การเกิดใหม่ของบุตรีภรรยาเอกผู้งามล่มเมือง [แปลจบแล้ว]

        ทุกคนต่างรู้ว่าทำร้ายลูกหลานถือเป็นสิ่งต้องห้ามของอี๋เหนียงถ้ามีใครรู้เข้าจะต้องถูกกดน้ำ ทว่าฮูหยินติงโหรวจากโลกนี้ไปแล้วหลิวหรงกลายเป็นผู้จัดการดูแลจวนต้วนมาหลายปีและไม่มีใครกล้าที่จะเปิดโปงนาง

        เรื่องราวเป็นอย่างที่คิดไว้หลิวหรงยโสโอหังใช้อำนาจนานเกินไป ถึงเวลาแล้วที่จะเตือนสตินาง

        ความปรารถนาของนางที่ให้เซี่ยฉ่าวเอ๋อร์ไปสืบไม่ใช่เพื่อจะรื้อฟื้นเรื่องเก่าคนที่ตายไปแล้วหาได้กลับคืนมาไม่ ส่วนที่ไม่มีบุตรจะโทษใครได้เล่าเพียงแต่ต้วนชิงหมิงคิดถึงจุดเล็กๆ น้อยๆ เมื่อกาลก่อนขึ้นมาได้เรื่องเหล่านี้เกี่ยวโยงไปถึงพรรคพวกของหลิวหรง หากนางและหลิวหรงอยู่ร่วมกันไม่ได้เช่นนั้นก็ทำให้เรื่องนี้ยุติโดยเร็ว

        ในใจต้วนชิงหมิงรู้สึกนับถือจางอี๋เหนียงไม่น้อยในขณะที่คนหนึ่งเสียสติ อีกคนเสียชีวิตขณะทำคลอดมีเพียงจางอี๋เหนียงที่สูญเสียบุตรแต่กลับไม่เป็นอะไรกล่าวได้ว่าสตรีนางนี้ต้องไม่ธรรมดา ไม่เช่นนั้นนางจะอยู่รอดปลอดภัยมาถึงตอนนี้ได้อย่างไร

        อีกทั้งจางอี๋เหนียงคนนี้เมื่อรู้ว่าเซี่ยฉ่าวเอ๋อร์สืบเรื่องนี้มาได้จึงยอมเล่าเรื่องที่นางรู้ทั้งหมดออกมาไม่รู้ว่านางโกรธแค้นหลิวหรงหรือนางดูออกว่าใครเหนือกว่า?...ต้วนชิงหมิงยิ้มเย็นชาออกมา นางเข้าใจความคิดของจางอี๋เหนียงแล้ว

        ในจวนต้วนมีเพียงนางที่สามารถต่อกรกับหลิวหรงได้ตอนนี้จางอี๋เหนียงเล่าเรื่องที่ตนเองรู้จนหมดเปลือกเช่นนั้นสามารถตีความได้สองอย่าง อย่างแรกจางอี๋เหนียงอยากจะเอาอกเอาใจต้วนชิงหมิงที่เพิ่งเป็นคนโปรดของต้วนเจิ้งอย่างที่สอง ปล่อยให้นางกับหลิวหรงต่อสู้กันจนบาดเจ็บไปทั้งคู่ส่วนจางอี๋เหนียงก็รอดูผลโดยไม่ต้องทำอะไรเลย

        หากต้วนชิงหมิงชนะจางอี๋เหนียงก็ถือว่าได้ยืมมือคนอื่นแก้แค้นให้กับลูกของนางแม้ว่านางไม่สามารถกลับมาลืมตาอ้าปากได้เหมือนเดิมแต่อย่างน้อยก็ปลดเปลื้องปมในใจลงได้

        อย่างที่สองถ้าหลิวหรงชนะจุดจบของต้วนชิงหมิงก็ไม่เกี่ยวกับนางแม้สักนิดนางยังคงเป็นจางอี๋เหนียงที่ถูกลืมเลือน ซึ่งไม่มีผลอะไรสำหรับนาง

        ต่อให้มีผลนางก็จะไม่ยอมรับแต่ถ้าต้วนชิงหมิงอยากให้นางหายตัวไปอย่างไม่มีวันกลับก็คงไม่ส่งคนไปสอบถามหรอก

        สรุปแล้วการช่วยครั้งนี้จางอี๋เหนียงมีแต่ได้กับได้

        เมื่อคิดถึงจุดนี้สายตาของต้วนชิงหมิงก็หรี่ลงนิ่งงันไปชั่วครู่ก่อนวางกาน้ำชาที่อยู่ในมือลงดูท่านางจะต้องแสดงตามจางอี๋เหนียง!

