โคลนไม่้าเสียเวลาไปอย่างเปล่าประโยชน์ เขาเรียกไอเทมของตนเองออกมาเพื่อตรวจสอบพวกมันในระหว่างเดินทางไปรับภารกิจเปลี่ยนอาชีพ
“ตรวจสอบ”
ผ้าคลุมหมีนิล Rank: D
STR 1 / AGI 4 / VIT 4 / LUK 1
ผ้าคลุมขนสัตว์ ถูกตัดเย็บขึ้นอย่างประณีตจากขนของหมีั์สีนิล สร้างโดย ชี สมิธ แห่งเรนเดียร์
เสื้อเกราะส่วนบนหมีนิล Rank: D
VIT 8
เกราะหนัง ผลิตจากหนังของหมีั์สีนิล มีความเหนียวและทนทานเป็พิเศษ สร้างโดย วอร์โน่ สมิธ แห่งเรนเดียร์
กางเกงผ้าฝ้าย
AGI 2 / VIT 1
กางเกงทั่วไป สร้างโดย ชี สมิธ แห่งเรนเดียร์
รองเท้าหนัง
AGI 2 / LUK 1
รองเท้าหนังกวาง สร้างโดย วอร์โน่ สมิธ
สัตว์ปรสิต (รูปแบบ: เข็มขัด) Lv.1 Rank: B
STR 25 / INT 15
รูปแบบที่ 1 เข็มขัดปรสิต เปลี่ยนสัตว์ปรสิตเป็เข็มขัด ดูดกลืนพลังชีวิตของผู้ใช้ ยิ่งดูดกลืนมากเท่าไหร่ยิ่งแข็งแกร่งขึ้นเท่านั้น ไม่สามารถมีเลเวลมากกว่าผู้ใช้ได้ โปรดระวัง...เมื่อมันแข็งแกร่งขึ้น ย่อมหมายถึงพลังดูดกลืนที่มากขึ้นตามไปด้วย
รูปแบบที่ 2 ดาบปรสิต เปลี่ยนสัตว์ปรสิตเป็ดาบ เผาผลาญพลังชีวิตของผู้ใช้และสัตว์ปรสิตพร้อมกันในระดับสูงสุด รูปแบบจะสิ้นสุดลงเมื่อถูกยกเลิกหรือพลังชีวิตของคนใดคนหนึ่งหมดลง
รูปแบบที่ 3 สัตว์ปรสิต เปลี่ยนสัตว์ปรสิตเป็สิ่งมีชีวิต ปลดปล่อยพลังชีวิตที่ดูดกลืนมาทั้งหมดเป็พลัง รูปแบบสิ่งมีชีวิตมีระยะเวลาอยู่ได้ 5 นาที เมื่อหมดระยะเวลาสัตว์ปรสิตจะกลับไปเป็เลเวล 1
“สมกับเป็ไอเทมแรงค์ B! แค่อ่านความสามารถของมันก็รับรู้ได้ถึงความสุดยอด แต่รูปแบบดาบนั่นดูอันตรายเกินไปแฮะ ไม่เหมาะกับคนที่ถือคติปลอดภัยไว้ก่อนแบบฉันเท่าไหร่”
“ต่อไปก็เป็ตาของเ้านี่แล้ว” คนพูดเสร็จก็หยิบอัญมณีสีเขียวออกมาจากช่องเก็บของ พลางเดินลัดเลาะไปตามเส้นทาง
“ตรวจสอบ”
อัญมณีแห่งการจุติ (เขียว)
หินเวทมนตร์ที่ใช้ในการยกระดับ (Rank) อุปกรณ์ มีเพียงแค่คนของเผ่าผู้วิเศษเท่านั้นที่รู้วิธีงานไอเทมเหล่านี้ โปรดระวัง...หากล้มเหลวในการใช้งาน อุปกรณ์ดังกล่าวจะถูกทำลายไปด้วย
“ยกระดับ? นั่นหมายความว่าถ้าฉันใช้หินนี่กับเข็มขัดปรสิต มันจะแข็งแกร่งขึ้นอย่างนั้นเหรอ ฟังดูไม่เลว แต่อะไรคือเผ่าผู้วิเศษ?”
