลืมแก้โจทย์การบ้านส่งครูพรุ่งนี้เช้าด้วยหัวหน้าห้องรวบรวมส่งให้ครูแต่เช้าเลยนะ”


    “เข้าใจแล้วครับ”หูเฉาเหว่ยส่งเสียงตอบรับคำสั่งของครูหลิวเฟยฟาด้วยความเข้าใจ


    ..........


    คาบเรียนวิชาต่อไปเป็๞วิชาภาษาจีนเป็๞วิชาที่เสิ่นลี่อิงได้คะแนนอยู่ในระดับต้น เธอรีบหยิบหนังสือวิชาภาษาจีนขึ้นมาเปิดอ่านอย่างตั้งใจถึงแม้ว่าวิชานี้เธอจะไม่มีปัญหาเ๹ื่๪๫การเรียนมาก่อนก็ตาม


    พฤติกรรมของเสิ่นลี่อิงที่เปลี่ยนไปในทิศทางที่ดีกระตุ้นความสนใจจากเพื่อนหลายคนให้เริ่มทำตามบ้าง


    “อิงเอ๋อร์เธอจะสอบเข้าชิงหวาให้ได้จริง ๆ หรือ?”


    กงเจียหลิงถามเพื่อนย้ำอีกครั้งอย่างไม่อยากเชื่อสายตาเธอไม่คาดคิดว่าเพื่อนนักเรียนที่สนใจแต่เ๹ื่๪๫ไอดอลมาตลอดการเรียนด้วยกันสามปีจะเปลี่ยนจากหน้ามือเป็๞หลังมือได้มากขนาดนี้


    เสิ่นลี่อิงเงยหน้าจากการอ่านหนังสือพลางสบตาและตอบเพื่อนด้วยน้ำเสียงมุ่งมั่นว่า


    “ใช่.....ฉันจะต้องสอบเข้าให้ได้ฉันจะเปลี่ยนแปลงตัวเองและชะตาชีวิต ฉันเชื่อว่าหากคนเราพยายามอย่างถึงที่สุดแล้วย่อมต้องฝ่าฝันอุปสรรคไปให้ได้ ฉันเชื่อมั่นอย่างนั้น”


    เสิ่นลี่อิงพูดเสียงเครือเล็กน้อยเมื่อหวนนึกถึงชีวิตในชาติก่อนเมื่อเธอมีโอกาสเกิดใหม่แล้ว เธอจะไม่ยอมเดินตามรอยเท้าเดิมเด็ดขาดจึงตั้งใจมั่นที่จะหมั่นฝึกฝนและตั้งใจเรียนเพื่อให้มีผลการเรียนที่ดีพร้อมทั้งสามารถสอบเข้ามหาวิทยาลัยอันดับหนึ่งของประเทศให้ได้


    ความมุ่งมั่นของเสิ่นลี่อิงที่แสดงออกมาอย่างชัดเจนทำให้กงเจียหลิงพยักหน้าให้กำลังใจตัวเองพร้อมเกิดแรงฮึดขึ้นมาพลางกล่าวให้สัญญากับเพื่อนอย่างมีความหวังว่า


    “ดีแล้วเพื่อนฉันก็จะตั้งใจเรียนเหมือนกัน เผื่อว่าเวลาที่เหลืออยู่อีกไม่กี่เดือนฉันจะสามารถสอบไปเรียนกับเธอได้”


    กงเจียหลิงหยิบหนังสือภาษาจีนขึ้นมาอ่านเหมือนเพื่อนอย่างขยันขันแข็งภาพของเด็กสาวทั้งคู่ที่เปลี่ยนเปลงไปในทางที่ดีขึ้นทำให้เพื่อนนักเรียนห้องห้าที่ชอบคุยเล่นและไม่สนใจการเรียนเริ่มเงียบเสียงลง


    บางคนเลียนแบบพฤติกรรมของนักเรียนสาวทั้งสองคนเพราะตระหนักได้ว่าเหลือเวลาก่อนสอบเกาเข่าใน๰่๭๫วันที่เจ็ดและแปดมิถุนายนอีกไม่กี่เดือนเท่านั้นจึงต้องเร่งรีบอ่านและทำความเข้าใจเนื้อหาให้มากขึ้น


    เมื่อครูสอนภาษาจีนครูถังลี่จ้ง หญิงวัยกลางคนผมยาวใส่แว่นตา รวบผมทรงหางม้าตลอดเวลาเดินถือหนังสือเข้ามาพร้อมกวาดสายตามองนักเรียนในห้องด้วยความสนใจ


    ครูถังลี่จ้งไม่คาดคิดว่าจะได้พบเห็นสภาพนักเรียนที่นั่งเรียบร้อยพร้อมรับฟังการสอนจากเธอทำให้ครูถังเลิกคิ้วมองนักเรียนทั้งหลายด้วยความแปลกใจ


    “เอาละ..........พวกเรามาเรียนต่อจากที่ค้างไว้เมื่อสัปดาห์ก่อนกันเถอะ”


    ครูถังสอนนักเรียนอย่างมีความสุขเพราะเป็๞วันแรก๻ั้๫แ๻่ที่ได้เข้ามาสอนในห้องห้าแล้วพบนักเรียนตั้งใจเรียนเช่นนี้

    จนกระทั่งหมดคาบเรียนจึงกล่าวลานักเรียนพร้อมมอบการบ้านอย่างผ่อนคลาย


    ครูถังตั้งใจที่จะไปพูดคุยเกี่ยวกับบรรยากาศการเรียนของห้องห้าให้ครูหลิวฟังด้วยความประทับใจเหตุเพราะบรรยากาศห้องห้าที่มีนักเรียนตั้งใจเรียนไม่ใช่ภาพที่พบเห็นได้บ่อยนัก


    ……….


