รัชนีกรขอคุยกับผกายฤกษ์เป็การส่วนตัวเมื่อมาถึงบ้านของหมอชัยทศน์
“น้องไม่อยากอยู่ที่นี่ค่ะพี่ผกายฤกษ์ พาน้องไปจากที่นี่เถอะนะคะ เดี๋ยวน้องหาที่พักเอง” รัชนีกรกล่าว
“เอ่อ คือว่า ตอนนี้มีใครก็ไม่รู้ปลอมตัวเป็รัชอยู่นะ และเขาก็อาศัยอยู่กับพี่ภาณุมาศเสียด้วย เขาน่าจะเป็คนที่วางะเิรถของรัช และเขาคนนั้นก็ศัลยกรรมใบหน้าเหมือนรัชทุกอย่าง แฝงตัวเข้าไปอยู่ในบ้านของไมเคิล ซึ่งน่าจะมีวัตถุประสงค์อะไรบางอย่าง ถ้าเขารู้ว่ารัชยังมีชีวิตอยู่ เขาต้องตามฆ่ารัชอีกแน่ พี่ไม่ยอมให้รัชเสี่ยงชีวิตเด็ดขาด รัชอยู่ที่นี่น่าจะปลอดภัยที่สุดแล้ว” ผกายฤกษ์อธิบาย
“แต่รัช ใช้ชีวิตอยู่ในนามของคุณนาลันทาได้นี่คะ แค่ไปอยู่ที่อื่นก็เท่านั้น” รัชนีกรกล่าว
“แล้วพ่อของคุณนาลันทาจะว่ายังไง เขาเป็มาเฟียไม่ใช่หรอ และถ้าเขารู้ว่ารัชผิดใจกับคุณหมอแล้วหนีไปอยู่ที่อื่น ครอบครัวคุณหมอก็เป็อันตรายน่ะสิ รัชไม่สงสารคุณหมอหรอ และยิ่งตอนนี้รัชก็มีลูกแล้วนะ ทารกในครรภ์้าการดูแลไม่ใช่หรอ” ผกายฤกษ์พยายามกล่อม
“รัชก็…….” รัชนีกรพูดไม่ออก
“รัชต้องคิดดูดีๆ นะ รัชไม่ใช่ตัวคนเดียวอีกแล้วรู้มั้ย” ผกายฤกษ์กล่าว
“ค่ะ พี่ผกายฤกษ์” รัชนีกรยอมใจอ่อน
“งั้นพี่กลับก่อนนะ วันหลังจะมาเยี่ยมใหม่จ้า” ผกายฤกษ์กล่าว
************************************************
รัชนีกรทำตัวไม่ถูกจริงๆ เธอจึงนอนแยกห้องกับคุณหมอ และใช้ชีวิตอย่างกับคนแปลกหน้า จนกระทั่งพ่อของนาลันทามาที่บ้านของคุณหมอพร้อมกับลูกน้อง เพื่อเยี่ยมลูกสาว และมาอาศัยอยู่ด้วยหนึ่งสัปดาห์ก่อนจะเดินทางไปประเทศจีนเพื่อเจรจาธุรกิจ ดังนั้นรัชนีกรจะต้องแสดงเป็นาลันทาและย้ายกลับไปอยู่ที่ห้องคุณหมอดังเดิม เพื่อไม่ให้พ่อของนาลันทาสงสัย
คุณหมอก็คอยดูแลรัชนีกรเหมือนเดิม และเหมือนคุณหมอจะคอยแกล้ง เพราะต่อหน้าพ่อของนาลันทา รัชนีกรต้องยอมให้คุณหมอคอยกอดคอยหอมอย่างรักใคร่ เพื่อแสดงให้เห็นว่ายังเป็สามีภรรยาที่รักกันมาก แม้ว่ารัชนีกรจะอึดอัดแต่เพราะเธอสงสารครอบครัวคุณหมอ จึงยินยอมแสดงไปตามน้ำ ถ้าเกิดพ่อของนาลันทารู้ความจริง ต้องเกิดภัยอันใหญ่หลวง
แม้ว่ารัชนีกรจะไม่ใช่นาลันทา แต่เธอก็สงสารพ่อของนาลันทาที่สูญเสียลูกสาวแท้ๆ ไป ดังนั้นรัชนีกรจึงคอยดูแลเขาดั่งพ่อแท้ๆ ของตนเอง ทำให้เธอรู้สึกได้ว่าพ่อของนาลันทารักลูกสาวมาก ยิ่งได้ยินข่าวว่ากำลังจะมีหลาน ก็ยิ่งดีใจและห่วงใยลูกสาวตนมากขึ้น จนกระทั่งถึงวันที่พ่อของนาลันทาเดินทางไปกรุงเทพฯ เพื่อเตรียมเดินทางไปประเทศจีน
