ตอนที่ 25: โสตประสาทปิดตาย
ััจูบที่เปียกชื้นของหมอกวินที่บดขยี้ริมฝีปากของฉันอย่างบ้าคลั่ง ทลายกำแพงศีลธรรมสุดท้ายของฉันลงจนพังทลายไม่มีชิ้นดี สลับกับความเย็นเยียบของเครื่องพันธนาการโลหะที่ข้อข้อมือซึ่งฉุดรั้งฉันไว้ในสภาวะกึ่งมืดกึ่งสว่างดึงรั้งจนเนื้อเนียนเจ็บแปลบ ทว่าความเ็ปนั้นกลับแปรเปลี่ยนเป็แรงกระตุ้นราคะแสนเร่าร้อนยามที่ท่อนกายหนาใหญ่ของศัลยแพทย์รุ่นน้องบดเบียดเนื้อกายท่อนล่างของเขาเข้าหากลีบเนื้อชุ่มฉ่ำของฉันตรงๆ ฉันจ้องมองใบหน้าที่หล่อเหลาไร้ที่ติของกวินซึ่งบัดนี้บิดเบี้ยวไปด้วยความอยากใคร่อันดิบเถื่อนอย่างที่ฉันไม่เคยเห็นมาก่อนในเวลาทำงาน แววตาสุภาพเรียบร้อยไร้เดียงสาของเขาถูกแทนที่ด้วยความหิวกระหายดุจสัตว์ป่า
“กวิน... อ๊ะ... อย่า... อื้อออ...” เสียงคัดค้านของฉันถูกกลืนหายเข้าไปในลำคอเมื่อกวินก้มลงบดจูบเรียวปาก of ฉันอีกครั้ง เรียวลิ้นร้อนของเขาแทรกซึมล่วงล้ำเข้ามาพัวพันกวาดชิมน้ำหวานในโพรงปากของฉันอย่างหนักหน่วงป่าเถื่อนสลับดูดดึงลิ้นเล็กของฉันเสียงดัง บล๊วบ... บล๊วบ... สองมือหนาของเขาเลื่อนลงมาบีบเค้นเต้าอวบอิ่มล้นมือของฉันอย่างบ้าคลั่ง บดเค้นน้ำหนักแรงจนหน้าอกกลมกลึงบิดเบี้ยวสลับชูชันสู้มือ
ผมเฝ้ามองภาพแพทย์หญิงลัลน์ลลินและศัลยแพทย์หนุ่มรุ่นน้องร่วมรักกันด้วยความพึงพอใจสะใจ สองตาภายใต้กรอบแว่นสะท้อนแสงไฟสลัว ผมชานนท์สถาปนิกใหญ่วัย 52 ปียิ้มอย่างมีเลศนัยและก้าวขึ้นมาบนเตียงไม้สักบุกำมะหยี่สีครีมอย่างช้าๆ ร่างกายท่อนบนของผมเปลือยเปล่าเผยกล้ามอกหนาแน่นของชายรุ่นใหญ่ แก่นกายใหญ่โต 8 นิ้วของผมสั่นระริกตึงเขม็งชี้หน้าสู้ลมหายใจร้อนพร้อมที่จะกระแทกกระทั้นสั่งสอนให้จิตแพทย์สาวได้รับรู้รสชาติของบำบัดกลุ่มอย่างแท้จริง
“หมอกวินครับ... อย่าเพิ่งใจร้อนสิครับ พี่ลินลี่ของหมอยังไม่ได้รับการปลดปล่อยพันธนาการอย่างสมบูรณ์เลยนะคะ” ผมเอ่ยเสียงทุ้มต่ำบงการเกมสวาท ขณะเอื้อมมือหนาไปไขปลดล็อกกุญแจมือโซ่เงินออกจากข้อมือบางทั้งสองข้างของหมอลิน ทันทีที่ข้อมือของเธอเป็อิสระ ร่างบางก็พยายามจะยกมือขึ้นบดบังหน้าอกอวบอัดด้วยความเหนียมอาย ทว่าผมกลับรวบมือทั้งสองข้างของเธอไว้และยึดเหนี่ยวไว้เหนือศีรษะอีกครั้งด้วยมือเดียว พร้อมกับกระซิบบอกเธอเสียงทุ้มต่ำดุดัน “ไม่มีความจำเป็ต้องอายแล้วค่ะเด็กดี... ร่างกายชุ่มน้ำหวานของหมอมันฟ้องชัดเจนว่า้าโดนสอดใส่บำบัดจากอาและรุ่นน้องคนสนิทของหมอพร้อมๆ กันจนใจจะขาดแล้ว”
“อานนท์ขา... อ๊ะ... ลินเสียว... กวิน... นายแอบรักฉัน... มาตลอดเลยเหรอ...” ฉันครางระเส่าเสียงหวานหลงสะบัดหน้าไปมาด้วยความซ่านกระสันที่แล่นพล่านทั่วร่าง ยามที่นิ้วมือยาวหนาของกวินลากผ่านหน้าท้องแบนราบลงไปบดบี้ปุ่มกระสันแดงก่ำกลางกลีบเนื้อชุ่มน้ำรักของฉันระรัวสะบัด
แจ๊ะ... แจ๊ะ... แจ๊ะ...
