โรงประมูลให้อารมณ์เหมือนโรงละครที่มีม่านกลั้นด้วย และพนักงานก็พาพวกหวังเฟยหลงไปด้านหลังของเวทีประมูล เมื่อเข้าไปจะเห็นหญิงสาวคนหนึ่งกำลังนั่งจัดการเอกสารอยู๋ที่โต๊ะทำงาน เธอคือผู้จัดการงานประมูล มีหน้าที่คอยดูแลเื่สิ้นค้าที่จะนำมาประมูลและการดำเนินงานประมูลทั้งหมด
“ ผู้จัดการ คุณชายท่านนี้้าส่งสิ้นค้ามาประมูลเ้าคะ ”
“ เข้าใจแล้ว งั้นเรามาดูสินค้าก่อนดีกว่า ”
“ คุณชายใหญ่ตระกูลหวัง ข้า เซี่ยถิงถิง ผู้จัดการประมูล ข้าเห็นสินค้าได้หรือไม่!? ”
หญิงสาวขอดูสินค้าจากหวังเฟยหลง เขาก็เรียกออกมาจากแหวนมิติของเขาวางไว้ที่โต๊ะ มันคือดาบที่เซียงหลานตีนั่นเอง และเมื่อดาบเล่มนี้ถูกวางอยู่ตรงหน้าเธอ สีหน้าเธอก็เปลี่ยนไป ไม่ว่าจะมองอย่างไร มันก็เป็ของที่หาซื้อได้ทั่วไป มันดูธรรมดาเกินกว่าจะเอาไปขายที่ชั้นหนึ่งของสมาคมด้วยซ้ำ เธอมองไปที่หวังเฟยหลง สังเกตไปที่นิ้วของเขา เธอสนใจแหวนมากกว่า เธอรู้สึกประหลาดใจการที่หวังเฟยหลงมีแหวนมิติ
‘ ตระกูลเล็กๆแบบนี้ คุณชายมีแหวนมิติ มันไม่ใช่ของหายากแต่มันก็มีค่าเกินกว่าจะให้คุณชายเสเพลถือครอง ’
“ คุณชายใหญ่ ข้าคิดว่าท่านน่าจะทราบอยู่แล้วเื่สินค้าที่สามารถนำเข้าประมูลได้…ข้าไม่คิดว่าสินค้าของท่านจะสามารถนำเข้าประมูลได้!! ”
พวกตงหยางก็เช่นกัน พวกเขาไม่ได้โกรธเคืองเธอแต่อับอายที่หวังเฟยหลงจะเอาของพวกนี้ไปประมูล โรงประมูลของสมาคมไม่มีทางรับแน่นอน และนี้ก็เหมือนเป็การหาเื่สมาคมด้วย พวกเขารู้สึกเหมือนเข้าใกล้ความตายไปทุกที
หวังเฟยหลงมองไปที่เซี่ยถิงถิง เขามองเธอด้วยสายตาเ็า แม้อีกฝ่ายจะมีระดับเหนือเขามากจนเขามองไปเห็นเลเวล แต่เขาต้องใช้สถานะและชื่อเสียงแย่ๆของเขาเข้ามาจัดการ เขาแสดงท่าทีไม่พอใจอย่างมากกับคำพูดของเซี่ยถิงๆ แต่ต่อให้เขาไม่พอใจแล้วอย่างไร สมาคมการค้าทมิฬไม่จำเป็ต้องเกรงใจเด็กตัวน้อยๆ หรือแม้แต่เ้าเมือง พวกเขายังไม่ต้องเกรงใจเลย
“ เ้าเป็ผู้จัดการประมูลแต่เ้ามองไม่เห็นว่าของตรงหน้ามีค่าอย่างไร? เ้ายังสมควรเป็ผู้จัดการอยู่อีกหรือ!? ”
“ คุณชายใหญ่ แม้ว่าท่านจะมาจากตระกูลหวัง แต่ที่นี้ไม่ใช่ที่ๆท่านจะมาแสดงอำนาจบาตรใหญ่ได้ โปรดระวังคำพูดด้วย!! ”
“ คุณชาย ท่านอย่าสร้างเื่เลย!! พวกเรากลับกันเถอะ หากเ้าตระกูลรู้จะเป็เื่เอานะขอรับ ”
