วิถีปราณผกผัน: คู่มือเยียวยาชีวิต
ตอนที่ 15: งานชุมนุมยุทธภพสากลและคลื่นลมที่เริ่มตั้งเค้า
หนึ่งเดือนผ่านไปหลังจากการสยบพายุพิษที่ฐานทัพชายแดน ข่าวคราวการล่มสลายของทูตพิษอักขระส่งผละเืไปทั่วทั้งโลกเื้ั ชื่อนาม "หมอนนท์" หรือที่เหล่าผู้ฝึกตนแอบขนานนามด้วยความยำเกรงว่า "หมอปีศาจัฟ้า" กลายเป็ที่กล่าวขวัญถึงในหมู่สำนักน้อยใหญ่ ทว่าตัวตนที่แท้จริงของเขายังคงเป็ปริศนาที่น้อยคนนักจะได้พบเจอ
ณ ยอดเขาหิมะัเร้นกาย สถานที่จัดงาน "ชุมนุมยุทธภพสากล" งานใหญ่ที่จัดขึ้นเพียงหนึ่งครั้งในรอบสิบปี เพื่อรวมตัวเหล่าผู้ถือครองพลังปราณ ยอดศัลยแพทย์แผนโบราณ และตระกูลใหญ่จากทั่วทุกมุมโลก
อากาศบนยอดเขาราวกับถูกแช่แข็ง สายลมพัดหอบละอองหิมะโปรยปราย นนท์ในชุดเสื้อโค้ตสีดำยาวทับชุดลำลองเรียบง่าย ก้าวเท้าเดินขึ้นตามบันไดหินโบราณอย่างสงบนิ่ง ข้างกายของเขาคือ เฉินหลง ตัวแทนจากสำนักแพทย์หมื่นปราณ และ พลตรีวิทูร ที่เดินทางมาร่วมงานในฐานะฝ่ายสังเกตการณ์ความมั่นคง
เฉินหลง (มองนนท์ด้วยสายตาทึ่งปนเคารพ): "นนท์... ไม่เจอกันแค่เดือนเดียว กลิ่นอายปราณรอบตัวคุณกลับลึกซึ้งดุจมหาสมุทรจนฉันมองไม่ออกเลยจริงๆ ดูเหมือนว่า 'ดวงแก้วัฟ้า' ในร่างของคุณจะบรรลุไปอีกขั้นแล้วสินะ"
นนท์ (ยิ้มบางๆ): "นิดหน่อยครับคุณเฉิน... แต่ดูเหมือนว่างานประมูลและงานชุมนุมคราวนี้ บรรยากาศจะไม่ค่อยปกติตามที่คุณเตือนไว้จริงๆ"
นนท์เพ่งจิตสแกนมองไปทั่วบริเวณโถงลานหินกว้างด้านหน้ายอดเขา สายตาผกผันของเขาส่องสว่างแทรกซึมผ่านสายหมอกหิมะ ผู้ฝึกตนและยอดฝีมือนับพันคนจากหลากตระกูลกำลังยืนจับกลุ่มกัน แต่สิ่งที่ทำให้นนท์ขมวดคิ้วเล็กน้อย คือไอพิษสายจางๆ สีดำอมเขียวที่แทรกซึมอยู่ในกระแสลมอย่างแเี
นนท์คิดในใจขณะเพ่งมองไอพิษนั้น: *หมอกพิษแฝงอักขระอธรรมจางๆ... มันลอยมาจากทิศทางของหุบเขาด้านหลัง ไม่ผิดแน่ สมาคมไร้หน้าเริ่มวางยาพิษสลายปราณครอบคลุมทั้งยอดเขาอย่างลับๆ แล้ว สินะ*
พลตรีวิทูร (กระซิบเสียงเครียด): "หมอนนท์ครับ... ตามรายงานของสายสืบ ประธานสมาคมไร้หน้าที่ชื่อ 'โอโรจิ' ได้ปลุก 'อสูรพิษา' ขึ้นมาจากโบราณสถานใตู้เานี้แล้ว พวกมันตั้งใจจะใช้พิษสลายปราณควบคุมยอดฝีมือทั้งหมดในงานนี้เพื่อยึดครองโลกเื้ั!"
