หลังจากยึดเมืองหลางจวินได้สำเร็จ หลงเฟยก็เริ่มใช้าจิตวิทยาเพื่อหมายจะสร้างความสั่นคลอนจากภายในให้กับกองทัพเป่ยหลิง ซือหม่าคุนแนะนำให้เขาเขียนใบประกาศและแพร่ข่าวลือเพื่อทำลายขวัญและกำลังใจของศัตรู ซึ่งเป็กลยุทธ์ที่ใช้ได้ผลอย่างมากในยามา
"เราจะทำให้ทหารของเป่ยหลิงไม่มั่นใจในตัวผู้นำทัพของพวกเขา" ซือหม่าคุนกล่าวขณะที่เขากำลังวางแผนกับหลงเฟย "เราจะแพร่ข่าวลือว่าแม่ทัพเว่ยอู๋จี๋เป็ผู้คิดทรยศและฆ่าล้างผู้บริสุทธิ์ในเมืองเจียงหนาน"
หลงเฟยและซือหม่าคุนสั่งให้เหล่าทหารของพวกเขาเขียนใบประกาศจำนวนมาก โดยบรรยายถึงความโหดร้ายที่เว่ยอู๋จี๋กระทำกับชาวเจียงหนานเมื่อสิบห้าปีก่อน และนำไปแปะประกาศไว้ตามเมืองต่างๆ ของแคว้นเป่ยหลิงที่อยู่ใกล้เคียง นอกจากนี้ พวกเขายังสร้างข่าวลือว่าเว่ยอู๋จี๋เป็คนไร้ปรานี และเขาจะทรยศต่อทุกคนเพื่อผลประโยชน์ของตนเอง ข่าวลือและป้ายประกาศเหล่านี้ได้สร้างความสั่นคลอนให้กับกองทัพเป่ยหลิงอย่างมาก ทหารบางส่วนเริ่มรู้สึกไม่มั่นใจในตัวเว่ยอู๋จี๋ โดยเฉพาะทหารรุ่นเก่าที่เคยได้ยินเื่เล่าเกี่ยวกับความไร้ปราณีของเขามาก่อน พวกเขาเริ่มตั้งคำถามถึงความชอบธรรมในการนำทัพของเว่ยอู๋จี๋ และเริ่มลังเลที่จะทำตามคำสั่งของเขา ขวัญและกำลังใจของกองทัพเป่ยหลิงเริ่มตกต่ำลงเรื่อยๆ
ในขณะเดียวกัน หลงเฟยก็สั่งให้ ถานจง เริ่มทำการเจรจาทางการค้ากับแคว้นใกล้เคียง และให้ ซูเหวิน ส่งหน่วยแพทย์ไปช่วยเหลือชาวบ้านที่ได้รับผลกระทบจากา การกระทำเหล่านี้ได้สร้างภาพลักษณ์ที่ดีให้กับหลงเฟยและกองทัพเจียงหนาน ทำให้ผู้คนในแคว้นทั้งใกล้และไกลเริ่มมองว่าหลงเฟยนี่แหละคือผู้กอบกู้ที่แท้จริง หาใช่ผู้รุกราน
าจิตวิทยาครั้งนี้ของหลงเฟยได้ผลอย่างน่าประหลาดใจ เว่ยอู๋จี๋เองก็รับรู้ถึงความสั่นคลอนของกองทัพของเขา แต่เขาก็ไม่สามารถทำอะไรได้มากนัก เพราะข่าวลือเหล่านี้ล้วนเป็ความจริง เขามองไปยังใบประกาศที่ถูกนำมาให้ดูด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความเ็ป เขารู้ดีว่บาปกรรมในอดีตของเขานั้นได้ย้อนกลับมาหลอกหลอนเขาแล้ว