“เฮ้พี่ชาย คุณรู้จักเผ่าผู้วิเศษไหม” โคลนลองถามชายที่ยืนอยู่ริมถนนโดยไม่ได้คาดหวังอะไรมากนัก เมื่อสงสัยคุณก็แค่ถามมันออกไป การถามนั้นไม่มีต้นทุน ไม่มีเหตุผลอะไรที่เขาจะต้องเก็บความสงสัยนั่นไว้กับตัว
คนถูกถามมองสำรวจโคลนั้แ่หัวจรดเท้า โคลนคิดว่าคงเป็ปฏิกิริยาทั่วไป ชายคนนี้กำลังคาดเดาว่าเขาเป็ NPC หรือผู้เล่น
“เอ่อ...ไม่รู้สิ ฉันแค่เคยได้ยินผ่าน ๆ จากพวก NPC ที่พูดคุยกัน ดูเหมือนว่าพวกนั้นจะเป็ชนเผ่าที่ปกครองโลกแห่งนี้อยู่อะไรทำนองนั้นมั้ง”
“ปกครองโลก? ฉันคิดว่ามนุษย์จะปกครองโลกแห่งนี้อยู่ซะอีก”
“ใช่ไหมล่ะ! ตอนแรกที่ฉันได้ยินจากพวก NPC ก็ช็อกไปเหมือนกัน เมื่อรู้ว่ามนุษย์ไม่ได้เป็ใหญ่ในที่แห่งนี้”
“ใครจะไปรู้ โลกนี่อาจจะมีเผ่าพันธุ์อื่นที่มีมันสมองใหญ่กว่ามนุษย์อาศัยอยู่ก็ได้” โคลนพูดติดตลกก่อนจะขอบคุณชายที่ให้ข้อมูลแก่เขา
หลังจากเดินเข้ามาในสถานให้บริการนักผจญภัยหน้าใหม่ โคลนเปิดหน้าต่างสถานะขึ้นมาเพราะนึกได้ว่าตนเองยังไม่ได้ใช้โบนัสพอยต์เลยั้แ่เลเวลอัพครั้งก่อน ส่งผลให้แถบโบนัสพอยต์ในหน้าต่างสถานะมีแต้มคงเหลืออยู่ถึง 10 แต้ม เขาตัดสินใจอยู่นานจนในที่สุดก็เลือกใช้โบนัสพอยต์ทั้งหมดไปกับค่า AGI
ที่โคลนฝืนใจตนเองไม่เพิ่มค่า VIT อีกต่อไป เพราะเขาได้พบเจอกับประสบการณ์ที่เลวร้ายในระหว่างที่สู้กับาาและราชินีแมงมุม โคลนรู้สึกว่าพื้นฐานความเร็วของเขายังไม่สูงพอ ขนาดที่ว่าแม้โคลนจะใช้โมสต์แล้วก็ตาม แต่มอนสเตอร์พวกนั้นกลับป้องกันการโจมตีของโคลนได้อย่างง่ายดาย ถึงแม้ว่าเหตุผลส่วนหนึ่งเป็เพราะแมงมุมพวกนั้นไม่ได้ใช้สายตาในการมองศัตรูเป็หลัก จึงไม่ได้รับผลจากการลดความสามารถในการมองเห็น แต่อย่าลืมว่าโมสต์นั้นก็ช่วยเพิ่มความเร็วให้กับโคลนชั่วระยะเวลาหนึ่งด้วยเช่นกัน แต่นั่นก็ยังไม่เพียงพอให้เขาโจมตีพวกมันได้อยู่ดี หากโคลนยังปล่อยให้เป็เช่นนี้ต่อไป ในอนาคตหากเขาต้องเจอกับศัตรูที่ไม่ใช้สายตาเป็หลักอีกครั้ง ชายหนุ่มจะต้องตกที่นั่งลำบากแน่นอน
เหตุผลที่สองที่โคลนตัดสินใจเพิ่มค่า AGI เพราะความเร็วพื้นฐานส่งผลกับทักษะโมสต์ของเขา นี่เป็เื่ที่โคลนเล็งไว้ั้แ่อ่านคำอธิบายทักษะครั้งแรก อีกทั้งค่า AGI ก็ส่งผลดีต่ออาชีพที่เขาจะเลือกเล่นด้วย และเหตุผลข้อสุดท้าย โคลน้ากลับไปแก้แค้นราชินีแมงมุม...
