วันนี้เป็คืนพระจันทร์เต็มดวง เหล่าสาวกนิยายรักชื่อดังเื่ ย่ำรัก ร้อยใจ นัดกันออกมาเตรียมทำพิธีสวดภาวนาอ้อนวอนต่อเทพเ้าทั่วใต้หล้าขอให้บทสรุปของนิยายเื่ดังจบลงด้วยดี พวกเธอวางแผนอธิษฐานของพรให้ได้มีโอกาสบุกเข้าไปช่วยพระเอกนิยายของเื่ให้เขาอยู่รอดปลอดภัย ไม่ต้องถูกทำร้ายซ้ำๆให้คนอ่านของพวกเธอต้องช้ำใจแบบนี้อีก พิธีกรรมล่วงเลยไปถึง ตี3 ทุกคนจึงตัดสินใจบอกลากันและจะนัดกันส่งจดหมายร้องเรียนไปถึงนักเขียนชื่อดังให้เขียนนิยายจบแบบที่พวกเธอ้าในวันต่อไป
พาดหัวข่าว!! เหล่าสาวกนิยายเื่ดัง ย่ำรัก ร้อยใจ นัดกันส่งจดมายร้องเรียนไปยังนักเขียนนิยายเ้าของเื่ดังกล่าวให้เขียนตอนจบให้ดี ไม่งั้นจะหยุดสนับสนุนต่อทันที สำนักข่าวรายงานต่อว่า เหล่าสาวกนิยายได้นัดพบกันเป็กลุ่มใหญ่เพื่อสวดมนต์อ้อนวอนต่อสิ่งศักดิ์สิทธิ์ขอให้มีคนไปช่วยเหลือพระเอกนิยายในเื่เสียที
“ฮาฮ่าฮ่า ตลกชะมัด พวกเธอดูสิ ข่าวบ้าบออะไรกันเนี่ย ขำไม่ไหวแล้ว นิยายเขาดังะเิระเบ้อขนาดนี้ยังมีพวกคนร้องเรียนด้วยเหตุผลเหลือเชื่อ”
“เหลียนฮวา ขำเสียงดังจนเพื่อน2คนในห้องหันมามองเธอ และรีบเดินมาดูข่าวด้วยกัน หัวเราะพร้อมกันดังกว่าเดิมไปอีก”
“ฉันว่านี่คือความรักต่อพระเอกของเรื่ิอง บทพระเอกก็น่าสงสารเสียจริงชีวิตรันทนมาก”
เหมยหลิงพูดไประบายยิ้มไป เซี่ยหนิงรีบเสริมทันที
“แล้วจะสวดมนต์อ้อนวอนส่งใครไปช่วยพระเอกในนิยายก่อน ให้พวกเธอสวดอ้อนวอนให้นักเขียน เขียนถึงพระเอกดีๆหน่อยดีกว่าไหม ฮาฮ่าฮ่า”
พูดจบทั้ง3ก็หัวเราะขำต่ออีกพักใหญ่ จนสุดท้าย เหลียนฮวา ยกมือขึ้นละบอกเพื่อนว่า
“ได้ๆ ฉันจะไปช่วยพระเอกนิยายเื่นี้เอง ฉันจะเขียนนิยายต่อจากเื่นี้ละส่งไปให้สาวกนิยายอ่านดีไหม จะได้สมหวังกันทุกฝ่าย”
“พระเอกของเื่คงไม่้าให้เธอช่วยหลอก เหลียนฮวา ชื่อเธอน่ะดันเหมือนกับ ตัวร้ายที่คอยกลั่นแกล้งพระเอกอีกคนยังไงเล่า ฮาฮ่าฮ่า”
เซี่ยหนิงพูดไปก็อดขำต่อไม่ได้
“ชื่อฉันดันไปเป็ตัวร้ายในนิยายของเื่นี้ ฉันยังไม่เคยสวดอ้อนวอนเทพให้ฉันกลายเป็นางเอกเลยนะ พูดไปก็เศร้า ชื่ออื่นมีตั้งเยอะดันเอาชื่อฉันไปเป็ตัวร้าย ขอความเห็นใจหน่อยท่านเทพ ฮาฮ่าฮ่า”
“เธอก็คิดมากไป คิดซะว่าเป็นิยายเื่นึงก็พอ แต่บทเธอร้ายใช่เล่นเลยนะ เหลียนฮวา เ้าแม่จอมวีนใส่พระเอก ฮาฮ่าฮ่า”
“เหมยหลิงเหมือนจะปลอบใจฉันนะ แต่ทำไมไม่ปลอบให้สุดทางกัน ”
“โอเคๆๆ พอแล้วๆ พวกเราไปกินข้าวละไปเรียนวิชาเคมีกันต่อ เดี๋ยวคนจะเต็มโรงอาหาร อาจารย์วิชานี้สอนไวมาก กลัวจะติด F จริงๆ”
“งั้นไปกันเถอะ ”
ทั้ง 3 สาว ออกจากหอพักไปกันหมด แต่โน๊ตบุ๊คที่เปิดข่าวเมื่อสักครู่ดันมีเสียงสวดมนต์อ้อนวอนของเหล่าสาวกนิยาย ย่ำรัก ร้อยใจ ดังขึ้นอีกครั้ง จนจิ้งจกในห้องร้องทักเหมือนตอบรับเสียงสวดเ่าั้ก็มิปาน
เวลา 14.00 น.
