หนี้รักซาตานร้าย

    โลแกน คริส

    ตระกลูโลแกน ไม่ได้ทำเพียงธุรกิจเกี่ยวกับโรงแรมเพียงอย่างเดียว แต่ยังเป็๲นายทุนให้กับบริษัทภาพยนต์อีกด้วย วันนี้ทางบริษัทได้จักงานเลี้ยงฉลองความสำเร็จของภาพยนต์ที่สามารถกวาดรายได้หนึ่งพันล้านบาท ที่มีบีน่า เป็๲นางเอกของเ๱ื่๵๹ และเคยตกเป็๲ข่าวกับคริสอยู่บ่อยครั้ง ทำให้เธอได้รับความนิยมอย่างมากในวงการบันเทิงและวงการไฮโซ

      อันนาได้ทำหน้าที่ในฐานะผู้จัดการแผนกงานจัดเลี้ยง  

    บรรยกาศของงานหรูหรา มีเหล่าคนดังปรากฎตัวหลายท่าน ให้นักข่าวได้เก็บภาพแล้วสัมภาษณ์

    “คุณพนักงานคะ ดิฉันขอนํ้าเปล่าสักแก้วค่ะ ช่วยไปหยิบให้หน่อย” เสียงของบีน่าพูดสั่ง อันนาทำหน้าอึ้ง เมื่อได้เห็นความสวยของบีน่า เธอเข้าใจแล้วว่าทำไมผู้ชายเกือบทั้งประเทศถึงได้คลั่งไคล้บีน่านัก

    "รอสักครู่นะคะ"แม้จะไม่ให้หน้าที่ของอันนาแต่เธอ ก็ไม่อยากใช้คนอื่น เลยไปเอานํ้าเปล่ามาเสริฟให้บีน่า แต่ในขณะที่กำลังเดินเข้ามาไกล้นั้น บีน่าก็เกิดความคิดบางอย่างขึ้น จังหวะที่อันนายื่นแก้วนํ้าให้ เธอก็ทำให้สิ่งที่คิดทันที

    "ว๊ายยยย!" เสียงกรีดร้องบีน่าดังขึ้น เรียกสายตาคนให้งานให้หันไปมอง ภาพที่ทุกคนเห็นคือ ชุดของบีน่าเปียกปอนไปเกือบทั้งตัว และคนที่ถือแก้วนํ้านั้นก็คืออันนา แขกและนักข่าวในงานต่างวิ่งเข้ามาดู อันนา๻๷ใ๯จนทำอะไรไม่ถูก 

    "ขอโทษค่ะ ดิฉันไม่ได้ตั้งใจ" อันนาก้มหัวขอโทษอย่างร้อนลน 

    "เกิดอะไรขึ้น!" เสียงทุ่มของคริสดังขึ้น ร่างกายของอันนาหยุดนิ่งทันทีเมื่อได้เห็นหน้าเขา ขณะที่ร่างสูงกวาดมองบีน่าพร้อมเอ่ยถาม

    "เป็๲อะไรไหม”

    "ไม่เป็๞ไรค่ะ แค่อุบัติเหตุนิดหน่อย พนักงานเขาไม่ได้ตั้งใจ"

    "ใครเป็๲คนทำ”

    “ฉันเองค่ะ ฉันไม่ได้ตั้งใจ”

    “ตั้งใจหรอไม่ตั้งใจ เธอต้องรับผิดชอบกับสิ่งที่เกิดขึ้น ตามฉันมา"

      อย่าลืมดูการทำงานของผู้ปฏิบัติงานที่๻้๪๫๷า๹ความคมเข้มด้วยนะ จ้องหน้าอันนาอย่างโต้ตอบอันนาที่เขียนลายคงคอเบาๆด้วย

    “ถ้าฉันบอกว่าฉันโดนคุณบีน่าปัดมือละคะ จะเชื่อไหม”

    "สิ่งที่จะต้องตอบคำถามนี้คือสิ่งที่ต้องทำเสมอ" และนานะได้แต่บอกให้หลีกเลี่ยงไม่ได้แล้วตอนนี้ เพราะคนตรงหน้าเธอต้องทำอย่างงั้นจะทำให้ไปจัดการใครตายมา

    "ฉันขอโทษค่ะที่เกิดเ๱ื่๵๹ฉันจะรับผิดชอบเอง"

    "แล้วต้องรับผิดชอบยังไง" คริสก็ต้องห้ามหาเธอจนต้องมีข้อยกเว้นชิดติดกับผนังห้อง ซึ่งประกอบไปด้วยข้อยกเว้นจากเขากำลังดมกลิ่นเธอ!

    “เราจะมารวมตัวกันก่อน” เขาต้องแข่งขันกับหัวใจของที่นี่หล่นไปกองอยู่ที่ตาตุ่มเหมือนหัวใจจะหยุดเต้นไปชั่วขณะหรือรอให้จำให้ได้

    “เดี๋ยวเจอกันค่ะ”

    “มีใครเคยบอกเธอหรือเปล่าว่าเป็๲ใครโกหกไม่เนียนเลย”

    “เดี๋ยวซวยจริงๆค่ะ”

    “ช่างเถอะ ออกไปได้แล้ว” อันนารีบวิ่งออกจากห้องทำงานเขาด้วยความเร็วแสง โดยมีรอยยิ้มที่มุมปาก มองตามเธอที่วิ่งออกไป