‘ฉันจะต้องแข็งแกร่งขึ้น! จะไม่มีเหตุการณ์อย่างในดันเจี้ยนเกิดขึ้นอีกต่อไป! อาชีพที่ฉันจะเล่นต้องเป็อาชีพที่มีความสามารถในการสังหารศัตรูทุกคนที่ขวางทางฉันได้ และในทางกลับกันมันต้องเป็อาชีพที่มีความสามารถในการเอาตัวรอดสูง เพราะฉันไม่อาจมีชีวิตที่สองได้เหมือนคนอื่น ๆ’
“ยินดีต้อนรับนักผจญภัยหน้าใหม่ คุณ้าเลือกอาชีพอะไรครับ” เสียงของ NPC ดังขึ้น ทำให้โคลนหยุดนึกถึงภาพเหตุการณ์ในดันเจี้ยนทันที
“นักฆ่า” โคลนกล่าวเสียงเรียบ
“กรุณาวางมือลงบนหน้าจอด้วยครับ” NPC ดันหน้าต่างของระบบมาทางโคลน ชายหนุ่มเห็นอย่างนั้นจึงทำตามอย่างว่าง่าย
“ลงทะเบียนเรียบร้อย ระบบจะจัดส่งภารกิจไปให้นักผจญภัยในหนึ่งชั่วโมง”
หลังออกมาจากอาคารนักผจญภัยหน้าใหม่ โคลนมุ่งหน้าไปยังร้านขายอาวุธและชุดเกราะของคู่สามีภรรยา ชีและวอร์โน่ สมิธ ทันที ในตอนแบ่งรางวัลจากาาแมงมุม โคลนจงใจเลือกเขี้ยวของาาแมงมุมเพราะ้าอาวุธชิ้นใหม่ที่มีประสิทธิภาพกว่าอาวุธแรงค์ F ทั่วไปที่เขาใช้อยู่
ในระหว่างที่เดินผ่านลานกว้างกลางเมือง โคลนพบเห็นผู้เล่นจำนวนมากภายในลานกว้างแห่งนี้ ถึงแม้ว่ามันจะยังเช้าตรู่อยู่ก็ตาม และไม่ทราบว่าเขาคิดไปเองหรือเปล่า แต่โคลนรู้สึกว่าผู้เล่นที่เมืองเรนเดียร์มีจำนวนเพิ่มขึ้นจากวันแรกที่เขาเข้าเมืองมาอย่างเห็นได้ชัด บางส่วนก็ยืนค้นหาภารกิจที่บอร์ดภารกิจ บางส่วนก็กำลังจับกลุ่มปาร์ตี้กันอยู่
มีผู้เล่นหลายกลุ่มกำลังพูดคุยถึงเหตุการณ์ต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นใน่เวลา 16 วันที่โคลนติดอยู่ในดันเจี้ยน โคลนจึงอดไม่ได้ที่จะเอียงหูฟังอย่างตั้งใจ หนึ่งในเหตุการณ์ที่ถูกพูดถึงมากที่สุดคือตอนนี้มีผู้เล่นที่ปลดล็อกเงื่อนไขการได้รับทักษะส่วนตัวครบทั้ง 10 อันดับแล้ว แต่นั่นยังไม่ใช่หัวข้อหลักที่พวกเขาพูดคุยกัน สิ่งที่ระบบประกาศออกมาหลังจากนั้นต่างหากคือสิ่งที่โคลนให้ความสนใจ
“เนื่องจากมีผู้เล่นที่ปลดล็อกเงื่อนไขทักษะส่วนตัวครบทั้ง 10 อันดับแล้ว และเพื่อเป็รางวัลตอบแทนแก่ผู้เล่นทั้ง 10 คน ระบบขอประกาศให้ทราบว่า...หลังจากนี้อีก 7 วัน ระบบจะยกเลิกข้อจำกัดการได้รับทักษะส่วนตัวทักษะที่สองของผู้เล่นทั้ง 10 ออก
ผู้เล่นทั้ง 10 ไม่จำเป็ต้องเก็บระดับทักษะส่วนตัวทักษะแรกให้ถึงระดับ 15 เพื่อให้ได้มาซึ่งทักษะส่วนตัวทักษะที่สองอีกต่อไป รางวัลนี้มีผลเฉพาะแค่ทักษะส่วนตัวทักษะที่สองเท่านั้น สำหรับทักษะส่วนตัวลำดับถัดไป ผู้เล่นยังจำเป็จะต้องเก็บระดับทักษะก่อนหน้าให้ถึงระดับ 15 ก่อนเช่นเดิม” ผู้เล่นคนหนึ่งพูดเลียนแบบเสียงของระบบอย่างออกรสออกชาติ
โคลนดีใจเป็อย่างมากกับรางวัลในครั้งนี้ เพราะั้แ่ที่เขาได้ทักษะโมสต์มาจนถึงตอนนี้ ระดับของมันก็ยังคงค้างอยู่ที่เลเวลหนึ่งเช่นเดิมไม่เปลี่ยนแปลง หากไม่มีรางวัลนี้ เขายังคิดไม่ออกเลยว่าจะต้องใช้เวลาอีกนานเท่าไหร่เพื่อทำให้มันไปถึงระดับ 15