นนท์: "ปล่อยให้พวกมันวางแผนไปก่อนครับพลตรี... ยิ่งพิษของพวกมันเข้มข้นและยิ่งใหญ่เท่าไหร่ พลังชีวิตที่จะกลายมาเป็อาหารของวิถีผกผันก็น่าสนใจมากขึ้นเท่านั้น"
ในตอนนั้นเอง เสียงหัวเราะเย้ยหยันและเสียงเท้าหนักๆ ก็ดังขึ้นจากกลุ่มผู้ฝึกตนด้านหน้า!
"เหอะ! ที่นี่คืองานชุมนุมของยอดฝีมือระดับโลก... สำนักแพทย์หมื่นปราณถึงกับต้องพาเด็กหนุ่มเมื่อวานซืนมาเป็ตัวแทนเลยงั้นเหรอ?! ช่างไร้ผู้คนแล้วจริงๆ!"
ชายหนุ่มร่างบึกบึนในชุดเกราะหนังหนา สายตาเต็มไปด้วยความเย่อหยิ่ง เดินนำกลุ่มผู้ฝึกตนจาก "สำนักหมัดเหล็กอเวจี" ตรงเข้ามาขวางทางนนท์ ั์ตาของเขาทอประกายความเหยียดหยาม ข้างกายเขามีศิษย์ร่วมสำนักแผ่กลิ่นอายปราณสายกล้ามเนื้อดุดันออกมาข่มขู่
เฉินหลง (ขมวดคิ้ว): "นั่นมัน 'คางุระ' ศิษย์เอกของสำนักหมัดเหล็กอเวจีจากฝั่งบูรพา... นนท์ อย่าไปถือสาพวกสายบู๊ที่ไร้สมองเลย"
คางุระ (ยิ้มเย้ย): "หมอนี่น่ะหรือที่พวกลือกันว่าเป็หมอปีศาจ? รูปร่างบอบบางดุจกิ่งไม้แห้ง แค่โดนหมัดปราณอเวจีของฉันสะกิดทีเดียว กระดูกคงแตกละเอียดไปทั้งร่างมั้ง!"
คางุระเกร็งปราณหมัดสีแดงเพลิง พุ่งหมัดซัดเข้าใส่หน้าอกของนนท์หมายจะลองเชิงและทำให้ขายหน้าต่อหน้าผู้คน! หมัดแฝงพลังปราณกร้าวรบพุ่งแหวกสายลมดังก้อง!
นนท์ไม่ได้หลบเลี่ยงเลยแม้แต่น้อย เขานิ่งสงบดุจขุนเขา ั์ตาสีทองฉายประกายแหลมคม นนท์เพียงแค่ยกนิ้วชี้มือขวาขึ้นมาแตะรับที่หมัดเหล็กของคางุระเบาๆ!
หมับ—!
ปังงง!
เสียงปะทะกันดังสนั่น ทว่า หมัดอันทรงพลังของคางุระกลับหยุดชะงักลงกลางอากาศทันทีตรงปลายดรรชนีของนนท์! พลังหมัดปราณอเวจีทั้งหมดคล้ายกับพุ่งชนเข้ากับกำแพงเหล็กกล้าที่ไร้ขอบเขต!
คางุระเบิกตากว้างด้วยความใสุดขีด: "อะไรนะ?! แค่นิ้วเดียว... นิ้วเดียวรับหมัดเต็มแรงของฉันได้เนี่ยนะ?!"
นนท์ (ยิ้มมุมปาก ั์ตาสีทองส่องสว่าง): "คุณมีพิษไข้สะสมและลิ่มเือุดตันที่หัวไหล่ขวาจากการฝึกวิชาที่ผิดวิธีนะครับ... ถือว่าผมช่วยรักษาให้ก็แล้วกัน"
วูบ—!
