งานเลี้ยงคืนนี้เอ๋คิดะรวบหัวรวบหางริว ด้วยการวางยาปลุกเซกส์ เหมือนที่เคยใช้มุกนี้กับเหยื่อรายเก่าที่ผ่านมา
ทุกคนมาถึงงานเลี้ยง
พีท*วันนี้ขอบคุณเ้านายมากนะคับที่เลี้ยงพวกเรา
ริว*ทุกคนไม่ต้องเกรงใจ เดือนนี้เราเหนื่อยกันมามากแล้วหาที่นั่งกันตามสบาย
ริวจงใจหาที่นั่งติดกับพราว พราวรู้สึกอึดอัดพราะเอ๋เกาะริวไม่ยอมห่าง ระหว่างนั้นทุกคนร้องเพลงจนมาถึงตาพราว ทุกคนยุให้พราวร้องพราวก็ขัดไม่ได้ พราวเลือกร้องเพลงลูกทุ่งเสียงก็เพี้ยนจนทุกคนบอกให้วางไมล์ พราวก็รู้สึกอาย แต่มีชายหนุ่ม 2 คนที่มองยังไงก็ว่าเธอร้องเพลงเพราะ นั่นคือ ริวกับวาโย ริวเห็นสายตาของวาโยที่มองเมียตัวเองก็ไม่ชอบใจ ในระหว่างที่ทุกคนกำลัง ชุลมุนเอ๋แอบบวางยา ในน้ำปล่าวของริว แต่พราวดันหยิบแก้วผิดกินน้ำริว
ริว*คุณ นั่นแก้วผม
พราว*อ้าวขอโทดค่ะ คุณจะเอาคืนมั้ย
ริว*ไม่ล่ะคุณเอาไปเถอะ
หลังจากปาร์ตี้เลิกทุกคนกลับบ้าน
เอ๋*ทำไมริวยังไม่มีอาการอะไรเลย จึงเข้าไปหาริว คุณริวคะ พอดีเอ๋ไม่ได้เอารถมาคุณริวไปส่งหน่อยได้มั้ยคะ
ริว*ได้ เชิญคับ
ริวไปส่งเอ๋โดยมีพีทขับรถ เอ๋รู้สึกขัดใจเป็อย่างมากแต่ก็พยายามอ่อยริว แต่ริวก็ไม่มีท่าทีสนใจจนเอ๋คิดว่ายาที่ให้ริวกินมันไม่ได้ผล ริวส่งเอ๋แล้วตรงกลับคอนโดทันทีเพราะเป็ห่วงพราว
ระหว่างที่พราวขับรถกลับ ทำไมมันร้อนๆๆว่ะ เหล้าก็ไม่ได้กิน พราวเหงื่อแตกพร้อมถอดเสื้อแขนยาวออก พอถึงห้องหลังจากอาบน้ำเสร็จอาการพราวเริ่มหนักเพราะยาออกฤทธิ์ ริวมาถึงห้องเห็นรองเท้าพราวกลับมาแล้วก็เข้าห้องตัวเองกำลังจะถอดเสื้ออาบน้ำ เสียงเคาะประตูดังขึ้น ริวเปิดประตูพรวก็กอดริวทันที พร้อมกับบอกว่าตัวเองร้อนมากอยากถอดเสื้อ พร้อมกับลงมือปล้ำริวทันที นี่คุณเมาใช่มั้ยแล้วก็นึกได้ว่าพราวไม่ได้กินเหล้าน่าจะโดนยาที่เธอดื่มแทนเขาไป ก็พยายามพลักพราวออก พราวก็ดันริวล้มลงบนเตียงแล้วจูบริวจนริวเคลิ้ม พร้อมทั้งดูดที่ซอกคอของริวจนเป็รอยแดง ริวก็พยายามสู้แต่ด้วยความรักที่มีให้พราวกับความปราถนาที่เกินยับยั้ง ริวจึงปล่อยให้พราวลงมือกับเขา ขณะที่ริวกำลังจะตกเป็ของพราวจริง พราวก็สลบไปก่อน ริวถอนหายใจแบบไม่รู้จะดีใจหรือเสียใจดี ริวจัดการห่มผ้าให้พราว แล้วหอมเบาๆๆ แล้วไปอาบน้ำ เขาเห็นรอยแดงที่คอแล้วนึกถึงฉากเล่าร้อนเมื่อกี้ แกจะคิดบบนี้ไม่ได้นะเว้ย เขาไม่รู้สึกตัวเอาเปรียบเขาไม่ได้ ออกจากห้องน้ำมาเขาเห็นพราวอดคิดไม่ได้อีกเลยตบตัวเองที่นึงแล้วใส่เสื้อผ้า นึกอะไรดีๆออก