“ครับพี่ลิน... ผมโหยหาร่างกายของพี่ลิน อยากบดขยี้อกอวบๆ และกระแทกรูรักของพี่ลินมานานหลายปีแล้วครับ... คืนนี้ให้ผมได้บำบัดรักษาความร่านร้อนของพี่เถอะนะครับ” กวินเอ่ยถ้อยคำ Dirty Talk ดิบเถื่อนปนเสียงหอบพร่า ยามที่เขายกขาเรียวบางทั้งสองข้างของฉันขึ้นพาดบ่ากว้างของเขา เผยร่องรักสีหวานเปียกชุ่มเยิ้มแดงก่ำล่อสายตาแก่นกายขยายตัวสุดขีด กวินจับหัวสวาทขนาด 7.5 นิ้วตึงเขม็งของเขาจ่อเข้าหาปากทางรักชุ่มแฉะของฉัน แล้วกดกระแทกสะโพกสอบสอดใส่ล่วงล้ำลึกซึ้งเข้ามาในช่องทางรักของฉันในครั้งเดียวรวดเดียวจนสุดความยาวชนปากมดลูกเสียงดัง สวบ... ปึก!
“กรี๊ดดด... กวิน... ใหญ่... แน่นร่องพี่ไปหมดแล้ว อ๊าาา...” ฉันกรีดร้องหวีดครางลั่นห้องบำบัดปิดตายไร้เสียงสะท้อน ร่างบางของฉันเกร็งกระตุกสั่นสะท้านระริกตาตั้งด้วยความลึกล้ำซ่านเสียวสยิวพุ่งเสียดท้องน้อย ร่องเนื้ออุ่นของฉันตอดรัดขยำแก่นกายใหญ่ตึงแน่นของรุ่นน้องระรัวโครมคราม กวินไม่รอช้า เขาขยับสะโพกซอยซอยกระแทกอัดแก่นกายยาวเข้าใส่ร่องรักของฉันอย่างดุดัน รวดเร็ว และป่าเถื่อนเน้นย้ำจุดเสียวข้างในจนเกิดเสียงเนื้อกระทบตัวดังสนั่นระงมห้อง ตั่บ... ตั่บ... ตั่บ... ตั่บ...
“ซี้ดดด... พี่ลินครับ... รูรักของพี่ตึงและแน่นดีเหลือเกิน ขยำแก่นกายของผมแน่นระรัวจนแทบแตกเลยครับพี่ลิน... อูยยย...” กวินครางเสียวซ่านแหบสั่นสะโพกซอยถี่เร่งจังหวะกระแทกกระทั้นจนอกอวบอัดใหญ่โตของฉันสะบัดบิดส่ายสู้ลมหายใจร้อน ยอดปทุมถันสีหวานสั่นคลอนไปตามแรงกระแทก
ในขณะที่กวินกำลังซอยกระแทกความดิบใส่องค์ประกอบร่องรักด้านหน้าของฉันจนหัวสั่นหัวคลอน ลุงนนท์ Dominant จอมวางแผนก้าวเข้ามาซ้อนที่ด้านหลังของฉัน ััอุ่นร้อนของแก่นกายใหญ่โตหนาแน่น 8 นิ้วของลุงนนท์บดเบียดเข้ามาใกล้ช่องทางรักด้านหลัง (ทวารหนัก) ที่ยังไม่เคยได้รับการล่วงล้ำลึกซึ้งจากชายใดมาก่อน ลุงนนท์ใช้นิ้วมือหนาชโลมเยลหล่อลื่นเย็นเยียบรอบจีบเนื้อทางรักด้านหลังของฉันอย่างช้าๆ ครูดเค้นจนฉันสะดุ้งสุดตัวตัวโยนเกร็งสะพัด
