บทที่ยี่สิบเอ็ด
ดื่มน้ำผึ้งพระจันทร์
ตรีพลเริ่มปูทางระบบการทำงานของตัวเองและภรรยาใหม่ทั้งหมด หลังจากที่ค้นพบแล้วว่าระบบการทำงานที่ผ่านมานั้น ค่อนข้างที่จะลิดรอนเวลาส่วนตัวของตัวเองและคู่ชีวิต เพราะเวลาใน่ที่ควรจะเป็เวลาของครอบครัว หลาย ๆ ครั้งก็มักจะมีเื่งานเข้ามาบดบัง
ทันทีที่รู้ตัวตรีพลเองก็ไม่ได้รอช้า พยายามวางแผนงานและจัดการทุกอย่างให้มันเป็ระบบระเบียบมากยิ่งขึ้น แม้ว่ากว่าทุกอย่างจะลงตัว ก็ทำเอาหืดขึ้นคอไปตาม ๆ กัน เพราะที่ผ่านมาการทำงานแทบจะไม่มีความเป็ระบบเลย เรียกได้ว่าทำเอาตามความสะดวกเสียมากกว่า
ตัดสินใจที่จะแก้ไขปัญหาทันทีและไม่ประวิงรอเวลา เพราะคิดการณ์ไกลเอาไว้ล่วงหน้า ไปจนถึงวันที่เขาและภรรยาจะได้ทำหน้าที่ของพ่อแม่และแม่ในอนาคต เพราะไม่อยากที่จะให้การงานกระทบกับเวลาของครอบครัว และเกิดปัญหาตามมาในตอนหลัง
ตรีพลเปิดรับสมัครตำแหน่งผู้ช่วยเพิ่มอีกสองคน ซึ่งก็ได้เป็สาวประเภทสองที่มีชื่อว่าพุทรากับหนุ่มหล่อที่ชื่อนินจาเข้ามาร่วมทำงานด้วยโชคดีที่ใช้เวลาแค่ไม่นานในการเรียนรู้งาน คนทั้งคู่ก็สามารถที่จะช่วยแบ่งเบาภาระของตรีพลและแตงกวาได้เป็อย่างดี
ผู้ช่วยทั้งสองคนที่อยู่ในวัยทำงาน ต่างก็มีวุฒิภาวะและทักษะในการแก้ไขปัญหาเป็ที่น่าพอใจ จนตรีพลเองก็เริ่มที่จะไว้วางใจ และเริ่มปลีกตัวไปจัดการระบบงานทางหลังบ้านมากกว่าที่จะเผชิญหน้าโดยตรงกับลูกค้าเหมือนอย่างที่ผ่านมา
เมื่อทุกอย่างที่ตั้งใจทำเข้าที่เข้าร่องเข้ารอย ตรีพลก็ตัดสินใจควักเงินก้อนใหญ่ที่เป็ผลกำไรจากการทำงานของตัวเอง เพื่อใช้สำหรับทริปการเดินทางไปดื่มน้ำผึ้งพระจันทร์กับภรรยาอันเป็ที่รักตามที่ตั้งใจเอาไว้ โดยจุดมุ่งหมายปลายทางในครั้งนี้ก็คือหมู่เกาะมัลดีฟส์
และเมื่อเดินทางมาถึงหมู่เกาะที่เต็มไปด้วยธรรมชาติที่สวยงาม ก็ทำให้ตรีพลได้รู้ว่าคุ้มแล้วกับเม็ดเงินที่ยอมจ่ายไปกับทริปดื่มน้ำผึ้งพระจันทร์ในครั้งนี้ เพราะทันทีที่มาเหยียบที่นี่ ดวงตากลมโตของภรรยาก็สุกประกายไปด้วยความสุข มีรอยยิ้มหวานหยดประดับใบหน้าสวยหวานอยู่แทบจะทุกเวลา
