10,000 ปีก่อน เทพั ตี้เทียน ฝึกตนจนบรรลุถึงระดับชั้นเทวะเป็บุคคลแรกในประวัติศาสตร์ ในวัย 45 ปีเมื่อบรรลุระดับชั้นเทวะทั้งสิบทิศไร้คู่ต่อกร จักรพรรดิทั้งแผ่นดินถึงแม้ร่วมมือกันก็ไม่สามารถต่อกรเทพัตี้เทียนได้ แผ่นดินในยุคนั้นสงบสุขผู้ฝึกยุทธไม่มีแบ่งแยกธรรมมะอธรรม ทุกพรรคสำนักนับถือเทพัตี้เทียนเป็ใหญ่ปกครองแผ่นดินให้ชื่อว่า แผ่นดินตี้โจว แบ่งการปกครองออกเป็ 8 ส่วน และให้จักรพรรดิทั้งแปดเป็ผู้ดูแลพื้นที่คนละส่วน ประชาชนใช้ชีวิตด้วยความผาสุขนับเป็ยุคที่เจริญรุ่งเรืองที่สุดของแผ่นดิน
ล่วงเลยถึงวัย 60 ปีศักราชตี้โจวที่ 15 เทพัตี้เทียนเกิดความคิดแสวงหาหนทางสู่ความเป็ะจึงมีคำสั่งให้จักรพรรดิัทอง ผู้เป็น้องชายรับ่ดูแลแผ่นดินตี้โจวแทนตนเอง ก่อนที่จะหายตัวไปอย่างไร้ร่องรอย
ฝ่ายเจ็ดจักรพรรดิเมื่อเทพัตี้เทียนไม่อยู่แล้ว ไหนเลยจะยอมอยุ่ใต้การปกครองของจักรพรรดิัทอง ผู้ที่อยู่ในระดับเดียวกันกับตนได้ ถึงแม้ในใจจะไม่ยอมรับแต่ก็ยังไม่กล้าแสดงตัวชัดเจน ด้วยเพราะเกรงกลัวเทพัตี้เทียนจะกลับมา จึงทำได้เพียงต่างคนต่างอยู่ต่างดูแลประชาชนในส่วนการปกครองของตนเองไม่ยุ่งเกี่ยวกัน
ปีศักราชตี้โจวที่ 9,975 แผ่นดินตี้โจวยังคงปกครองด้วยจักรพรรดิทั้งแปดเช่นเดิม แต่ไม่ได้สงบสุขเหมือนเก่าก่อน พรรคสำนักจักรพรรดิทั้งแปดนอกจากพรรคัทองของเทพัตี้ฉางแล้วที่เหลืออีก 7 พรรคสำนักต่างล่มสลายไปเนื่องจากเกิดการต่อสู้ภายในแย่งชิงตำแหน่งเ้าผู้ปกครองดินแดน ผลัดเปลี่ยนกันปกครองตามยุคสมัย ปัจจุบัน พรรคสำนักจักรพรรดิทั้งแปดแบ่งออกเป็ 2 ฝ่าย
ฝ่ายธรรมมะมีสี่าาปกครอง คนแรก าาัทอง หวงเทียนจิน ประมุขพรรคัทอง ทายาทสายตรงของ จักรพรรดิัทองน้องชายของเทพัตี้เทียน เมื่อเกือบ 10,000 ปีก่อน เป็พรรคเดียวที่อยู่รอดมาถึงยุคปัจจุบัน ปกครองเมืองเทียนหลง ตอนกลางของแผ่นดินตี้โจว
คนที่สองาาวิหคเทพอัคคี จูหงเชวี่ย ประมุขพรรควิหคเทพอัคคี ปกครองเมืองมู่หง ทิศตะวันตกติดกับทะเลทรายไท่หยาง
คนที่สามาาเต่าัเหมันต์ เสวียนสุ่ยหลัน ประมุขพรรคเต่าัเหมันต์ ปกครองเมืองิหวังดินแดนน้ำแข็งอันหนาวเหน็บด้านทิศเหนือ
