เซียนกระบี่จ้าวแห่งเทพยุทธ์

หลังทั้งสามคนเก็บคำภีวิชายุทธ์ไว้อย่างดีแล้วผู้อาวุธโสหลินก็พูดกับเทียนอี้ "ต่อจากนี้ข้าได้จัดคนให้แก่นายน้อยไว้สองคน เป็นขอบเขตปฐพีขั้นเก้าเพื่อติดตามท่าน" "เข้ามาได้" ชายวัยกลางคนสองคนเดินเข้ามาในห้อง
"นายน้อยสองคนนี่คืออี้เฉิน และเอ้อเฉิน ทั้งสองคนจะคอยช่วยคุ้มกันนายน้อยต่อจากนี้ไปขอรับ" "คาราวะนายน้อยเทียนอี้" ทั้งสองคนกล่าวพร้อมกันเพื่อทำความเคารพ เทียงอี้แอบสำรวจทั้งสองคนทั้งคู่ต่างพกกระบี่ไว้ที่ข้างรำตัวแน่นนอนว่าทั้งคสองคนเป็นมือกระบี่
และจากรังสีที่แผ่ออกมารอบตัวก็ทราบได้เลยว่าทั้งสองคนนั้นนี้มีประสบการณ์ในการต่อสู้ค่อนข้างมากแต่ล่ะท่วงท่าไมเสียเปล่า และไม่เปิดช่องว่างให้โจมตีได้เลย นับว่ารอบคอบเป็นอย่างมาซึ่งเทียนอี้พอใจกับท่าทีของทั้งสองคนเป็นอย่างมาก
"พี่ชายทั้งสองท่านข้าน้อยขอบคุณสำหรับความช่วยเหลือของท่านทั้งสองมาก แต่ข้าอยากให้พวกท่านคอยแอบปกป้องข้าจากหลังจะดีกว่ามากข้าไม่ชอบเป็นที่สะดุดตามากนัก"เทียนอี้กล่าวกับสองผู้คุ้มกัน ทั้งสองพยุกหน้าขึ้นลงเป็นการตอบรับ
เมื่อคืนทันทีที่ได้รับคำสั่งให้มาคุ้มกันนายน้อยวัยสิบขวบทั้งคู่ต่างคิดว่าคงจะเป็นเพียงเด็กน้อยเย่อหยิ่งเอาแต่ใจเท่านั้น. นึกไม่ถึงว่าจะเป็นคนที่สุขุมและมีมารยาทเกินวัยเช่นนี้และยังปฎิบัติกับทั้งสองอย่างดี สร้างความประทับใจแก่ทั้งสองคนเป็นอย่างมาก เดิมทีทั้งสองคนเป็นเพียงขอทานน้อยสองคนใช้ชีวิตอย่างอยากรำบาก แต่ผู้อาวุธโสท่านหนึ่งในหอการค้าพบทั้งสองคนโดยบังเอิญจึงรับมาเป็ศิษย์ของตน และฝึกฝนตั้งคู่มาแต่เล็กจนมีฝีมือและเข้ามารับใช้หอการค้าแห่งนี้ด้วยความทราบซึ่งใจในวัยเด็กทั้งคู่จึงอุทิตตนทำงานให้หอการค้าด้วยชีวิตของตนมาโดยตลอด
เทียนอี้หยิบเอากระดาษแผ่นหนึ่งจากแหวนมิติที่เขียนไว้ส่งให้ผู้อาวุธโสหลิน "ท่านช่วยจัดหาของในรายการพวกนี้มาให้ข้าได้หรือไม่ รบกวนช่วยจัดหาให้ข้าด้วย" ผู้อาวุธโสจากหลินรับกระดาษมาพิจรณา
"นายน้อยในหอการค้าสาขานี้ตอนนี้มีทุกสิ่งที่ท่านต้องการ ยกเว้นเพียงอย่างเดียวคือ โลหิตมังกร" มังกรนั้นพบเห็นได้ยากเป็นอย่างมาก พวกมันทั้งรวดเร็วและแข็งแกร่งอย่างน่าตกตลึงจะจับมับให้ได้สักหนึ่งตัวต้องใช้คนระดับเดียวกันนับสิบคนถึงจะทำได้
แต่ตัวมังกรนั้นราวกับขุมทรัพย์ ทุกส่วนในร่างกายของมันนั้นมีประโยชน์มากเช่นกันทั้งใช้ในการปรุงยา ทำอาวุธชุดเกราะ ร่วนได้ทั้งสิ้นขนาดมูลมังกรยังเป็นสุดยอดปุ๋ยของเหล่าสมุนไพรวิญญาณ ดังนั้นด้วยเหตุนี้มังกรจึงเป็นมีค่าอย่างมาก ตัวมันก็ดุร้ายจนน่ากลัว
"นายน้อยพอดีข้ามีโลหิตมังกรติดตัวมาด้วย 20 หยดถ้านายน้อยต้องการข้าจะมอบมันให้ท่านแต่ถ้าอยากได้มากกว่านี้ต้องให้หอการค้าสาขาหลักส่งมาให้" ผู้อาวุธโสหยงกล่าวพร้อมยื่นขวดหยกให้เทียนอี้ เทียนอี้รับขวดหยกมาเก็บไว้ในแหวนมิติ "ต้องรบกวนท่านแล้ว"
