พนักงานร้านสะดวกซื้อกะดึก (ตอนที่ 2)
“พอ... พอแล้ว” หอบ
“ใส่... ใส่เลย...”
ผมลุกขึ้น
เข่ายังชาจากพื้นเย็น
ความแข็งจ่อกับร่องเปียกฉ่ำ
ดันเข้าช้า
ร้อน
ลื่น
แน่น
เธอขมิบ
ครางอุดแขน
เสียงอู้อัดในคอ
ข้างในรัดผมทั้งลำ
ความร้อนท่วมโคน
ผมเพิ่งขยับได้ไม่กี่ที
สั้น
ลึก
เสียงเนื้อกระทบเบา
ชื้น
แล้วประตูอัตโนมัติร้านดัง
ทั้งคู่แข็งค้าง
ข้างในเธอยังตุบรอบผม
ฝีเท้าลูกค้าเดินในร้าน
หยุด
เดินอีก
ใกล้แนวตู้แช่
ยางครูดพื้นอีกครั้ง
ผ่านกระจกใส
รองเท้าแตะคีบ
ขนหน้าแข้งรุงรัง
ยืนนิ่ง
เงาสะท้อนบนขวดน้ำ
เธอกดตัวต่ำ
มืออุดปาก
เสื้อยังแหวก
นมห้อยเป็ทรงสวย
หัวนมชี้
ความแข็งของผมยังจมอยู่ในข้างในเธอทั้งลำ
ร้อน
ตึง
เหงื่อเธอไหลติดหลังมือผมที่จับเอว
เราไม่กล้าขยับ
ได้ยินแค่ลมหายใจตัวเอง
กับเสียงตู้
“สวัสดีครับ มีใครอยู่ไหม”
ไม่มีคนตอบ
เงาเท้าหมุน
เดินกลับ
ประตูอัตโนมัติดังอีกครั้ง
ความเงียบกลับมาอีกหน
เธอผ่อนลมหายใจแ่
ยังสั่น
ข้างในขมิบสั้น ๆ จากความกลัว
ผมเพิ่งจะขยับต่อ
โทรศัพท์ร้านดังขึ้น
กริ่งแหลมดังก้อง
สั่นไปถึงแก้วหู
เธอสะดุ้ง
ข้างในรัดผมแน่น
จนผมเกือบคราง
“เดลิเวอรี่... ” หอบ
เธอเอื้อมมือไปที่โต๊ะ
รับสาย
เสียงฝืนเรียบ
ทั้งที่ผมยังแช่อยู่ลึก
ยังร้อน
ยังตึง
“สวัสดีค่ะ ร้าน... ค่ะ
รับออเดอร์ค่ะ
ขะ... ข้าวกล่อง...”
ผมแกล้งขยับ
ไม่เบา
ดันลึก
ถอนเกือบสุด
แล้วกระแทกเข้าไปอีกที
แรงกว่าเมื่อกี้
เสียงฉ่ำดังชัด
เนื้อกระทบ
เธอร้อนรัด
เธอตัวแข็ง
เสียงในสายขาดจังหวะเสี้ยวหนึ่ง
มือกำขอบโต๊ะแน่น
หันมามองผม
ค้อนขวับ ตาหรี่
แก้มแดงจัด
ปากเม้มแน่นจนคอสั่นกลั้นคราง
คิ้วขมวดมุ่น
น้ำลายเงาริมฝีปาก
ผมยิ่งตื่นเต้น
หัวใจเต้นระส่ำ
มือจับเอวเธอแน่น
เนื้อเอวนุ่มล้นนิ้ว
กระแทกดุขึ้น
สั้น
ถี่
ฉ่ำ
เสียงขวดในลังดังกริ๊ก ๆ ๆ
กลิ่นความรักโชยชัด
เธอหันมามองค้อนอีก
น้ำตาซึมมุมตาจากกลั้น
มือข้างที่ถือสายสั่น
เสียงยังฝืน
คอสั่นตามจังหวะที่ผมกระแทก
สองเต้าแกว่งระวิง
“ที่อยู่... ซอย... ค่ะ
ส่ง... ยี่สิบนาทีค่ะ
ขอบคุณค่ะ”
วางสายแทบจะโยน
โทรศัพท์กระแทกโต๊ะ
ผมเสียวจัดจากภาพนั้น
จากความเสียวที่เธอกลั้น
จากสายตาดุระคนขอร้อง
จากเต้าแกว่ง
จากสะโพกกระฉอก
พุ่ง
แตกในความแน่นของเธอ
ร้อนพุ่ง
กระตุก
ซบหลังเธอ
หอบ
กลิ่นผมเธอติดจมูก
เหงื่อเค็มติดริมฝีปากตอนซบต้นคอ
“อื้ม...”