คนสุดท้ายาาพยัคฆ์เมฆา ไป๋หยุน ประมุขหมู่ตึกพยัคฆ์ทะยานเมฆา ปกครองเมืองเป่ยไห่ เมืองท่าติดทะเลทิศตะวันออก
ฝ่ายอธรรมมี3าาปกครอง คนแรก าาอินทรีย์วายุทมิฬ อินป้าวเฟิง ประมุขพรรคอินทรีย์วายุ ปกครองเมืองเฟิงสิง ทางด้านทิศใต้
คนที่สอง าากิเลนอัคคี ฉีหลินหั่วซาน ข่านชนเผ่าซาโม่ ปกครองทะเลหลายไท่หยาง ทะลทรายขนาดใหญ่ทิศตะวันตกสุด
คนที่สาม าาฉลามโลหิต ซาหยีไห่หง เ้าเกาะฉลามโลหิต เกาะขนาดใหญ่ตั้งอยู่ในทะเลทิศตะวันออก
ส่วนาาคนที่แปด าาอาชาเทพสายฟ้า หม่าเหล่ยจี๋ ผู้นำกองกำลังอาชา์ ปกครองทุ่งม้าป่า ทุ่งหญ้ากว้างใหญ่ทิศเหนือติดเมือง
เทียนหลง พรรคัทอง ทิศใต้ติดเมืองเฟิงสิง พรรคอินทรีวายุ ทิศตะวันออกติดกับทะเลชิงไห่ ทิศตะวันตกติดทะเลหรายซาโม่อันกว้างใหญ่
าาอาชาเทพสายฟ้าตั้งตนเป็กลางไม่เข้าฝ่ายใด
และยังมีเมืองเล็กเมืองอื่นๆอีกหลายร้อยหลายพันเมืองที่ปกครองโดยสำนักชั้นรองจากนี้ลงไป มีทั้งขึ้นตรงกับฝ่ายธรรมะ ฝ่ายอธรรม และเป็กลางไม่ขึ้นกับฝ่ายใด
ฝ่ายธรรมะและอธรรมไม่มีาครั้งใหญ่มานับร้อยปีแล้ว จนปีศักราชตี้โจวที่ 9,975 หวงชิงหลงศิษย์น้องของาาัทอง หวงเทียนจินได้ค้นพบคัมภีร์ลิขิต์ในถ้ำบนูเาหิมะด้านทิศเหนือของแผ่นดินตี้โจว เมื่อเปิดออกอ่านปรากฏว่าเป็คัมภีร์ที่เทพมังตี้เทียนได้บัญญัติไว้ในคัมภีร์ได้กล่าวถึงวิธีการฝึกฝนถึงความเป็ะ หวงชิงหลงซึ่งมีนิสัย ร่าเริงสดใสมองโลกในแง่ดี ไม่ได้้าความเป็ะ จึงมีความปราถนาจะนำคัมภีร์ส่งมอบให้หวงเทียนจินศิษย์พี่เ้าสำนัก
หวงเทียนจิน เมื่อได้รับคัมภีร์แล้วพูดจาขอบคุณศิษย์น้องเป็การใหญ่ จากนั้นจึงขอตัวจากไปศึกษาคัมภีร์ด้วยความรีบร้อน 3 วันผ่านไป หวงเทียนจินทำอย่างไรก็ไม่เข้าใจเนื้อความในคัมภีร์ จึงได้เรียกให้หวงชิงหลงศิษย์น้องเข้ามาพบ ถามถึงแนวทางการฝึกฝนหวงเทียนจินเดิมทีเป็คนจิตใจคับแคบคิดว่าหวงชิงหลงเป็ผู้ค้นพบคัมภีร์ต้องเก็บวิธีแนวทางการฝึกฝนไว้กับตัวหวังฝึกฝนคนเดียวแน่ ที่ให้เขามาคงเป็แค่ครึ่งหนึ่งของคัมภีร์ แต่ไม่ว่าจะคาดคั้นอย่างไรหวงชิงหลงก็ไม่สามารถหาคำตอบมาได้ เมื่อหวงเทียนจินเก็บตัวฝึกฝนอีกครั้ง หวงชิงหลงที่รู้นิสัยศิษย์พี่ตัวเองดีจึงได้รีบพาภรรยาที่กำลังตั้งครรภ์หนีออกจากพรรคัทอง