        ใช่แล้ว...จางอี๋เหนียงเล่าเรื่องมากมายเพียงนี้เพราะอยากให้ต้วนชิงหมิงออกหน้าจัดการหากนางไม่ไปคงทำให้จางอี๋เหนียงผิดหวังแล้ว

        ต้วนชิงหมิงไม่เคยทำให้ใครผิดหวังบ่อยนักครั้งนี้ก็เช่นกัน

        คิดได้ดังนี้ก็ดันกาน้ำชาไปข้างหน้าลุกขึ้นมองไปยังด้านนอกประตู กล่าวเสียงต่ำ “เซี่ยฉ่าวเอ๋อร์พวกเราไปจวนด้านหลัง!”

        ไปจวนด้านหลังและพบกับจางอี๋เหนียงผู้นั้น

        เซี่ยฉ่าวเอ๋อร์ได้ยินพลันตกใจทว่าไม่กล้าส่งเสียงดังทำได้แค่กะพริบตาปริบๆ พูดเสียงเบา “ในจวนต้วนมีแต่คนของหลิวหรงคุณหนูไม่กลัว?...”

        หรือว่าคุณหนูไม่กลัวหลิวหรงรู้เรื่องนี้แล้วมาหาเรื่องไม่หยุด?

        ต้วนชิงหมิงส่ายหน้า

        “ไม่ ตอนนี้ข้าไม่มีเวลาสนใจนาง!”

        เกรงว่าตอนนี้หลิวหรงจะยุ่งจนไม่มีเวลามาสนใจต้วนชิงหมิง แม้จะไม่รู้ว่าแม่นมเถียนมีแผนร้ายอะไรอยู่แต่หลิวหรงยิ่งเงียบเท่าไร เรื่องก็คงร้ายแรงมากยิ่งขึ้นเท่านั้น

        ทว่านางไม่กลัวไหนๆ ทั้งสองคนก็เข้าหน้ากันไม่ได้อยู่แล้วอีกทั้งความแค้นที่ไม่อาจอยู่ร่วมโลกครั้งเก่าไม่สามารถแก้ไขด้วยคำพูดหรือการกระทำดังนั้นต้วนชิงหมิงไม่สนใจว่าหลิวหรงจะทำอะไรแม้แต่น้อย

        ถ้าหลิวหรงไม่ทำอะไรสักอย่างหนึ่งต้วนชิงหมิงจะรู้สึกผิดหวังมาก เพราะถ้าศัตรูไม่เริ่มก่อนนางก็จะไม่เริ่มต้วนชิงหมิงจะกลายเป็นฝ่ายที่ถูกกระทำก่อนอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

        อีกทั้งจางอี๋เหนียงก็ไม่ได้เป็นคนโปรดมานานไม่แน่ว่าหลิวหรงอาจจะลืมนางไปนานแล้วดังนั้นคงไม่มีกะจิตกะใจมาสนใจไยดีอี๋เหนียงที่ถูกลืมผู้นี้

        นางเป็นที่โปรดปรานเกินหน้าเกินตาทำให้หลิวหรงไม่มีความสุขแผนการต่อไปของหลิวหรงจะเกิดได้ก็ต่อเมื่อต้วนชิงหมิงมีการเคลื่อนไหวนางจึงคิดจะไปหาจางอี๋เหนียงเพื่อให้ส่งผลกระทบต่อหลิวหรง

        เซี่ยฉ่าวเอ๋อร์พิจารณาแล้วจึงเข้าใจความคิดของคุณหนูจางอี๋เหนียงไม่ต้องการให้คนอื่นรู้ว่านางกับคุณหนูเป็นพวกเดียวกันหวังแค่จะอยู่อย่างเงียบเชียบรอรับผลประโยชน์  แต่ตอนนี้คุณหนูกำลังจะบอกทุกคนว่าคุณหนูกับจางอี๋เหนียงเป็นพวกเดียวกัน เพื่อจะบีบให้นางไม่มีทางเลือก

        ส่วนเรื่องจะให้หลิวหรงรับรู้ได้อย่างไรนั้นต้วนชิงหมิงกับเซี่ยฉ่าวเอ๋อร์ไม่กังวลเพราะในจวนยังมีบ่าวรับใช้ที่ชื่อต้าชุ่ยคอยจับตาดูอยู่!

