บทที่ 9
ไว้ชีวิต
"ขอแสดงความยินดีกับเ้าของร่าง ฆ่าผู้ฝึกตนขั้น เหลียนตี้ จำนวน 2 คน ได้รับค่าประสบการณ์จำนวน 20 คะแนน รับน้ำหมึกดั้งเดิมจำนวน 20 หยด"
"ค่าประสบการณ์ปัจจุบัน คือ 20/90 คะแนนปัจจุบัน มีน้ำหมึกดั้งเดิมคงเหลือ 190 หยด
เมื่อได้ยินเสียงเตือนของระบบ ภายในใจเซียวหลงก็เกิดความฮึกเหิม และบังเกิดความคิดที่กล้าหาญที่ค่อยๆปรากฏขึ้นภายในใจ
ในขณะนี้ ศีรษะทั้งสองของผู้คุ้มกันของหลี่จู ขาดกระเด็นและกลิ้งหมุนวน มาหยุดนิ่งแทบเท้าของหลี่จู เมื่อเห็นดังนั้น ดวงตากลมโตของเขาแทบถลนออกจากเบ้า ร่างของหลี่จูก็ตื่นตระหนกและสั่งสะท้าน ใบหน้าของเขาซีดขาว แข็งขาอ่อนแรงราวกับจะควบคุมร่างกายไม่ไหว
ความหวาดกลัวเกาะกุมจิตใจของเขาอย่างห้ามไม่อยู่ ทำให้เขานั้นลืมเลือนความเ็ปทางกายไปชั่วขณะ!
“ สารเลว!” เมื่อเห็นดาบเขี้ยวพยัคฆ์ของเซียวหลงที่เปื้อนเืของผู้คุ้มกัน หลี่จูก็คำรามร้องด่าทอว่า: "ข้าเป็บุตรชายคนสุดท้องคนของตระกูลหลี่ หากเ้ากล้าทำร้ายข้า... ตระกูลหลี่จะไม่มีทางปล่อยเ้าไป! ตอนนี้ข้าจะมอบโอกาสการมีชีวิตรอดให้เ้า
ปล่อยข้าไป! ไม่อย่างนั้น ข้าจะทำให้เ้าอยู่ไม่สู้ตาย! " หลี่จูร้องออกมาด้วยน้ำเสียงแช่งชักหักกระดูก
หลังจากที่เซียวหลงได้ยินดังนั้น เขาหัวเราะเยาะอย่างเ็าและเฉยเมย ไม่ตอบโต้ แต่เขาหยิบอุ้งเท้าหมีย่างขึ้นมา และเริ่มกินเพื่อบรรเทาอาหารหิวโหย
หืม! อุ้งเท้าหมีย่างนี่รสชาติดีจริง ๆ! อร่อย...แม้ไม่ต้องปรุงเพิ่มเติม หลังจากกินไปไม่กี่คำ เซียวหลงก็รู้สึกว่ามันช่วยบรรเทาความหิวได้เพียงเล็กน้อยเท่านั้น แต่ไม่สามารถเติมเต็มความหิวโหยของเขาได้
จนถึงเวลานี้ เซียวหลงเหล่มองไปที่หลี่จูและพูดขึ้นว่า: "หากข้าสังหารเ้าในตอนนี้...ตระกูลหลี่ของเ้าจะรู้หรือว่า...ผู้ใดคือฆาตกร?" หลี่จูตกตะลึงอยู่ครู่หนึ่ง แล้วทั่วร่างก็สั่นสะท้าน
"ไม่....เ้าสังหารข้าไม่ได้!" หลี่จูกัดฟันแน่น และเปลี่ยนท่าทีที่ดูรุนแรงกลับกลายเป็การประนีประนอม: "ตราบใดที่เ้าไม่สังหารข้า.....ข้าจะไว้ชีวิตเ้า!
"อะไรนะ?" เซียวหลงตกตะลึง ทันใดนั้น ใบหน้าของเขาก็แสดงท่าทีที่ผิดธรรมชาติ แม้แต่อุ้งเท้าหมีย่างที่อยู่ในมือ ก็ร่วงหล่นไปที่พื้น
ชายคนนี้ สมองเสื่อมหรือไม่ ? เขาพูดเื่โง่เขลาเช่นนี้ออกมาได้อย่างไร? เซียวหลงนั้นรู้สึกว่า การสังหารคนสมองเสื่อมคือ เื่ดูแคลนสติปัญญาของเขา!
แต่หลี่จูจะไม่รู้ตัวว่าเซียวหลงนั้นคิดอันใดอยู่..แต่เมื่อเห็นปฏิกิริยาของเซียวหลง เขาหลงคิดไปว่า "การประนีประนอม" ของเขาที่หยิบยื่นให้นั้นส่งผล เขากล่าวเสริมทันทีว่า "ถ้าเ้าเชื่อใจข้า...จงบอกที่อยู่ของเ้ามา!