ข่าวเื่หวงชิงหลงค้นพบคัมภีร์ลิขิต์ของเทพัตี้เทียน ไม่สามารถรอดหูตาของชาวยุทธไปได้ ทุกสำนักทั้งธรรมะและอธรรมต่างสั่งการให้ศิษย์ออกตามล่าหาตัวหวงชิงหลงและภรรยาให้ได้
ณ กองกำลังอาชา์ ทุ่งม้าป่า
ค่ำคืนที่ฝนตกหนัก ท่ามกลางเสียงของอัสนีบาตผ่าลงมาจากฟากฟ้ามิขาดสาย หวงชิงหลงเดินวนไปมาอยู่หน้าห้องด้วยความร้อนใจ ทันใดนั้นเองเสียงทารกดังออกมาจากในห้อง หวงชิงหลงรีบผลักประตูวิ่งเข้าไป " ท่านพี่เราได้ลูกผู้ชาย " ภรรยาของหวงชิงหลงเอ่ยขึ้น
" พี่หม่า ลูกของข้าให้ท่านเป็คนตั้งชื่อจะได้หรือไม่ " หวงชิงหลงเอ่ยถาม " ได้สิพี่หวง ลูกของท่านก็เหมือนลูกของข้า " ชายแซ่หม่าเอ่ยตอบ
คนผู้นี้เป็ชายวัยสามสิบผิวเข้มตัวสูงใหญ่มีกล้ามเนื้อทั้งตัวกำลังพอดีหน้าตาจัดว่าหล่อเหลาสมชายชาตรี " ข้าจะให้เ้าชื่อว่าเฮยหลงก็แล้วกัน ดีหรือไม่พี่หวง " ชายแซ่หม่าเอ่ยถาม " ดีๆ ฮ่า ฮ่า ฮ่า " หวงชิงหลงหัวเราะอย่างดีใจพร้อมใช้ดัชนีวาดไปที่จี้หยกสีฟ้าว่า หวงเฮยหลง เสร็จแล้วจึงนำไปห้อยคอให้บุตรชาย พร้อมทั้งส่งห่อผ้าให้ชายแซ่หม่า
" พี่หม่า หากข้าไม่รอดท่านช่วยดูแลภรรยาและลูกชายของข้าได้หรือไม่ และเมื่อเขาโตขึ้นท่านได้โปรดมอบของในห่อผ้านี้ให้เขาด้วย " หวงชิงหลงเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงกังวล " เฮ้อ พี่หวงถึงทั้งตัวท่านและข้าจะเป็าา แต่ศัตรูคราวนี้ของเราก็เป็าาเช่นกัน ข้าให้สัญญาหากข้าช่วยปกป้องท่านไว้ไม่ได้ ชีวิตภรรยาและลูกของท่านข้าจะใช้ชีวิตของข้าปกป้องเอง " ชายแซ่หม่าตอบด้วยน้ำเสียงจริงจังปนความเศร้า เพราะตัวเขาเองก็ยังไม่มีหนทางจะช่วยสหายรักของเขาได้ เนื่องด้วยเพราะศัตรูที่มาคราวนี้เกินกว่าที่พวกเขาสองคนจะรับมือไหว
" หวงชิงหลง มอบคัมภีร์ลิขิต์ ออกมาซะดีๆ ไม่อย่างนั้น ข้าาาฉลามโลหิตจะขอชิมเืของาาัฟ้าอย่างเ้าดูสักครั้ง"
หวงชิงหลงเมื่อได้ยินจึงรีบเข้าไปกอดภรรยาและลูก จากนั้นหวงชิงหลงจึงสั่งให้คนสนิทพาภรรยาและลูกของหวงชิงหลงหนีไปทางด้านหลังตึก
ส่วนตัวเขาและชายแซ่หม่า ทะยานด้วยวิชาตัวเบาไม่กี่ลมหายใจก็ปรากฏตัวอยู่ด้านหน้าศัตรูที่มาล้อมโจมตีครั้งนี้