เธอยังหายใจแรง
ข้างในยังขมิบ
ตัวยังร้อน
สะโพกถอยเข้าหาผมทั้งที่เพิ่งเสร็จ
ชื้นเยิ้มติดโคนขา
ผมถอนช้า
ลำเริ่มอ่อนลงชัด
ยังชื้น
ยังตุบเบา ๆ แต่ไม่เต็มที่แล้ว
อากาศเย็นเฉียดผิวที่เปียกทันที
เย็นจี๊ด
น้ำขาว ๆ ไหลตามออกมาทันที
ข้น
อุ่น
ย้อยจากร่องลงต้นขาใน
เส้นขาวเงาใต้แสงหลอด
หยดติดพื้นหลังร้านเบา ๆ
กลิ่นฉุนชัดขึ้น
เธอหันมา
ตาเยิ้ม
มองลง
เห็นน้ำขาวยังไหลช้า ๆ
แล้วกลืนน้ำลาย
“พี่...” เสียงกระเส่า
“หนูยัง... ไม่...
ต่อได้ไหมคะ”
ไม่รอคำตอบยาว
เธอแกะเปียออก
ผมยาวสยายเป็ลอน
ดวงตาวาวฉ่ำ
ย่อตัวลง
คุกเข่าบนพื้นเย็น
มือกำโคนที่เริ่มอ่อน
ยังเปียกน้ำขาวติด
เลียหัววนช้า
อมลงไป
อุ่น
ดูด
ลิ้นร้อนวน
มือรูดช่วย
เหมือนจะไม่ยอมให้หมดแรง
ผมสะดุ้ง
มือวางบนหัวเธอ
ผมเธอชื้นจากเหงื่อ
ความแข็งค่อย ๆ กลับมาในปากเธอ
เต้นตุบ
เต็มขึ้นทีละนิด
เธอดูดลึกขึ้น
แก้มบุ๋ม
สายตาเงย
ชื้น
เสียงอมดังฉ่ำเบา ๆ
ความแข็งเต็มปาก
เธอถอนออก
สายน้ำลายยืดบาง
แล้วลุก
เดินไปที่โต๊ะเหล็ก
กวาดกองใบเสร็จไปข้างหนึ่ง
เธอรูดกางเกงยาวสีดำที่ค้างครึ่งขาลง
พร้อมกางเกงใน
สะบัดทิ้งแทบไม่ทัน
กองผ้าดำตกพื้นดังฟึบ
นมตั้งชันโผล่จากเสื้อที่แกะค้าง
นั่งลงบนขอบโต๊ะเหล็ก
ก้นอวบทะลักพื้นโต๊ะ
อ้าขาเป็ตัวเอ็ม (M)
เข่าแยกกว้าง
ต้นขาอวบตึง
ร่องชื้น
น้ำขาวยังไหลซึม
เงาใต้แสงหลอด
แขนยันโต๊ะด้านหลัง
เงยหน้ามองผม
ตาเยิ้ม เว้าวอน
“พี่... คะ”
ผมก้าวเข้าไประหว่างขา
มือจับต้นขาอวบ
จ่อ
ดันเข้าใหม่
ร้อน
ลื่น
ฉ่ำกว่าเดิม
น้ำขาวข้างในทะลักออก
เธอครางแ่ทันที
ไม่ได้กลั้น
เสียงก้องหลังร้าน
ขาคล้องเกี่ยวเอวผม
มือผมเลื่อนไปคลำเม็ด
วนถี่
เปียกติดนิ้ว
อีกมือกุมเอวอวบ
กระแทกสั้น
เสียงเหล็กลั่นเอี๊ยดตามจังหวะ
โต๊ะเหล็กสั่นครืด
ขาโต๊ะครูดพื้นเบา ๆ
ทุกทีที่ถอนเกือบสุด
น้ำขาวกระฉอกออกมา
ฟูม
ฉ่ำ
ปนน้ำเธอที่ไหลระลอก
ขาวขุ่นปนใส
กระเด็นติดโคนขาผม
ติดขอบโต๊ะเหล็ก
ไม่รู้ของใครของใคร
เธอแฉะ
ลื่น
ต้นขาเปียกติดกางเกงผม
เสียงเนื้อกระทบถี่
ฉ่ำกว่าเดิมอีก
กลิ่นความรักอบอวลเต็มหลังร้าน