แตงกวาเองที่ในตอนนี้อยู่ในตำแหน่งภรรยาที่ถูกต้องตามกฎหมาย เพราะสามีดอดพาไปจดทะเบียนสมรสกันเมื่อไม่นานมานี้ และได้รับสิทธิ์ในการดูแลจัดการบริหารเงินของสามีทั้งหมดหลังจากแต่งงานกันมา ในตอนแรกเมื่อเห็นจำนวนเงินที่จะต้องใช้จ่ายกับการมาเที่ยวในครั้งนี้ ก็พานที่จะไม่อยากมา เพราะกันรู้สึกจำนวนเม็ดเงินที่ต้องใช้จ่ายไป
หากแต่พอมาถึงก็ต้องเปลี่ยนความคิดเสียใหม่ เพราะสิ่งที่สามีตระเตรียมเอาไว้เพื่อมอบให้กับเธอเป็ของขวัญนั้น มันสุดแสนจะพิเศษและเต็มไปด้วยความโรแมนติก ความสวยงามบนเกาะ์ทำให้สาวเ้าเริ่มมองเห็นความคุ้มค่าของมันได้ั้แ่ที่เดินทางมาถึง
“ทากันแดดหรือยัง” ตรีพลเอ่ยขัดคนที่อยู่ในชุดบิกินีสีเหลืองสดใส ที่ตั้งท่าจะเดินออกจากห้องพักสุดหรูออกไปด้านนอก
“อุ๊ย ลืมค่ะ” แตงกวาหันกลับมาตอบกลับสามีเสียงอ่อย ยอมรับเลยว่าความสม่ำเสมอในการดูแลผิวพรรณของเธอนั้นติดลบ
และเทียบไม่ติดกับสามีเลย ที่ฝ่ายนั้นให้ความใส่ใจและดูแลตัวเองเป็อย่างดี ตามประสาของผู้ชายที่เ้าสำอาง และความเอาใจใส่นั้นก็เผื่อแผ่มาถึงเธอโดยตลอด
ตรีพลส่ายหน้าไปมาด้วย ก่อนจะผุดลุกจากเตียงและคว้าหลอดครีมกันแดดราคาแพงที่มั่นใจในคุณภาพของมัน สาวเท้าเข้าไปหาภรรยาที่ยืนอยู่กลางห้อง มือหนาบีบเนื้อครีมสีขาวที่ค่อนข้างเหนียวหนืดลงบนฝ่ามือ ก่อนจะชโลมไปทั่วเรียวแขนและแผ่นหลังให้กับคนที่ไม่ค่อยใส่ใจเื่การดูแลผิวพรรณสักเท่าไหร่
ร่างสูงที่ผ่านการชโลมครีมกันแดดทั้งตัวเมื่อหลายนาทีก่อน ทิ้งตัวลงนั่งคุกเข่ากับพื้น ปาดป้ายครีมกันแดดราคาแพงลงบนหน้าท้องที่ยังคงแบนราบของภรรยาเพราะเ้าตัวน้อยไม่ยอมมาเสียที ทั้ง ๆ ที่พ่อกับแม่ก็ร่วมรักกับบ่อยครั้ง และอยากที่จะมีโซ่ทองคล้องใจกันใจจะขาด
“เมื่อไหร่จะมานะลูก” ตรีพลเอ่ยพูดขึ้นพร้อมกับตบหน้าท้องของภรรยาเบา ๆ
แตงกวาหลุบตามองสามีที่กำลังโอดครวญอยู่กับหน้าท้องแบนราบของเธอ ใบหน้าสวยยกยิ้มออกมา เพราะประจำเดือนของเธอในเดือนนี้ที่ควรจะเป็ั้แ่่ต้นเดือนนั้นขาดหายไปจนถึงกระทั่งตอนนี้ หากแต่เธอก็ยังไม่มั่นใจมากนัก เลยตัดสินใจที่จะยังไม่ได้เอ่ยปากบอกกับสามีในเื่นี้แต่อย่างใด
