ตระกลูโลแกน ไม่ได้ทำเพียงธุรกิจเกี่ยวกับโรงแรมเพียงอย่างเดียว แต่ยังเป็นายทุนให้กับบริษัทภาพยนต์อีกด้วย วันนี้ทางบริษัทได้จักงานเลี้ยงฉลองความสำเร็จของภาพยนต์ที่สามารถกวาดรายได้หนึ่งพันล้านบาท ที่มีบีน่า เป็นางเอกของเื่ และเคยตกเป็ข่าวกับคริสอยู่บ่อยครั้ง ทำให้เธอได้รับความนิยมอย่างมากในวงการบันเทิงและวงการไฮโซ
อันนาได้ทำหน้าที่ในฐานะผู้จัดการแผนกงานจัดเลี้ยง
บรรยกาศของงานหรูหรา มีเหล่าคนดังปรากฎตัวหลายท่าน ให้นักข่าวได้เก็บภาพแล้วสัมภาษณ์
“คุณพนักงานคะ ดิฉันขอนํ้าเปล่าสักแก้วค่ะ ช่วยไปหยิบให้หน่อย” เสียงของบีน่าพูดสั่ง อันนาทำหน้าอึ้ง เมื่อได้เห็นความสวยของบีน่า เธอเข้าใจแล้วว่าทำไมผู้ชายเกือบทั้งประเทศถึงได้คลั่งไคล้บีน่านัก
"รอสักครู่นะคะ"แม้จะไม่ให้หน้าที่ของอันนาแต่เธอ ก็ไม่อยากใช้คนอื่น เลยไปเอานํ้าเปล่ามาเสริฟให้บีน่า แต่ในขณะที่กำลังเดินเข้ามาไกล้นั้น บีน่าก็เกิดความคิดบางอย่างขึ้น จังหวะที่อันนายื่นแก้วนํ้าให้ เธอก็ทำให้สิ่งที่คิดทันที
"ว๊ายยยย!" เสียงกรีดร้องบีน่าดังขึ้น เรียกสายตาคนให้งานให้หันไปมอง ภาพที่ทุกคนเห็นคือ ชุดของบีน่าเปียกปอนไปเกือบทั้งตัว และคนที่ถือแก้วนํ้านั้นก็คืออันนา แขกและนักข่าวในงานต่างวิ่งเข้ามาดู อันนาใจนทำอะไรไม่ถูก
"ขอโทษค่ะ ดิฉันไม่ได้ตั้งใจ" อันนาก้มหัวขอโทษอย่างร้อนลน
"เกิดอะไรขึ้น!" เสียงทุ่มของคริสดังขึ้น ร่างกายของอันนาหยุดนิ่งทันทีเมื่อได้เห็นหน้าเขา ขณะที่ร่างสูงกวาดมองบีน่าพร้อมเอ่ยถาม
"เป็อะไรไหม”
"ไม่เป็ไรค่ะ แค่อุบัติเหตุนิดหน่อย พนักงานเขาไม่ได้ตั้งใจ"
"ใครเป็คนทำ”
“ฉันเองค่ะ ฉันไม่ได้ตั้งใจ”
“ตั้งใจหรอไม่ตั้งใจ เธอต้องรับผิดชอบกับสิ่งที่เกิดขึ้น ตามฉันมา"
อย่าลืมดูการทำงานของผู้ปฏิบัติงานที่้าความคมเข้มด้วยนะ จ้องหน้าอันนาอย่างโต้ตอบอันนาที่เขียนลายคงคอเบาๆด้วย
“ถ้าฉันบอกว่าฉันโดนคุณบีน่าปัดมือละคะ จะเชื่อไหม”
"สิ่งที่จะต้องตอบคำถามนี้คือสิ่งที่ต้องทำเสมอ" และนานะได้แต่บอกให้หลีกเลี่ยงไม่ได้แล้วตอนนี้ เพราะคนตรงหน้าเธอต้องทำอย่างงั้นจะทำให้ไปจัดการใครตายมา
"ฉันขอโทษค่ะที่เกิดเื่ฉันจะรับผิดชอบเอง"
"แล้วต้องรับผิดชอบยังไง" คริสก็ต้องห้ามหาเธอจนต้องมีข้อยกเว้นชิดติดกับผนังห้อง ซึ่งประกอบไปด้วยข้อยกเว้นจากเขากำลังดมกลิ่นเธอ!
“เราจะมารวมตัวกันก่อน” เขาต้องแข่งขันกับหัวใจของที่นี่หล่นไปกองอยู่ที่ตาตุ่มเหมือนหัวใจจะหยุดเต้นไปชั่วขณะหรือรอให้จำให้ได้
“เดี๋ยวเจอกันค่ะ”
“มีใครเคยบอกเธอหรือเปล่าว่าเป็ใครโกหกไม่เนียนเลย”
“เดี๋ยวซวยจริงๆค่ะ”
“ช่างเถอะ ออกไปได้แล้ว” อันนารีบวิ่งออกจากห้องทำงานเขาด้วยความเร็วแสง โดยมีรอยยิ้มที่มุมปาก มองตามเธอที่วิ่งออกไป