“พ่อต้องไปแล้วนะลูก ดูแลหลานพ่อดีๆ ล่ะ เดี๋ยวพ่อจะซื้อยาบำรุงครรภ์มาฝากนะ” พ่อของนาลันทากล่าว
“ไม่ต้องลำบากก็ได้นะคะพ่อ ลูกมีสามีเป็หมออยู่แล้ว เขาต้องดูแลลูกเป็อย่างดีค่ะ” รัชนีกรกล่าว
“หากหมอมันทำให้ลูกต้องเจ็บช้ำเสียใจ บอกพ่อได้เลยนะ พ่อจะได้จัดการมันให้” พ่อของนาลันทากล่าว
“เอ่อ พ่อคะ ลูกว่าพ่อยกเลิกสัญญานั่นเถอะนะคะ ตอนนี้เขาก็ดูแลลูกเป็อย่างดีแล้ว ไม่จำเป็ต้องขู่ทำลายครอบครัวของเขาอีก แต่ถึงจะเป็อย่างนั้น ยังไงลูกก็ยังมีพ่ออยู่ ใช่มั้ยคะ” รัชนีกรพูดกล่อม
“ใช่ลูกยังมีพ่อเสมอ และลูกสามารถกลับมาหาพ่อได้ทุกเมื่อ โดยไม่จำเป็ต้องสนใจมันอีกก็ยังได้” พ่อของนาลันทากล่าว
“ถ้าเช่นนั้น สัญญานั่นก็ยกเลิกไปเถอะค่ะ แค่รู้ว่าพ่อยังรักลูกอยู่ ลูกก็มีความสุขแล้ว” รัชนีกรกล่าว
“อะ ก็ได้ พ่อจะฉีกสัญญานั่นให้” “นายเฉินไปเอาสัญญานั่นมา นายฉีกมันได้เลย” พ่อของนาลันทายอมตามใจลูกสาวโดยฉีกสัญญาต่อหน้าคุณหมอชัยทศน์
“ถ้าลูกรู้สึกไม่มีความสุข ลูกก็กลับมาหาพ่อได้ทุกเมื่อนะ พ่อไปล่ะนะ ดูแลตัวเองดีๆ ด้วย” พ่อของนาลันทาบอกลาลูกสาว
“ค่ะพ่อ” รัชนีกรไหว้พ่อของนาลันทา ก่อนที่เขาจะเดินจากไป
************************************************
“คุณหมอก็เห็นแล้ว สัญญานั่นถูกยกเลิกไปแล้ว รัชไม่มีความจำเป็ต้องอยู่กับคุณอีก” รัชนีกรหันมาพูดกับหมอทันที
ถึงแม้ว่าหมอชัยทศน์จะดีใจที่เห็นสัญญานั่นถูกฉีกไป แต่เขาก็ไม่ยอมปล่อยให้รัชและลูกจากเขาไปอีก ดังนั้นคุณหมอจึงกอดรัชไว้
“ปล่อยนะคะ รัชไม่ใช่คุณนาลันทา รัชไม่ใช่ภรรยาของคุณ” รัชนีกรพยายามดิ้น
“ผมรักคุณครับรัช ผมไม่ยอมปล่อยคุณและลูกไปเด็ดขาด อย่าทิ้งผมไปเลยนะครับคนดี คุณไม่เคยรักผมบ้างเลยหรอ” หมอชัยทศน์กล่าว
แม้ว่ารัชจะเคยมีคนรักอยู่แล้ว แต่หลังจากที่อยู่กับคุณหมอเป็เวลาหนึ่งปีและใช้ชีวิตอยู่กินฉันสามีภรรยา ทำให้เธอรู้สึกรักและผูกพันกับคุณหมออย่างมาก ตัวรัชอยากจะปฏิเสธ แต่พอนึกถึงภาพที่คุณหมอดูแลเธอเป็อย่างดี รัชก็ไม่อาจปฏิเสธได้ “รัชก็รักคุณค่ะ”
หมอกอดภรรยาอย่างรักใคร่และดีใจที่เห็นรัชนีกรยอมใจอ่อน “พวกเราจะฝ่าปัญหานี้ไปด้วยกันนะครับ” หมอชัยทศน์จูบหน้าผากภรรยาอย่างอ่อนโยน
ั้แ่นั้นมารัชนีกรตัวจริงก็ใช้ชีวิตในนามของคุณนาลันทา ภรรยาคุณหมอชัยทศน์และเป็ลูกสาวของเ้าพ่อมาเฟีย เธอทำงานในคลินิกในฐานะนางพยาบาล แต่เมื่ออายุครรภ์มากขึ้นจนท้องโตมากแล้ว คุณหมอก็ให้ภรรยาของตนหยุดทำงานทันที ซึ่งในระหว่างนี้ผกายฤกษ์ก็หมั่นมาเยี่ยมบ้างเป็ครั้งคราว
************************************************