หลังทำความรู้จักกันได้สักพักฉันจึงลองใช้สกิลตาเหยี่ยวของกระจิบดู มันเป็อะไรที่น่าตื่นเต้นมากฉันสามารถมองเห็นทุกอย่างผ่านมุมมองของกระจิบ ได้อย่างชัดเจนแจ่มแจ้งระดับ 4K เลยแหละ
ศึกษาฟังก์ชันของสกิลครบหมดแล้วทีนี้ก็เหลือสเตตัส จัดรูปแบบทีมออกรบ คลังสัตว์อสูร แล้วก็ช่องเก็บของทั่วไปฉันจึงลองกดเข้าไปดูหน้าสเตตัสเป็ลำดับถัดมา
[ชื่อ : แป้งฝุ่น]
ยังคงเป็ชื่อเดิมตอนที่ฉันมีชีวิตอยู่อยากเปลี่ยนใหม่จัง ไม่อยากใช้ชื่อนี้ มันคงเป็ชื่อที่อาภัพสุดๆยืนยันได้จากการใช้ชีวิตที่ผ่านมา ไหนๆ ก็ได้โอกาสใช้ชีวิตใหม่แล้วเปลี่ยนชื่อใหม่ไม่ได้เหรอ
[อาชีพ : เทมเมอร์]
[เลเวล : 10/100]
[สกิลพิเศษ : ร่างหิน(จำนวนครั้งที่สามารถใช้ได้ต่อวัน 1/2)]
“ร่างหิน? มันคือสกิลอะไร แล้วทำไมจำนวนมันถึงหายไป 1ครั้ง ฉันไปเผลอใช้ตอนไหนกัน?”
[รายละเอียดเพิ่มเติมเกี่ยวกับสกิลพิเศษร่างหิน]
[คุณจะไม่ได้รับผลกระทบจากการโจมตีทุกรูปแบบค่าความเสียหายเท่ากับศูนย์ต่อ 1 ครั้งที่เปิดใช้งาน]
[1 วันสามารถใช้งานได้เพียง 2ครั้ง]
[สกิลจะถูกรีเซ็ทจำนวนครั้งหลัง00:00 น.]
[สกิลนี้จะเปิดใช้งานอัตโนมัติ เมื่อระบบตรวจพบอันตรายที่คุณไม่อาจหลีกเลี่ยงได้และสามารถเปิดการใช้งานได้เองตาม้า เพียงกล่าวคำว่า ‘ใช้งานสกิลร่างหิน’]
“โห~ นี่ฉันสามารถรอดจากการถูกโจมตีได้ทุกรูปแบบเลยเหรอ? น่าเสียดายที่ใช้ได้แค่วันละ2 ครั้ง ไม่งั้นคงจะโกงกว่านี้”
ไหนๆ ก็ให้อภิสิทธิ์กันขนาดนี้แล้วไม่เอาให้สุดไปเลยล่ะ ครึ่งๆ กลางๆ เสียใจ~
แสดงว่าจำนวนครั้งที่หายไปน่าจะเป็ตอนที่กระจิบโจมตีฉันแน่ๆ ระบบคงจะประเมินแล้วว่าคนอ่อนแอแถมยังไร้ค่าอย่างฉันคงไม่มีปัญญาเอาชีวิตรอดไปได้ เลยเปิดใช้งานสกิลร่างหินให้อัตโนมัติ
แต่ในหนึ่งวัน ฉันสามารถใช้งานได้แค่สองครั้งเท่านั้นตอนนี้หายไปแล้วหนึ่งเหลืออีกหนึ่ง คงต้องระมัดระวังตัวเองให้ดีดูจากการที่ถูกกระจิบโจมตีทันที ที่ลืมตาตื่นขึ้นมาไม่ถึงหนึ่งชั่วโมงโลกใบนี้คงไม่ได้มีแค่ความสงบสุขรอฉันอยู่แน่ๆ
สรุปที่นี่คือ์จริงไหม หรือเป็เื่ที่ฉันคิดไปเอง?
