ซานหลง จักรพรรดิไร้บัลลังก์

    19.ประชุม I

    สิ่งที่ได้รับการพิจารณาในลำดับต่อไป็คือ ยารักษาโรค ที่นี่เต็มไปด้วยป่าอันอุดมสมบูรณ์ สมุนไพรจึงเป็นสิ่งที่หาได้ง่าย เขาต้องการรวบรวมสมุนไพร ที่มีคุณสมบัติเป็นตัวยารักษาโรคต่างๆ มาผ่านกรรมวิธีในการเก็บ เช่นตากแห้งหรืออบแห้ง เพื่อเก็บเอาไว้ใช้เป็นยารักษาโรค ในอนาคต ลำดับสุดท้ายคือเครื่องนุ่งห่ม สิ่งของเหล่านี้จำเป็นต้องใช้เงิน ซื้อหามา ไม่สามารถผลิตหรือหาเองได้จากธรรมชาติ บางอย่างถึงผลิตได้ เขาก็ไม่มีเวลาเพียงพอที่จะทำซานหลงเดินสำรวจไปเรื่อย หาจุดที่ดินดีมีความเหมาะสม และเหมาะสำหรับนำมาทำบ้านดิน  จริงๆการทำบ้านดินไม่ได้จำกัดชนิดของดินสักเท่าไหร่ แค่มีตัวประสานดีๆ มีสิ่งที่ป้องกันพวกมันจากน้ำและฝน เท่านี้บ้านดินก็คงทนอยู่นานหลายสิบปี แต่การเลือกดินที่มีความเหมาะสมได้ จะดีที่สุดเขาไม่ได้กังวลเรื่องนี้มากนัก บ้านดินเหล่านี้เพียงที่พักชั่วคราวของเขาและคนของเขาเท่านั้น  หากมีเวลายาวนานกว่านี้สักหน่อย เขาสามารถสร้างได้แม้กระทั่งคฤหาสน์แต่ตอนนี้ เขาจำเป็นต้องสร้างที่พักชั่วคราว และโกดังเก็บสะสมอาหาร เพื่อให้แผนการของเขาบรรลุ เป้าหมายภายในฤดูหนาวนี้เสียก่อนอาหารวันนี้เป็นหมูตุ๋นกับแผ่นแป้งนึ่ง นักวิจัยพันธุ์พืชในร่างของซานหลง ไม่มีปัญหาเกี่ยวกับการกินอาหารพื้นเมืองแบบนี้มากนัก เพราะร่างกายของเขาชินกับอาหารเช่นนี้อยู่แล้ว ถึงจะรู้สึกแปลกใหม่ไปบ้าง แต่ก็ไม่ได้มีปัญหาอะไรมื้ออาหารผ่านไปด้วยความรวดเร็ว ทุกคนกินอย่างเอร็ดอร่อย อาหารวันนี้ มีครบทุกองค์ประกอบหลัก 5 หมู่ แต่จะเน้นไปทางโปรตีนเป็นหลักเรื่องนี้ไม่ได้เกิดความผิดพลาดในการทำอาหารแต่อย่างใด มันเป็นสิ่งที่เขาต้องการให้เป็นแบบนั้น เน้นโปรตีน 6 ส่วน อย่างอื่นอีก 4 ส่วน เพื่อเร่งสร้างกล้ามเนื้อและฟื้นฟูร่างกายให้กับคนของเขา“ท่านพ่อ ท่านแม่ และหัวหน้ากลุ่มทุกคนอยู่ประชุมกันก่อน ส่วนคนอื่นๆ ไปทำงานตามปกติ”ซานหลงพูดขึ้น หลังจากสิ้นสุดเวลาพักหลังกินอาหารเช้าเสร็จพอได้ยินคำแปลกๆ อย่างคำว่าประชุม ทุกคนก็มองหน้ากันไปมา ถึงไม่ค่อยจะเข้าใจนัก แต่ทุกคนก็ไม่ได้ถามอะไรออกมา ต่างพยักหน้ารับแต่โดยดี“เจ้าก็อยู่ด้วยอี้หลัน”“คะ นายน้อย”เธอรับคำเมื่อหมดช่วงเวลาพัก ทุกคนก็กลับไปทำงานที่ตัวเองรับผิดชอบ  หัวหน้ากลุ่มทั้งหมด เดินเข้ามารวมกันอยู่ในพื้นที่ที่นัดแนะกันเอาไว้ นี่เป็นครั้งแรกที่เขาเรียกประชุม เพื่อวางแผนการดำเนินการในภายภาคหน้า อย่างเป็นทางการตลอดระยะเวลาที่ผ่านมา ทุกคนเพียงทำตามคำสั่งของเขาเท่านั้นโดยไม่มีความเข้าใจ หรือรับรู้ถึงเหตุผลที่เขาให้ทำ แต่ทุกคนก็ไม่ได้พูดอะไรออกมา ตั้งใจทำงานของตัวเองอย่างเต็มที่ นักวิจัยพันธุ์พืชจากศตวรรษที่ 21 ไม่สามารถปล่อยให้สถานการณ์เป็นเช่นนี้ได้ทุกคนต้องเข้าใจในงาน และความสำคัญของงานที่ตนทำ ว่าทำไปเพื่ออะไร ต้องทำอย่างไร ควรทำอะไรก่อน ทำอะไรหลัง เพื่อให้งานออกมารวดเร็วและดีที่สุด“ท่านพ่อท่านพอจะมีกระดาษกับพู่กันติดมาบ้างหรือไม่ขอรับ”ซานหู่พยักหน้า เขาเดินเข้าไปในบ้าน หยิบกระดาษ พูกัน กับแท่นฝนหมึกออกมายื่นให้ลูกชายทัน“ต่อไปเจ้าทำหน้าที่เป็นผู้ช่วยของข้า”ซานหลงยื่นของที่รับมาจากบิดาให้อี้หลันทั้งหมดซานหู่ไม่แปลกใจที่ลูกชายของเขา แต่งตั้งให้อี้หลันเป็นผู้ช่วย ด้วยความรู้ความสามารถที่มี นางต้องเป็นผู้ช่วยที่ดีให้กับลูกชายของเขาได้แน่นอนสองสามีภรรยารับรู้ถึงตัวตนของเธอตั้งแรกแล้ว  ทั้งสองคนกังวลเกี่ยวกับคุณหนู ผู้ตกยากคนนี้ไม่น้อยเหมือนกัน แต่ทุกอย่างขึ้นอยู่กับซานหลงทั้งสิ้นลูกชายของเขาโตแล้ว สามารถแบกรับภาระของครอบครัวและสามารถตัดสินใจเรื่องทั้งหมดในครอบครัวได้ด้วยตัวเอง ถึงอายุของเขายังน้อยไปบ้าง แต่มุมมองและวิธีคิดไม่ใช่เด็กๆแน่นอน ทั้งคู่จึงวางใจให้เขากระทำตามที่ต้องการ“เอาละหลายคนคงสงสัยว่านางเป็นใคร ทำไมข้าถึงให้นางมาเป็นผู้ช่วย”ซานหลงกวาดสายตามองไปรอบๆ“นางคือคุณหนูสกุลอี้  อี้หลัน ด้วยความรู้ความสามารถของนาง เหมาะสมที่จะเป็นผู้ช่วยชองข้า หวังว่าทุกคนจะไม่คัดค้าน”ทุกคนพยักหน้ารับ ซานหลงรู้สึกว่า สมาชิกครอบครัวใหญ่ของเขาจะพูดน้อยๆทุกวัน“และที่สำคัญ สถานะของนาง ขอให้ทุกคนปกปิดเอาไว้เป็นความลับ เพื่อป้องกันปัญหาต่างๆที่จะเกิดขึ้นในอนาคต ข้าไม่ได้กลัวปัญหา แต่ถ้ามันมาเร็วนัก ก็ไม่ใช่เรื่องดีสำหรับพวกเรา”เขากำชับกับทุกคน“เอาละอี้หลันเจ้าคอยจดบันทึกเมื่อข้าบอก”เขาสั่งงานเลขาคนสวยทันที