เช้าวันต่อมาพราวตื่นขึ้นมาเห็นตัวเองนอนกอดริวใ ทบทวนเื่เมื่อคืน แต่จำได้รางๆ รีบถีบริวตกเคียง
ริว*คุณถีบผมทำไม
พราว*คุณทำอะไรฉั้น
ริว*ผมเนี่ยะนะทำอะไรคุณ นี่ห้องผม
พราวเอ๋อไปชั่วขณะ
พราว* ไม่รู้เหละฉั้นเป็ผู้หญิง ฉั้นเสียเปรียบ แล้วเรามีอะไรกันมั้ย
ริว*เื่แบบนี้คุณจำไม่ได้เลยเหรอ
แล้วพราวก็สังเกตุเห็นคอริวแดงเพราะฝีมือของเธอ ใวิ่งหนีกลับห้องไป ไม่แน่ๆๆ ไม่มีทางฉั้นไม่ทำอะไรแบบนั้นถ้ามีฉั้นต้องรู้สึกซิทำไมฉั้นไม่รู้สึก พราวมั่นใจว่าไม่เสียตัวให้ริวแ
ที่โรงงานพราวพยายามหลบหน้าริว
แต่ก็เดินมาเจอข่าวซุบซิบ ของพนักงานพูดกัน
แกเห็นคอนายมั้ย นายโดนกินมา หรือแกว่าไง ไม่มั้งแกใครจะอาจหาญกล้ากินนายว่ะแกนาย อาจแพ้อะไรก็ได้
พราวหน้าชาเห็นพนักงานคุยกันรีบเดินหนี
แต่ไม่พ้น มีเื่ด่วน ต้องเข้าประชุม ที่ประชุมทุกคนพร้อมหน้าวันนี้โรสก็เข้าประชุมด้วย
ริว❗️วันนี้ที่เรียกทุกคนมา มีประเด็นใหญ่ เรานับสต๊อกสิ้นเดือน เราพบว่า material เราหายไปหลายล้าน เพราะฉะนั้นทุกคน ไปหามาว่า เราหลุด process ไหนไป
ริวสั่งทุกคนอย่างซีเรียด มีคำถามจะถามมั้ย ทุกคนเงียบ
ระหว่างกำลังจะเลิกประชุม ปูเป้เสนอหน้าถาม นายคะนายไม่สบายหรือปล่าวคะ คอนายแดงๆไปโดนอะไรมาคะ
โรส❗️ไหนพี่ดูซิ
ริว❗️ผมไม่ได้เป็ไร พี่โรส แพ้ฝุ่นในห้องอ่ะ
พีทยิ้มขำทำให้โรสเดาได้ เบาๆหน่อยล่ะกัน เดียวเสียสุขภาพ โรสแซว พราวยืนอยู่อายหน้าแดง
ปูเป้❗️ให้ปูไปช่วยทำความสะอาดห้องให้มั้ยคะ
ทุกคนพูดเสียงเดียวกัน ไม่ต้อง
พราวพยามจะเดินหนี แต่เจอเสียงเรียก คุณพราวไปพบผมที่ห้องตอนนี้
พราว❗️ค่ะ
ที่ห้องทำงานริว
ริว❗️คุณหลบหน้าปมทำไม ไม่คิดรับผิดชอบสิ่งที่ทำเหรอ
พราว❗️เบาๆคุณไปคุยกันที่บ้าน เดี๋ยวใครมาได้ยิน
ฉั้นยอมทำตามที่คุณบอกทุกอย่างแต่คุณห้ามพูดเื่นี้ที่ รง โอเครมั้ย
ริว❗️ได้ งั้นวันนนี้คุณทำกับข้าว ผมจะกลับไปกิน
พราว❗️ได้ๆค่ะ จัดให้เลยไม่มีอะไรเเล้วใช่มั้ยคะ ขอตัวก่อนนะคะ แล้วรีบชิ่งออกจากห้องอย่างไว
เย็นวันนั้น พราวทำอาหารรอริว เธอทำอาหารเก่ง จนริวชมว่าคนเหมาะเป็แม่บ้านมาก
พราว❗️ไม่เหมาะหรอกแม่ฉั้นสอนมาไม่กี่อย่าง อีกอย่างฉั้นชอบเป็ engineer มากกว่า