" ข้าหม่าเหล่ยจี๋ จะไม่ยอมให้พวกเ้าแตะต้องสหายของข้าได้แม้แต่ปลายเล็บ " ชายแซ่หม่าแท้จริงแล้วคือ าาอาชาเทพสายฟ้า หม่าเหล่ยจี๋ ผู้นำกองกำลังอาชา์ เมื่อหม่าเหล่ยจี๋พูดจบ บริวารของกองกำลังอาชา์โห่ร้องเสียงดังปลุกขวัญกำลังใจขึ้นพร้อมกัน " ปกป้องาาัฟ้า "
" เื่สนุกแบบนี้จะขาดข้าไปได้อย่างไรกัน ข้าาาอินทรีย์วายุทมิฬ อินป้าวเฟิง จะไม่ยอมให้ใครหน้าไหนแตะต้องสหายข้า"
เมื่ออินป้าวเฟิงปรากฏตัว จอมยุทธพรรคอธรรมที่เหลือต่างส่งเสียงวิพากษย์วิจารณ์ต่างๆนาๆ อินป้าวเฟิงเป็าาของฝ่ายอธรรมเหตุใดจึงไปคบหากับาาัฟ้าของฝ่ายธรรมมะ
สถานการณ์ตอนนี้นับว่าได้เปรียบ ฝ่ายของหวงชิงหลงมีาาสามคน คือ าาอาชาเทพสายฟ้า าาอินทรีวายุทมิฬ และตัวของเขาเอง าาัฟ้า ส่วนาาฉลามโลหิตเป็าาเพียงคนเดียว " ซาหยีไห่หงเ้าถอยไปเสียเถอะ คัมภีร์ลิขิต์ข้าได้มอบมันให้ศิษย์พี่ไปแล้ว ที่ตัวข้าตอนนี้ไม่มีอะไรที่เ้า้า "
" เหลวไหล ข้าไม่เคยได้รับคัมภีร์จากเ้า ชาวยุทธทุกท่าน หวงชิงหลงผู้นี้กล่าววาจาเหลวไหลทั้งสิ้นเขาค้นพบคัมภีร์ลิขิต์แต่เก็บเอาไว้คนเดียวหวังฝึกฝน แสดงถึงจิตใจที่คับแคบ ทะเยอทะยาน หากวันหนึ่งเขาฝึกวิชาในคัมภีร์สำเร็จ คงกำจัดพวกเราทั้งหมดเป็แน่ " หวงเทียนจินกล่าววาจากลับถูกเป็ผิดกลับผิดเป็ถูกหวังใช้มือของชาวยุทธบีบเอาคัมภีร์ที่ตัวเขาคิดว่าอยู่กับหวงชิงหลงออกมา
หวงชิงหลงเมื่อได้ฟังคำพูดของหวงเทียนจินน้ำตาเอ่อล้นออกมาจากดวงตาทั้งสองข้างหวงเทียนจินศิษย์พี่ที่เขาเคารพรักดุจพี่ชายแท้ๆ แต่วันนี้เขาตาสว่างแล้ว หวงเทียนจินมันแค่ผู้ดีจอมปลอม " เหอะๆ าาัทองร่วมมือกับ าาฉลามโลหิตรึ น่าขำสิ้นดี ฮ่า ฮ่า ฮ่า " าาอาชาเทพสายฟ้าพูดดูแคลนหัวเราะหยันขึ้นมาทีหนึ่ง
" คัมภีร์ลิขิต์พบในอาณาเขตของพรรคเต่าัเหมันต์ ข้าย่อมมีสิทธิ " สิ้นเสียงปรากฏชายวัย 30 ต้นๆ รูปร่างกำยำ ผิวขาวราวหิมะ ในชุดสีฟ้าขาว ปรากฏตัวขึ้นมาคนนี้คือ าาเต่าัเหมันต์นั่นเอง
" ของสิ่งนี้ตกทอดมาจากยุคโบราณทุกคนย่อมมีสิทธิ ข้าขอร่วมด้วยคน " สิ้นเสียงปรากฏ ชายวัย 30 ต้นๆรูปร่างเพรียวบาง ผิวขาวเนียน ชุดและกระบี่สีแดงเพลิง จะเป็ใครไปไม่ได้นอกจาก าาวิหคเทพอัคคีจูหงเชวี่ย