    วิชาต่อไปก่อนพักกินอาหารกลางวันเป็๲วิชาภาษาอังกฤษซึ่งครูผู้สอนเป็๲หญิงสาวสวยชื่อ ครูซ่งจวน ครูซ่งไว้ผมยาวปล่อยสลวย มีบุคลิกคล่องแคล่วและมักชอบพูดจีนคำอังกฤษคำเนื่องจากครูเรียนจบปริญญาตรีจากต่างประเทศ จึงติดนิสัยและบุคลิกเหมือนกับนักเรียนนอกทั้งหลาย


    “ไฮ้!.....อาร์ยูเรดดี้”ครูซ่งในชุดเดรสสั้นสีแดงสดใสเดินเข้ามาทักทายนักเรียนห้องห้าอย่างเป็๲กันเอง


    หูเฉาเหว่ยพานักเรียนในห้องกล่าวทักทายครูซ่งอย่างรู้หน้าที่จากนั้นครูซ่งเริ่มต้นสอนบทเรียนต่อจากที่ค้างไว้เมื่อวันจันทร์หรือเมื่อวานที่เสิ่นลี่อิงไม่ได้มาเรียน


    อย่างไรก็ตามเสิ่นลี่อิงไม่ได้มาเรียนเพราะป่วยเป็๲โรคอุจจาระร่วงเฉียบพลันโรงเรียนจึงอนุญาตให้กลับไปรักษาตัวต่อที่บ้าน หลังจากไปตรวจร่างกายและรับยาที่โรงพยาบาลแล้วเธอจึงไม่ได้เรียนเหมือนเพื่อนคนอื่น


    เสิ่นลี่อิงพยายามจับใจความและเทคนิคการออกเสียงของครูซ่งในคำศัพท์ต่าง ๆอย่างตั้งใจ เนื่องด้วยวิชาภาษาอังกฤษสำหรับเด็กสาวแล้ว เธอมีผลการเรียนระดับกลางซึ่งไม่เพียงพอที่จะสอบเข้ามหาวิทยาลัยชั้นนำได้จึงต้องตั้งใจเรียนเป็๲พิเศษ


    ครูซ่งจวนสังเกตเห็นท่าทางขยันของเสิ่นลี่อิงที่ดูแปลกตาทั้งนี้ตำแหน่งนั่งเรียนของเสิ่นลี่อิงอยู่แถวกลางเกือบท้ายห้องเป็๲ตำแหน่งที่ครูซ่งจวนเหลือบมองเห็นพอดี จึงเรียกให้เสิ่นลี่อิงอ่านบทเพลงภาษาอังกฤษลองดูว่า


    “นี่!....นักเรียนคนนั้นน่ะคนผมยาว ชื่ออะไรนะ? อ้อ!.....เสิ่นลี่อิงไหนลองอ่านบทเพลงในหน้าสิบแปดลองดูสิ”


    เสิ่นลี่อิงนิ่งอึ้งไปชั่วขณะที่จู่ ๆ ถูกครูซ่งเรียกให้อ่านบทเพลงเธอหยิบหนังสือขึ้นมาแล้วกวาดสายตามองผ่าน ๆพลางนึกเปรียบเทียบการออกเสียงและสำเนียงที่ได้ยินจากครูซ่งก่อนหน้า


    เมื่อเสิ่นลี่อิงเปิดปากอ่านเนื้อหาของบทเพลงในหนังสือเรียนตามคำสั่งของครูซ่งพลันเกิดความโกลาหลขึ้นอีกครั้งเพราะคำศัพท์ในบทเพลงและสำเนียงภาษาที่เธอเปล่งออกมานั้นล้วนตรงตามที่ครูซ่งสอนก่อนหน้าอย่างไม่ผิดเพี้ยน


    “ว้าว!สติวเดนต์ของฉันอะเมซิ่งมาก เธอออกแอคเซนต์เหมือนคนอังกฤษแท้เลย”


    ครูซ่งจวนตาโตเป็๲ประกายอย่างยินดีที่ค้นพบนักเรียนเก่งกาจโดยไม่รู้ตัวในห้องห้าทั้งที่เธอสอนมาหลายปีแล้ว อีกทั้งนักเรียนหญิงคนดังกล่าวมีคะแนนการเรียนวิชาภาษาอังกฤษอยู่ในระดับกลางไม่ถือว่าโดดเด่นจนครูต้องให้ความสนใจ


    “Causeall of me. Loves all of you. Love your curves and all your edges. All yourperfect imperfections. Give your all to me. I’ll give my all to you. You’re myend and my beginning.
    Even when I lose I’m winning. Cause I give you all, all of me. And you give meall, all of you, oh”


    “เพราะหัวใจทั้งหมดของผมรักทั้งหมดที่เป็๲ตัวคุณรักทุกสัดส่วนบนร่างกายของคุณ รักทุกความเพอร์เฟคในความไม่เพอร์เฟคมอบทุกสิ่งทุกอย่างของคุณให้ฉัน ฉันจะมอบทุกสิ่งทุกอย่างของฉันให้คุณ คุณคือสิ่งสุดท้ายและจุดเริ่มต้นของฉันถึงแม้ว่าฉันจะแพ้แต่ฉันชนะ เพราะฉันให้ทุกสิ่งทุกอย่างกับคุณ และคุณก็ให้ทุกสิ่งทุกอย่างกับผม”


    จนกระทั่งเสิ่นลี่อิงอ่านบทเพลงพร้อมแปลความหมายเสร็จเรียบร้อยจากหนังสือเรียนเธอเงยหน้าขึ้นมองสบตาครูซ่งพร้อมกวาดสายตาสำรวจเพื่อนในห้องด้วยความแปลกใจ