Chat เปลี่ยนโลก

แล้ววันอาทิตย์ก็มาถึงเพื่อนๆของเขานัดที่จะทำพิธีศพให้กับครอบครัวของนัทตามที่ตกลงกันไว้ในช่วงเช้า และพวกเขาก็ต้องแยกย้ายไปกันไป นนท์และพีคเดินทางไปเที่ยวต่อรำลึกความหลังของพวกเขา ส่วนนทีที่ในวันนี้มีนัดทำรายงานกลุ่ม และพวกเขานัดเจอกันอีกทีที่ร้านอาหารแห่งหนึ่งในช่วงเย็นเพื่อนับประทานอาหารและส่งพีคกลับกรุงเทพ หลังจากแยกย้ายกันเสร็จ นทีมุ่งตรงไปตามตำแหน่งที่ได้รับมาจากน้ำส่งลงในกลุ่มเฉพาะกิจผ่านทางไลน์ เขาใช้เวลาไม่นานก็เดินทางมาถึง เพื่อนของเขาได้รออยู่ก่อนแล้วที่หน้าหมู่บ้าน วิทย์เมื่อเห็นนทีก็กล่าวทักเขาก่อนเลยเป็นคนแรก “โย่วเพื่อนฝูง ทำไมนานมาช้าจัง นี่ก็เกินกำหนดมาแล้วตั้ง 15 นาที” นทียกนาฬิกาข้อมือขึ้นมาดูแล้วก็พบว่ามันสายจริงๆนั้นแหละ “โทษที เมื่อเช้าเพื่อนเก่านัดกันไปทำพิธีศพให้เจ้านัทมันนะเลยมาช้าไปหน่อย” “จริงสิ ฉันเคยได้ยินว่านัทมันไม่เหลือญาติหรือครอบครัวที่ไหนอีกแล้ว ก็น่าสงสารอยู่ ว่าแต่ทำไมนายไม่ชวนพวกเราไปด้วยละ” น้ำที่ได้ยินก็พูดออกมา แม้เธอจะเข้าใจว่าโลกมีคนตายทุกๆวัน แต่ความตายนั้นมันดันเป็นเพื่อนในสาขาซึ่งเป็นบุคคลใกล้ตัวเกินตัวเกินไป อารมณ์เลยเศร้าตามไปด้วย “ใช่ๆ ถึงฟ้าจะไม่ค่อนสนิท แต่ทีน่าจะบอกกันบ้างก็ได้ จะได้ไปช่วยกันหลายๆคน” ฟ้าที่วันนี้ดูแต่งตัวน่ารักผิดปกติเอยขึ้นมา “พอดีมีงานเลี้ยงรุ่นมัธยมเมื่อวานๆ เพื่อนๆที่สนิทๆกันชวนกันไป เราเลยไม่ได้บอกทุกคนนะ อีกอย่างกว่าพวกเราจะตกลงกันได้ว่าจะไปก็เกือบจะเช้าแล้ว เพราะมัวแต่ดื่มกันจนเพลินไปหน่อย” นทีบอกเห็นผลออกมา “ช่างเถอะน่า เอาๆน้ำ เธอรีบขับนำไปได้แล้วว่าบ้านเธอหลังไหน เราจะได้รีบทำงานให้เสร็จๆไป” วิทย์กล่าวออกมา พวกเขาที่เหลือก็พยักหน้า และค่อยๆขับรถตามน้ำไป รถที่น้ำใช้เป็นรถรุ่น มินิคูเปอร์เอส รุ่นใหม่ล่าสุด ทางด้านวิทย์เป็นรถบิ๊กไบค์ BMW S 1000 RR รุ่นปีนี้ ส่วนฟ้านั้นเธอมีคนขับรถมาส่ง และพึ่งกลับไปก่อนที่นทีจะมาถึงได้ไม่นาน ฟ้าจึงนั่งรถมากับน้ำ ไม่นานพวกเขสก็เดินทางมาถึงยังหน้าบ้านของน้ำ มันก็ดูคล้ายแล้วเป็นบ้านทั่วๆไป แต่ที่มันแปลกๆไปคือบ้านหลังนี้ดูใหญ่กว่าผิดปกติ และมีบอดี้การ์ดที่คุ้มเข้มกว่าปกติที่บ้านทั่วๆไปควรจะมี หน้าบ้านมีป้ายใบใหญ่บ่งบอกสกุล ‘วงศ์วาน’ นามสกุลมันดูคุ้นๆมากสำหรับนที แต่เขาก็ไม่ได้ติดใจอะไรมากนัก หลังจากจุดตรงเข้มตรงป้อมยามหน้าบ้านเขาก็ขับรถเข้าไปจอดที่ลานน้ำพุวนหน้าบ้านตามที่น้ำบอก พวกเขาลงจากรถแล้วเดินเข้าไปยังบ้านที่ดูเป็นทรงกรีกสมัยเก่า มีเสาโรมันขนาดใหญ่สองข้างทางหน้าประตูบ้าน ด้านบนตรงกลางก่อนเข้าบ้านมีสัญลักษณ์ของรัฐบาล ‘ครุฑ’ ที่น่าจะทำมาจากทองคำแท้ เพื่อนทุกคนของนทีดูเหมือนจะไม่ได้ตื่นเต้นอะไร ผิดกับนทีที่ให้ความสนใจเป็นอย่างมาก เพราะเขาไม่เคยเห็นบ้านแบบนี้มาก่อน น้ำพาเพื่อนๆของเธอมาแนะนำตัวกับพ่อของเธอ ซึ่งพ่อและแม่ของเธอนั่งอยู่ในห้องนั่งเล่นอยู่ในตอนนี้ เมื่อมาถึงเธอก็เริ่มเอยขึ้น “คุณพ่อคุณแม่คะ นี่คือเพื่อนๆของหนูที่จะทำรายงานในวันนี้ นี่ฟ้าคุณพ่อคุณแม่น่าจะรู้จักแล้ว ทางนี้วิทย์ ส่วนคนสุดท้ายคือนทีค่ะ” “ไหนๆ ต้าวนที อ๊าย ตัวจริงเสียงจริงเลย” แล้วเธอคนนั้นก็วิ่งตรงมาทางนที ก่อนจะเธอจะหยิบกล้องขึ้นมาแล้วก็พูดขึ้นมาว่า “น้องต้าวนทีค้า ขอถ่ายรูปหน่อยค้า” การกระทำของผู้หญิงคนนี้มันทำให้ทุกคนได้แต่อยู่ในอาการที่เรียกว่า ‘เอิ่ม’ ก่อนที่เสียงของน้ำจะดังออกมา “คุณแม่ค่ะ!!!!!!” เธอตะโกนออกมาพร้อมกับอาการเขินๆ ส่วนคุณแม่ของเธอนะเหรอ เธอไม่สนใจหรอก พร้อมเซลฟี่กับนทีต่อไปเรื่อยๆอย่างไม่สนใจน้ำเลย ทางด้านนทีแม้จะงงๆแต่ก็ยืนให้ถ่ายจนเสร็จสะอย่างงั้น “คุณหญิงพอก่อนไหม?” เสียงของผู้เป็นพ่อของเอยกล่าวออกมาอย่างๆเข้มๆ นทีก็หันมาสนใจเล็กน้อย แล้วก็ยิ้มให้อย่างไม่ได้กลัวอะไร ก่อนที่คุณหญิงจะเดินออกห่างจากตัวของนทีอย่างไม่พอใจเล็กน้อย แล้วเธอก็นั่งลงที่ข้างๆสามีของเธอ ก่อนที่เธอจะออกเอาปากมาใกล้หูของสามี “คืนนี้ไปนอนโซฟานะ” แม้ว่าเธอจะพูดออกมาเบาๆ แต่มันก็ดังพอให้ใครหลายคนได้ยิน ก่อนที่สามีของเธอเริ่มที่จะหน้าเสียแล้วไอออกมาครั้งหนึ่งก่อนจะหันไปพูดกับน้ำว่า “ลูกไปได้แล้ว ห้องประชุมยังว่างอยู่ใช้ได้” น้ำกล่าวขอบคุณ และเดินออกไปตามด้วยเพื่อนของเธอ เมื่อพ่อของน้ำเห็นว่าพวกเพื่อนๆของลูกไปจนหมดแล้ว เขาก็หันมาง้อเมียสุดที่รักทันที แต่เรื่องจะจบยังไงแม้แต่คนเขียนบทยังไม่อาจจะทราบได้ เมื่อนทีและเพื่อนๆเข้ามายังห้องประชุม แต่ละคนก็เริ่มที่จะหยิบโน๊ตบุ๊คของใครของมันออกมา พวกเขาทำงานไปเรื่อยๆ จนถึงเวลาที่แม่ของน้ำนำขนมของว่างมาเสิร์ฟให้พวกนที และเธอก็มาถ่ายรูปอีกเล็กน้อย เธอดูเป็นพวกที่คลั่งดาราเป็นอย่างมากจนน้ำต้องพูดออกมา “ขอโทษแทนแม่ของฉันด้วยนะ คุณแม่เป็นติ่งดารานะ” เธอพูดออกมาอย่างจนใจ และก็พึ่งรู้ว่าทำไมแม่ของเธอถึงได้อนุญาตให้พวกเธอมาทำรายงานที่บ้านได้ เพราะอย่างนี้นี่เอง ก่อนที่นทีจะพูดออกมาว่า “ไม่เป็นไร ดีซะอีก อย่างน้อยก็มีคนชอบเรา” แล้วเขาก็ยิ้มออกมากระชากใจสาวๆไปหนึ่งที ก่อนที่ฟ้าจะเริ่มไม่ไหวแล้วก็เลยขอถ่ายรูปคู่กับเขาด้วย จนทุกคนเริ่มมาถ่ายรูปกับเขาอย่างรู้สึกสนิทกันมาก จากนั้นพวกเขาทำงานกันต่อจนแล้วเสร็จช่วงเย็นๆ แม่ของน้ำก็ชวนพวกเขาทานข้าวเย็นกันก่อนจะกลับบ้าน ทุกคนก็ไม่ได้ติดอะไรอยู่แล้ว พวกเขาพักผ่อนจนมาถึงเวลาทานอาหาร นทีเดินเข้ามาที่ห้องอาหารพร้อมกับเพื่อนๆของเขา ก่อนที่จะมีชายอายุสูงคนหนึ่งนั่งอยู่หัวโต๊ะ ก่อนที่น้ำจะแนะนำให้รู้จัก “ทุกคนนี่คือคุณปู่ของฉัน” ทุกคนยกมือไหว้แล้วสวัสดี ต่างจากนทีที่ยืนเฉยๆไม่ทำอะไร แต่ในจังหวะนั้นเอง “คุณนที!!”

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่ 46

คล้ายกับเรื่องChat เปลี่ยนโลก ที่คุณอ่าน

Chat เปลี่ยนโลก

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่ 46

คล้ายกับเรื่องChat เปลี่ยนโลก ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้