“ คุณชายใหญ่ ข้าเข้าใจว่าเ้า้าเงิน แต่วิธีนี้ไม่ได้ มีแต่จะสร้างปัญหา ข้าไม่รีบหรอก ต่อให้ข้าถูกถีบออกจากตระกูลเ้าข้าก็ยอม ดีกว่าการมีปัญหากับสมาคมการค้าทมิฬนะ ”
“ หน้าที่พวกเ้าคือคุ้มกัน ไม่ใช่เสนอความคิดเห็น อยู่เงียบๆซะ…ผู้จัดการประมูล เ้ายังคงยืนยันว่าดาบระดับชั้นสูงนี้ยังไม่เหมาะแก่การนำเข้าประมูลใช่หรือไม่!? ”
“ ใช่แล้ว แต่หากเป็แหวนท่านมันก็อีกเื่!! ”
“ แหวน!? ข้าไม่ขายหรอก ต่อให้อยากขายก็ขายไม่ได้…เอาแบบนี้เป็ไง ในเมื่อเ้าสนใจแหวน ข้าสนใจเอาสิ้นค้าเข้าประมูลเรามาเดิมพันกันดีกว่า ”
“ เดิมพัน!? ดูเหมือนท่านจะชอบการเดิมพัน…ได้ เช่นนันข้าจะเดิมพันกับท่านด้วย!! แล้วท่านจะเดิมท่านอย่างไร ”
“ ก็ต้องด้วยดาบเล่มนี้ไง ดาบระดับชั้นสูงของสมาคมกับของข้าใครมีคุณภาาพเยี่ยมกว่ากัน และดาบของข้าสามารถต้านทานดาบระดับชั้นยอดได้โดยไม่พัง หากข้าแพ้ แหวนมิติเป็ของเ้า แต่หากข้าชนะ ครั้งนี้เ้าจะต้องนำสินค้าเข้าประมูลและยกเว้นค่าธรรมเนียมในครั้งนี้!! ”
หวังเฟยหลงพูดด้วยรอยยิ้ม ไม่ว่าอย่างไรการเดิมพันนี้เขาก็ชนะ เพราะเขามันใจในสกิลของเขา และที่สำคัญ อุปกรณ์ของเซียงหลานนั้นมีความทนทานที่มากกว่าคนอื่นๆอย่างน้อยก็ 2 เท่า เนื่องจากมันเป็การเดิมพันที่แทบเป็เป็ไปไม่ได้ และไม่มีทางที่เซี่ยถิงถิงจะปฏิเสธแม้ว่าเธอจะสงสัยว่าทำไมหวังเฟยหลงถึงมั่นใจขนาดนี้ก็เถอะ
ที่สำคัญถ้าอาวุธของหวังเฟยหลงสามารถทำลายของสมาคมและต้านทานอาวุธชั้นยอดได้โดยไม่พัง มันก็มีค่ามากพอที่จะนำมาประมูล มันจะกลายเป็สิ้นค้าหายากที่มีคุณภาพและราคาดี เหมาะสำหรับคนที่ไม่สามารถซื้ออุปกรณ์ชั้นยอดได้ ไม่ว่าจะแพ้หรือชนะก็ไม่ถือว่าขาดทุน ถ้าจะขาดทุนก็คงมีเื่ยกเว้นค่าธรรมเนียม
“ ได้!! ถึงจะไม่รู้ว่าท่านเอาอะไรมามั่นใจก็เถอะ…ไปเอาดาบชั้นกอดกับดาบชั้นสูงของเรามา ”
“ ดี!! เป็ถึงผู้จัดการประมูลต้องใจถึงแบบนี้สิ!! ”
ไม่นาน ดาบสองเล่มก็มาถึง เล่มแรกถึงจะดูดีหน่อยแต่ก็เป็เพียงดาบชั้นสูง ส่วนอีกเล่มต่อให้เป็คนโง่เง่าอย่างไรก็ดูออกว่ามันเป็ดาบชั้นยอด ไม่ว่าจะเป็รูปลักษณ์ ออร่าที่มันเปล่งประกายออกมา บอกได้คำเดียวว่าเป็ของชั้นยอดแน่นอน หันกลับมามองที่ดาบของหวังเฟยหลง มันดูธรรมดาไม่มีออร่าของดาบที่ดีเลย มันสู้ไม่ได้แม้แต่ดาบชั้นสูงของสมาคม
