แม่ทัพผังเย่และแม่ทัพไฉ่หลงเดินทางมารวมพลที่ค่ายของธงอี่เพื่อร่วมมือกันกู้แผ่นดินคืน แม่ทัพผังเย่เห็นว่ากองกำลังฝ่ายฮ่องเต้ซานตงมีจำนวนมากกว่าฝ่ายธงอี่มาก และเนื่องจากเป็คนแคว้นเดียวกันก็ไม่อยากจะก่อาจนเข่นฆ่าผู้คนมากมาย เลยจะใช้แผนสร้างค่ายกลทำให้จับกุมทหารได้ส่วนมาก โดยที่ไม่ต้องทำลายชีวิตทหารแคว้นเดียวกัน
ดังนั้นแผนการคือ จะแยกเป็ทั้งหมดสี่ทัพด้วยกัน ทัพแรกคือทัพของธงอี่ซึ่งเป็กองหน้าเข้าปะทะศัตรู และมีกองกำลังเสริมเป็แม่ทัพไฉ่หลงเป็ทัพที่สอง ส่วนทัพของแม่ทัพผังเย่จะเข้าต่อสู่กับทหารจำนวนมากโดยใช้ค่ายกล ซึ่งจะมีไป่หลิงและต่งหนานคอยช่วยเหลือ และทัพสุดท้ายคือท่านเสนาบดีที่นำกองกำลังลับๆ เข้าไปในฝ่ายในเพื่อควบคุมเหล่าองครักษ์ในวังหลวง
ทัพอื่นๆ ไม่มีอะไรน่าห่วง นอกจากทัพของแม่ทัพผังเย่ที่ต้องใช้ค่ายกลเข้าช่วย ดังนั้นทัพนี้จะต้องมีการฝึกซ้อมเสียก่อน ซึ่งค่ายกลจะถูกควบคุมโดยใช้เสียงดนตรีเข้าช่วย มีแผนว่าจะให้ต่งหนานคอยดีดพิณส่งสัญญาณให้กองทหารจู่โจมศัตรูเมื่อมีโอกาสเหมาะ ซึ่งวิธีการจู่โจมนั้นจะใช้วิธีตามชื่อเพลงที่ดีด เช่น ถ้ามี 10 เพลงก็จะสามารถสั่งการจู่โจมได้ทั้งหมด 10 วิธี ส่วนไป่หลิงมีหน้าที่คอยคุ้มกันต่งหนานไม่ให้ฝ่ายศัตรูเข้ามาทำร้าย
พอถึงวันเริ่มรบกับข้าศึก กองกำลังของฝ่าาองค์ก่อนก็แยกเป็สี่ทัพตามแผนการทันที
ส่วนทัพของแม่ทัพผังเย่เข้าประจำตำแหน่งคอยซุ่มโจมตี ซึ่งในบริเวณนั้นได้สร้างค่ายกลไว้แล้ว ต่งหนานและไป่หลิงเฝ้าคอยดูศัตรูบนเนินเขามีหน้าที่ควบคุมทหารจู่โจม สาเหตุที่ให้ต่งหนานมีหน้าที่คุมทัพเพราะว่าต่งหนานชอบอ่านตำราพิชัยาและเชี่ยวชาญเื่ค่ายกล จึงสามารถตัดสินใจว่าจะโจมตีด้วยวิธีใด
กองทัพของฮ่องเต้ซานตงที่มาจุดนี้มีทั้งหมด 3 ทัพ สองทัพแรกไม่เท่าไหร่ แต่ทัพของแม่ทัพผิงหยางน่ากลัวที่สุดเพราะเป็ผู้เชี่ยวชาญในการรบอย่างมาก
เป็ไปตามแผนของแม่ทัพผังเย่ กองทัพของศัตรูสองทัพแรกหลงกลเข้ามาในค่ายกล ทำให้เหล่าทหารของศัตรูถูกทั้งก้อนหินทับ โดนธนู ตกหลุมโคลนดูด โดนตาข่ายเชือกดัก ทำให้สามารถจับกุมทหารฝ่ายศัตรูของสองทัพแรกได้ทั้งหมด
แต่พอกองทัพของแม่ทัพผิงหยางเป็กองทัพที่แข็งแกร่งมาก แม่ทัพคนนี้รู้แม้กระทั่งว่าคนที่ควบคุมค่ายกลโดยใช้เสียงพิณเป็ต่งหนาน พอรู้ตำแหน่งของต่งหนานก็รีบใช้อาวุธลับทำลายพิณทันที
“ทำอย่างไรดีล่ะไป่หลิง ตอนนี้พิณถูกทำลายแล้วดูสิ ตอนนี้ฝ่ายของพวกเราเป็ฝ่ายเสียเปรียบศัตรูแล้วด้วย” ต่งหนานกล่าว
“ใจเย็นๆ นะต่งหนาน ขอข้าคิดก่อนนะ” ไป่หลิงกล่าว พอนึกออกก็เลยว่า “โชคดีที่ข้ามีขลุ่ยไม้ไผ่ติดตัว เ้าพอเป่าได้มั้ย”
“ไม่ได้ ข้าเป่าขลุ่ยไม่เป็” ต่งหนานกล่าว