ล่าแล้พราวเอาน้ำอุ่นมาประคบคอให้ริว ตรงที่เธอทำเป็รอยทั้ง 2 สบตากัน อย่างลึกซึ้ง เกือบจะจูบกันแต่เสียงโทรศัพท์ริวดังขึ้นทั้ง 2 คนจึงได้สติ แม่ริวโทรมาให้หาเวลาพาพราวไปทานข้าวที่บ้าน ริวรับคำถ้าเขามีเวลาเขาจะพาเธอไป
ต่อมา
เอ๋เข้าหาริวหนักขึ้น เย็นนั้น เอ๋ชวนริวไปกินข้าวเย็นริวตอบตกลงเพราะ้าหาข้อมูลจากเอ๋ ที่หน้า โรงงานเอ๋ขึ้นรถไปกับริวพราวออกมาเห็นพอดีจึงเดินเลยไปกับกลุ่มเพื่อนขอเธอ ริวแอบมองกลัวว่าพราวจะเข้าใจผิด
พวกเราวเดินผ่านไปแล้วคุยกัน
ฝน*แกว่าพี่เอ๋เขาจ้องจะงาบนายป่าวว่ะ
พราว*ไม่รู้ซิ
วาโย*แอบมองพราวก็ไม่ได้ตอบฝน
ฝน*อิจฉาอ่ะ ใครได้เ้านายไปนี่โชคดีมาก ทั้งฉลาด ทั้งหล่อ ทั้งรวย
พราว*เพ้อเจ้อไปเถอะวันนี้ฉั้นรีบกลับบ้าน
ฝน*ทำไมอ่ะแกหรือว่า
พราว*ขยิบตา ฉั้นมีซีรีย์ใหม่ที่ต้องดู
ฝนแอบกระซิบ คิดว่าสามีแกมา พราวคิดได้ยังไม่ได้บอกฝนนี่ว่าคนที่ตัวเองแต่งงานด้วยคือริวที่ฝนเพ้อไปเมื่อกี้
ที่ห้องพราวนั่งร้องไห้ไม่หยุด ริวกลับได้ยินเสียงพราวร้องไห้ ก็เคาะประตูแต่ไม่มีเสียงตอบ พราวนั่งหันหลังร้องไห้ ไม่พุดกับเขา
ริว*คุณเป็อะไร ทำไมร้องไห้
พราวก็หันหลังไม่ยอมตอบ ริวก็พูดต่อ คุณเสียใจเหรอที่ผมไปกับคุณเอ๋ ผมทำไปเพราะเื่งานคุณอย่าโกรธผมเลยนะ คุณเป็แบบนี้ ผมใจไม่ดีเลย พราวก็ไม่ยอมพูดกับเขา ผมชอบคุณคนเดียวผมไม่เคยชอบคนอื่นนอกจากคุณ ผมบอกว่าชอบคุณทำไมคุณไม่หยุดร้องล่ะ พราวก็เงียบ ริวเลยเอามือจับใหล่พราว พราวรีบหันมาแล้วเช็ดน้ำตา
พราว*คุณว่าอะไรน๊ะ พร้อมกับถอดหูฟังออก
ริว* อึ้งไปสามวินาที ที่เขาพูดไปเธอไม่ได้ยิน คุณร้องไห้ทำไม
พราว*ป่าว
พราวที่มือมือถืออยู่เอาซ่อน คุณดูซีรีย์ แล้วร้องไห้เนี่ยนะผมคุยกับคุณตั้งนาน เสียเวลาจริงๆ ไหนดูเื่อะไรของดูหน่อย พราวไม่ให้ดูเพราะเธอกำลังดูเลิฟซีนซึ้งอยู่ทั้งคู่แย่งโทรศัพท์กันจนล้มบนที่นอน ริวอาศัย่ที่พราวเผลอทำเธอคอแดงแต่หนักกว่าที่เธอทำเขาอีก เธอโมโหเขามากข้างหมอนใส่เขาทันทีแต่เขาก็ไม่สนเดินหนีเธอไป ช้าววันต่อมารอยแดงไม่หาย แต่เธอฉลาดเอา เมคอัพมาปิดทำให้ริวสงสัยว่ารอยหายไปได้ไง เมื่อไปถึงโรงงาน วันนี้เป็วันเล่นกีฬาสีภายในบริษัท ประธานใหญ่พ่อและแม่ของริวมาเปิดงาน ทุกคนต้อนรับพร้อมหน้า คุณอัมพรเข้ามาทักแล้วจับมือพราวจนพราวกลัวทุกคนรู้ว่าพวกเขาเป็อะไรกัน