“ เอาละ เรามาเริ่มกันดีกว่า…ท่านถือดาบเล่มนี้ไว้เฉยๆละ ”
เนื่องจากเซี่ยถิงถิงแข็งแกร่ง หวังเฟยหลงโยนดาบของเขาไปให้เธอถือและเขาก็หยิบดาบของสมาคมขึ้นมา จากนั้นเขาก็ใช้สกิล [ ดาบขุนเขา ] มันเป็กระบวนท่าโจมตีต่อเนื่อง 3 ครั้ง ยิ่งโจมตีก็ยิ่งรุนแรงมากขึ้น ด้วยความแข็งแกร่งของเซี่ยถิงถิง เธอรู้ได้ทันทีว่าหวังเฟยหลงฝึกวรยุทธได้แล้ว และแข็งแกร่งขึ้นอย่างรวดเร็วด้วย
ดวงตาของเธอเบิกโตมองหวังเฟยหลงด้วยความประหลาดใจ จากข่าวที่ได้ยินมา หวังเฟยหลงไม่สามารถฝึกฝนให้ร่างกายแข็งแกร่งได้ ถึงจะสามารถฝึกฝนทักษะวรยุทธได้แต่ก็ไม่มีทางที่คนที่ไม่สามารถฝึกฝนจะมีความแข็งแกร่งขนาดนี้ จากแรงดาบที่เธอััได้เธอสามารถบ่งบอกได้ทันทีว่าเขามีความแข็งแกร่งเทียบเท่าหรือมากกว่าระดับขัดเกลาระยะปลายแล้ว
การจมตีครั้งที่ 3 ของหวังเฟยหลง ทำให้ดาบที่อยู่ในมือของเขาพังลง มันแตกออกเป็สองท่อน ส่วนของที่อยู่ในมือเซี่ยถิงถิงนั้นนยังอยู่ดี ไม่มีแม้แต่รอยบิ่น หวังเฟยหลงยิ้ม มันก็ต้องเป็เช่นนี้อยู่แล้ว
‘ มีแต่คนโง่เท่านั้นแหละที่เดิมพันในสิ่งที่รู้ว่าจะแพ้!! ’
“ ท่านจะยอมรับความพ่ายแพ้เลยหรือจะพอแค่นี้แล้วทำตามข้อตกลงละ!? ”
“ ถึงภายนอกมันจะดูไม่ดีแต่ต้องยอมรับว่าคุณภาพของมันเหนือชั้นในระดับชั้นสูงไปไกลเลย แต่ก็ยังคงไม่ถึงชั้นยอด เอาละข้ายอมรับข้อตกลงแต่ข้าก็ยังอยากทดสอบกับดาบชั้นยอดอยู่ดี ท่านจะเห็นด้วยหรือไม่? ”
“ แน่นอน ข้าเป็คนกำหนดเองนี่หน่า!! ”
หวังเฟยหลงทิ้งเศษดาบในมือและเดินไปหยิบดาบชั้นยอด เขามองดูดาบในมือด้วยดวงตาเป็ประกาย เพราะมันเหมาะมือเขามาก เขาอยากจะเก็บเข้าแหวนหรือไม่ก็ช่องเก็บของเดี๋ยวนี้เลยแต่หาากทำแบบนั้นเขาจะมีปัญหาตามมาและอาจจะต้องตายอยู่ที่นี้เลยก็ได้
ก่อนหน้านี้เธอไม่ได้สนใจแต่ตอนนี้ทุกการเคลื่อนไหวของหวังเฟยหลงถูกเซี่ยถิงๆจับตามองไว้ทั้งหมด แม้กระทั่งการก้าวเดินของหวังเฟยหลง จากการสังเกตของเซี่ยถิงถิง บอกได้เลยว่าหวังเฟยหลงฝึกวรยุทธมาแล้ว แต่ที่เธอสงสัยคือเมื่อสามเดือนก่อน ตอนที่ยังไม่เกิดเื่ขึ้น หวังเฟยหลงยังไม่ได้ฝึกวรยุทธแน่นอน ไหนจะเื่ที่ว่ามีร่างกายไร้พร์นั่นอีก เพราะเธอเคยเห็นหวังเฟยหลงมาก่อน แต่หลังจากเกิดเื่เกิดเื่เพียงสามเดือน เขาแข็งแกร่งขึ้นอย่างรวดเร็ว