        ตั้งแต่แม่นมเถียนมีธุระขอกลับบ้านเกิดบ่าวรับใช้ต้าชุ่ยที่ภายนอกดูนิ่งสงบ แต่ก็ไม่รู้ว่าจะนิ่งเงียบได้นานถึงเมื่อไรต้วนชิงหมิงอยากรู้ว่าทุกการกระทำและคำพูดของนางต้าชุ่ยได้กลับไปรายงานหลิวหรงหมดแล้วหรือยัง

        สำหรับเรื่องเหล่านี้ต้วนชิงหมิงไม่ค่อยสนใจเวลานี้นางทำได้แค่อดทนรอให้แม่นมเถียนกลับมา แม่นมเถียนยามอยู่ในจวนเป็นหนอนบ่อนไส้ที่ดีที่สุดต้วนชิงหมิงจะไม่ยอมปล่อยให้นางลอยนวลเด็ดขาด

        เมื่อคืนก่อนแม่นมเถียนกลับมาแล้วทำให้สีหน้าต้าชุ่ยยิ่งมีความมั่นใจขึ้นมาก

        หากนางก้าวเท้าออกจากประตูต้าชุ่ยก็คงจะรีบคาบข่าวไปบอกหลิวหรงกระมัง?

        ส่วนแม่นมเถียน...ต้วนชิงหมิงรอนางกลับมาอยู่พอดี ถึงเวลาบัญชีระหว่างพวกนางทั้งสองเสียแล้ว!

        ครั้งก่อนต้วนเจิ้งตอบรับให้ต้วนชิงหมิงหาบ่าวรับใช้เพิ่มเข้ามาในเรือนนางจึงวางแผนที่จะเปลี่ยนบ่าวรับใช้ใหม่ทั้งหมด ตอนนี้ใกล้จะถึงวันนั้นแล้วไม่แน่ว่าครั้งนี้นางอาจจะไล่บ่าวรับใช้อย่างต้าชุ่ยออกไปก่อนจากนั้นให้เรือนลี่ซูย่วนเปลี่ยนคนของนาง!

        การถูกจับตามองอยู่ตลอดเวลาทำให้นางแทบจะกินข้าวไม่ลงต่อไปนี้นางจะได้กินข้าวอย่างไม่เป็นกังวล นอนหลับได้อย่างสนิทใจ

        เป็นไปตามที่คาดไว้หลังต้วนชิงหมิงออกไปจากเรือน ต้าชุ่ยก็ทำตัวลับๆ ล่อๆ จากนั้นค่อยๆ ย่องปิดประตูเรือนแล้ววิ่งไปที่ห้องแม่นมหวาง

        เมื่อคืนแม่นมเถียนกลับมาดึกมากแล้วจึงไม่ได้กลับเข้าจวนตอนนี้ไม่ว่ามีเรื่องอะไรต้าชุ่ยก็จะไปหาแม่นมหวางทุกครั้ง

        เหตุที่ต้าชุ่ยทุ่มเทแรงกายแรงใจขนาดนี้เพราะนางหวังว่าเมื่อถูกต้วนชิงหมิงไล่ออกจากเรือนแล้วอย่างน้อยหลิวหรงก็คงเห็นถึงความจงรักภักดี ให้นางไปรับใช้คุณหนูรองไม่ก็หลิวหรง

        แต่เรื่องมันจะง่ายขนาดนั้นเชียวหรือ ?

        ในสายตาของหลิวหรงต้าชุ่ยเป็นเพียงเครื่องมือชิ้นหนึ่งเท่านั้นหากอยากใช้ก็หยิบมาไม่อยากใช้ก็เขวี้ยงทิ้งไป ส่วนต้วนชิงหมิงจะทำอย่างไรกับต้าชุ่ยนั้นหลิวหรงไม่ได้สนใจแม้แต่น้อย ต้าชุ่ยเป็นบ่าวรับใช้ของต้วนชิงหมิงถ้าต้วนชิงหมิงอยากให้นางตาย นางก็ต้องตาย ถ้าให้นางรอดหลิวหรงก็มีบ่าวรับใช้เพิ่มอีกคน

        ต้าชุ่ยยังมีประโยชน์ที่สำคัญอีกอย่างถ้าหากต้วนชิงหมิงดีกับนาง หลิวหรงก็จะมีคนคอยมารายงานความเคลื่อนไหวแต่ถ้าไม่ดีกับนาง หลิวหรงก็มีโอกาสในการทำลายชื่อเสียงของต้วนชิงหมิง

        ฉะนั้นความคิดของหลิวหรง  หากนางรอดจะต้องใช้ชีวิตในเรือนต้วนชิงหมิงต่อไปแต่ถ้าไม่รอดก็ต้องตายในเรือนต้วนชิงหมิง

        ส่วนความคิดของต้าชุ่ยที่จะคอยรับใช้หลิวหรงและต้วนอวี้หรานเป็นนางคงคิดเองเออเองฝ่ายเดียว

        ทุกคนต่างรู้ว่าบ่าวรับใช้ทุกคนในเรือนต้วนอวี้หรานจะต้องผ่านด่านการคัดเลือกอย่างดีจากหลิวหรงก่อนพูดได้ว่าบ่าวทุกคนล้วนเชื่อฟัง และจงรักภักดี