หลังจากเสร็จงานยิหวาก็เก็บของเตรียมกลับที่พักวันนี้เธอรู้สึกเหนื่อยมากมันหน่วงๆ ในใจอย่างบอกไม่ถูกกลับห้องไปคงไม่มีหมอดลอีกแล้วน้ำตาเธอคลอขึ้นมาเธอรีบกระพริบตาถี่ๆ ขับไล่หยาดน้ำตาออกไป....
"คุณยิหวาครับ"
"ค่ะ"
"กลับยังไงครับ... ผมไปส่งได้หรือเปล่า"
"ไม่เป็ไรหรอกค่ะ หว้ากลับเองได้"
"เพื่อเป็การขอบคุณนะครับ"เขาเซ้าซี้ไม่หยุดจนเธออ่อนใจเพราะทั้งเหนื่อยทั้งเพลียจึงพยักหน้าตกลง.... "ครับ.. เชิญครับ"
กระทั่งรถแล่นมาจอดหน้าที่พักของเธอ
"ขอบคุณที่มาส่งนะคะแวะกินกาแฟก่อนหรือเปล่าคะร้านยังเปิดอยู่"เธอเอ่ยชวนทั้งๆ ที่ใจอยากกลับขึ้นห้องโดยเร็วแต่เพื่อมารยาท
"ดีครับ.. ผมหาของสักครู่"
"งั้นหว้าไปสั่งรอนะคะ"เธอเปิดประตูรถออกไป คล้อยหลังเธอไปไม่นานประตูด้านฝั่งคนขับก็ถูกเปิดออกจากมือปริศนา ร่างคนขับถูกกระชากออกมาจากรถ....
" ว้ายยยยย เอ่อ.... คุณเป็ใครครับ"
"แกมาส่งใครล่ะเมื่อกี้"
"คุณยิหวา... ครับ"
"เออ... นั่นแหละเมียกู... อย่ามายุ่งกับเธออีกไม่งั้นแกตายแน่แล้วงานของแกจะล่มไม่เป็ท่าแน่นอน เพราะกูจะไปบอกกับเ้าของงานว่าแกมายุ่งกับหลานสะไภ้เขา.... "หมอดลกำหมัดจะต่อยหน้าหนุ่มคนนั้นแต่เขาก็ร้องห้ามเสียก่อน
"อย่าฮะ.... อย่าทำ อุ่งอิ่ง เลยคร๊า ที่มาส่งเพื่อขอบคุณ อุ่งอิ่งไม่มีเจตนาอื่นเลยคร๊า.... "แต๋วแตกใส่หมอดล เขาจึงลดมือลงปล่อยหนุ่มคนนี้ทันที
"ไปได้แล้วอย่าให้เห็นมายุ่งกับลูกหว้าอีก.... ตาย! "เขาทำท่าปาดคอให้ดู
"ฮะๆ ๆ ๆ "รีบก้าวขึ้นรถขับออกไปทันที หมอดลก็รีบขึ้นห้องเมื่อเห็นยิหวาเปิดประตูร้านกาแฟออกมาดู
"ไปไหนแล้วนะบ้าจริง... เสร็จเวลาชะมัด"เธอเข้าไปจ่ายเงินแล้วรีบออกมาจากร้านกลับขึ้นห้องอย่างหัวเสียเล็กน้อย
หมอดลรีบเข้ามาแอบในห้องเขารู้สึกตื่นเต้นมากคล้ายเด็กแอบซ่อนผู้ใหญ่เวลาทำผิด.... ฟู้วววววว เขาเป่าลมหายใจออกมาจากปากแรงๆ ทีนึง ยกมือทาบหน้าอกแกร่งหัวใจเขาเต้นเร็วมาก"เป็บ้าไรว่ะเนี่ย"เขาชะเง้อมองไปที่ประตูทางเข้าใจเต้นตุ้มๆ ต่อมๆ "จะมายังนะ ฟู้ววววววว "หมอดลรอยิหวาอย่างใจจดจ่อ.....
ยิหวาครุ่นคิดมาตลอดทางเื่หมอดล'ป่านนี้หมอคงกลับไปแล้ว'สีหน้าเธอเหงาหงอยเมื่อก่อนเธอก็ใช้ชีวิตลำพังั้แ่หมอเข้ามาชีวิตเธอก็เปลี่ยนไปขาดหมอก็เหมือนขาดบางอย่าง 'เฮ้อ' เธอเปิดประตูเข้าไปในห้อง
ปัง! เธอปิดล็อคประตูแล้วมองทุกอย่างในห้องด้วยสายตาอ่อนล้าไร้วี่แววหมอดลร่างงามเดินไปนอนแผ่หราบนที่นอนหนานุ่มพรางหลับตาพริ้ม..... ธนดลมองดูเธอจากมุมหนึ่งของห้องแล้วหงุดหงิด ใจคอเธอจะไม่รู้สึกอะไรเลยหรอเขาจากไปเธอก็ยังไม่ทุกข์ร้อนใดๆ มีหน้ามานอนหลับสบายใจหรือนี่'บ้ามาก'เขารอดูอยู่พักนึงเธอก็ยังคงนอนนิ่งเฉยอยู่จึงอดรนทนไม่ไหวเดินออกมาจากหลังม่านมุ่งไปที่เตียง....