นางพยักหน้ารับเล็กน้อย“วันนี้ที่เรียกทุกคนมาประชุม ก็เพื่อหารือ แนวทางในการทำงานอนาคตของครอบครัวใหญ่ของเรา ว่าจะต้องเดินไปในทิศทางไหนบ้าง อย่างไร”เขาเปิดประเด็น“สำหรับข้า การที่พวกเราจะดำรงชีวิตอยู่ได้นั้น จะต้องมีปัจจัยพื้นฐาน 4 อย่าง คือ อาหาร เสื้อผ้า ที่อยู่อาศัย และยารักษาโรค เป็นพื้นฐาน ตอนนี้ครอบครัวใหญ่ของเรามีปัจจัยเหล่นนี้ไม่เพียงพอ ทั้ง 4 หัวข้อนี้คือสิ่งที่เราจะต้องมาตกลงร่วมกันเพื่อหาแนวทางการแก้ไขปัญหา ทุกท่านมีความคิดเห็นอะไรเพิ่มเติมอีกหรือไม่”เขาเปิดประเด็นขึ้นมา“ความเห็นหรือ มี หากเราต้องการเพียงอยู่รอด ทั้ง 4 อย่างที่ว่ามายังไม่เพียงพอ เราต้องมีทหาร หรือกองกำลัง เพื่อรับประกันความปลอดภัยของเราด้วย”บิดาพูดขึ้น ซานหลงระบายยิ้มออกมา แต่ทุกคนที่อยู่ที่นี่หน้าเปลี่ยนสี เพราะพวกเขาเป็นเพียงชาวบ้านธรรมดาพวกเขาไม่เคยไผ่ฝันถึงกองกำลังของตัวเองเลยสักครั้ง ทุกอย่าถูกปล่อยให้ผ่านไปตามโชคชะตาเท่านั้น“เลขา เขียนลงไป อาหาร เครื่องนุ่งห่ม ที่อยู่อาศัย อารักษาโรค และกองกำลัง มีใครมีความเห็นอะไรอีกหรือไม่”เขาถามขึ้น คราวนี้ทุกคนเงียบ อี้หลันจดลงไปในกระดาษอย่างรวดเร็ว แววตาของเธอเต็มไปด้วยความตื่นเต้น การประชุมเป็นสิ่งแปลกใหม่สำหรับเธอ“ต่อไป เรามาเรียงลำดับความสำคัญกันเพื่อวางแนวทางในการจัดการปัญหา ข้าขอเสนออันดับ 1.อยู่อาศัย 2.อาหาร 3.เครื่องนุ่งห่ม 4.ยารักษาโรค และ 5.กองกำลัง ท่านใดมีความเห็นต่างจากข้าหรือไม่”ทุกคนพยักหน้ารับ“สรุปว่า ที่อยู่อาศัยเป็นประเด็นเร่งด่วนที่เราจะนำมาพิจารณาก่อน เลขาจด”“หัวข้อแรกที่อยู่อาศัย เรามีเวลา 2 เดือนก่อนหน้าหนาวจะมาถึง บ้านที่จะสร้างต้องสามารถป้องกันความหนาวเย็น และมีความแข็งแรงพอที่จะรับน้ำหนักของหิมะ หรือต้านพายุหิมะได้ ข้าขอเสนอ บ้านดิน ทุกท่านเห็นว่าอย่างไร”เขาเปิดประเด็น“ที่นี้มีต้นไม้มากมาย ทำไมเราไม่สร้างบ้านไม้”หม่าเหลียงพูดขึ้นเป็นครั้งแรก เขาไม่กล้าออกความเห็นจึงถามคำถามออกมาแทน“ถึงที่นี่จะมีต้นไม้มากมาย แต่การสร้างบ้านไม้ที่มีความคงทนแข็งแรง และต่อต้านสภาพอากาศ ของหน้าหนาวได้ ต้องใช้ไม้จำนวนมากและใช้ทักษะฝีมือของช่างไม้ ในการสร้างปัญหาอีกอย่างคือเราจะต้องใช้เวลามากแค่ไหนถึงจะสร้างบ้านไม้ สำหรับคน 50 ชีวิตอาศัยอยู่ ระยะเวลาเรามีจำกัด บ้านไม้จึงเป็นตัวเลขที่ไม่ดีนัก”ซานหลงแย้ง ทุกคนพยักหน้า““แล้วบ้านดินที่เจ้าจะสร้างเป็นอย่างไร”บิดาถามขึ้น“บ้านดิน มีลักษณะการสร้างคล้ายๆกับบ้านดินทั่วไปในชนบทของเรา แต่ถ้าเปลี่ยนแปลงมันนิดหน่อย เพื่อความแข็งแรง ของตัวบ้าน เราจะปั้นก้อนดินเป็นสี่เหลี่ยมเสียก่อน...”ลักษณะของบ้านดิน ถูกอธิบายออกมาแบบคร่าวๆ เพื่อให้ทุกคนพอเห็นภาพ เขายังไม่ลงรายละเอียดมากนัก เพื่อเป็นการประหยัดเวลา เมื่อทุกคนเข้าใจดีแล้ว ก็ไม่มีใครขัดอะไรขึ้นมา ทุกคนต่างเห็นด้วยกับแนวความคิดของเขา“ยอดเยี่ยมนัก วิธีการของเจ้าชั่งเหมาะและมีความเป็นไปได้สูง”บิดาออกความเห็น“หากมันทำได้อย่างที่ลูกว่ามาจริงๆ แบบนี้ใครๆก็สามารถรงบ้านของตัวเองได้”มารดาเอ่ย“แล้วพวกท่านจะได้เห็นมัน และเข้าใจว่าการสร้างบ้านอยู่นั้นไม่ได้ ไม่ได้ยากอย่างที่คิด เราไม่จำเป็นต้องลงทุนอะไรมากนักก็สามารถมีบ้านของตองได้”ซานหลงกล่าวใบหน้าของหัวหน้าทีมทุกคนที่อยู่ในการประชุม เต็มไปด้วยความตกตะลึง กับแนวความคิดและวิธีการ ของนายน้อยของมัน หากบ้านมันสร้างได้ง่ายดาย เหมือนที่ไหนน้อยอธิบายให้ฟัง คงไม่มีคนไร้บ้านหรือคนเร่ร่อน เป็น ร้อยเป็นพัน อย่างพวกมันแน่ๆ“หัวข้อต่อไป อาหาร ”“สถานการณ์เกี่ยวกับอาหารของพวกเราตอนนี้ ไม่บากมากนัก เพียงแต่เราไม่มีอาหาร พวก ธัญพืช สิ่งที่เราหาได้ตอนนี้มีเพียงอาหารสด จากป่า ซึ่งในช่วงหน้าหนาว เราไม่สามารถออกหาอาหารสดได้ และถึงตอนนั้น ราคาหารจะพุ่งขึ้นสูงมาก เราจึงจำเป็นต้องกักตุนอาหารไว้ตั้งแต่ตอนนี้ ได้จำนวนมากเพียงพอสำหรับคน 50 คน”“แบบนี้ เราต้องรีบออกล่าสัตว์ให้มากและขายพวกมันเพื่อซื้อเมล็ดธัญพืช พี่กำลังจะเก็บเกี่ยวในเดือนหน้า”ซูกวนพูดขึ้นทุกคนพยักหน้ารับ“ช่วงนี้เป็นฤดูกาลล่าสัตว์ ราคาเนื้อสัตว์จึงถูกมาก หากเราต้องการเงินที่มากพอ สำหรับซื้อเมล็ดพืช เราต้องล่าสัตว์จำนวนมากซึ่งเป็นไปได้อยาก แต่ที่สำคัญกว่านั้น เราจะไม่มีที่ขาย”ซานหู่ออกความเห็น ถึงทุกคนที่อยู่ที่นี่เป็นเพียงชาวบ้าน และขอทาน แต่พวกเขาก็ไม่ได้โง่ พวกเขาเข้าใจทันทีว่าเรื่องนี้เป็นปัญหาจริงๆ