เพราะเธอรู้ว่าสามีคาดหวังและตั้งตารอลูกคนแรกของเราทั้งคู่อย่างใจจดใจจ่อ กลัวว่าหากพูดไปจะเป็การให้ความหวังอีกฝ่าย และหากเกิดไม่เป็ไปอย่างที่คิด มันจะทำให้คุณพ่อที่อยากจะมีลูกน้อยใจแป้วไปเสียเปล่า ๆ
ตรีพลถอนหายใจออกมาเบา ๆ ก่อนจะชโลมครีมลงบนเรียวขาทั้งสองข้างของภรรยาให้ต่อ เขาชอบที่จะได้ดูแลคนรักไม่ว่าจะเป็ในเื่ที่เล็กน้อยแบบนี้ก็ตาม
เพราะคิดอยู่เสมอว่าในฐานะคู่ชีวิตของกันและกัน การใส่ใจดูแลกันแม้แต่ในเื่ที่เล็กน้อยมันควรที่จะเกิดขึ้นอย่างสม่ำเสมอ โดยที่ไม่จำเป็ที่จะเอาเื่สถานะความเป็สามีหรือหัวหน้าครอบครัวมาเป็ข้ออ้างในการที่จะไม่ทำอะไรแบบนี้
เมียก็เมียเรา รับเขามาดูแลต่อจากพ่อแม่และญาติพี่น้องของเขาแล้ว ก็ต้องดูแลให้ดีที่สุดเท่าที่จะทำได้ ตรีพลไม่ค่อยคิดเล็กคิดน้อยกับเื่แบบนี้สักเท่าไหร่ และไม่เคยคิดจะมัวแต่นั่งรอการปรนนิบัติดูแลจากภรรยาแค่เพียงฝ่ายเดียวอย่างที่ผู้ชายคนอื่นนิยมทำกัน
“เสร็จแล้ว รออีกเดี๋ยวค่อยออกไป พี่จะออกไปด้วย” ร่างสูงแหงนหน้าขึ้นมองภรรยา ก่อนจะเอ่ยพูด
“ขอบคุณนะคะที่รัก” แตงกวาเอ่ยขอบคุณพร้อมกับส่งรอยยิ้มหวานกลับไปให้ ร่างเล็กโน้มตัวลงไปกดจูบที่หน้าผากของสามีด้วยความรักใคร่
จากหญิงสาวที่สู้ชีวิตมาอย่างหนัก โดนโชคชะตาที่เลวร้ายของชีวิตทารุณจนเกือบที่จะเสียตัวให้กับคนที่มักมากไม่รู้จัก แต่แล้วก็ได้มาเจอกับคนที่จิตใจดี ให้ความช่วยเหลือเกื้อหนุนกันในทุกทาง จนพัฒนามาเป็คู่ชีวิตกันอย่างในวันนี้
พี่ตรีของแตงกวา สามีของเธอคนนั้นเข้ามาเปลี่ยนชีวิตของเธอให้เป็ไปในทิศทางที่ดีขึ้น ซ้ำยังมอบความรักและให้เกียรติกันในทุก่จังหวะของชีวิต ไม่เคยดูแคลนเธอเลยแม้แต่น้อย แม้ว่าเธอเองนั้นแทบจะไม่มีอะไรที่เหมาะสมกับอีกฝ่ายเลยก็ตาม
ตรีพลพยักหน้ารับให้กับภรรยา ก่อนจะผุดลุกขึ้นสาวเท้าไปหยิบกางเกงขาสั้นมาสวมทับกางเกงว่ายน้ำที่แนบชิดไปกับสัดส่วนความเป็ชายของตัวเอง เพราะรู้ดีว่าอีกหน่อยภรรยาก็คงจะงอแงให้สวมใส่กางเกงทับอีกชั้น เื่พวกนี้ก็เรียนรู้ได้จากประสบการณ์ที่เคยผ่านมา
เห็นแตงกวาหน้าซื่อ ๆ แบบนั้น ก็แอบมีนิสัยขี้หวงอยู่ไม่น้อย แม่สาวคนสวยไม่ชอบที่จะให้สามีของตัวเองแต่งตัวเปิดเผยเนื้อหนังมังสาใต้ร่มผ้ารวมไปถึงของลับในที่สาธารณะสักเท่าไหร่