“ คุณชายใหญ่ ท่านทำให้ข้าประหลาดใจไม่หยุดจริงๆ ไม่คิดเลยว่าคุณชายใหญ่จะฝึกฝนวรยุทธแล้ว แถมยังฝึกฝนร่างกายจนมีความแข็งแกร่งระดับขัดเกลาระยะปลาย ”
“ อะไรนะ!? ท่านฝึกฝนได้แล้วหรือไม่ใช่ว่า… ”
“ ท่านตาดีนี้!! แต่ยังมีอะไรให้ท่านประหลาดใจอีกเยอะเลยละ ”
“ พวกเ้าทั้งหมดที่อยู่ในห้องอย่าได้แพร่งพรายเื่นี้เด็ดขาด ไม่เช่นนั้นข้าจะไปเมืองอื่นเพื่อประมูลแทน ”
มีเพียงหวังกัง ฉินเพ่ย และหวังซูซ่านเท่านั้นที่รู้ว่าหวังเฟยหลงฝึกฝนร่างกายได้แล้ว แและเหตุผมที่เก็บเป็ความลับเพราะหวังเฟยหลงมีแผนของตัวเองในการล้างแค้นอยู่ แต่ที่เขาแสดงความสามารถเพราะเขา้าสร้างความประทับใจและความประหลาดใจให้สมาคม
สมาคมการค้าที่ใหญ่ขนาดนี้ไม่มีทางที่จะไม่มีข่าวสารและข้อมูลต่างๆของทุกอย่างที่อยู่ภายในเมืองแน่นอน ดังนั้นพวกเขาต้องรู้ทั้งเื่ก่อนเกิดทั้งหมดที่เกี่ยวของกับหวังเฟยหลงผู้เป็บุตรชายคนโตของเ้าตระกูลอยู่แล้ว และเมื่อเห็นว่าภายในสามเดือนหวังเฟยหลงแข็งแกร่งขึ้นขนาดนี้พวกเขาจะไม่มีทางละเลยหวังเฟยหลงได้อีก
“ ท่านไม่ต้องห่วง พวกเราสมาคมการค้าไม่แพร่งพายเื่ลูกค้าคนสำคัญแน่นอน ”
“ ลูกค้าคนสำคัญ? ข้าแค่เอาของมาประมูลไม่น่าจะถึงขั้นเป็แขกคนสำคัญหรอกกระมั้ง ”
“ ท่านน่าจะรู้เื่ของสมาคมดีอยู่แล้ว ท่านถึงได้แสดงความสามารถให้ดูมิใช่หรือ!! ”
“ ฮ่าๆ เช่นนั้นพวกเรามาต่อให้จบเธอ ”
ดูเหมือนว่าเซี่ยถิงถิงจะรู้ว่าเป้ามายของหวังเฟยหลง้าอะไร เธอทำให้หวังเฟยหลงยิ้มออกมา ไม่แปลกใจเลยว่าทำไมเธอถึงได้เป็ผู้จัดการประมูล เพราะเธอเข้าใจและทันคนนี้เอง หวังเฟยหลงใช้สกิล [ ดาบเมฆาเคลื่อน ] เป็กระบวนท่าโจมตีต่อเนื่อง 5 ครั้ง ยิ่งโจมตีความเร็วของเขาก็ยิ่งมากขึ้นเรื่อยๆ จนมีความเร็วในการโจมตีมากกว่าผู้ที่อยู่ระดับขัดเกลาระยะปลายเสียอีก
เมื่อการโจมตีครั้งที่ 5 จบลง ดวงตาของคนที่อยู่ในห้องต่างก็เบิกกว้างด้วยความประหลาดใจ เพราะดาบที่อยู่ในมือเซี่ยถิงๆไม่พัง แม้จะบิ่นแล้วแต่มันก็หมายความว่าสามารถต้านทานดาบชั้นยอดได้จริงๆ เฟยหลงยิ้มในใจ เขารู้ผลการเดิมพันอยู่แล้ว นอกจากเขาแล้ว ตงหยางกับเซียงหลานก็ยิ้มด้วยความดีใจ เพราะนี้หมายความว่าดาบของเขาได้รับการยอมรับแล้ว
“ ไม่คิดเลยว่ามันจะต้านทานดาบชั้นยอดได้จริงๆ ท่านสามารถส่งมอบอุปกรณ์ทั้งหมดที่จะลงทะเบียนให้ข้าได้เลยแล้วข้าจะจัดการขึ้นทะเบียนประมูลให้ ”