“อ้าว...นั่นพ่อหนุ่มเกราะหมีนี่ หายไปนานเลย กลับมาคราวนี้้าอะไรล่ะ” วอร์โน่ที่เห็นโคลนเดินมาแต่ไกลก็ทักทายอย่างรู้งาน
โคลนหยิบเขี้ยวของาาแมงมุมออกมาสองชิ้นก่อนจะส่งไปให้ชายวัยกลางคน “ข้า้าอาวุธแรงค์ B 2 ชิ้นภายในวันนี้”
“พรืด!” วอร์โน่หัวเราะขำทันทีที่ได้ยินคำพูดของโคลน “พ่อหนุ่ม...การสร้างอาวุธแรงค์ B ไม่ใช่ปัญหา แต่เ้าคงไม่คิดว่ามันง่ายเสียจนยื่นวัตถุดิบมาให้ข้าแค่สองชิ้น แล้วหวังว่ามันจะสำเร็จทั้งสองครั้งหรอกนะ ถ้าเ้าไม่เชื่อใจข้ามากก็คงเป็เพราะเ้าคิดง่ายเกินไป แต่ดู ๆ แล้วคงเป็อย่างหลังมากกว่า และเื่เวลาก็ลืมไปได้เลย วันนี้ไม่มีทางเสร็จได้ทัน”
“ถ้าอย่างนั้นท่าน้าเวลาเท่าไหร่ สำหรับการสร้างอาวุธแรงค์ B ให้ข้าอย่างน้อยหนึ่งชิ้น โดยผิดพลาดได้เพียงแค่ครั้งเดียว เพราะข้ามีวัตถุดิบเพียงเท่านี้จริง ๆ” โคลนเน้นเมื่อพูดถึงจำนวนวัตถุดิบที่เขามี
“ข้า้าสามวัน สำหรับอาวุธแรงค์ B หนึ่งชิ้น” วอร์โน่ตอบ
“นั่นช้าเกินไป ข้าจะจ่ายค่าแรงเพิ่มให้ หากท่านทำมันเสร็จภายในเย็นวันพรุ่งนี้”
“ตกลง! แต่งานด่วนแบบนี้ ข้าไม่รับประกันว่ามันจะสำเร็จ”
“ข้าเชื่อใจท่าน”
“ดี! ในฐานะคนของตระกูลสมิธ ข้าจะทำมันอย่างเต็มที่แน่นอน ว่าแต่เ้า้าอาวุธแบบไหน” วอร์โน่ถามเื่สำคัญ
“ข้า้ามีดสั้น” โคลนตอบ “ท่านจะคิดค่าแรงเท่าไหร่”
“2000 โกลด์”
“แพงขนาดนั้นเชียว?” โคลนใกับราคาเล็กน้อย ต้องบอกก่อนว่านี่ไม่ใช่ราคาของอาวุธแรงค์ B แต่เป็เพียงค่าแรงสำหรับการสร้างอาวุธขึ้นมา
“ฮ่า ๆ พ่อหนุ่ม...นี่อาวุธแรงค์ B เชียวนะ ข้าคิดแค่ 2000 ถือว่าถูกมากแล้ว ถ้าไม่ใช่เ้าไม่ได้ราคานี้แน่นอน”
“ตอนนี้ข้ามีติดตัวอยู่แค่ 600 โกลด์ ข้าจะรีบไปรวบรวมเงินมาให้แล้วกัน”
“เอาอย่างนี้พ่อหนุ่ม อย่างไรเราก็ยังต้องทำธุรกิจกันอีกนาน วันนี้เ้าจ่ายให้ข้าก่อน 500 โกลด์ และส่วนที่เหลือค่อยให้ข้าตอนวันมารับอาวุธ เ้าคิดว่าไง...”
“ถ้าอย่างนั้นก็เยี่ยมไปเลย ขอบคุณครับ” โคลนจ่ายเงินให้วอร์โน่ไป 500 โกลด์ทำให้ตอนนี้เขาเหลือเงินอยู่ในกระเป๋า 156 โกลด์ วอร์โน่รับเงินไปก็ขอตัวไปเริ่มทำงานทันทีเพราะเขายังต้องแข่งกับเวลา
ในระหว่างนี้เองระบบก็แจ้งเตือนให้โคลนรู้ว่าภารกิจเปลี่ยนอาชีพถูกส่งมาแล้ว
“เมื่อสองเดือนก่อนในระหว่างที่เ้าชายที่สามแห่งเรนเดียร์ไปเที่ยวเล่นนอกกำแพงเมือง ได้ทำมีดสั้นของดูต่างหน้าของมารดาตกหล่นขณะหนีจากการไล่ล่าของโจรป่า จงไปยังพิกัดที่ระบุ สังหารหัวหน้าโจรป่าและชิงมีดสั้นกลับคืนมามอบให้เ้าชาย โปรดระวัง...หากล้มเหลวจะไม่สามารถรับภารกิจอาชีพนักฆ่าได้อีก” โคลนอ่านออกเสียง
“นี่มันบ้าอะไรกัน ภารกิจที่รับได้เพียงครั้งเดียว หากฉันล้มเหลวแปลว่าจะไม่สามารถเล่นอาชีพนักฆ่าได้ตลอดไปงั้นเหรอ”
11K
