จอมเวทย์สุวรรณภูมิ (ฉบับสมบูรณ์)

    ตอนที่ 15 ลิ้นสามนิ้ว


    ดุจโองการจากสวรรค์..แต่มิใช่จากองค์ฮ่องเต้ ?
    "บ่มเพาะเถอะ ใครที่ใช้การไม่ได้จะถูกทิ้งไว้ที่นี่"เสียงใสๆ แต่เต็มไปด้วยอำนาจบารมีจากองค์หญิงลี่หลิงผู้ไร้หัวใจ
    ที่นี่ห่างจากปากทางเข้ามิติพอสมควร และลึกเข้าไปช่วงกลางของมิติฝึกฝน มันจึงเต็มเป็นด้วยอสูรและปีศาจที่ซงเยี่ยไม่เคยเจอและด้วยอุปกรณ์หรือทักษะบางอย่าง องค์ฮ่องเต้สามารถบันทึกและย้ายคืนมายังตำแหน่งที่บันทึกไว้ได้
    คล้ายกองทัพขนาดย่อมๆ เครื่องไม้เครื่องมือต่างๆพลั่งพร้อม มีกระทั้งเครื่องยิงหินแบบเคลื่อนที่เร็ว รถเสบียง และรถบรรทุกขนถ่ายทรัพยากร
    ทุกๆตำแหน่งจะถูกกระจายไปตามกองทัพ ยกเว้นเพียงตำแหน่งราชองครักษ์ ที่ต้องคอยป้องกันเจ้าเหนือหัว
    แบ่งตามสีเสื้อ ทองแดง เงิน และ ทอง จำนวน 20:10:2 คน ซงเยี่ยมีหน้าที่อารักขาองค์หญิงลีี่หลิงโดยตรง แม้เธอจะต้องการหรือไม่ก็ตาม
    เพล้งๆๆๆๆๆๆ!!! ...บูมมๆๆๆๆๆๆ"สังหารด้วยจิต!
    อึ้งไปทั้งกองทัพ ..
    ห่างไกลจากศัตรูถึงเพียงนั้น กลับถูกสังหารลงง่ายๆ"องครักษ์เสื้อทองผู้มาใหม่ ไม่ธรรมดาเลย" ฮ่องเต้ชื่นชมด้วยใจจริง
    "อยู่ในระหว่างอารักขาองค์หญิง ยังกล้าปล่อยปะละเลย!!"แต่ก่อนที่ซงเยี่ยจะใช้สายตามอง..
    "ข้าไม่จำเป็นต้องมีผู้อารักขาด้วยซ้ำ และคนไร้ประโยชน์เช่นท่าน หากพูดจาไร้สาระอีก ข้าจะสั่งให้ทหารตัดลิ้นซะ!!"แม้จะ#คืนสภาพได้ แต่ชั่วจังก็กลัวเจ็บตัวและเสียหน้าเช่นกัน ..ชายหนุ่มหุบปากลงในทันที
    "หากไม่จำเป็นต้องอารักขา ข้าซงเยี่ยขอพักในรถสักครู่"จากนั้นกระโดดขึ้นรถเสบียงทันที
    "จองหอง..ไอ้คน.." พูดยังไม่ขาดคำ ลิ้นถูกตัดลงทั้งที่พูดยังไม่เสร็จ
    error loadedลิ้นสามนิ้ว
    "อูกกกก โอยยยๆๆ" เก็บลิ้นขึ้นมา มือกุมปากอยู่อย่างนั้น
    องค์หญิงลี่หลิงลงมือด้วยพระองค์เอง..นับเป็นเกียรติแก่วงค์ตระกูลชั่วแล้ว