ตราบใดที่ข้ากลับไปอย่างปลอดภัย ข้าจะเตรียมของขวัญชิ้นใหญ่และส่งมอบให้ตระกูลของเ้าด้วยตัวเอง ... "
“ พรึ่บ!” เซียวหลงอดไม่ได้ที่จะรู้สึกว่า....อีกฝ่ายดูถูกสติปัญญาของเขา!
"บอกเ้าว่าข้าอาศัยอยู่ที่ใด.....เพื่อที่เ้าจะได้ส่งคนมาสังหารข้าน่ะหรือ? ดวงตาของเซียวหลงหรี่ลง และดวงตาของเขาก็เ็ามากขึ้นเรื่อย ๆ " หรือเ้าคิดว่า......ข้าไม่กล้าสังหารเ้าจริง ๆ? " เมื่อพูดถึงเื่นี้
เซียวหลงก็โบกดาบในมือของเขาลงทันที
“ ฉับ!” ดาบเขี้ยวพยัคฆ์ตัดจมูกของหลี่จูในทันที!
"อ้าก" หลังจากนั้น ปรากฏเสียงกรีดร้องโหยหวน ส่งเสียงดังลั่นไปทั่วบริเวณ
ในตอนนี้ หลี่จูรู้สึกหวาดกลัวจริง ๆ ในดวงตาของเขา มีความหวาดกลัวปรากฏอยู่ในสายตา!
"เมื่อหลี่จูเห็นดังนั้น เขาก็ทรุดร่างลงคุกเข่าอย่างแรง และวิงวอน กล่าวว่า:" ไม่!....ได้โปรดอย่าสังหารข้า...ได้โปรด...ปล่อยข้าไป! ข้าไม่สนใจว่าท่านเป็ผู้ใด ข้าสาบานว่า...ข้าจะไม่แก้แค้น! ปล่อยข้าไปเถอะ
เมื่อเห็นความบ้าคลั่งของหลี่จู อารมณ์ที่ไม่พอใจที่ผุดขึ้นมา ก็ค่อยๆ ดีขึ้นตามลำดับ เขาไม่ได้รีบร้อน...แต่กลับค่อยๆถอดอุ้งเท้าหมีย่างมากินอย่างสบายใจ และครุ่นคิดอย่างช้า ๆ
เมื่อเซียวหลงกินอาหารจนเต็มอิ่ม... หน้าผากของหลี่จู้ก็แตก เนื่องจากก้มหัวคำนับให้เซียวหลง นอกจากนี้เืที่จากปลายจมูกที่ถูกเฉือนออกไป ก็ไหลย้อมพื้นดิน...ดูน่าเวทนามาก
"ลุกขึ้น!" เซียวหลงพ่นกระดูกชิ้นสุดท้ายออกมา ทันใดนั้นก็หัวเราะอย่างแปลกประหลาดและพูดว่า: "ข้าจะปล่อยเ้าไป...แต่เ้าต้องสัญญากับข้าหนึ่งข้อ: หลังจากกลับไปแล้ว ให้พาคนกลับมาแก้แค้นข้า!
ข้าจะรออยู่ในป่าเฮยเฟิง ด้วยคำพูดเหล่านี้ของเซียวหลง เขาเฉือนชายเสื้อของเขา และโยนมันไปตรงหน้าของหลี่จู
เมื่อเห็นดังนั้น หลี่จูก็ตะลึง เขาคิดว่าเซียวหลงกำลังเหน็บแนม ประชดประชันเขา...หลี่จูไม่กล้าแม้แต่จะเงยหน้า
เขาร้องออกมาว่า "ท่านปู่....ข้าจะไม่พาใครมาล้างแค้น....ข้ามิกล้า!"
“ ฮึบ!” เซียวหลงเช็ดคราบน้ำมันที่มุมปาก ด้วยหลังมือ และส่งเสียงร้องเบา ๆ
ในตอนนี้ เซียวหลงหวังเป็อย่างยิ่งว่า... หลี่จูจะนำกลุ่มคนมาแก้แค้นเขา เนื่องจากวิธีนี้ เขาจะสามารถสังหารผุ้ฝึกตนขั้นเหลียนตี้ ได้มากขึ้น และได้รับค่าประสบการณ์อย่างต่อเนื่อง ท้ายที่สุดแล้ว
มันไม่ใช่เื่ง่าย ที่จะพบสัตว์อสูรในป่าเฮยเฟิง ดังนั้นจึงเป็ความคิดที่ดี ที่จะปล่อยหลี่จูกลับไปพา "ค่าประสบการณ์" ที่มีชีวิตกลับมามอบให้เขาถึงที่
นอกจากนี้ มันจะทำให้เขามีประสบการณ์มากมายในการต่อสู้ เพื่อเตรียมความพร้อมจัดการกับนักฆ่าที่ถูกส่งมาจากาุโเซียว เมื่อนึกถึงสิ่งนี้ เซียวหลงยิ้มแปลก ๆ "ดี! เป็เพราะเ้าไม่้ามีชีวิตอยู่ ดังนั้นข้าจะสังหารเ้าซะ"
ด้วยเหตุนี้ เซียวหลงจึงยกดาบเขี้ยวพยัคฆ์ขึ้นอีกครั้ง และขยับร่างโบกดาบหมายจะฟันเข้าไปที่ร่างของหลี่จู
“ หวือ!” โดยไม่รอให้เซียวหลงเหวี่ยงดาบเขี้ยวพยัคฆ์ หลี่จูก็คว้าชายเสื้อที่ถูกตัดขาดบนพื้น และรีบวิ่งหนีไปอย่างรวดเร็ว.....ความเร็วของเขานั้นเปรียบได้กลับกระต่ายป่าที่ตื่นตูม
เมื่อเห็นฉากนี้ เซียวหลงก็แอบขำขันกับท่าทางของหลี่จู เขาวิ่งได้รวดเร็วราวกับว่า ส่วนล่างของเขาไม่เคยถูกสับเป็ชิ้นเล็กชิ้นน้อย ถึงแม้ได้รับาเ็ตรงส่วนล่างแต่ยังสามารถวิ่งได้รวดเร็วเช่นนี้!