"หลับจริงหรือเปล่าเนี่ย"เขาเข้ามาชะโงกหน้าดูเธอ ใช้นิ้วมือจิ้มไปที่แก้มนวล
"ฮือ.... "เธอครางในลำคออย่างขัดใจ เขาไม่ลดละยังคงจิ้มแก้มเธอ"ฮือ.... อย่ากวน... ไป๊ จะนอน"เธอปัดมือออกจากใบหน้า
"ยิหวา"เขาเขย่าเธอเบาๆ "ไม่ ตื่น ผม ลัก หลับ ล่ะ นะ"
"ใคร? "เธองัวเงียทั้งเหนื่อยทั้งเพลีย แต่ก็ยังคงป่ายมือไปมาสะเปะสะปะจนมาโดนตัวเขาลูบคลำไปมา
"ผัว!!! "
"ผัว? "ร่างบางชะงักลืมตาขึ้นแทบจะทันทีอย่างใ"หมอ! "เธอใช้มือจับไปทั่วใบหน้าของเขาอย่างไม่เชื่อสายตา"หมอดล.... หมอมาได้ไง"เธอลุกขึ้นนั่งมองหน้าเขาอย่างแปลกใจ
"หึ.... ผมไม่เคยไปไหนต่างหาก"เขาลูบหัวเธอเบาๆ
"หมอ... หมายความว่าไง"
"ผมรักคุณ" จุ๊บบบบบบ
"หมอ! "
เธอเริ่มหน้าแดงหายง่วงเป็ปลิดทิ้ง"แล้วนวล... "
"จะบ้าตาย!! ฟังนะที่รัก.. ผมชอบคุณนวลแต่ไม่ได้ชอบอย่างชู้สาวแต่ผมอยากได้เธอมาเป็พี่สะไภ้ต่างหาก ผมไปสืบรู้มาว่าคุณนวลรู้จักกับพี่ชายผมมาก่อนเพราะเธอเป็เพื่อนยัยน้ำชาญาติของผม.... ฉะนั้นที่ผมคอยตื้อเธอผมจะหาโอกาสพาเธอไปที่บ้านหรือไม่ก็จะนัดแนะหลอกให้พี่ชายผมออกมาเจอเธอครับแรกๆ เธอไม่รู้จุดประสงค์ผมหรอกแต่พอผมบอกความจริงเธอไป... หลังๆ เธอมักจะใช้ผมเป็ตัวล่อพี่ชายอยากจะดูปฏิกิริยาทางพี่ชายผมว่ารู้สึกยังไงกับเธอ....... และเื่น้องหว้าเธอก็หลอกให้มาเจอผมเช่นกันมันเป็แผนการทั้งหมดของคุณตองนวล อยากจับคู่เราสองคน... ซึ่งเธอก็ทำสำเร็จ ผมรักคุณลูกหว้า.... รักคุณ" ยิหวามองหมอดลั์ตาหวานฉ่ำต่างคนต่างจ้องมองกันอย่างลึกซึ้ง
"หมอคะสรุป... ว่าหน้าอกหว้ามีปัญหาหรือเปล่ามันยังคาใจแล้วเื่ผลตรวจภายในล่ะคะเป็ไงบ้าง"
เพล้ง! หมอดลรู้สึกเหมือนอะไรแตกเลยความรู้สึกตอนนี้มันน่าจะอยู่ในโหมดซึ้งๆ โรแมนติกซิแต่เธอกลับมาถามนอกเื่ซะงั้น เขาซบหน้าลงกับอกอวบทันทีอย่างหมดแรงอุตส่าห์อธิบายให้ฟังตั้งมากมายสุดท้ายเธอเหมือนไม่ใส่ใจ 'เฮ้อ'
"หมอ.... หมอคะ หมอเป็ไรคะ"เธอเขย่าร่างเขาอย่างใ"หมอคะ"
"หยุดอย่าขยับ"เขาสั่งเสียงเข้ม ก่อนจะผละออกจากเธอ"ถอดผ้าออกให้หมด"สายตาดุดัน ยิหวาทำตามอย่างงงๆ จนเนื้อตัวเปล่าเปลือยเธอจ้องมองเขาตาใสแจ๋ว"นอนลงผมจะตรวจให้อย่างละเอียดเลยซอกซอนไปถึงช่องคลอดทะลวงไปถึงมดลูกเลยยิหวา ตอนนี้เชื้อกำลังปฏิสนธิแล้วแน่ๆ "เขาดันให้เธอนอนลง เธอมองเขาตาโต
"หมอ.... ปฏิสนธิ? อะไรคะ"
"หุบปากไปเลยคืนนี้ได้รู้แน่.... หมั่นไส้ ผมจะแตกในเป็พันๆ ครั้งคอยดูให้มันรู้ไปสิว่าจะไม่ติด"
"??????? "
"ยอดรัก... จุ๊บ"
266