" าาัฟ้าข้ามาช่วยท่านแล้ว " พริบบตาเดียว ชายในชุดสีครามตัดกับสีขาวและเขียวอ่อนๆ ปรากฏตัวอยู่ข้างกายหวงชิงหลง " าาพยัคฆ์เมฆา วิชาตัวเบาพยัคฆ์ทะยานเมฆา ของท่าน ยังสุดยอดเหมือนเดิม " หวงชิงหลงหันไปแล้วเอ่ยขึ้น
" ข้าไม่มีเหตุผลต้องช่วยใคร แต่หมั่นไส้ผู้ดีจอมปลอมอย่างเ้าัทองมานานแล้ว ข้าอยู่ฝั่งเ้า าาัฟ้า " สิ้นเสียง ชายวัยสามสิบต้นๆ สวมใส่ชุดหรูหราดูสูงส่ง พร้อม ง้าวสีแดงเพลิงราวดวงอาทิตย์ ทะยานลงมาจากหลังคาของตึกหลักกองกำลังอาชา์ คนผู้นี้คือ ข่านแห่งชนเผ่าซาโม่ ผู้ปกครองทะเลทรายไท่หยางอันกว้างใหญ่ าากิเลนอัคคี ฉีหลินหั่วซาน
" ฮ่า ฮ่า ฮ่า ต่อให้พวกเ้ามีาาสักสิบคนก็ไม่ได้คู่ต่อสู้ของข้า เ้าฉลามคลั่ง เ้าถอยออกไปให้ไกลข้าไม่ยินดีร่วมมือกับพวกนอกรีตอย่างเ้า"
พูดจบหวงเทียนจินโคจรลมปราณัทองอย่างบ้าคลั่ง ลมปราณสีทองที่ออกจากร่างมารวมตัวกันเป็ัทองตัวใหญ่คำรามเสียงดังลั่นไปทั้งท้องนภา าาอีกแปดคนเมื่อได้เห็นพลังของหวงเทียนจิน ใพลันะโขึ้นพร้อมกัน " ลมปราณชั้นจักพรรดิ"
" ฮ่า ฮ่า ข้าทะลุชั้นกลายเป็จักรพรรดิแล้วพวกเ้าไม่ใช่คู่ต่อสู้ของข้า ใครไม่อยากตายหลบไป ข้าจะทวงคัมภีร์ของสำนักคืนจากศิษย์ทรยศ"
หลังหวงเทียนจินพูดจบ าาฉลามโลหิต าาเต่าัเหมันต์ าาวิหคเทพอัคคี ต่างรู้ตัวว่าไม่ใช่คู่ต่อสู้ถอยออกมา จากไปพร้อมกันคนละทิศทาง
" พวกเ้าสี่คนอยู่รอความตายรึ " หวงเทียนจินตวาดลั่น " ถึงต้องตายข้าก็จะไม่ทอดทิ้งสหาย " าาอาชาเทพสายฟ้าพูดพร้อมชี้ปลายหอกไปด้านหน้า " ข้าก็เช่นกัน " าาเหยี่ยววายุทมิฬกล่าว พร้อมชี้กระบี่ไปทางด้านจักรพรรดิัทอง าากิเลนอัคคีและาาพยัคฆ์เมฆาไม่กล่าววาจา ร่ายรำอาวุธคู่ใจชี้ไปที่จักรพรรดิัทองเช่นกัน
" พี่หวงรีบหนีไป ทางนี้พวกข้าจะถ่วงเวลาเอง " าาอาชาเทพสายฟ้าเอ่ยขึ้น " ขอบคุณน้ำใจของสหายทุกท่านในค่ำคืนนี้มาก หากข้าชิงหลงโชคดีรอดไปได้ไปสาบานจะตอบแทนพวกท่าน " พูดจบหวงชิงหลงคำนับขอบคุณก่อนจะหันตัวใช้วิชาตัวเบาทะยานข้ามตึกไปทางด้านหลังอย่างรวดเร็ว
" นายท่าน " เสียงคนสนิทที่กำลังบังรถม้าพาภรรยาและลูกชายของหวงชิงหลงหนีพลันดังขึ้นเมื่อเห็นผู้เป็นายของมันทะยานลงมาบนรถม้า