อัมพร* นู๋พราวไม่ไปหาฉั้นเลย
พราว*เดี๋ยวนู๋มีเวล๋าจะไปเยี่ยมคุณท่านแน่นอนค่ะ พลางส่งสายตาอ้อนวอนให้ริวช่วยเธอแต่ริวทำเป็ไม่รู้ไม่ชี้ พราวกระซิบบอกถ้าคุณช่วยฉั้นยอมคุณวันนี้ 1 วัน ริวตอบ ได้ แล้วพาแม่เขาออกไปหลังจากเปิดงานเสร็จมีแข่งวิ่ง 3 ขา วาโยอยากคู่พราวจึงมาหาเธอแต่โดนริวสะกัดไว้ คุณริวจะเล่นใช่มั้ยคับเลือกเลยคู่ใคร ทุกๆๆคนอยากคู่กับริวโดยเฉพาะเอ๋กับปูเป้
ริว*ผมเลือกคู่คุณพราวแล้วกัน ไม่ค่อยเมือนผู้ชายดี โอกาสชนะมีสูง
พราวทำหน้าไม่พอใจที่ริวว่าเธอ เอ๋หมั่นใส้พราวมากที่พราวได้คู่กับริว งานเข่งเริ่ม
โรส หนึ่ง/ฝน วาโย/เอ๋ พีท/ปูเป้ กับนักงานผู้ชาย
ระกว่างวิ่งสามขาพราวพยายามมากจนต้องเอามือไปกอดเอวรีว แต่ก็มีเหตุสะดุดทำให้ริวเจ็บขา แต่ริวไม่ได้บอกพราวพยายามพาเธอเข้าเส้นชัย พราวดีใจที่ทีมตัวเองชนะ หลังจากแข่งจบก็เห็นว่าริวเจ็บข้อเท้าจึงรีบประคองริวไปนั่ง พ่อแม่ริวดูอยู่ เป็ไงคุณน่ารักมั้ยล่ะเห็นมั้ยฉั้นเลือกไม่ผิด พราวเหงื่ออกเธอจึงเช็ดเหงื่อ เมคอัพหลุดริวจึงเห็นคอเธอแดง เขารู้ทันว่าเธอเอาเมคอัพปิดมา ระหว่างนั้นทุกคนวิ่งมาดูริว เอ๋ดันพราวออกจากริว น้องพราวคอหนูโดนอะไรทำไมแดงๆ พราวรีบเอามือจับคือไว้ ริวยิ้มขำ น่าจะล้มเมื่อกี้พราวขอตัวก่อนนะคะเธอรีบวิ่งไป ริวไม่ได้เป็อะไรมากบอกทุกคนไม่ต้องห่วงและเดินไปนั่งกับพ่อแม่
อัมพร*ลูก นู๋พราวเป็ไงบ้าง
ริว*ก็น่ารักดีคับ
อัมพร*พูดแบบนี้แสดงว่ารักกันแล้วใช่มั้ย ริวเงียบรีบมีหลานไวๆๆ แล้วกันแล้วนี่ยังไม่ได้บอกทุกคนเหรอว่าลูกแต่งงานแล้ว
ริว*ก็เขาไม่ให้บอก ผมไม่อยากขัดใจเขา
อัมพร*แหมยังไม่ทันไร ยอมเขาทุกอย่างแล้ว เหมือน่อเราเลย แล้วหันไปทางสามี
พราวมาเข้าห้องน้ำฝนถาม
ฝน*แกไปทำไรมาพราว
พราว*ไม่ต้องถามมากมีเมคอัพกันน้ำมั้ย ที่ทามาเมื่อเช้ามันหลุด
ฝน*อย่าบอกนะเว้ยว่าเมื่อคืนสามีในตำนานแกมา แล้วแกกับเข้า รุนแรงไปป่าวว่ะ
พราว*แกจะบ้ารึไงพูดอะไรเดี๋ยวใครมาได้ยิน
ฝน*เื่ที่แกแต่งงานกลัวทำไมคนรู้ หาผัวไม่ได้น่าอายกว่าเยอะ
ฉั้นไม่ได้กลัวคนรู้ว่าฉั้นแต่งงาน แต่ฉั้นกลัวคนรู้ว่าฉั้นแต่งกับใคร พราวคิดในใจ
ฝน*นี่ก็ตั้งนานแล้วแกยังไม่เคยให้ฉั้นดูรูปสามีแกเลย หล่อเหมือนเ้านายเรามั้ย
พราว* สะอึกกับคำพูดฝน แล้วตัดบทไปเถอะ
เอ๋ที่ฟังอยู่ในห้องน้ำแอบสะใจที่ได้ยินข่าวใหม่