แตกต่างจากตรีพลที่ชอบให้ภรรยาแต่งตัวด้วยชุดสวย ๆ และไม่คิดซีเรียสกับความโป๊หรือวาบหวิว เพราะให้อิสระกับภรรยาอย่างเต็มที่ในเื่แบบนี้ และก็ไม่ได้รู้สึกอึดอัดกับความหวงผัวของเมียเด็กเลยแม้แต่น้อย เพื่อความสบายใจของอีกฝ่าย ตรีพลก็พร้อมที่จะทำให้ด้วยความเต็มใจเสมอ
เวลาผ่านไปสักพักสองสามีภรรยาที่พึ่งได้มีโอกาสมาฮันนีมูนหลังจากที่แต่งงานกันมาหลายเดือน จับมือเดินเคียงข้างกันเดินออกไปด้านนอก เพื่อไปดื่มด่ำกับบรรยากาศที่สวยงามราบกับภาพวาดนั้นด้วยตาของตัวเอง
ตรีพลว่ายน้ำวนเวียนอยู่เคียงข้างกับภรรยาที่ตื่นตาตื่นใจไปกับทุกอย่างรอบตัว เพราะพึ่งเคยมีโอกาสได้เดินทางมาเที่ยวต่างประเทศและสถานที่ที่สวยงามแบบนี้เป็ครั้งแรกในชีวิต
เสียงชวนพูดคุยเจื้อยแจ้วที่เต็มไปด้วยความตื่นเต้น สลับกับเสียงเอ่ยตอบรับนุ่มทุ้มยังคงเกิดขึ้นอย่างต่อเนื่อง แตงกวาหลุดยิ้มและหัวเราะออกมาเป็ระยะ ว่ายน้ำไปกอดคอของสามีเอาไว้ กอดก่ายเรียวขาเอาไว้ที่่เอวสอบ
“สาวฝรั่งคนนั้นเธอมองที่รัก หนูหึงจังค่ะ” ร่างเล็กเอ่ยกระซิบที่ข้างใบหูของสามี
“พี่ไม่มองใครอยู่แล้วนอกจากหนู แค่หนูคนเดียว พี่ก็เสียน้ำจนตัวซีดแล้วยัยเด็กขี้หึง” ตรีพลเอ่ยตอบ ไม่แม้ที่จะหันไปมองว่ามีใครกำลังให้ความสนใจตัวเองอยู่บ้าง
“คิกคิก งั้นหนูก็มาถูกทางแล้ว ที่จับพี่มารีดน้ำบ่อย ๆ” แตงกวาหัวเราะออกมาเสียงใส
“อย่าแก่นเซี้ยวให้มาก ยั่วตาใสแบบนี้ ถ้าโดนเอาจนขาถ่างจะมาโทษพี่ไม่ได้นะ” ร่างสูงเอ่ยคาดโทษคนที่นับวันก็ยิ่งเผยความแสบของมาให้ได้เห็น
“แล้วที่รักไม่คิดบ้างหรือคะ ว่านั้นมันอาจจะเป็สิ่งที่หนู้า” แตงกวาสอดมือเข้าไปในกางเกงว่ายน้ำของสามี มือเล็กบีบขย้ำความเป็ชายของอีกฝ่ายเบา ๆ อย่างหยอกล้อ
………………………….
แล้วไปหวานกันไกลมาก ยัยพี่เค้ารักของเขาจริง ๆ อะ แม้จะใช้งานน้องคุ้มไปหน่อยก็เถอะ // ยิ้มกริ่ม
อ่านแล้วรู้สึกยังไงกันบ้างคะ คอมเม้นท์ให้อ่านกันหน่อยน้าาาาาา
อย่าลืมกดหัวใจ กดเข้าชั้น เพื่อเป็กำลังใจให้กับนักเขียนด้วยนะคะ
และที่สำคัญหากชอบนิยายแนวประมาณนี้ห้ามลืมกดติดตามนามปากกาอิสตรีเริงรมย์โดยเด็ดขาด เพราะในคลังมีเยอะมากค่ะ จะทยอยลงเรื่อย ๆ
4.63M