“พวกเธอ อาจารย์ลี่สั่งทำรายงานครบ 10 ฉบับหรือยัง เข้าเรียนแทบทุกคลาส สั่งงานจนฉันสงสัยว่าฉันถูกลงโทษหรือเปล่า”
เหลียนฮวาบ่นพลางยกหนังสือวิชาอาจารย์ลี่ขึ้นมาดู
“เธอก็รู้ว่าอาจารย์ลี่ชื่อเสียงด้านการสั่งรายงานมาเป็อันดับ1 ของเอกเรา จะทำอะไรได้ ทำต่อไป”
“จริงอย่างเหมยหลิงว่า ปี3 อย่างพวกเราหนีไม่พ้นคลาสอาจารย์ลี่อยู่แล้ว เฮ้อ ง่วงนอนอะ”
“เซี่ยหนิงพวกเราพึ่งมาถึงห้องสมุดเองนะ เธอรีบง่วงไปไหนกัน”
“ก็ฉันง่วงนอน เมื่อคืนยังนอนไม่เต็มอิ่มเลย มัวแต่อ่านนิยาย ย่ำรัก ร้อยใจ ตอนล่าสุด ”
“เธออ่านแล้วหรอเนี้ย ไวมากเซี่ยหนิง ฉันจะไปอ่านบ้าง ”
“เดี๋ยวๆ พวกเธอ อย่าลืมสิว่าเรามาทำอะไรกันที่ห้องสมุด เหลียนฮวา เธอค่อยกลับห้องไปอ่าน เซี่ยหนิงเธอค่อยนอนนะ พวกเราทำรายงานให้เสร็จกันก่อน”
“โอเค”
สองสาวรีบตอบรับเพื่อนทันที และทั้ง 3 ก็ลงมือทำรายงานวิชาเคมีของอาจารย์ลี่
เวลา 18.00 น.