"ข้าต้องการจำนวนมากที่สุดที่จะหาได้โปรดแจ้งไปที่หอการค้าสาขาหลักให้ข้าด้วย" เทียนอี้กล่าวเสริม .จากนั้นผู้อาวุธโสจากกลับไปที่หอการค้ารวบรวมสิ่งของที่เทียนอี้ต้องการทั้งหมดมาส่งให้เทียนอี้ต้องการในช่วงเที่ยงวัน
หลังจากรับของมาแล้วเทียนอี้กำชั้บให้อี้เฉิน กับเอ้อเฉินยืนเฝ้าประตูเอาไว้ห้ามผู้ได้เข้าไปรบกวนเขาโดยเด็ดขาด ก่อนจะเข้าห้องปิดประตูหน้าต่างทุกบาน แล้วไปที่ห้องอาบน้ำของตนเอาของทั้งหมดออกมาจัดวางอย่างเป็นระเบียบ
จากความทรงจำนั้นเซียนกระบี่ได้เดินบนวิถีแห่งกระบี่มาทั้งชีวิตจนกลายเป็นเซียน ส่วนวิชาแขนงอื่นๆร่วนมาศึกษาภายหลัง หลังจากที่ขึ้นไปยังโลกเซียนแล้ว ทั้งค่ายกล การหลอมโอสถ และการสร้างอาวุธ ร่วนศึกษาจากโลกเซียนที่สูงขึ้นไปทั้งสิ้น
แต่สิ่งที่ไม่ได้ฝึกเลยและยังเป็นจุดอ่อนที่ทำให้เคยเกือบตายมาแล้วขณะต่อสู้คือความแข็งแกร่งของร่างกาย ก่อนทะลุขั้นกยายเป็นเซียนและได้ร่างเซียนมาจุดอ่อนที่สุดของเซียนกระบี่คือร่างกายที่ธรรมดาสามัญยิ่ง
ในขั้นครึ่งเซียนเคยต่อสู้กับครึ่งเซียนคนหนึ่งที่ฝึกฝนวิชากายาแทบเอาชีวิตไม่รอด ทั้งกระบี่ยังทำร้ายร่างกายของครึ่งเซียนคนนั้นไม่ได้เลยต้องหนีหัวซุกหัวซุนเพื่อเอาชีวิตรอดครั้งหนึ่ง หลังจากขึ้นไปสู่โลกเซียนจึงค้นหาวิชากายามาศึกษามากมายเพื่อหาจุดอ่อนของวิชากายา
แต่มีอยู่วิชาหนึ่งที่เขาพบว่ามันไร้ซึ่งจุดอ่อน นั้นคือวิชากายาเทพมังกร แต่ด้วยต้องเริ่มฝึกตั้งแต่ขั้นฝึกตนที่ต่ำถึงจะยิ่งประสบผลสำเร็จด้วจต้องหลอมโลหิตมังกรเข้าสู่ร่างกายโดยตรงให้กลายเป็นหนึ่งกับร่างและเลือดเนื้อของตนเอง
จะทำให้ได้รับทั้งความแข็งแกร่งและพละกำลังอันมหาศาลของมังกรมาด้วยแต่กระบวนการหลอมนั้นกินเวลานานหลายปีรวมทั้งต้องเจ็บปวดทรมานมากมายเหลือคนานับ ยิ่งขอบเขตการฝึกตนสูงยิ่งสำเร็จได้ยากขึ้น
เมื่อฝึกสำเร็จจะสามารถป้องกันการโจมตีด้วยพลังสูงสุดของผู้มีขอบเขตพลังที่สูงกว่าตนเองได้ถึงสองขั้น และยังสามารถเติบโตและพัฒนาร่างกายตามการเติบโตของผู้ฝึกอีกด้วย ลองคิดว่าขอบเขตมนุษย์ที่สามารถรับการโจมตีของขอบเขตนภาได้ด้วยร่างกายเปล่าๆ!!!
มันช่างเหมือนสัตว์ประหลาดในตำนานชัดๆ แต่น้อยคนนักที่จะทนกับความเจ็บปวดขนาดนั้นได้เป็นปีๆ จึงแทบไม่มีผู้ไดฝึกสำเร็จได้เลยแต่ตอนนี้เทียนอี้จะฝึกมันเขาไม่ต้องการเป็นเหมือนเซียนกระบี่ เขาจะต้องเดินในเส้นทางที่สูงยิ่งกว่าเซียนกระบี่

จบตอนนี้ครับ ขอบคุณที่ติดตามครับเรื่องการลงนิยายจะพยายามลงให้ได้วันล่ะ 2 ตอนน่ะครับ????????

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 10 โลหิตมังกร

นิยายแนะนำ

เซียนกระบี่จ้าวแห่งเทพยุทธ์

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 10 โลหิตมังกร

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้