เขา้าถามหลี่จูเหลือเกินว่า: ส่วนล่างของเ้า.....มันไร้ซึ่งความเ็ปหรือ? เมื่อหลี่จูหายตัวไปอย่างสมบูรณ์ ใบหน้าของเซียวหลงก็กลับดูเรียบเฉย
เขารู้ตัวว่า...สถานการณ์ต่อไปของเขา จะอันตรายมากยิ่งขึ้น จากนี้ไป เขาไม่เพียงต้องคอยระวังนักฆ่าที่ถูกส่งมาจากาุโเซียวเท่านั้น แต่ยังรวมถึงกลุ่มกองกำลังของตระกูลหลี่
"ดี..เอาล่ะ จัดการไปทีละเื่! สิ่งที่สำคัญที่สุดตอนนี้ คือการอัพเกรดความแข็งแกร่งของข้าก่อน!" เซียวหลงถอนหายใจ และพูดอย่างขมขื่นกับตนเอง
คราวนี้เซียวหลงพบถุงบรรจุน้ำ จากร่างของชายหนุ่มคนหนึ่ง เซียวหลงจึงนำถุงบรรจุน้ำในลำธาร และทำความสะอาดหนังสัตว์ ในลำธาร จากนั้นห่ออุ้งเท้าหมีย่างที่เหลือ และเดินทางออกจากที่แห่งนั้น
อย่างไรก็ตาม เซียวหลงไม่ได้ล่าสัตว์ต่อไป แต่เขากลับพบสถานที่ลับ และเริ่มพิจารณาปัญหาก่อนหน้านี้ ที่เขาประสบปัญหาที่เกี่ยวข้องกับความแข็งแกร่ง
ตามความทรงจำของโลกนี้ เซียวหลงรู้ว่าความแข็งแกร่งของบุคคลนั้น ๆได้รับอิทธิพลจากปัจจัยอื่น ๆ อีกมากมาย นอกเหนือจากการฝึกฝน!
เหมือนกับพลังศักดิ์สิทธิ์ชั้นดี! มีอีกอย่างที่ช่วยเพิ่มความแข็งแกร่งได้ นั่นคือ ยาเม็ดที่สามารถเลื่อนระดับความแข็งแกร่งได้ในทันที!
และอีกตัวอย่างหนึ่ง คือเครื่องรางทรงพลัง! เช่นเดียวกับ พลังเหนือธรรมชาติ และทักษะการต่อสู้! แม้กระทั่งประสบการณ์การต่อสู้ในทุกรูปแบบ!
เหตุผลที่เซียวหลงสามารถก้าวะโเพื่อพลัง และสังหารศัตรูได้ในไม่กี่อึดใจ นั่นคือเขาอาศัยพลังศักดิ์สิทธิ์ทั้งสองอย่าง ซึ่งไร้สิ่งเปรียบเทียบ มันคือพลังจาก์!
อย่างไรก็ตาม เพียงเท่านี้ ยังมิอาจทำให้เซียวหลงพอใจได้! เขายังหวังว่า ตนเองจะได้รับประโยชน์มากขึ้น และทำให้ความแข็งแกร่งที่แท้จริงของเขาเพิ่มพูนขึ้นมา!
"ในสถานการณ์ปัจจุบันของข้า ในตอนนี้ข้ายังไม่สามารถหายาเม็ด เครื่องรางและพลังศักดิ์สิทธิ์เ่าั้ได้ ดังนั้นจึงต้องเริ่มต้นได้ด้วยประสบการณ์การต่อสู้ และทักษะการต่อสู้เท่านั้น!"
เซียวหลงขบคิดอยู่นาน และในที่สุดก็ตัดสินใจได้ในที่สุด
4K