สัญชาตญาณวิชาผกผันหมุนวนเบาๆ! นนท์ส่งปราณัฟ้าผ่านปลายดรรชนี ทะลวงเข้าสู่ขั้วหัวไหล่ของคางุระ สลายลิ่มเือุดตันพร้อมกับดูดซับชี่พิษร้อนเน่าเสียในไหล่ของคางุระออกมาในเสี้ยววินาที!
กรอบ!
คางุระร้อง "อั่ก!" ออกมาเบาๆ แต่ทันใดนั้น เขากลับพบว่าแขนขวาที่เคยเ็ปเรื้อรังมานับปี บัดนี้กลับเบาสบายและหมุนเวียนเืลมได้อย่างสมบูรณ์แบบอย่างที่ไม่เคยเป็มาก่อน!
ข้อความสีทองสว่างวาบขึ้นในความคิดของนนท์:
‘ดูดซับพิษร้อนอุดตันสำเร็จ: เพิ่มอายุขัยขึ้น 1 เดือน’
คางุระก้าวถอยหลังไปสามก้าว สีหน้าแปรเปลี่ยนจากความเย่อหยิ่งกลายเป็ความตกตะลึงและเกรงขามอย่างถึงที่สุด! เขารู้ดีว่าหากหมอหนุ่มตรงหน้าคิดจะสังหารตน แค่ส่งพลังกลับผ่านนิ้วเดียว ร่างกายของเขาคงหลอมละลายไปแล้ว!
คางุระ (ประสานมือโค้งคำนับด้วยความเคารพสั่นเทา): "ขะ... ขอบคุณท่านหมอปีศาจที่เมตตาชี้นำและรักษา! คางุระผู้นี้ตาบอดเอง ขออภัยด้วย!"
กลุ่มผู้ฝึกตนรอบข้างต่างพากันสูดหายใจเข้าลึก มองนนท์ด้วยสายตาเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง! เพียงแค่นิ้วเดียวก็สามารถสยบศิษย์เอกสำนักใหญ่และรักษาโรคเรื้อรังได้ในเสี้ยววินาที!
ในตอนนั้นเอง เสียงระฆังโบราณบนยอดเขาก็ดังกังวานขึ้นสามครั้ง!
ตึงงง... ตึงงง... ตึงงง...
ประตูคฤหาสน์ใหญ่ใจกลางยอดเขาเปิดออก พร้อมกับการปรากฏตัวของเหล่าผู้นำสำนักใหญ่ และในมุมมืดของหลังคาคฤหาสน์ นนท์สแกนสายตามองเห็น ชายสวมหน้ากากอสูรสีทอง "โอโรจิ" ประธานสมาคมไร้หน้า กำลังยืนยิ้มเยือกเย็นมองลงมาที่ลานชุมนุม!
นนท์กำหมัดแน่น ััได้ถึงปราณอสูรพิษาที่หลับใหลอยู่ใต้แผ่นดินยอดเขา ซึ่งกำลังเริ่มตื่นขึ้นมาทีละน้อย
นนท์คิดในใจขณะเกร็งปราณัฟ้าขั้นที่ 4 ในจุดตันเถียน: *อสูรพิษาใต้แผ่นดินนี้... พลังชีวิตและไอพิษของมันหนาแน่นยิ่งกว่ามหาสมุทร! งานชุมนุมครั้งนี้... จะกลายเป็เวทีสกัดพิษครั้งยิ่งใหญ่ที่สุดในชีวิตของฉัน!*
นนท์ก้าวเท้าเดินนำทุกคนมุ่งหน้าเข้าสู่ใจกลางงานชุมนุมยุทธภพสากล ด้วยความมั่นใจและไร้ซึ่งความหวาดเกรงต่อสิ่งใดในโลกเื้ั!
1K
![คัมภีร์ลับแห่งฉางอัน [แปลจบแล้ว]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1727668035_25341029.webp)