" หลิวเตี้ยน เ้ารีบพาลูกชายของข้าหนีไปทางใต้มุ่งหน้าไปพรรคเหยี่ยววายุบอกกับประมุขพรรคว่าเป็คนของข้าพาลูกชายหลบหนีมาขอความช่วยเหลือ ส่วนข้าและภรรยาจะล่อหวงเทียนจินไปอีกทาง " หวงชิงหลงกล่าวจบพร้อมยื่นดาบลักษณะคล้าบดายซามูไรเล่มหนึ่งให้ ส่วนหลิวเตี้ยนเมื่อรับดาบมาแล้วจึงนำผ้าห่อทารกน้อยมัดสะพายหลังทะยานเข้าป่าด้วยวิชาตัวเบามุ่งหน้าลงใต้หายไปในความมืด
ทางด้านสี่าาหลังจากเริ่มต่อสู้กับจักรพรรดิัทองหวงเทียนจินได้ไม่ถึงสิบหระบวนท่าก็ตกเป็รอง ถูกโจมตีค่อยๆล่าถอย ผ่านไปร้อยกว่ากระบวนท่าทั้งสี่คนเริ่มได้รับาเ็ภายใน หวงเทียนจินทะยานขึ้นฟ้าสูงราว 5 เมตร แล้วโคจรพลังทั่วร่างมาไว้ที่กระบี่ใช้ออกด้วยวิชาไม้ตาย ัทองพิโรธ โจมตีใส่าาทั้งสี่ าาทั้งสี่เกร็งลมปราณป้องกันตัวอย่างเต็มกำลัง ด้วยความรุนแรงของกระบวนท่าัทองพิโรธพื้นดินตรงหน้าะเิออกเป็หลุมลึกฝุ่นควันลอยคละคลุ้ง กว่าที่าาทั้งสี่จะตั้งตัวได้จักรพรรดิัทองก็หายไปแล้ว
ตู้ม เสียงรถม้าะเิออกด้วปราณกระบี่สีทอง พร้อมด้วยร่างของบุรุษะโตีลังกาออกมาจากรถม้าพร้อมกับอุ้มสตรีไว้ "น้องหญิง เ้าไม่เป็อะไรนะ เ้ารีบหนีไป จงเลี้ยงดูลูกของเราให้ดี " หวงชิงหลงเมื่อกล่าวกับภรรยาเสร็จได้ชักดาบออกจากฝักชี้ไปที่หวงเทียนจิน รูปร่างและขนาดเท่ากับดาบซามูไรด้ามจับและโกร่งดาบมีลักษณะเป็ัสีฟ้าครามส่วนคมของดาบเป็เหล็กชั้นเทวะมีลวดลายัสีฟ้าทั้งตัวดาบ " ภรรยาของข้าไม่เกี่ยวข้อง เห็นแก่ความสัมพันธ์เก่าก่อนของเราปล่อยนางไป แล้วข้าจะยอมไปกับท่าน "
" หึ หึ เ้ากล้านำดาบวิเศษของสำนักมาชี้หน้าศิษย์พี่เชียวรึ ดี วันนี้ข้าจะฆ่าทั้งเ้าทั้งเมียของเ้าซะ ดาบัฟ้าไม่สมควรอยู่ในมือเ้าส่งมันคืนมาซะ แล้วข้าจะให้เ้าได้ตายสบาย ด้วยกระบี่ัทอง ฮ่า ฮ่า ฮ่า " หวงเทียนจินกล่าวพร้อมชักกระบี่ที่ด้ามจับและโกร่งกระบี่เป็ัสีทองส่วนคมของกระบี่เป็เหล็กชั้นเทวะสีเงินมีลวดลายของัสีทองทั้งตัวกระบี่