“เร็ว... ค่ะ” เธอหอบ
ลมหายใจร้อนพ่นใส่หน้าผม
นมกระเพื่อมแกว่ง
ผมเร่ง
เธอเกร็ง
โต๊ะเหล็กลั่นเอี๊ยดถี่ ๆ
ข้างในบีบรัว
ตัวทรุด
หลังแนบผิวเหล็ก
น้ำฉ่ำ
ครางลั่น
เข่าสั่น ขารัดเอวแน่น
นิ้วกำขอบโต๊ะจนขาวซีด
ผมกระแทกแรง
แล้วดึงออก
น้ำขาวพุ่งกระฉูด
เปื้อนท้องน้อยเธอ
เปื้อนเต้าอวบ
เปื้อนไปถึงริมฝีปาก
ไหลเยิ้มเลอะกางเกง
ปนกันจนแยกไม่ออก
เข่าอ่อนแทบวูบ
ทั้งคู่หอบ
เธอนั่งค้างบนโต๊ะ
ขายังแยก
ผมยังยืนระหว่างกลาง
ร่องยังเปียกขาวขุ่นไหลช้า
เหงื่อเย็นลงช้า ๆ
เงียบ
เหลือแค่เสียงแอร์
เสียงคอมเพรสเซอร์
กับกลิ่นหอมเอียน ๆ
กับเสียงหายใจแ่ ขาด่
เธอค่อย ๆ ขยับตัว
เลื่อนลงจากโต๊ะเหล็ก
ทิชชู่เช็ดต้นขา
เช็ดคราบขาวที่เปื้อนเปรอะ
นม ท้องน้อย ขอบโต๊ะ
เสียงกระดาษเสียดผิว
ปาดมุมปาก
เดินไปเก็บกางเกงยาวสีดำกับกางเกงในจากพื้น
สวม
จัดยกทรง
ติดกระดุมเสื้อทีละเม็ด เสื้อพนักงานยับย่นกว่าตอนแรกชัดเจน
รวบผมกระเซิงชื้นเหงื่อลวก ๆ
มือยังสั่น
แก้มยังแดง
ปากยังบวมเล็กน้อย
กลิ่นคาวยังคลุ้ง
“พี่...” เสียงแ่ หลบตา “อย่าบอกใครนะคะ”
ผมจัดกางเกง
ผ้าชื้นติดต้นขา
พยักหน้า
เธอเดินนำออกไปด้านหน้า
ก้าวเร่ง
อากาศด้านหน้าร้านเย็น โปร่ง
กลบความอุดอู้ด้านหลัง
แอร์ร้านยังครางอือ
เพลงดัง
ทุกอย่างดูปกติ
เหมือนไม่เคยมีอะไรเกิดขึ้น
เธอสแกนของใหม่
บี๊บ
บี๊บ
แพ็กถุง
ยิ้มบางแบบฝึกมา
มือยังสั่นเล็กน้อยตอนยื่นถุง
“ขอบคุณที่มาอุดหนุนค่ะ”
เสียงฝืนเรียบอีกครั้ง
ผมรับถุง
นิ้วแตะมือเธอ
ชะงัก
แววตาสะเทิ้น
แก้มแดงระเรื่อ
รีบชักมือกลับ
"วะ... วันหลัง เชิญใหม่นะคะ"
สายตามองต่ำ
หูถุงพลาสติกติดฝ่ามือ
เดินออกประตูอัตโนมัติ
ลมกลางคืนพัดใส่หน้า
ถุงในมือไม่แตก
ไม่รั่ว
แต่ฝ่ามือยังจำความอุ่นของเธอ
ลิ้นยังมีรสเค็มแ่
จมูกยังติดกลิ่นน้ำหอมราคาถูกปนเหงื่อ
แต่ในหัวยังคิดถึง
สายตามองค้อนตอนถือสาย
แรงที่ผมแกล้งกระแทกดุ
และน้ำเสียงขอร้องกับแววตาที่ยัง้า
ซอยมืด
พระจันทร์เสี้ยว
เสียงแมลงดังไกล ๆ
ผมเดินกลับ
คืนนี้มีแค่นี้
ที่ร้าน
ที่กะดึก
ที่เธอมีเงินไม่พอ
แล้วก็จบ
3K