“พวกเธอแม่ฉันส่งข้อความมาบอกว่าให้ฉันกลับบ้านด่วนบอกว่า ป้าที่มาจากต่างเมืองมาเยี่ยม นี่ก็เย็นมากแล้วพวกเรากลับกันเลยไหม ยังไงเนื้อหาในรายงานก็หาครบแล้ว”
เซี่ยหนิงพูดพลางกวาดของเก็บลงใส่กระเป๋าในคราเดียว
“ฉันก็มีนัดกับแฟนเหมือนกันเขาบอกว่าจะมารับตอนฉันทำรายงานเสร็จ แต่ส่งข้อความว่ามาถึงที่นี่แล้ว”
“งั้นพวกเธอทั้ง 2 รีบไปได้แล้ว เดี๋ยวฉันจะกลับห้องไปอ่านนิยาย”
“วันนี้ฉันคงไม่ได้กลับห้องนะ”
เหมยหลิงบอก เหลียนฮวา
“ฉันก็คงไม่ได้กลับห้อง วันนี้เธอนอนคนเดียวนะ เหลียนฮวา ฝากเธอเอารายงานไปเก็บที่ห้องด้วย เซี่ยหนิงพูดพลางส่งรายงานให้เหลียนฮวา”
“งั้นพรุ่งนี้เราค่อยเจอกัน คืนนี้ฉันจะอ่านนิยาย ย่ำรัก ร้อยใจ ตอนล่าสุดที่เธออ่านเซี่ยหนิง ฮาฮ่าฮ่า”
ทั้ง 3 ออกจากหอสมุด แยกย้ายกันไปคนล่ะทาง ระหว่างทางเหลียนฮวาแวะทานอาหารข้างทาง กว่าจะกลับถึงห้องก็เป็ เวลา 2 ทุ่มกว่า
เมื่อเปิดประตูเข้ามาก็เห็นว่า โน๊ตบุ๊คที่เปิดเมื่อกลางวันมันยังเปิดอยู่ ทั้งยังอยู่หน้านิยาย ตอนล่าสุดของย่ำรัก ร้อยใจอีกด้วย
เหลียนฮวามองเห็นเช่นนั้นก็เดินไปอ่านตอนล่าสุดจนจบและกล่าวว่าตัวร้ายอย่างเหลียนฮวาในนิยาย ทำไมถึงต้องทำร้ายจิตใจพระเอกขนาดนี้ จิตใจเธอทำด้วยอะไร เธอมันไม่น่าจะมีชื่อเดียวกับฉัน ถ้าฉันเป็เธอ ฉันจะไม่ทำร้ายคนอื่นแบบเธอแน่ๆ ยัยคนสารเลว ด่าเสร็จก็ไปอ่านความเห็นชาวเน็ตนิยาย ทุกเสียงเป็ไปทางเดียวกัน มีแต่คนว่ายัยตัวร้ายเหลียนฮวา
เมื่อสงบสติอารมณ์ได้พอสมควรแล้ว เหลียนฮวาก็ไปอาบน้ำแต่งตัวเตรียมนอน แต่พอออกจากห้องน้ำก็ได้ยินเสียงบทสวดมนต์อ้อนวอนเมื่อเช้าของเหล่าสาวกนิยาย ย่ำรัก ร้อยใจ คลอเบาๆในห้อง
เหลียนฮวาไม่ได้มีอาการใใดๆ คิดว่าคลิปอาจจะเล่นเองบวกกับอาการหนักอึ้งที่ตัวเลยไม่สนใจจะปิดโน๊ตบุ๊คแต่พอฟังไปฟังมาบทสวดก็ชวนเคลิ้มให้ง่วงนอน เธอเดินไปนอนเล่นโทรศัพท์มือถือบนเตียง ไม่นาน สติที่เคยแจ่มแจ้งก็เริ่มจะเบาบาง เปลือกตาที่เปิดครึ่งดวงของตาทั้งสอง เหมือนจะเห็นหมอกจางๆอยู่รอบตัว ร่างกายรู้สึกเหมือนอ่อนแรงหรืออาจจะเป็ความง่วงที่คืบคลานเข้ามาจนเธอจมสู่ห้วงนิทรา
ภายในห้องของเหลียนฮวาปรากฎเสียงสวดมนต์อ้อนวอนที่ดังขึ้นเรื่อยๆจนกระหึ่มห้อง ท่ามกลางหมอกจางๆ ปรากฎดวงจิตสูงส่งคล้ายเทพเซียนก็มิปาน กำลังจ้องมองใบหน้าของเหลียนฮวา