“อานนท์ขา... อย่า... ด้านหลังลินไม่เคย... อ๊าาา... กวินเบาๆ... อ๊างงง...” ฉันร้องครางเสียงหวานปนหวาดหวั่นสะคนเสียวซ่านรุนแรง ยามที่ด้านหน้าโดนกวินกระหน่ำซอยไม่ยั้งจังหวะสะโพก ส่วนด้านหลังกำลังโดนลุงนนท์สำรวจอย่างป่าเถื่อน
“ไม่มีคำว่าไม่เคยสำหรับยาบำบัดของอาหรอกนะคะเด็กดี... อ้าขาออกกว้างๆ ยอมรับความดิบเถื่อนของอากับกวินซะดีๆ ร่างกายร่านๆ ของหมอจะเบาสบายไป์ทั้งสองช่องทางเลยค่ะ” ลุงนนท์กระซิบสั่งเสียงต่ำข้างหูขาว พร้อมจับแก่นกายใหญ่ 8 นิ้วร้อนจัดและเปียกชุ่มจ่อเข้าหาจีบเนื้อช่องทางหลังตึงแน่น แล้วกดกระแทกขยับสะโพกแกร่งสอดแทรกล่วงล้ำลึกซึ้งเข้ามาในช่องทางรักด้านหลังของฉันอย่างช้าๆ แต่ดุดันรวดเดียวจนสุดความยาวล้ำลึกชนผนังลำไส้ใหญ่สะท้านะเื
สวบ... ปึก!
“กรี๊ดดด!!!... อานนท์... เจ็บ... แน่นตูดลินไปหมดแล้ว อ๊าาา... กวิน... พี่เสียวจะตายอยู่แล้ว... อ๊างงง...” ฉันกรีดร้องหวีดลั่นสุดเสียงตัวเกร็งสั่นระริกสะท้านคอแหงนตั้ง ดวงตาเบิกโพลงลอยคว้างสมองขาวโพลนไปหมด ร่างกายระหงส์ของฉันโดนแกนสวาทขนาดใหญ่โตสองแท่งรุกล้ำลึกซึ้งตรึงร่างไว้ทั้งด้านหน้าและด้านหลังพร้อมๆ กันจนแน่นตึงไร้ช่องว่าง ความคับแน่นมหาศาลแทรกซึมกระจายไปทั่วท้องน้อยจนฉันบิดส่ายสะโพกสั่นระทึกอย่างสยบยอมไร้ทางขัดขืนใดๆ
“ซี้ดดด... แน่นตึงสุดยอดเลยครับอานนท์... รูรักของพี่ลินตอดรัดขยำแก่นกายผมแน่นระรัวพร้อมๆ กับที่ตูดตึงๆ ของพี่เขาตอดรับแกนของอาเลยครับ... เสียวหัวะเิแล้ว...” กวินครางเสียงหลงแหบต่ำอย่างสะใจ สองมือหนาขยำเอวบางจับล็อกไว้มั่นคงก่อนจะขยับสะโพกสอบซอยกระแทกกระทั้นแก่นกายสอดเข้าออกร่องรักด้านหน้าอย่างรวดเร็วถี่รัวโครมคราม
ขณะเดียวกัน ลุงนนท์สถาปนิกใหญ่ก็เริ่มขยับสะโพกแกร่งกระแทกอัดแก่นกายยาวใหญ่ 8 นิ้วสวนทางกลับเข้ามาในช่องทางหลังตึงแน่นอย่างดุดัน รุนแรง และยาวนาน เกิดเสียงจังหวะบดเบียดเฉอะแฉะกระดอนปนเสียงสอดใส่ท่วงท่ากระแทกกระทั้นระคนเสียงเนื้อกระทบเนื้อดังกึกก้องกังวานระงมห้องบำบัดโสตประสาทที่เงียบสงัด
ตั่บ... ตั่บ... ตั่บ... ตั่บ... ตั่บ...
แจ๊ะ... แจ๊ะ... แจ๊ะ... บล๊วบ...