[อาวุธ : ยังไม่ได้รับการติดตั้ง]
[ชุดเกราะ :ยังไม่ได้รับการติดตั้ง]
[ประดับ : ยังไม่ได้รับการติดตั้ง]
อาวุธ ชุดเกราะ และประดับฉันต้องไปหาจากที่ไหน มันมีร้านค้าให้ซื้อไหมหรือฉันต้องไปหาตีตามดันเจี้ยนที่เคยเห็นในเกม
[พลังชีวิต : 100/100]
[มานา : 100/100]
[เกราะป้องกัน : 100/100]
พลังชีวิต มานาและเกราะป้องกันของฉันมีแค่หนึ่งร้อยเท่านั้น ทำไมมันดูต่ำเตี้ยติดดินถึงเพียงนี้ถ้าไม่มีสกิลร่างหิน แค่กระจิบหายใจรดฉันคงได้ไปพบยมบาลอีกรอบ
หรืออาจเป็เพราะฉันมีเลเวลแค่สิบสเตตัสต่างๆ จึงน้อยตาม ถ้าฉันอัพค่าประสบการณ์ขึ้นเรื่อยๆ มันคงเพิ่มขึ้นตามไปด้วยสินะ
ฉันเริ่มรู้สึกเมื่อยกับการยืนศึกษาระบบจึงตัดสินใจทรุดกายนั่งลงบนพื้นหญ้าเอนแผ่นหลังพิงกระจิบซึ่งตอนนี้นอนตัวพองอยู่ใกล้ๆ และเริ่มศึกษาหัวข้อลำดับถัดไป
ว่าแต่... ไอ้อาชีพเทมเมอร์นี่มันคืออะไรปกติเคยได้ยินแต่ไฟต์เตอร์หรือไม่ก็เมจ ยังไม่ค่อยเข้าใจกับอาชีพที่ตัวเองได้รับมาเลย
ฉันเหลือบไปเห็นเครื่องหมายใด้านหลังอาชีพจึงกดเข้าไปดูด้วยความใคร่รู้
[อาชีพเทมเมอร์]
[นักฝึกสัตว์อสูร]
[ความพิเศษของสายอาชีพนี้คือสามารถจับสัตว์อสูรมาฝึกและนำไปใช้งานได้ ไม่ว่าจะเป็การต่อสู้ ใช้แรงงานหรือพาหนะ]
[เมื่อเทมเมอร์เลเวลอัพจะเพิ่มจำนวนการสัตว์อสูรได้ 10 เลเวล / 1 ตัวหากเทมเมอร์เลเวลเพิ่มสูงสุดถึงระดับ 100 จำนวนสัตว์อสูรจะเท่ากับ 10 ตัว]
เลเวลตันแค่หนึ่งร้อยสินะ ถ้าหากฉันอัพเลเวลจนถึงขีดจำกัดแล้วเท่ากับว่าฉันจะสามารถจับสัตว์อสูรมาเป็ของตัวเองได้สิบตัวจำนวนถือว่าน้อยมากเลยในความคิดฉันเป็ไปได้ฉันอยากมีกองทัพสัตว์อสูรเป็ของตัวเองจัง
คงจะเท่น่าดู...
“กระจิบแกเป็ตัวแรกที่ฉันบังเอิญจับได้ด้วยความโชคดีจาก
สกิลร่างหิน ฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะ”
แกว๊ก~
ราวกับว่ากระจิบรับรู้ได้ว่าฉันกำลังพูดอะไรอยู่พอฉันเอ่ยจบมันก็ส่งเสียงขานรับพร้อมกระพือปีกเบาๆ
ปฏิสัมพันธ์แรกของฉันในโลกใบนี้เกิดขึ้นกับเหยี่ยวั์หวังว่าจะมีสิ่งมีชีวิตอื่นๆ อยู่อีกนะ โดยเฉพาะเผ่าพันธุ์เดียวกันกับฉัน
มนุษย์...