“ข้ามิใช่ เทพเซียน และมิใช่ปีศาจ ข้ามาเพียงเพื่อทำตามความปราถนาอันแรงกล้าของผู้สวดมนต์อ้อนวอนแก่ข้า เ้าเป็ผู้ที่มีดวงจิตเชื่อมโยงกับโลกในตัวหนังสือนั้น เ้าจงไปแก้ไขนิสัยความชั่วร้ายของตัวเ้าในนิยายเสีย”
เหลียนฮวาคล้ายได้ยินเสียงของ ผู้ชายอายุราว 40 ปี ทุ้มๆอยู่ในหู ทำให้สะดุ้งตื่นขึ้นมาอย่างตกอกใ เหงื่อที่ไหลอยู่ทั่วทั้งร่างของเหลียนฮวา ทำให้รับรู้ว่าอุณหภูมิในร่างกายร้อนระอุเพียงใด
“คุณหนูเหลียนฮวา ฟื้นแล้ว ฟื้นแล้ว ไปตาม ฮูหยินใหญ่มาเร็ว ตามท่านหมอจางด้วย”
ผู้หญิงที่อยู่ในห้องแต่งตัวประหลาดยิ่งนัก ห้องก็ประหลาด คำพูดคำจาก็ประหลาด แถมยังดังเสียดแก้วหูอีก
“น้ำ น้ำ ขอน้ำหน่อย เหลียนฮวาพูดด้วยน้ำเสียงแหบแห้ง”
“ได้เ้าค่ะ คุณหนู ดื่มน้ำนะเ้าคะ สาวใช้พูดไปก็อดน้ำตารื้นออกมาไม่ได้ ”
หลังดื่มน้ำเสร็จ เหลียนฮวาพึ่งมีสติกลับมามองรอบๆตัวอีกครั้งคล้ายฝันไปแต่ไม่อาจตื่นได้ เลยลองตบหน้าตัวเองสุดแรงจะยั้ง
“กริ๊ดดดดดด คุณหนูท่านทำอะไรเ้าคะ อย่าทำร้ายตัวเองแบบนี้สิเ้าคะ บ่าวใหมดแล้ว”
อาการชาหน้าเริ่มปรากฎ รอยแดงบนหน้าเริ่มช้ำเื เืตรงมุมปากเริ่มไหลออกมา เหลียนฮวาเปล่งเสียงออกมาทั้งที
“ซู๊ด ทำไมเจ็บจังเลย สาวใช้ทั้งหลายรีบเอาผ้ามาเช็ดเลือก ประคบแก้มที่ถูกตบ ”
เหลียนฮวานั่งเงียบไปให้สาวใช้จัดการตัวเอง ส่วนตอนนี้เธอก็นั่งเรียบเรียงเื่ทั้งหมดั้แ่ได้ยินเสียงผู้ชายสูงวัย พูดกับเธอ และสิ่งที่เป็อยู่จนถึงขณะนี้
ตอนนี้เธอกำลังหลุดเข้ามาอยู่ในนิยาย ย่ำรัก ร้อยใจใช่หรือไม่ ถ้าตามคำพูดของตาเฒ่านั้นบอก ฉันต้องเข้ามาอยู่ร่างของยัยตัวร้ายเหลียนฮวาในนิยายที่ ผู้คนล้วนด่าท้อสาปแช่ง แล้วฉันไปมีความเชื่อมโยงกับยัยนั้นได้ยังไงก่อน แค่ชื่อเหมือนกันมันจะเชื่อมโยงกันขนาดนี้เลยหรอ มีคนชื่อเหลียนฮวาตั้งกี่คน สุ่มยังไงมาโดนฉันกัน
ในขณะที่เหลียนฮวา นั่งหดหู่ใจอยู่บนเตียงสาวใช้ถามอะไรก็ไม่ตอบ ความเงียบจึงปรากฎขึ้นในห้อง เป็จังหวะเดียวกับที่ ฮูหยินใหญ่ และหมอจาง เข้ามาดูอาการเหลียนฮวา
ฮูหยินใหญ่รีบเดินเข้ามาหาเหลียนฮวาที่นั่งพิงหมอนด้วยสีหน้าซีดเซียว ก็รีบเดินเข้าไปกอดปลอบ น้ำตาก็รื้นขึ้นมาทันที
“พี่หญิงอายุสั้น แต่ฝากเ้าไว้กับข้า ไว้ใจข้าถึงเพียงนี้ แต่ข้ากลับดูแลเ้าได้ไม่ดีพอ เกือบทำให้เ้าต้องตามพี่หญิงไปเสียแล้ว ข้ามันไม่ได้เื่จริงๆ น้าคนนี้ของเ้าต้องขอโทษเ้าด้วย ข้าจะเอาความกับคนที่ทำร้ายเ้าให้จงได้”