“อ๊าาา... อานนท์... กวิน... แรงๆ... กระแทกเข้ามาแรงๆ... ลินยอมแล้ว... ลินเปียกไปหมดแล้ว... อ๊างงง... เสียวรูรัก... เสียวตูดเหลือเกิน... ตั่บ... ตั่บ... ตั่บ... อ๊าาา...” ฉันหวีดร้องครางลั่นหลุดลอย ร่อนส่ายสะโพกกระสันเสียวระรัวสู้แรงกระแทกดิบหยาบโลนของสองชายอย่างลืมสิ้นดีกรีแพทย์หญิงผู้สูงส่ง ข้อมือบางที่เพิ่งหลุดจากพันธนาการปัดป่ายโอบกอดรั้งลำคอแกร่งของกวินบดจูบแลกลิ้นร้อนพัลวัน ยามที่ท่อนล่างของฉันโดนสองแกนสวาทกระหน่ำป้อนราคะหนักหน่วงเน้นย้ำจุดเสียวซ้ำแล้วซ้ำเล่าจนน้ำหวานและคราบรักสีขาวขุ่นชุ่มเปียกโชกนองเต็มขาอ่อนเนียนสั่นสะท้าน
ห้องปิดตายอัจฉริยะที่ซับเสียงรบกวน 100% แห่งนี้กักเก็บความลับกามราคะอันดาร์กดำของพวกเราไว้สมบูรณ์แบบ มีเพียงเสียงเนื้อกระทบกันดังกึกก้องสลับเสียงร้องครางเสียวซ่านอย่างเป็ธรรมชาติของฉันที่ดังระงมตอกย้ำความสุขสม ยิ่งกวินซอยกระแทกถี่ระรัวด้านหน้า ลุงนนท์ยิ่งขยับกระเด้าสอดแทรกหนักหน่วงย้ำจุดสั่นระริกด้านหลังบดขยี้ต่อมกระสันของฉันจนตัวฉันลอยเกร็งล่องลอยอยู่บนวิมานกามสวาทเสร็จสมซ้ำแล้วซ้ำเล่า
“อูยยย... ซี้ดดด... หมอลินรัดแกนกายอาตึงเปรี้ยะแน่นขยับแทบไม่ได้เลยค่ะ... เสร็พร้อมกันนะคนเก่ง... หมอกวิน... เร่งเครื่องเลยครับ” ผมครางต่ำแหบพร่าอย่างพึงพอใจสะใจสะโพกแกร่งกระแทกอัดกระหน่ำไม่ยั้งมือส่งแรงกระแทกดิบลึกสุดตัว
“ครับอา... พี่ลินครับ... ผมจะแตกแล้ว... เสียวร่องพี่ลินเหลือเกินครับ... อ๊าาา...” กวินครางลั่นกระตุกเกร็งสะโพกซอยถี่ระรัวโครมครามกระหน่ำสอดใส่เข้าออกลึกสุดชีวิตสี่ห้าครั้งรวดเดียวเพื่อส่งน้ำรักเข้าสู่ร่องในสุด
“อานนท์... กวิน... ลินเสร็จแล้ว... จะเสร็จ... กรี๊ดดด!!!...” ฉันหวีดร้องเสียงหลงตัวเกร็งสั่นสะท้านกระตุกถี่ๆ ขาเรียวเกร็งระริกตาตั้งลอยคว้างสมองขาวโพลนเสร็จสมระลอกใหญ่ปล่อยน้ำรักหวานเปียกแฉะหลั่งทลายชุ่มโชกทะลักออกมาไหลนองเตียงกำมะหยี่สีครีมพร้อมๆ กับที่แก่นกายหนาใหญ่สองแท่งกระหน่ำอัดกระแทกเน้นลึกสุดแช่ค้างแช่ตัวไว้ภายในช่องทางรักของฉัน
สวบ... สวบ... ปึก!
