"บ่มเพาะเถอะ ใครที่ใช้การไม่ได้จะถูกทิ้งไว้ที่นี่"เสียงใสๆ แต่เต็มไปด้วยอำนาจบารมีจากองค์หญิงลี่หลิงผู้ไร้หัวใจ
ที่นี่ห่างจากปากทางเข้ามิติพอสมควร และลึกเข้าไปช่วงกลางของมิติฝึกฝน มันจึงเต็มเป็นด้วยอสูรและปีศาจที่ซงเยี่ยไม่เคยเจอและด้วยอุปกรณ์หรือทักษะบางอย่าง องค์ฮ่องเต้สามารถบันทึกและย้ายคืนมายังตำแหน่งที่บันทึกไว้ได้
คล้ายกองทัพขนาดย่อมๆ เครื่องไม้เครื่องมือต่างๆพลั่งพร้อม มีกระทั้งเครื่องยิงหินแบบเคลื่อนที่เร็ว รถเสบียง และรถบรรทุกขนถ่ายทรัพยากร
ทุกๆตำแหน่งจะถูกกระจายไปตามกองทัพ ยกเว้นเพียงตำแหน่งราชองครักษ์ ที่ต้องคอยป้องกันเจ้าเหนือหัว
แบ่งตามสีเสื้อ ทองแดง เงิน และ ทอง จำนวน 20:10:2 คน ซงเยี่ยมีหน้าที่อารักขาองค์หญิงลีี่หลิงโดยตรง แม้เธอจะต้องการหรือไม่ก็ตาม
เพล้งๆๆๆๆๆๆ!!! ...บูมมๆๆๆๆๆๆ"สังหารด้วยจิต!
อึ้งไปทั้งกองทัพ ..
ห่างไกลจากศัตรูถึงเพียงนั้น กลับถูกสังหารลงง่ายๆ"องครักษ์เสื้อทองผู้มาใหม่ ไม่ธรรมดาเลย" ฮ่องเต้ชื่นชมด้วยใจจริง
"อยู่ในระหว่างอารักขาองค์หญิง ยังกล้าปล่อยปะละเลย!!"แต่ก่อนที่ซงเยี่ยจะใช้สายตามอง..
"ข้าไม่จำเป็นต้องมีผู้อารักขาด้วยซ้ำ และคนไร้ประโยชน์เช่นท่าน หากพูดจาไร้สาระอีก ข้าจะสั่งให้ทหารตัดลิ้นซะ!!"แม้จะ#คืนสภาพได้ แต่ชั่วจังก็กลัวเจ็บตัวและเสียหน้าเช่นกัน ..ชายหนุ่มหุบปากลงในทันที
"หากไม่จำเป็นต้องอารักขา ข้าซงเยี่ยขอพักในรถสักครู่"จากนั้นกระโดดขึ้นรถเสบียงทันที
"จองหอง..ไอ้คน.." พูดยังไม่ขาดคำ ลิ้นถูกตัดลงทั้งที่พูดยังไม่เสร็จ
ลิ้นสามนิ้ว"อูกกกก โอยยยๆๆ" เก็บลิ้นขึ้นมา มือกุมปากอยู่อย่างนั้น
องค์หญิงลี่หลิงลงมือด้วยพระองค์เอง..นับเป็นเกียรติแก่วงค์ตระกูลชั่วแล้ว