เหลียนฮวาตอนนี้ที่อยู่ในอ้อมกอดของฮูหยินใหญ่ หรือน้าสาวของเธอมีอาการตื่นตระหนกทันที ฉันโดนผลักตกน้ำเป็เพราะยัยตัวร้ายไปแหย่ เซียวซีเหยียน พระรองของเื่ จนโดนเขาผลักตกน้ำ แสดงว่าตอนนี้เป็ตอนต้นเื่ ฉันอายุ 9 ขวบเองหรอเนี้ย กว่าจะจบเื่อีกกี่ปี แต่ว่าไม่เป็ไรตอนนี้ฉันยังแก้ไขหลายๆอย่างที่ยัยตัวร้ายนี้จะทำเพิ่ม
ยัยตัวร้ายเหลียนฮวามาอยู่ที่จวนตระกูลเซียวั้แ่อายุ 7 ขวบ ระหว่างนั้นวีรกรรมชั่วร้ายมากมายเผยออกมาเยอะเสียแล้ว ร้ายแต่เด็กจริงเชียว สร้างศัตรูทั่วจวนไปอีก ตอนนี้ยังพอมีเวลาแก้ไขจุดจบของตัวร้ายนางนี้ แต่ตอนนี้ขอพักก่อนเถอะ เหลียนฮวาคิดไปก็ช็อกจนกระอักเืออกมา
“หมอจางท่านมาดูหลานข้าหน่อย นางกระอักเื อาการใยรุนแรงถึงเพียงนี้”
“ฮูหยินใหญ่กล่าวพลางหลีกทางให้หมอจางมาตรวจอาการเหลียนฮวา”
หมอจางจับชีพจรมือของเหลียนฮวาก็กล่าวด้วยเสียงเนิ่บๆ ช้าๆ
“คุณหนูเหลียนฮวาร่างกายอ่อนแอจากการตกน้ำต้องความเย็น ทั้งเหมือนกับได้รับความกระทบกระเทือนทางจิตใจอย่างรุนแรงจนกระอักเื เด็กเพียงนี้ใยมีเื่กระเทือนใจรุนแรงขนาดนี้ ข้าจะเขียนเทียบยาให้ พวกท่านก็ให้นางดื่มยาตามเวลา เช้า เย็น อาการจะดีขึ้น หลังจากนี้ก็ให้คุณหนูน้อยพักผ่อนเสีย ถ้าอย่างไรข้าขอตัวก่อน ”
“ซู่เย่ เ้าไปส่งท่านหมอจาง”
“เ้าค่ะ ฮูหยินใหญ่”
“หลานน้า เ้านอนพักเสีย ป้าจะให้สาวใช้ไปต้มยามาให้เ้าดื่ม พรุ่งนี้น้าจะมาเยี่ยมเ้าใหม่ เ้าพักผ่อนให้มากล่ะ”
ท่านน้าจากไปแล้วตอนนี้ ฉันจะทำอะไรได้นอกจากดำเนินเื่ต่อไปจนจบ จะว่าไปตัวร้ายตัวนี้ไม่ค่อยมีบทมากนัก แต่พอมีทีก็ทำคนออกมาด่าระงมทั่วบ้านทั่วเมือง หน้าตาก็งามเคล้าสวยแต่เด็กแต่นิสัยร้ายกาจ จะเป็นางเอกได้เยี่ยงไรเล่า เ้านี้มันชั่วจริงๆเลยนะเหลียนฮวา สมแล้วที่ถูกข้าตบ สม มั่นไส้มานาน อ่านในนิยายคันมืออยากตบความตอแหลตอนนี้ได้ตบละ เจ็บชะมัด ฉันจะต้องปรับเปลี่ยนนิสัยยัยนี้ก่อน ต้องวางแผนต่อจากนี้จะเกิดอะไรขึ้น
เหลียนฮวาหลับตาเอามือนอนก่ายหน้าผาก พลันได้ยินเสียงมาจากหน้าประตูห้อง
—————————————————
ตอนนี้อีบุ๊คเื่ย้ำรัก กาลนี้เ้าเป็ของข้าผู้เดียวเล่ม1 ออกแล้วนะคะ ซื้อได้จากทางนี้เลยค่ะ
https://www.mebmarket.com//index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NzoiNjU5MTk5MSI7czo3OiJib29rX2lkIjtzOjY6IjE3OTUxNCI7fQ&page_no=1