ลุงนนท์เกร็งสะพัดฉีดพ่นน้ำรักข้นร้อนระอุพุ่งเข้าสู่ช่องทางหลังตึงแน่นจนน้ำรักล้นทะลักชโลมภายในช่องทางรักและไหลเอ่อล้นออกมาเปียกเปรอะโคนขาของฉัน เช่นเดียวกับหมอกวินที่เกร็งหน้าท้องแกร่งกระหน่ำพ่นน้ำอุ่นร้อนสีขาวขุ่นชุ่มฉีดเข้าสู่ร่องรักด้านหน้าของฉันจนเต็มเปี่ยมล้นปรี่ไหลย้อนเอ่อท่วมง่ามขาเนียนสั่นสะท้านระยับกามารมณ์ ทั้งห้องบำบัดอบอวลไปด้วยกลิ่นอายแห่งราคะและคราบรักขาวโพลนเปียกแฉะระงมเสร็จสมของพวกเราสามคน
ยามเช้าตรู่ แสงแดดยามเช้าบางเบาสาดส่องผ่านกระจกหน้าต่างอัจฉริยะที่ค่อยๆ ปรับระดับความทึบแสงให้โปร่งแสงสว่างนวลตาอัตโนมัติตามแบบสถาปัตยกรรมที่ผมได้วางระบบแปลนไว้ ความอบอุ่นระเรื่อของแสงตะวันส่องสะท้อนร่างระหงส์เปลือยเปล่าเนียนขาวของหมอลินที่นอนซุกแผ่นอกกว้างของผมและพาดขาเรียวอยู่บนตัวของหมอกวินศัลยแพทย์หนุ่มรุ่นน้องอย่างสุขสมหมดเรี่ยวแรง ทั้งเตียงนอนไม้สักและเบาะกำมะหยี่สีครีมยังมีรอยคราบเปียกชื้นของน้ำกามและเหงื่อรักเปรอะเปื้อนกระจัดกระจาย ยืนยันถึงบทเรียนบำบัดกลุ่มอันยาวนานและเร่าร้อนป่าเถื่อนสะใจเมื่อคืนที่ผ่านมา
ผมสวมแว่นสายตากลับเข้าใบหน้าตามเดิม สลัดร่าง Dominant เสือร้ายผู้คุมกฎลับในความมืดกลับกลายเป็คุณอาใจดีมาดอบอุ่นสุภาพเรียบร้อยคราวพ่อในทันที ผมขยับตัวลุกขึ้นไปหยิบผ้าขนหนูอุ่นเปียกชื้นผืนนุ่มก้าวกลับมานั่งข้างเตียงนอน แล้วบรรจงซับเช็ดคราบน้ำกามขาวขุ่นที่เลอะเกาะตามหน้าขาเนียน ซอกขาอ่อน และรูรักทั้งด้านหน้าและด้านหลังของหมอลินอย่างอ่อนโยนทะนุถนอมประหนึ่งสมบัติล้ำค่า ยามเห็นร่างบางสั่นระริกสะท้านครางอู้อี้กอดอกตัวเองไว้ใต้ผ้าห่มผืนหนา
“อานนท์ขา...” หมอลินลืมตาขึ้นมองผมช้าๆ แววตาจิตแพทย์สาวที่เคยเ็าเฉียบขาดไร้ความรู้สึกต่อหน้าผู้คน บัดนี้กลับฉายแววหวานเชื่อมสั่นระริกสยบยอมรักใคร่ผมอย่างหมดใจ เช่นเดียวกับหมอกวินที่ขยับกายตื่นนอนเอื้อมมือหนาไปนอนกอดคลอเคลียและก้มลงจูบไหล่เนียนเปลือยเปล่าของรุ่นพี่สาวแสนรักอย่างอ่อนโยนเปี่ยมความรัก
ผมเอื้อมฝ่ามือหนาไปลูบศีรษะมนของหมอลินเบาๆ ช่วยจัดทรงผมที่ยุ่งเหยิงให้เข้าที่ แล้วก้มลงจูบหน้าผากขาวนวลชุ่มเหงื่อบางเบาของเธออย่างอ่อนโยนอบอุ่น ก่อนจะก้มลงกระซิบแ่เบาข้างใบหูขาวระหงส์ของเธอและหมอกวินด้วยน้ำเสียงอบอุ่นแต่แฝงเจตนาลับอันลึกล้ำชั่วนิรันดร์
“การบำบัดกลุ่มได้ผลดีมากเลยนะคะคุณหมอลิน... หมอกวินด้วย... ร่างกายชุ่มโชกไปด้วยคราบยาบำบัดของอาเรียบร้อยแล้วนะคะเด็กดี... ห้องปิดตายและระบบนำเสียงบำบัดอัจฉริยะแห่งนี้ จะคอยเป็กรงขังแสนสุขที่คอยปกป้อง เยียวยาร่างกายร่านร้อน และรักษาความลับอันดาร์กดำของพวกเราทั้งสามคนไว้ในเงามืดชั่วนิรันดร์... ไม่มีใครภายนอกจะได้ยินเสียงครางแสนรักของหนูลินลี่ผ่านกำแพงห้องปิดตายนี้เด็ดขาดค่ะ”
หมอลินและกวินสบสายตากับผม แววตาของทั้งคู่สะท้อนความปิติยินดีระริกสั่นสยบยอมจำนนต่อกฎเหล็กและกรงขังแสนสุขที่ผมสร้างขึ้น เพื่อแอบหลบหนีหน้ากากสังคมภายนอกและร่วมเล่นเกมรักดิบเถื่อนเสียวซ่านในเงามืดใต้ชายคาคฤหาสน์ของผมตลอดไปชั่วกาลนาน...
5K