หวังเฟยหลงไม่รอช้า เขาคืนดาบชั้นยอดไป และเรียกอุปกรณ์ที่เซียงหลาตีขึ้นมาทั้งหมดออกมา ไม่ว่าจะเป็เกาะ ดาบหรืออาวุธอื่นๆเกือบทั้งหมด เขาเก็บดาบ กริช ที่ดีที่สุดไว้อย่างละเล่ม และเมื่อเห็นอุปกรณ์หลายสิบชิ้นเธอยิ้มอย่างข่มขื่นทันที เพราะเธอเพิ่งจะเสียค่าธรรมเนียมจำนวนมาก ถึงชิ้นหนึ่งจะไม่แพง แต่เมื่อหลายสิบชิ้นเช่นนี้ คงเสียหายจนโดนผู้จัดการสมาคมด่าแน่นอน
“ คุณชาย เนื่องจากจำนวนเยอะเช่นนี้ ข้าต้องไปคุยกับผู้จัดการสมาคมเสียก่อน โปรดรอที่ห้องรับแขกสักครู่หนึ่ง ”
“ เข้าใจแล้ว!! ”
ผ่านไปสักพักใหญ่หลังจากที่เธอขึ้นไปชั้นสี่ เธอก็ลงมาในที่สุด เธอลงมาด้วยรอยยิ้มที่สดใส หวังเฟยหลงเห็นรอยยิ้มเธอก็สงสัย ตามความคิดของเขาเธอควรจะโดนตำหนิแล้วหน้าเศร้าลงมา เธอเดินมาหยุดตรงหน้าหวังเฟยหลงแล้ว
“ ท่านผู้จัดการสมาคม้าพบคุณชายเป็การส่วนตัว ส่วนเื่สิ้นค้าในครั้งนี้ทางเราจะลงทะเบียนให้ทั้งหมดโดยไม่มีค่าธรรมเนียม ”
“ ผู้จัดการ!!?...เข้าใจแล้ว ”
แม้ว่าจะสงสัยแต่หวังเฟยหลงก็ตกลงตามไป เื่ของเขาไม่น่าจะใหญ่พอให้ผู้จัดการลงมือด้วยตัวเอง ที่ทางขึ้นชั้น 4 นั้นมีททหารยามเฝ้าอยู่ แต่เนื่องจากเขาตามเซี่ยถิงถิงจึงสามารถขึ้นไปได้ เมื่อไปถึงที่ชั้น 4 มันเป็ห้องๆเดียวเลย คือห้องของผู้จัดการสมาคม ภายในห้องมีของมากมาย แต่ที่เตะตาหวังเฟยหลงมากที่สุดคือ กระบี่สองเล่มที่แขวนไขว้กันอยู่ที่ผนังกำแพงหลังโต๊ะทำงาน
[ กระบี่คู่เดือนดับ ระดับ นภา ]
มันเป็กระบี่ระดับนภา ซึ่งหมายความว่าผู้จัดการสมาคมต้องแข็งแกร่งพอที่จะของระดับนี้ได้โดยไม่มีปัญหา หวังเฟยหลงละสายตาจากกระบี่ไปจดจ่ออยู่ที่สตรีนางหนึ่งที่นั่งอยู่ที่โต๊ะทำงานเธอดึงดูดสายตาของหวังเฟยหลงอย่างมาก เพราะเธออายุน้อยแต่แข็งแกร่งมาก
[ ิซูเมิ่ง Lv.23 ระดับหลอมรวมระยะต้น ] อายุ 18
ที่สำคัญกว่าความแข็งแกร่งคือดวงตาสีม่วงอัญมนีของเธอ ดวงตาของเธองดงามมากราวกับสามารถสะกดิญญาของผู้ที่มองเข้าไปในดวงตาได้เลย และทั้งสองก็สบตากันยิ่งทำให้หวังเฟยหลงสนใจในตัวสตรีผู้นี้อย่างมาก เสียดาบที่เธอใส่ผ้าคลุมหน้าทำให้ไม่สามารถเห็นใบหน้าอันงดงามได้ แต่ก็ยังมีความคิดหนึ่งปรากฏขึ้นในหัวของหวังเฟยหลง
‘ อ่า!! …ผู้หญิงคนนี้ต้องเป็แม่ของลูกแน่ๆเลย ’
15K