" ศิษย์น้องเ้าถนัดวิชาดาบคู่ ตอนนี้เ้าใช้ดาบเดียวเกรงว่าไม่ถึง 10 กระบวนท่าเ้าคงตกตายในมือของข้าแน่ลองรับมือ เพลงกระบี่ัทองของข้าดู รับมือ ! " พูดไม่ทันจบหวงเทียนจินก็ออกกระบวนท่าแรก ัทองโผล่หัว กระบวนท่านี้ หวงเทียนจินหายไปเห็นเพียงหัวัทองพุ่งเข้ามาจากรอบด้าน หวงชิงหลงไม่โต้กลับยกดาบขึ้นเกร็งลมปราณเต็มกำลังอาศัยแรงปะทะส่งร่างตนเองไปด้านหลัง ตีลังกาลงพื้น หมุนตัวพุ่งไปหาภรรยาหวังอาศัยจังหวะนี้ชิงหลบหนี
แต่ช้าไปหนึ่งก้าวผู้าุโพรรคัทอง7คนพุ่งมาขวางหน้าไว้พร้อมตั้งค่ายกล ัทองเจ็ดเศียร รุมโจมตีใส่หวงชิงหลง พลังของผู้าุโทั้งเจ็ดอยู่ที่ชั้นาาขั้นเก้า 1 คน ขั้นแปด 2 คน และขั้นเจ็ด 4 คน ส่วนตัวหวงชิงหลงเป็ขีดสุดาาอีกครึ่งก้าวจะถึงชั้นจักรพรรดิ ด้วยพลังของผู้าุโทั้ง7 ถึงแม้จะใช้ค่ายกลัทองเจ็ดเศียรก็ทำได้เพียงแค่ถ่วงเวลาหวงชิงหลงเท่านั้น ไม่สามารถเอาชัยได้ แต่ตอนนี้ไม่เหมือนกัน ยังมีหวงเทียนจินยืนคุมเชิงอยู่ด้านนอกค่ายกลห่างมันลงมือ หวงชิงหลงต้องจบสิ้นแน่
ระหว่างที่หวงชิงหลงรับมือกับค่ายกลัทองเจ็ดเศียร หวงเทียนจินทะยานทีหนึ่งมาถึงข้างกายภรรยาของหวงชิงหลงพร้อมใช้กระบี่จ่อที่คอ
" เ้าจะยอมมอบวิธีฝึกฝนคัมภีร์ลิขิต์ออกมาหรือไม่ " หวงเทียนจินตวาดเสียงดังขึ้นพร้อมคมกระบี่ที่เฉือนลึกลงไปในคอภรรยาของหวงชิงหลง
"หวงเทียนจิน ต้องให้ข้าพูดอีกสักกี่ครั้งว่าคัมภีร์ลิขิต์มีอยู่เพียงที่ข้ามอบให้เ้า " ไม่รอให้หวงชิงหลงพูดต่อหวงเทียนจินออกแรงสะบัดกระบี่ผ่านคอภรรยาของหวงชิงหลง เพียงกระบี่เดียวขาดใจตายไปต่อหน้าต่อตา หวงชิงหลงเมื่อเห็นภาพภรรยาตนเองถูกฆ่าตายต่อหน้าต่อตา โคจรพลังลมปราณเกิดเป็ัอัสนีบาตทะยานออกสิบทิศ เจ็ดผู้าุโพรรคัทองกระเด็นกันไปคนละทิศละทางกระอักเลือกออกมาคนละหลายคำแล้วหมดสติไป
หวงชิงหลงพุ่งเข้าใส่หวงเทียนจิน ใช้ออกหนึ่งดาบด้วยกระบวนท่า ัอัสนีบาตพิโรธ หวงเทียนจินใช้การโจมตีแทนการป้องกันใช้กระบวนท่ากระบี่ ัทองพิโรธ หักล้างกับปราณดาบัอัสนีบาตของหวงชิงหลง ด้วยเพราะหวงเทียนจินเป็จักพรรดิจึงมีกำลังภายในแข็งแกร่งกว่าหวงชิงหลงที่เป็ครึ่งก้าวจักรพรรดิ หวงเทียนหลงจึงกระเด็นถอยหลังไปกระแทกต้นไม้ด้านหลังกระอักเืออกมาหลายคำ ได้รับาเ็สาหัสภายใน ไม่รอให้หวงชิงหลงตั้งตัว หวงเทียนจินใช้ออกด้วยกระบวนท่าัทองซ่อนเงา พุ่งเข้าโจมตีหวงชิงหลง