“งั้นเ้าบอกมาว่าจะให้ข้าเป่าเพลงไหน เดี๋ยวข้าเป่าเอง” ไป่หลิงกล่าว
“เดี๋ยวนะ แม่ทัพท่านนี้เก่งมากจริงๆ และไม่ว่าพวกเราจะใช้แผนไหน เขาก็รู้ทันพวกเราหมด คงต้องใช้วิธีสุดท้าย งั้นเป่าเพลง อัคคีกลืนกิน” ต่งหนานกล่าว
“ได้ ข้าจะเป่าเพลงนี้ให้” ไป่หลิงกล่าว
เมื่อท่านแม่ทัพผังเย่ได้ยินเพลงนี้ก็รีบนำกองกำลังของตนล่อศัตรูไปที่หน้าผาทันที แม่ทัพผิงหยางหลงกลคิดว่าฝ่ายผังเย่้าหลบหนีเลยวิ่งตามอย่างได้ใจ และก็รู้ภูมิประเทศอย่างดีว่าข้างหน้าเป็หน้าผา ยังไงก็ถึงทางตัน ฝ่ายผังเย่ต้องยอมจำนนแน่นอน
แต่แล้วพอมาถึงหน้าผา ฝ่ายผังเย่กลับเป็ฝ่ายได้เปรียบ เพราะฝ่ายผังเย่ได้เตรียมธนูไฟเข้าโจมตีฝ่ายผิงหยาง ประกอบกับทิศทางลมที่ส่งเสริมฝ่ายผังเย่ โดยพัดไปหาศัตรู ทำให้ทหารฝ่ายผิงหยางถูกเผากันเป็ส่วนใหญ่ ต่างพากันยอมจำนนเสียเอง
ตัวแม่ทัพผิงหยางยังไม่ยอมแพ้จึงต่อสู้กับแม่ทัพผังเย่ตัวต่อตัว แม้ผิงหยางจะแกร่งแค่ไหนแต่ก็ไม่อาจสู้ไหวพริบของผังเย่ไปได้ ทำให้ผิงหยางสู้แพ้ผังเย่โดยปริยาย
สุดท้ายแม่ทัพผังเย่ก็ชนะศึก สามารถจับกุมกองทหารฝ่ายศัตรูได้ทั้งหมด จากนั้นก็เดินทัพเข้าสมทบกับทัพของไฉ่หลงทันที
*********************************
กองทหารของฝ่ายฮ่องเต้องค์ก่อนประสบความสำเร็จสามารถชนะทัพของฝ่ายฮ่องเต้ซานตงได้ จึงนำทหารเข้าล้อมจับฮ่องเต้ซานตงและกลุ่มขุนนางที่คิดฏ เหล่าขุนนางและเชื้อพระวงศ์ต่างพากันยอมจำนน ยกเว้นฮ่องเต้ซานตงที่ยังไม่ยอมแพ้ พระองค์จับฮองเฮาพระองค์ก่อนเข้าเป็ตัวประกัน
“ซานตงปล่อยฮองเฮาเดี๋ยวนี้ แล้วเราจะไว้ชีวิตเ้า” ฝ่าาองค์ก่อนตรัสเพราะทรงห่วงฮองเฮาของพระองค์
“555 ถ้าไม่อยากให้ฮองเฮาตาย ถอยไปให้หมด” ฮ่องเต้ซานตงตรัส
แต่แล้วไป่หลิงลอบทำร้ายซานตงจากทางด้านหลัง ทำให้ซานตงปล่อยฮองเฮาและต่อสู้กับไป่หลิงทันที ต่งหนานเข้ามาพาองค์ฮองเฮาไปอยู่ในที่ปลอดภัย
ด้วยความแค้น ไป่หลิงโจมตีซานตงอย่างไม่ยั้ง ประกอบกับเหล่าองครักษ์เข้าช่วยโจมตีซานตงด้วย จนกระทั่งฮ่องเต้ซานตงถูกเหล่าองครักษ์ฆ่าจนสิ้นพระชนม์ทันที
ทหารและขุนนางฝ่ายซานตงเมื่อเห็นผู้นำตายแล้วจึงรีบคุกเข่าร้องขอชีวิตทันที
ฝ่าาและท่านเสนาบดีจึงสามารถกอบกู้บัลลังก์คืนมาได้ เป็การปราบฏครั้งยิ่งใหญ่ เหตุการณ์ครั้งนี้จึงทำให้สูญเสียขุนนางและกองทหารมากมาย จะต้องทำการปฏิรูปการเมืองใหม่
ท่านอำมาตย์ ท่านเสนาบดี แม่ทัพธงอี่ แม่ทัพไฉ่หลง และแม่ทัพผังเย่เป็ผู้มีความดีความชอบในการกอบกู้บัลลังก์ในครั้งนี้ ฝ่าาจึงทรงพระราชทานรางวัลของมีค่า และที่ดินให้พวกท่านทั้งหมด
ประชาชนแคว้นฉินต่างรู้สึกยินดีที่ฝ่าากลับมาปกครองแคว้นดังเดิม เพราะพระองค์ทรงปกครองโดยใช้หลักคุณธรรมและทำทุกอย่างเพื่อประชาชนเรื่อยมา