ปัง ! เสียงดังสนั่น หวงชิงหลงฝืนโคจรลมปราณเฮือกสุดท้ายรวมพลังไว้ที่ดาบ แต่กลับไม่ยอมป้องกันท่า ัทองซ่อนเงา กลับกันใช้ร่างกายรับการโจมตีไปเต็มๆ กระบี่ัทองแทงทะลุอกข้างซ้ายของหวงชิงหลงตำแหน่งเหนือหัวใจไปนิดเดียว หวงชิงหลงใช้มือซ้ายจับกระบี่ไว้ มือขวายกดาบโคจรลมปราณฟันใส่หวงเทียนจินสุดแรง
ฉัวะ " ัสายฟ้าแลกิญญา " หวงเทียนจินโดนฟันาเ็สาหัสเป็แนวเฉียงั้แ่หัวไหล่ซ้ายจนถึงสะโพกด้านขวา ปล่อยมือจากด้ามกระบี่ทิ้งตัวลงกระอักเืหลายคำโคจรลมปราณรักษาตนเอง
" ศิษย์น้องชั่ว อาจารย์ไม่เคยสอนลมปราณธาตุสายฟ้า เหตุใดเ้าถึงเป็วิชานี้ เ้าแอบฝึกฝนวิชาในคัมภีร์ลิขิต์แล้วสินะ " หวงเทียนจิน
ตวาดลั่น
" ข้าพูดไปหลายครั้งแล้ว ข้าไม่้าความเป็ะ ไม่เคยคิดอยากฝึกวิชาในคัมภีร์นั่น ข้าไม่มีอะไรต้องอธิบายให้คนชั่วช้าอย่างเ้าฟังอีกแล้ว หากวันนั้นข้าไม่ไปพบคัมภีร์เล่มนี้เข้า ชีวิตของข้าคงไม่พบจุดจบเช่นนี้ ฮ่า ฮ่า ฮ่า ์เหตุใดท่านจึงโหดร้ายกับข้านัก " หวงชิงหลงตัดพ้อพร้อมกับคลานไปหาร่างของภรรยา
" น้องหญิงข้าขอโทษที่ปกป้องเ้าไม่ได้ " หวงชิงหลงร่ำไห้กอดร่างภรรยา ตอนนี้อาการาเ็ทั้งภายในและภายนอกของหวงชิงหลงสาหัสมากหมดหนทางรักษา อีกไม่ถึงหนึ่งก้านธูปเขาคงหมดลมแล้ว ปึง! ดาบัฟ้าปักลงข้างกายหวงเทียนจินที่โคจรลมปราณรักษาตัวอยู่
" หวงเทียนจิน อย่างไรข้าก็ไม่รอดแล้ว ดาบัฟ้าเป็ของวิเศษของสำนักเ้านำกลับไปซะ แล้วปล่อยให้ข้ากับภรรยา จากไปอย่างสงบ "
หวงชิงหลงฝืนสังขาลอุ้มร่างของภรรยาเดินไปที่ริมหน้าผา นั่งพิงหินวางร่างภรรยาให้นอนหนุนตักตนเอง
ผู้าุโชั้นาาขั้นเก้าของพรรคัทองหลังจากฟื้นคืนสติรีบเข้าไปดูอาการของหวงเทียนจิน เมื่อเห็นว่าหวงเทียนจินอาการพ้นขีดอันตรายแล้วจึงพุ่งไปทางหวงชิงหลงหวังลงมือสังหาร แต่เมื่อมาถึงร่างปรากฏว่าหวงชิงหลงได้สิ้นใจไปแล้ว ด้วยว่าเห็นหวงชิงหลงมาั้แ่เด็กๆ จึงไว้ไมตรีไม่ทำลายศพของผู้เสียชีวิต
ผู้าุโทั้งเจ็ดตอนนี้ได้สติกันหมดแล้ว ต่างพากันพุ่งมาดูอาการของหวงเทียนจิน เมื่อเห็นว่าอาการไม่ดีขึ้นจึงเคลื่อนย้ายร่างของหวงเทียนจินพร้อมกับกระบี่ัทองและดาบัฟ้า กลับสู่พรรคัทอง